| 10:1 | זְב֣וּבֵי מָ֔וֶת יַבְאִ֥ישׁ יַבִּ֖יעַ שֶׁ֣מֶן רוֹקֵ֑חַ יָקָ֛ר מֵחׇכְמָ֥ה מִכָּב֖וֹד סִכְל֥וּת מְעָֽט׃ | μυῖαι θανατοῦσαι σαπριοῦσιν σκευασίαν ἐλαίου ἡδύσματος τίμιον ὀλίγον σοφίας ὑπὲρ δόξαν ἀφροσύνης μεγάλης | Muscae morientes perdunt suavitatem unguenti. Pretiosior est sapientia et gloria, parva et ad tempus stultitia. | ጽንጽንያ፡ ከልብ፡ ምውት፡ ያማስን፡ አፈወ፡ ቅብዕ፡ ጥዑመ፡ ትከብር፡ ንስቲት፡ ጥበብ፡ እምነ፡ ክብር፡ ዓቢይ፡ በዕበድ። |
|---|
| 10:2 | לֵ֤ב חָכָם֙ לִֽימִינ֔וֹ וְלֵ֥ב כְּסִ֖יל לִשְׂמֹאלֽוֹ׃ | καρδία σοφοῦ εἰς δεξιὸν αὐτοῦ καὶ καρδία ἄφρονος εἰς ἀριστερὸν αὐτοῦ | Cor sapientis in dextera ejus, et cor stulti in sinistra illius. | ልቡ፡ ለጠቢብ፡ ውስተ፡ የማኑ፡ ወልቡ፡ ለዐብድ፡ ውስተ፡ ጸጋሙ። |
|---|
| 10:3 | וְגַם־בַּדֶּ֛רֶךְ (כשהסכל) [כְּשֶׁסָּכָ֥ל] הֹלֵ֖ךְ לִבּ֣וֹ חָסֵ֑ר וְאָמַ֥ר לַכֹּ֖ל סָכָ֥ל הֽוּא׃ | καί γε ἐν ὁδῷ ὅταν ἄφρων πορεύηται καρδία αὐτοῦ ὑστερήσει καὶ ἃ λογιεῖται πάντα ἀφροσύνη ἐστίν | Sed et in via stultus ambulans, cum ipse insipiens sit, omnes stultos aestimat. | ወሶበ፡ የሐውር፡ ዐብድ፡ ብዕበደ፡ ልቡ፡ ወበፍትወተ፡ ልቡ፡ የሐፅዖ፡ አእምሮ፡ ወዘይሔሊ፡ ኵሎ፡ ዐብድ፡ ውእቱ። |
|---|
| 10:4 | אִם־ר֤וּחַ הַמּוֹשֵׁל֙ תַּעֲלֶ֣ה עָלֶ֔יךָ מְקוֹמְךָ֖ אַל־תַּנַּ֑ח כִּ֣י מַרְפֵּ֔א יַנִּ֖יחַ חֲטָאִ֥ים גְּדוֹלִֽים׃ | ἐὰν πνεῦμα τοῦ ἐξουσιάζοντος ἀναβῇ ἐπὶ σέ τόπον σου μὴ ἀφῇς ὅτι ἴαμα καταπαύσει ἁμαρτίας μεγάλας | Si spiritus potestatem habentis ascenderit super te, locum tuum ne demiseris, quia curatio faciet cessare peccata maxima. | እስመ፡ መንፈሱ፡ ለዘይሤልጥ፡ ዐርገ፡ ላዕሌከ፡ መካነከ፡ ኢትኅድግ፡ እስመ፡ ፈውስ፡ ያኃድግ፡ ኃጣውአ፡ ዓቢየ። |
|---|
| 10:5 | יֵ֣שׁ רָעָ֔ה רָאִ֖יתִי תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ כִּשְׁגָגָ֕ה שֶׁיֹּצָ֖א מִלִּפְנֵ֥י הַשַּׁלִּֽיט׃ | ἔστιν πονηρία ἣν εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον ὡς ἀκούσιον ὃ ἐξῆλθεν ἀπὸ προσώπου τοῦ ἐξουσιάζοντος | Est malum quod vidi sub sole, quasi per errorem egrediens a facie principis : | ቦ፡ እኩይ፡ ዘርኢኩ፡ መትሕተ፡ ፀሐይ። |
|---|
| 10:6 | נִתַּ֣ן הַסֶּ֔כֶל בַּמְּרוֹמִ֖ים רַבִּ֑ים וַעֲשִׁירִ֖ים בַּשֵּׁ֥פֶל יֵשֵֽׁבוּ׃ | ἐδόθη ὁ ἄφρων ἐν ὕψεσι μεγάλοις καὶ πλούσιοι ἐν ταπεινῷ καθήσονται | positum stultum in dignitate sublimi, et divites sedere deorsum. | ከመ፡ ዘበኢያእምሮ፡ ወጽአ፡ እምቅድመ፡ ይሠልጥ፡ ተውህበ፡ ዐብድ፡ ለሉዓሌ፡ ዓቢይ፡ ወአብዕልት፡ መትሕተ፡ ይነብሩ። |
|---|
| 10:7 | רָאִ֥יתִי עֲבָדִ֖ים עַל־סוּסִ֑ים וְשָׂרִ֛ים הֹלְכִ֥ים כַּעֲבָדִ֖ים עַל־הָאָֽרֶץ׃ | εἶδον δούλους ἐφ’ ἵππους καὶ ἄρχοντας πορευομένους ὡς δούλους ἐπὶ τῆς γῆς | Vidi servos in equis, et principes ambulantes super terram quasi servos. | ወርኢኩ፡ አግብርተ፡ ዲበ፡ አፍራስ፡ ወመኳንንት፡ እንዘ፡ የሐውሩ፡ በእግር፡ ከመ፡ አግብርት። |
|---|
| 10:8 | חֹפֵ֥ר גּוּמָּ֖ץ בּ֣וֹ יִפּ֑וֹל וּפֹרֵ֥ץ גָּדֵ֖ר יִשְּׁכֶ֥נּוּ נָחָֽשׁ׃ | ὁ ὀρύσσων βόθρον ἐν αὐτῷ ἐμπεσεῖται καὶ καθαιροῦντα φραγμόν δήξεται αὐτὸν ὄφις | Qui fodit foveam incidet in eam, et qui dissipat sepem mordebit eum coluber. | ዘይከሪ፡ ግበ፡ ለቢጹ፡ ይወድቅ፡ ውስቴቱ፡ ወዘይነሥት፡ ጸቈነ፡ ይነስኮ፡ አርዌ፡ ምድር። |
|---|
| 10:9 | מַסִּ֣יעַ אֲבָנִ֔ים יֵעָצֵ֖ב בָּהֶ֑ם בּוֹקֵ֥עַ עֵצִ֖ים יִסָּ֥כֶן בָּֽם׃ | ἐξαίρων λίθους διαπονηθήσεται ἐν αὐτοῖς σχίζων ξύλα κινδυνεύσει ἐν αὐτοῖς | Qui transfert lapides affligetur in eis, et qui scindit ligna vulnerabitur ab eis. | ወዘያስተፋልስ፡ እብነ፡ የሐምም፡ ቦቱ፡ ወዘይሤዕር፡ ዕፀ፡ ይትመነደብ፡ ቦቱ። |
|---|
| 10:10 | אִם־קֵהָ֣ה הַבַּרְזֶ֗ל וְהוּא֙ לֹא־פָנִ֣ים קִלְקַ֔ל וַחֲיָלִ֖ים יְגַבֵּ֑ר וְיִתְר֥וֹן הַכְשֵׁ֖יר חׇכְמָֽה׃ | ἐὰν ἐκπέσῃ τὸ σιδήριον καὶ αὐτὸς πρόσωπον ἐτάραξεν καὶ δυνάμεις δυναμώσει καὶ περισσεία τοῦ ἀνδρείου σοφία | Si retusum fuerit ferrum, et hoc non ut prius, sed hebetatum fuerit, multo labore exacuetur, et post industriam sequetur sapientia. | እመ፡ ተመልሐ፡ ሐፂኑ፡ ወውእቱኒ፡ ገጸ፡ አስተወላወለ፡ ወወኃይል፡ ታኄይል፡ ወፍድፍድናሁ፡ ለጽኑዕ፡ ጥበብ። |
|---|
| 10:11 | אִם־יִשֹּׁ֥ךְ הַנָּחָ֖שׁ בְּלוֹא־לָ֑חַשׁ וְאֵ֣ין יִתְר֔וֹן לְבַ֖עַל הַלָּשֽׁוֹן׃ | ἐὰν δάκῃ ὁ ὄφις ἐν οὐ ψιθυρισμῷ καὶ οὐκ ἔστιν περισσεία τῷ ἐπᾴδοντι | Si mordeat serpens in silentio, nihil eo minus habet qui occulte detrahit. | እመ፡ ነሰኮ፡ አርዌ፡ ምድር፡ ወኢረቀዮ፡ ወኢፈወሶ፡ ረቃዪ፡ አልቦ፡ ዘይበቊዕ፡ ዘይረቂ። |
|---|
| 10:12 | דִּבְרֵ֥י פִי־חָכָ֖ם חֵ֑ן וְשִׂפְת֥וֹת כְּסִ֖יל תְּבַלְּעֶֽנּוּ׃ | λόγοι στόματος σοφοῦ χάρις καὶ χείλη ἄφρονος καταποντιοῦσιν αὐτόν | Verba oris sapientis gratia, et labia insipientis praecipitabunt eum ; | ንባበ፡ አፉሁ፡ ለጠቢብ፡ ሞገሱ፡ ወከናፍሪሁ፡ ለዐብድ፡ ያሠጥማሁ። |
|---|
| 10:13 | תְּחִלַּ֥ת דִּבְרֵי־פִ֖יהוּ סִכְל֑וּת וְאַחֲרִ֣ית פִּ֔יהוּ הוֹלֵל֖וּת רָעָֽה׃ | ἀρχὴ λόγων στόματος αὐτοῦ ἀφροσόνη καὶ ἐσχάτη στόματος αὐτοῦ περιφέρεια πονηρά | initium verborum ejus stultitia, et novissimum oris illius error pessimus. | ቀዳሚ፡ ንባበ፡ አፉሁ፡ ዕበድ፡ ወደኃሪታ፡ ጸዋግ። |
|---|
| 10:14 | וְהַסָּכָ֖ל יַרְבֶּ֣ה דְבָרִ֑ים לֹא־יֵדַ֤ע הָאָדָם֙ מַה־שֶּׁיִּֽהְיֶ֔ה וַאֲשֶׁ֤ר יִֽהְיֶה֙ מֵֽאַחֲרָ֔יו מִ֖י יַגִּ֥יד לֽוֹ׃ | καὶ ὁ ἄφρων πληθύνει λόγους οὐκ ἔγνω ὁ ἄνθρωπος τί τὸ γενόμενον καὶ τί τὸ ἐσόμενον ὀπίσω αὐτοῦ τίς ἀναγγελεῖ αὐτῷ | Stultus verba multiplicat. Ignorat homo quid ante se fuerit ; et quid post se futurum sit, quis ei poterit indicare ? | ዐብድሰ፡ ያበዝኅ፡ ነገረ፡ ወኢየአምር፡ ብእሲ፡ ምንተ፡ ዘኮነ፡ ወምንተ፡ ዘይከውን፡ እስመ፡ እምድኅሬሁ፡ መኑ፡ ይዜንዎ። |
|---|
| 10:15 | עֲמַ֥ל הַכְּסִילִ֖ים תְּיַגְּעֶ֑נּוּ אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יָדַ֖ע לָלֶ֥כֶת אֶל־עִֽיר׃ | μόχθος τῶν ἀφρόνων κοπώσει αὐτούς ὃς οὐκ ἔγνω τοῦ πορευθῆναι εἰς πόλιν | Labor stultorum affliget eos, qui nesciunt in urbem pergere. | ናሁ፡ ፃማሁ፡ ያሐምሞ፡ ለዐብድ፡ እስመ፡ ኢየአምር፡ ሐዊረ፡ ውስተ፡ ሀገር። |
|---|
| 10:16 | אִֽי־לָ֣ךְ אֶ֔רֶץ שֶׁמַּלְכֵּ֖ךְ נָ֑עַר וְשָׂרַ֖יִךְ בַּבֹּ֥קֶר יֹאכֵֽלוּ׃ | οὐαί σοι πόλις ἧς ὁ βασιλεύς σου νεώτερος καὶ οἱ ἄρχοντές σου ἐν πρωίᾳ ἐσθίουσιν | Vae tibi, terra, cujus rex puer est, et cujus principes mane comedunt. | አሌ፡ ለኪ፡ ኦ፡ ሀገር፡ እንተ፡ ንጉሥኪ፡ ወሬዛ፡ ወመኳንንትኪ፡ ይበልዑ፡ በነግህ። |
|---|
| 10:17 | אַשְׁרֵ֣יךְ אֶ֔רֶץ שֶׁמַּלְכֵּ֖ךְ בֶּן־חוֹרִ֑ים וְשָׂרַ֙יִךְ֙ בָּעֵ֣ת יֹאכֵ֔לוּ בִּגְבוּרָ֖ה וְלֹ֥א בַשְּׁתִֽי׃ | μακαρία σύ γῆ ἧς ὁ βασιλεύς σου υἱὸς ἐλευθέρων καὶ οἱ ἄρχοντές σου πρὸς καιρὸν φάγονται ἐν δυνάμει καὶ οὐκ αἰσχυνθήσονται | Beata terra cujus rex nobilis est, et cujus principes vescuntur in tempore suo, ad reficiendum, et non ad luxuriam. | ብፅዕት፡ አንቲ፡ ምድር፡ እንተ፡ ንጉሥኪ፡ ወልደ፡ አግአዚ፡ ወመኳንንትኪ፡ በጊዜ፡ ይበልዑ፡ በኃይል፡ ወኢይትኀፈሩ፡ በሀኬት። |
|---|
| 10:18 | בַּעֲצַלְתַּ֖יִם יִמַּ֣ךְ הַמְּקָרֶ֑ה וּבְשִׁפְל֥וּת יָדַ֖יִם יִדְלֹ֥ף הַבָּֽיִת׃ | ἐν ὀκνηρίαις ταπεινωθήσεται ἡ δόκωσις καὶ ἐν ἀργίᾳ χειρῶν στάξει ἡ οἰκία | In pigritiis humiliabitur contignatio, et in infirmitate manuum perstillabit domus. | ወበጽርዓተ፡ እደው፡ ያወጽሕ፡ ቤት። |
|---|
| 10:19 | לִשְׂחוֹק֙ עֹשִׂ֣ים לֶ֔חֶם וְיַ֖יִן יְשַׂמַּ֣ח חַיִּ֑ים וְהַכֶּ֖סֶף יַעֲנֶ֥ה אֶת־הַכֹּֽל׃ | εἰς γέλωτα ποιοῦσιν ἄρτον καὶ οἶνος εὐφραίνει ζῶντας καὶ τοῦ ἀργυρίου ἐπακούσεται σὺν τὰ πάντα | In risum faciunt panem et vinum ut epulentur viventes ; et pecuniae obediunt omnia. | እደው፡ ዐብዳን፡ ለሰሐቅ፡ ይሬስዎ፡ ኅብስተ፡ ወይን፡ ያስተፌሥሕ፡ ሕያዋነ፡ ወለወርቅ፡ ኵሉ፡ ይትኤዘዝ፡ ኅቡረ። |
|---|
| 10:20 | גַּ֣ם בְּמַדָּֽעֲךָ֗ מֶ֚לֶךְ אַל־תְּקַלֵּ֔ל וּבְחַדְרֵי֙ מִשְׁכָּ֣בְךָ֔ אַל־תְּקַלֵּ֖ל עָשִׁ֑יר כִּ֣י ע֤וֹף הַשָּׁמַ֙יִם֙ יוֹלִ֣יךְ אֶת־הַקּ֔וֹל וּבַ֥עַל (הכנפים) [כְּנָפַ֖יִם] יַגֵּ֥יד דָּבָֽר׃ | καί γε ἐν συνειδήσει σου βασιλέα μὴ καταράσῃ καὶ ἐν ταμιείοις κοιτώνων σου μὴ καταράσῃ πλούσιον ὅτι πετεινὸν τοῦ οὐρανοῦ ἀποίσει σὺν τὴν φωνήν καὶ ὁ ἔχων τὰς πτέρυγας ἀπαγγελεῖ λόγον | In cogitatione tua regi ne detrahas, et in secreto cubiculi tui ne maledixeris diviti : quia et aves caeli portabunt vocem tuam, et qui habet pennas annuntiabit sententiam. | አንተኒ፡ በሕሊናከ፡ ንጉሠ፡ ኢትርግም፡ ወበውሣጤ፡ ቤትከ፡ ኢትርግም፡ ብዑላነ፡ እስመ፡ ዖፈ፡ ሰማይ፡ ያወጽእ፡ ነገረከ፡ ወዘቦ፡ ክንፍ፡ ይዜኑ፡ ንባበከ። |
|---|