| 11:1 | שַׁלַּ֥ח לַחְמְךָ֖ עַל־פְּנֵ֣י הַמָּ֑יִם כִּֽי־בְרֹ֥ב הַיָּמִ֖ים תִּמְצָאֶֽנּוּ׃ | ἀπόστειλον τὸν ἄρτον σου ἐπὶ πρόσωπον τοῦ ὕδατος ὅτι ἐν πλήθει τῶν ἡμερῶν εὑρήσεις αὐτόν | Mitte panem tuum super transeuntes aquas, quia post tempora multa invenies illum. | ፈኑ፡ ኅብስተከ፡ ውስተ፡ ገጸ፡ ማይ፡ እስመ፡ በብዙኅ፡ መዋዕል፡ ትረክቦ። |
|---|
| 11:2 | תֶּן־חֵ֥לֶק לְשִׁבְעָ֖ה וְגַ֣ם לִשְׁמוֹנָ֑ה כִּ֚י לֹ֣א תֵדַ֔ע מַה־יִּהְיֶ֥ה רָעָ֖ה עַל־הָאָֽרֶץ׃ | δὸς μερίδα τοῖς ἑπτὰ καί γε τοῖς ὀκτώ ὅτι οὐ γινώσκεις τί ἔσται πονηρὸν ἐπὶ τὴν γῆν | Da partem septem necnon et octo, quia ignoras quid futurum sit mali super terram. | ሀብ፡ መክፈልተከ፡ ለሰብዓቱ፡ ወለሰመንቱ፡ እስመ፡ ኢተአምር፡ ዘይከውን፡ እኩየ፡ ውስተ፡ ምድር። |
|---|
| 11:3 | אִם־יִמָּלְא֨וּ הֶעָבִ֥ים גֶּ֙שֶׁם֙ עַל־הָאָ֣רֶץ יָרִ֔יקוּ וְאִם־יִפּ֥וֹל עֵ֛ץ בַּדָּר֖וֹם וְאִ֣ם בַּצָּפ֑וֹן מְק֛וֹם שֶׁיִּפּ֥וֹל הָעֵ֖ץ שָׁ֥ם יְהֽוּא׃ | ἐὰν πληρωθῶσιν τὰ νέφη ὑετοῦ ἐπὶ τὴν γῆν ἐκχέουσιν καὶ ἐὰν πέσῃ ξύλον ἐν τῷ νότῳ καὶ ἐὰν ἐν τῷ βορρᾷ τόπῳ οὗ πεσεῖται τὸ ξύλον ἐκεῖ ἔσται | Si repletae fuerint nubes, imbrem super terram effundent. Si ceciderit lignum ad austrum aut ad aquilonem, in quocumque loco ceciderit, ibi erit. | እመ፡ መልአ፡ ደመና፡ ይክዑ፡ ዝናመ፡ ውስተ፡ ምድር፡ ወለእመ፡ ወድቀ፡ ዕፅ፡ ደቡበ፡ ወእመኒ፡ ሰሜነ፡ ወእደ፡ ወድቀ፡ ዕፅ፡ ህየ፡ ይሄሉ። |
|---|
| 11:4 | שֹׁמֵ֥ר ר֖וּחַ לֹ֣א יִזְרָ֑ע וְרֹאֶ֥ה בֶעָבִ֖ים לֹ֥א יִקְצֽוֹר׃ | τηρῶν ἄνεμον οὐ σπερεῖ καὶ βλέπων ἐν ταῖς νεφέλαις οὐ θερίσει | Qui observat ventum non seminat ; et qui considerat nubes numquam metet. | ዘየዓቅብ፡ ነፋሰ፡ ኢይዘርእ፡ ወዘይኔጽር፡ ደመናተ፡ ኢየዓፅድ። |
|---|
| 11:5 | כַּאֲשֶׁ֨ר אֵֽינְךָ֤ יוֹדֵ֙עַ֙ מַה־דֶּ֣רֶךְ הָר֔וּחַ כַּעֲצָמִ֖ים בְּבֶ֣טֶן הַמְּלֵאָ֑ה כָּ֗כָה לֹ֤א תֵדַע֙ אֶת־מַעֲשֵׂ֣ה הָֽאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יַעֲשֶׂ֖ה אֶת־הַכֹּֽל׃ | ἐν οἷς οὐκ ἔστιν γινώσκων τίς ἡ ὁδὸς τοῦ πνεύματος ὡς ὀστᾶ ἐν γαστρὶ τῆς κυοφορούσης οὕτως οὐ γνώσῃ τὰ ποιήματα τοῦ θεοῦ ὅσα ποιήσει σὺν τὰ πάντα | Quomodo ignoras quae sit via spiritus, et qua ratione compingantur ossa in ventre praegnantis, sic nescis opera Dei, qui fabricator est omnium. | እስመ፡ አልቦ፡ ዘየአምር፡ ምንት፡ ውእቱ፡ ፍኖተ፡ መንፈስ፡ ከመ፡ አዕፅምት፡ ውስተ፡ ከርሠ፡ ጽንስት፡ ከማሁ፡ ኢይትአመር፡ ግበሩ፡ ለእግዚአብሔር፡ መጠነ፡ ገብረ፡ ኵሎ፡ ኅቡረ። |
|---|
| 11:6 | בַּבֹּ֙קֶר֙ זְרַ֣ע אֶת־זַרְעֶ֔ךָ וְלָעֶ֖רֶב אַל־תַּנַּ֣ח יָדֶ֑ךָ כִּי֩ אֵֽינְךָ֨ יוֹדֵ֜עַ אֵ֣י זֶ֤ה יִכְשָׁר֙ הֲזֶ֣ה אוֹ־זֶ֔ה וְאִם־שְׁנֵיהֶ֥ם כְּאֶחָ֖ד טוֹבִֽים׃ | ἐν πρωίᾳ σπεῖρον τὸ σπέρμα σου καὶ εἰς ἑσπέραν μὴ ἀφέτω ἡ χείρ σου ὅτι οὐ γινώσκεις ποῖον στοιχήσει ἢ τοῦτο ἢ τοῦτο καὶ ἐὰν τὰ δύο ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀγαθά | Mane semina semen tuum, et vespere ne cesset manus tua : quia nescis quid magis oriatur, hoc aut illud ; et si utrumque simul, melius erit. | በነግህ፡ ዝራእ፡ ዘርአከ፡ ወበምሴትኒ፡ ኢትኅድግ፡ እዴከ፡ እስመ፡ ኢተአምር፡ አይ፡ ዘይከውን፡ እምዝ፡ ወእምዝ፡ ወእመ፡ ክልኤሆሙሰ፡ ኅቡረ፡ ሠናይ። |
|---|
| 11:7 | וּמָת֖וֹק הָא֑וֹר וְט֥וֹב לַֽעֵינַ֖יִם לִרְא֥וֹת אֶת־הַשָּֽׁמֶשׁ׃ | καὶ γλυκὺ τὸ φῶς καὶ ἀγαθὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς τοῦ βλέπειν σὺν τὸν ἥλιον | Dulce lumen, et delectabile est oculis videre solem. | ጥዑም፡ ብርሃን፡ ወሠናይ፡ ለአዕይንት፡ ለርእየ፡ ኅብረ፡ ፀሐይ። |
|---|
| 11:8 | כִּ֣י אִם־שָׁנִ֥ים הַרְבֵּ֛ה יִחְיֶ֥ה הָאָדָ֖ם בְּכֻלָּ֣ם יִשְׂמָ֑ח וְיִזְכֹּר֙ אֶת־יְמֵ֣י הַחֹ֔שֶׁךְ כִּֽי־הַרְבֵּ֥ה יִהְי֖וּ כׇּל־שֶׁבָּ֥א הָֽבֶל׃ | ὅτι καὶ ἐὰν ἔτη πολλὰ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος ἐν πᾶσιν αὐτοῖς εὐφρανθήσεται καὶ μνησθήσεται τὰς ἡμέρας τοῦ σκότους ὅτι πολλαὶ ἔσονται πᾶν τὸ ἐρχόμενον ματαιότης | Si annis multis vixerit homo, et in his omnibus laetatus fuerit, meminisse debet tenebrosi temporis, et dierum multorum, qui cum venerint, vanitatis arguentur praeterita. | እስመ፡ እመኒ፡ ዓመታተ፡ ብዙኀ፡ ሐይወ፡ ሰብእ፡ ወበኵሎን፡ ይትፌሣሕ፡ ወኢይዜከር፡ መዋዕለ፡ ጽልመት፡ ከመ፡ ብዙኃተ፡ ይከውና፡ ኵሉ፡ ዘይመጽእ፡ ከንቱ፡ ተፈሣሕ፡ ኦ፡ ብእሲ፡ በውርዙትከ። |
|---|
| 11:9 | שְׂמַ֧ח בָּח֣וּר בְּיַלְדוּתֶ֗יךָ וִֽיטִֽיבְךָ֤ לִבְּךָ֙ בִּימֵ֣י בְחוּרוֹתֶ֔יךָ וְהַלֵּךְ֙ בְּדַרְכֵ֣י לִבְּךָ֔ וּבְמַרְאֵ֖י עֵינֶ֑יךָ וְדָ֕ע כִּ֧י עַל־כׇּל־אֵ֛לֶּה יְבִֽיאֲךָ֥ הָאֱלֹהִ֖ים בַּמִּשְׁפָּֽט׃ | εὐφραίνου νεανίσκε ἐν νεότητί σου καὶ ἀγαθυνάτω σε ἡ καρδία σου ἐν ἡμέραις νεότητός σου καὶ περιπάτει ἐν ὁδοῖς καρδίας σου καὶ ἐν ὁράσει ὀφθαλμῶν σου καὶ γνῶθι ὅτι ἐπὶ πᾶσι τούτοις ἄξει σε ὁ θεὸς ἐν κρίσει | Laetare ergo, juvenis, in adolescentia tua, et in bono sit cor tuum in diebus juventutis tuae : et ambula in viis cordis tui, et in intuitu oculorum tuorum, et scito quod pro omnibus his adducet te Deus in judicium. | ወትሠኒ፡ ልብከ፡ በመዋዕለ፡ ውርዙትከ፡ ወሑር፡ በፍኖተ፡ ልብከ፡ ዘበንጽሕ፡ ወኢበርእየ፡ ዓይንከወአእምር፡ ከመ፡ በእንተዝ፡ ኵሉ፡ ያቀርበከ፡ እግዚአብሔር፡ ለኵነኔ። |
|---|
| 11:10 | וְהָסֵ֥ר כַּ֙עַס֙ מִלִּבֶּ֔ךָ וְהַעֲבֵ֥ר רָעָ֖ה מִבְּשָׂרֶ֑ךָ כִּֽי־הַיַּלְד֥וּת וְהַֽשַּׁחֲר֖וּת הָֽבֶל׃ | καὶ ἀπόστησον θυμὸν ἀπὸ καρδίας σου καὶ παράγαγε πονηρίαν ἀπὸ σαρκός σου ὅτι ἡ νεότης καὶ ἡ ἄνοια ματαιότης | Aufer iram a corde tuo, et amove malitiam a carne tua : adolescentia enim et voluptas vana sunt. | ወአርኅቅ፡ መዓተ፡ እምልብከ፡ ወአግኅሥ፡ እከየ፡ እምሥጋከ፡ እስመ፡ ውርዙት፡ ወጸሊመ፡ ሥሥዕርት፡ በኢያእምሮ፡ ከንቱ፡ ውእቱ። |
|---|