20:1 ⧉ ⤴︎ וַיִּשְׁמַ֤ע פַּשְׁחוּר֙ בֶּן ־אִמֵּ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְהוּא ־פָקִ֥יד נָגִ֖יד בְּבֵ֣ית יְהֹוָ֑ה אֶֽת ־יִרְמְיָ֔הוּ נִבָּ֖א אֶת ־הַדְּבָרִ֥ים הָאֵֽלֶּה ׃
καὶ ἤκουσεν Πασχωρ υἱὸς Εμμηρ ὁ ἱερεύς καὶ οὗτος ἦν καθεσταμένος ἡγούμενος οἴκου κυρίου τοῦ Ιερεμιου προφητεύοντος τοὺς λόγους τούτους
Et audivit Phassur filius Emmer , sacerdos , qui constitutus erat princeps in domo Domini , Jeremiam prophetantem sermones istos .
ወሰምዓ ፡ ጳስኮር ፡ ወልደ ፡ ኤሞር ፡ ካህን ፡ እስመ ፡ ውእቱ ፡ ተሠምየ ፡ መኰንነ ፡ ለቤተ ፡ እግዚአብሔር ፡ እንዘ ፡ ይትኔበይ ፡ ኤርምያስ ፡ ዘ ፡ ነገረ ።
Now Pashhur, the son of Immer the priest, who was chief officer in Yahweh’s house, heard Jeremiah prophesying these things.
20:2 ⧉ ⤴︎ וַיַּכֶּ֣ה פַשְׁח֔וּר אֵ֖ת יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֑יא וַיִּתֵּ֨ן אֹת֜וֹ עַל ־הַמַּהְפֶּ֗כֶת אֲשֶׁ֨ר בְּשַׁ֤עַר בִּנְיָמִן֙ הָֽעֶלְי֔וֹן אֲשֶׁ֖ר בְּבֵ֥ית יְהֹוָֽה ׃
καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν καὶ ἐνέβαλεν αὐτὸν εἰς τὸν καταρράκτην ὃς ἦν ἐν πύλῃ οἴκου ἀποτεταγμένου τοῦ ὑπερῴου ὃς ἦν ἐν οἴκῳ κυρίου
Et percussit Phassur Jeremiam prophetam , et misit eum in nervum quod erat in porta Benjamin superiori , in domo Domini .
ወቀሠፎ ፡ ጳስኮር ፡ ለኤርምያስ ፡ ነቢይ ፡ ወሞቅሖ ፡ ወወደዮ ፡ ውስተ ፡ አዘቅት ፡ ኀበ ፡ አንቀጸ ፡ ብንያም ፡ ላዕላይ ፡ ዘውስተ ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ።
Then Pashhur struck Jeremiah the prophet and put him in the stocks that were in the upper gate of Benjamin, which was in Yahweh’s house.
20:3 ⧉ ⤴︎ וַֽיְהִי֙ מִֽמׇּחֳרָ֔ת וַיֹּצֵ֥א פַשְׁח֛וּר אֶֽת ־יִרְמְיָ֖הוּ מִן ־הַמַּהְפָּ֑כֶת וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו יִרְמְיָ֗הוּ לֹ֤א פַשְׁחוּר֙ קָרָ֤א יְהֹוָה֙ שְׁמֶ֔ךָ כִּ֖י אִם ־מָג֥וֹר מִסָּבִֽיב ׃ {ס}
καὶ ἐξήγαγεν Πασχωρ τὸν Ιερεμιαν ἐκ τοῦ καταρράκτου καὶ εἶπεν αὐτῷ Ιερεμιας οὐχὶ Πασχωρ ἐκάλεσεν κύριος τὸ ὄνομά σου ἀλλ’ ἢ μέτοικον
Cumque illuxisset in crastinum , eduxit Phassur Jeremiam de nervo , et dixit ad eum Jeremias : Non Phassur vocavit Dominus nomen tuum , sed Pavorem undique .
ወእምዝ ፡ በሳኒታ ፡ አውጽኦ ፡ ጳስኮር ፡ ዘሰመየከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዳዕሙ ፡ ፈላሲ ፡ ዘየዐውድ ።
On the next day, Pashhur released Jeremiah out of the stocks. Then Jeremiah said to him, “Yahweh has not called your name Pashhur, but Magormissabib.
20:4 ⧉ ⤴︎ כִּ֣י כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהֹוָ֡ה הִנְנִי֩ נֹתֶנְךָ֨ לְמָג֜וֹר לְךָ֣ וּלְכׇל ־אֹהֲבֶ֗יךָ וְנָ֥פְל֛וּ בְּחֶ֥רֶב אֹיְבֵיהֶ֖ם וְעֵינֶ֣יךָ רֹא֑וֹת וְאֶת ־כׇּל ־יְהוּדָ֗ה אֶתֵּן֙ בְּיַ֣ד מֶלֶךְ ־בָּבֶ֔ל וְהִגְלָ֥ם בָּבֶ֖לָה וְהִכָּ֥ם בֶּחָֽרֶב ׃
διότι τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμί σε εἰς μετοικίαν σὺν πᾶσι τοῖς φίλοις σου καὶ πεσοῦνται ἐν μαχαίρᾳ ἐχθρῶν αὐτῶν καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται καὶ σὲ καὶ πάντα Ιουδαν δώσω εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ μετοικιοῦσιν αὐτοὺς καὶ κατακόψουσιν αὐτοὺς ἐν μαχαίραις
Quia haec dicit Dominus : Ecce ego dabo te in pavorem , te et omnes amicos tuos : et corruent gladio inimicorum suorum , et oculi tui videbunt : et omnem Judam dabo in manum regis Babylonis , et traducet eos in Babylonem , et percutiet eos gladio .
እስመ ፡ ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ ናሁ ፡ አነ ፡ አፈልሰከ ፡ ምስለ ፡ አኀዊከ ፡ ወኵሉ ፡ አአርከረቲከ ፡ ወትወድቅ ፡ በኲናተ ፡ ፀርከ ፡ እንዘ ፡ ትሬኢ ፡ በአዕይንቲከ ፡ ወኪያነሂ ፡ ወለኵሉ ፡ ይሁዳ ፡ አገብኦሙ ፡ ውስተ ፡ እደ ፡ ንጉሠ ፡ ባቢሎን ፡ ያፈልስዎሙ ፡ ወይወስድዎሙ ፡ ባቢሎን ፡ ወይቀትልዎሙ ፡ በኲናት ።
For Yahweh says, ‘Behold, I will make you a terror to yourself and to all your friends. They will fall by the sword of their enemies, and your eyes will see it. I will give all Judah into the hand of the king of Babylon, and he will carry them captive to Babylon, and will kill them with the sword.
20:5 ⧉ ⤴︎ וְנָתַתִּ֗י אֶת ־כׇּל ־חֹ֙סֶן֙ הָעִ֣יר הַזֹּ֔את וְאֶת ־כׇּל ־יְגִיעָ֖הּ וְאֶת ־כׇּל ־יְקָרָ֑הּ וְאֵ֨ת כׇּל ־אוֹצְר֜וֹת מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֗ה אֶתֵּן֙ בְּיַ֣ד אֹֽיְבֵיהֶ֔ם וּבְזָזוּם֙ וּלְקָח֔וּם וֶהֱבִיא֖וּם בָּבֶֽלָה ׃
καὶ δώσω τὴν πᾶσαν ἰσχὺν τῆς πόλεως ταύτης καὶ πάντας τοὺς πόνους αὐτῆς καὶ πάντας τοὺς θησαυροὺς τοῦ βασιλέως Ιουδα εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ ἄξουσιν αὐτοὺς εἰς Βαβυλῶνα
Et dabo universam substantiam civitatis hujus , et omnem laborem ejus , omneque pretium , et cunctos thesauros regum Juda dabo in manu inimicorum eorum : et diripient eos , et tollent , et ducent in Babylonem .
ወእሁብ ፡ ኵሎ ፡ ጽኑዓቲሃ ፡ ለዛቲ ፡ ሀገር ፡ ወኵሎ ፡ ፃማሃ ፡ ወለኵሉ ፡ ክብራ ፡ ወለኵሉ ፡ መዛግብተ ፡ ነገደ ፡ ይሁዳ ፡ ውስተ ፡ እደ ፡ ጸላዕቶሙ ፡ ይበርብርዎሙ ።
Moreover I will give all the riches of this city, and all its gains, and all its precious things, yes, I will give all the treasures of the kings of Judah into the hand of their enemies. They will make them captives, take them, and carry them to Babylon.
20:6 ⧉ ⤴︎ וְאַתָּ֣ה פַשְׁח֗וּר וְכֹל֙ יֹשְׁבֵ֣י בֵיתֶ֔ךָ תֵּלְכ֖וּ בַּשֶּׁ֑בִי וּבָבֶ֣ל תָּב֗וֹא וְשָׁ֤ם תָּמוּת֙ וְשָׁ֣ם תִּקָּבֵ֔ר אַתָּה֙ וְכׇל ־אֹֽהֲבֶ֔יךָ אֲשֶׁר ־נִבֵּ֥אתָ לָהֶ֖ם בַּשָּֽׁקֶר ׃ {פ}
καὶ σὺ καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν τῷ οἴκῳ σου πορεύσεσθε ἐν αἰχμαλωσίᾳ καὶ ἐν Βαβυλῶνι ἀποθανῇ καὶ ἐκεῖ ταφήσῃ σὺ καὶ πάντες οἱ φίλοι σου οἷς ἐπροφήτευσας αὐτοῖς ψευδῆ
Tu autem , Phassur , et omnes habitatores domus tuae , ibitis in captivitatem : et in Babylonem venies , et ibi morieris , ibique sepelieris tu , et omnes amici tui , quibus prophetasti mendacium .
ወአንተሰ ፡ ጳስኮር ፡ ወኵሉ ፡ ቤተከ ፡ ተሐውሩ ፡ ወይፄውውክሙ ፡ ባቢሎን ፡ ወበህየ ፡ ትመውት ፡ አንተ ፡ ወበህየ ፡ ይቀብሩከ ፡ ወኵሎሙ ፡ አዕርክቲከ ፡ ዘተነበይከ ፡ ሎሙ ፡ ሐሰተ ።
You, Pashhur, and all who dwell in your house will go into captivity. You will come to Babylon, and there you will die, and there you will be buried, you, and all your friends, to whom you have prophesied falsely.’”
20:7 ⧉ ⤴︎ פִּתִּיתַ֤נִי יְהֹוָה֙ וָאֶפָּ֔ת חֲזַקְתַּ֖נִי וַתּוּכָ֑ל הָיִ֤יתִי לִשְׂחוֹק֙ כׇּל ־הַיּ֔וֹם כֻּלֹּ֖ה לֹעֵ֥ג לִֽי ׃
ἠπάτησάς με κύριε καὶ ἠπατήθην ἐκράτησας καὶ ἠδυνάσθης ἐγενόμην εἰς γέλωτα πᾶσαν ἡμέραν διετέλεσα μυκτηριζόμενος
Seduxisti me , Domine , et seductus sum : fortior me fuisti , et invaluisti : factus sum in derisum tota die ; omnes subsannant me .
ቀሠፍከኒ ፡ እግዚኦ ፡ ወተቀሠፍኩ ፡ ወአጽናዕከኒ ፡ ወክህልከ ፡ አሕይወትየ ፡ ወኮንኩ ፡ ሠሐቀ ፡ ወሥላቅ ፡ በኵሉ ፡ መዋዕል ፡ ወኵሉ ፡ ይሣቀለኒ ።
Yahweh, you have persuaded me, and I was persuaded. You are stronger than I, and have prevailed. I have become a laughingstock all day. Everyone mocks me.
20:8 ⧉ ⤴︎ כִּֽי ־מִדֵּ֤י אֲדַבֵּר֙ אֶזְעָ֔ק חָמָ֥ס וָשֹׁ֖ד אֶקְרָ֑א כִּֽי ־הָיָ֨ה דְבַר ־יְהֹוָ֥ה לִ֛י לְחֶרְפָּ֥ה וּלְקֶ֖לֶס כׇּל ־הַיּֽוֹם ׃
ὅτι πικρῷ λόγῳ μου γελάσομαι ἀθεσίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομαι ὅτι ἐγενήθη λόγος κυρίου εἰς ὀνειδισμὸν ἐμοὶ καὶ εἰς χλευασμὸν πᾶσαν ἡμέραν μου
Quia jam olim loquor , vociferans iniquitatem , et vastitatem clamito : et factus est mihi sermo Domini in opprobrium , et in derisum tota die .
እስመ ፡ ለለተናገርኩ ፡ አዐወዩ ፡ በግፍዕ ፡ ወበኀሣር ፡ እጼውዕ ፡ ወኮነኒ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ በዘይትሐበቡኒ ፡ ወይዘነጉጉኒ ፡ ኵሎ ፡ አሚረ ።
For as often as I speak, I cry out; I cry, “Violence and destruction!” because Yahweh’s word has been made a reproach to me, and a derision, all day.
20:9 ⧉ ⤴︎ וְאָמַרְתִּ֣י לֹֽא ־אֶזְכְּרֶ֗נּוּ וְלֹֽא ־אֲדַבֵּ֥ר עוֹד֙ בִּשְׁמ֔וֹ וְהָיָ֤ה בְלִבִּי֙ כְּאֵ֣שׁ בֹּעֶ֔רֶת עָצֻ֖ר בְּעַצְמֹתָ֑י וְנִלְאֵ֥יתִי כַּֽלְכֵ֖ל וְלֹ֥א אוּכָֽל ׃
καὶ εἶπα οὐ μὴ ὀνομάσω τὸ ὄνομα κυρίου καὶ οὐ μὴ λαλήσω ἔτι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ καὶ ἐγένετο ὡς πῦρ καιόμενον φλέγον ἐν τοῖς ὀστέοις μου καὶ παρεῖμαι πάντοθεν καὶ οὐ δύναμαι φέρειν
Et dixi : Non recordabor ejus , neque loquar ultra in nomine illius : et factus est in corde meo quasi ignis exaestuans , claususque in ossibus meis , et defeci , ferre non sustinens .
እቤ ፡ ኢይዜከር ፡ እንከ ፡ ስመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወኢይነግር ፡ በስመ ፡ ዚኣሁ ፡ ወኮነ ፡ ልብየ ፡ ከመ ፡ እሳት ፡ ዘይነድድ ፡ ወአውዔኒ ፡ አዕፅምትየ ፡ ወስእንኩ ፡ ፀዊሮቶ ፡ ወኢክህልኩ ።
If I say that I will not make mention of him, or speak any more in his name, then there is in my heart as it were a burning fire shut up in my bones. I am weary with holding it in. I can’t.
20:10 ⧉ ⤴︎ כִּ֣י שָׁמַ֜עְתִּי דִּבַּ֣ת רַבִּים֮ מָג֣וֹר מִסָּבִיב֒ הַגִּ֙ידוּ֙ וְנַגִּידֶ֔נּוּ כֹּ֚ל אֱנ֣וֹשׁ שְׁלֹמִ֔י שֹׁמְרֵ֖י צַלְעִ֑י אוּלַ֤י יְפֻתֶּה֙ וְנ֣וּכְלָה ל֔וֹ וְנִקְחָ֥ה נִקְמָתֵ֖נוּ מִמֶּֽנּוּ ׃
ὅτι ἤκουσα ψόγον πολλῶν συναθροιζομένων κυκλόθεν ἐπισύστητε καὶ ἐπισυστῶμεν αὐτῷ πάντες ἄνδρες φίλοι αὐτοῦ τηρήσατε τὴν ἐπίνοιαν αὐτοῦ εἰ ἀπατηθήσεται καὶ δυνησόμεθα αὐτῷ καὶ λημψόμεθα τὴν ἐκδίκησιν ἡμῶν ἐξ αὐτοῦ
Audivi enim contumelias multorum , et terrorem in circuitu : Persequimini , et persequamur eum , ab omnibus viris qui erant pacifici mei , et custodientes latus meum : si quomodo decipiatur , et praevaleamus adversus eum , et consequamur ultionem ex eo .
እስመ ፡ ሰማዕኩ ፡ ውውዓሆሙ ፡ ለብዙኃን ፡ እለ ፡ ተጋብኡ ፡ ላዕሌየ ፡ ወአገቱኒ ፡ ተንሥኡ ፡ ወንትነሣእ ፡ ይቤሉ ፡ ኵሉ ፡ ዕደው ፡ ሰላምየ ፡ እለ ፡ ይትዓቀቡ ፡ ቊስልየ ፡ እመ ፡ ይስሕት ፡ ወንክል ፡ ተመጥወቶ ፡ በቀለነ ፡ እምኔሁ ።
For I have heard the defaming of many: “Terror on every side! Denounce, and we will denounce him!” say all my familiar friends, those who watch for my fall. “Perhaps he will be persuaded, and we will prevail against him, and we will take our revenge on him.”
20:11 ⧉ ⤴︎ וַיהֹוָ֤ה אוֹתִי֙ כְּגִבּ֣וֹר עָרִ֔יץ עַל ־כֵּ֛ן רֹדְפַ֥י יִכָּשְׁל֖וּ וְלֹ֣א יֻכָ֑לוּ בֹּ֤שֽׁוּ מְאֹד֙ כִּי ־לֹ֣א הִשְׂכִּ֔ילוּ כְּלִמַּ֥ת עוֹלָ֖ם לֹ֥א תִשָּׁכֵֽחַ ׃
καὶ κύριος μετ’ ἐμοῦ καθὼς μαχητὴς ἰσχύων διὰ τοῦτο ἐδίωξαν καὶ νοῆσαι οὐκ ἠδύναντο ᾐσχύνθησαν σφόδρα ὅτι οὐκ ἐνόησαν ἀτιμίας αὐτῶν αἳ δῑ αἰῶνος οὐκ ἐπιλησθήσονται
Dominus autem mecum est , quasi bellator fortis : idcirco qui persequuntur me cadent , et infirmi erunt : confundentur vehementer , quia non intellexerunt opprobrium sempiternum , quod numquam delebitur .
ወእግዚአብሔር ፡ ምስሌየከመ ፡ ጽኑዕ ፡ መስተቃትል ፡ በእንተ ፡ ዝንቱ ፡ እለ ፡ ይዴግኑኒ ፡ ደክሙ ፡ ወኢክህሉ ፡ ወተሐፍሩ ፡ ጥቀ ፡ እስመ ፡ ኢየአምሩ ፡ ኀሣሮሙ ፡ እንተ ፡ ኢትትረሳዕ ፡ ለዓለም ።
But Yahweh is with me as an awesome mighty one. Therefore my persecutors will stumble, and they won’t prevail. They will be utterly disappointed because they have not dealt wisely, even with an everlasting dishonor which will never be forgotten.
20:12 ⧉ ⤴︎ וַיהֹוָ֤ה צְבָאוֹת֙ בֹּחֵ֣ן צַדִּ֔יק רֹאֶ֥ה כְלָי֖וֹת וָלֵ֑ב אֶרְאֶ֤ה נִקְמָֽתְךָ֙ מֵהֶ֔ם כִּ֥י אֵלֶ֖יךָ גִּלִּ֥יתִי אֶת ־רִיבִֽי ׃ {ס}
κύριε δοκιμάζων δίκαια συνίων νεφροὺς καὶ καρδίας ἴδοιμι τὴν παρὰ σοῦ ἐκδίκησιν ἐν αὐτοῖς ὅτι πρὸς σὲ ἀπεκάλυψα τὰ ἀπολογήματά μου
Et tu , Domine exercituum , probator justi , qui vides renes et cor , videam , quaeso , ultionem tuam ex eis : tibi enim revelavi causam meam .
እግዚአብሄር ፡ ጸባዖት ፡ ዘትጤይቃ ፡ ለጽድቅ ፡ ወተአምር ፡ ልበ ፡ ወኵልያተ ፡ ፍትሀ ፡ ሊተ ፡ ፍትሕየ ፡ ዘእምኀቤከ ፡ እስመ ፡ ለከ ፡ ከሠትኩ ፡ ቅሥትየ ።
But Yahweh of Armies, who tests the righteous, who sees the heart and the mind, let me see your vengeance on them, for I have revealed my cause to you.
20:13 ⧉ ⤴︎ שִׁ֚ירוּ לַֽיהֹוָ֔ה הַֽלְל֖וּ אֶת ־יְהֹוָ֑ה כִּ֥י הִצִּ֛יל אֶת ־נֶ֥פֶשׁ אֶבְי֖וֹן מִיַּ֥ד מְרֵעִֽים ׃ {ס}
ᾄσατε τῷ κυρίῳ αἰνέσατε αὐτῷ ὅτι ἐξείλατο ψυχὴν πένητος ἐκ χειρὸς πονηρευομένων
Cantate Domino , laudate Dominum , quia liberavit animam pauperis de manu malorum .
ሰብሕዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወአዕኵትዎ ፡ እስመ ፡ አድኃና ፡ ነፍሰ ፡ ነዳይ ፡ እምእደ ፡ እኵያን ።
Sing to Yahweh! Praise Yahweh, for he has delivered the soul of the needy from the hand of evildoers.
20:14 ⧉ ⤴︎ אָר֣וּר הַיּ֔וֹם אֲשֶׁ֥ר יֻלַּ֖דְתִּי בּ֑וֹ י֛וֹם אֲשֶׁר ־יְלָדַ֥תְנִי אִמִּ֖י אַל ־יְהִ֥י בָרֽוּךְ ׃
ἐπικατάρατος ἡ ἡμέρα ἐν ᾗ ἐτέχθην ἐν αὐτῇ ἡ ἡμέρα ἐν ᾗ ἔτεκέν με ἡ μήτηρ μου μὴ ἔστω ἐπευκτή
Maledicta dies in qua natus sum ! dies in qua peperit me mater mea non sit benedicta !
ርግምት ፡ ትኩን ፡ ዕለት ፡ እንተ ፡ ባቲ ፡ ተወለድኩ ፡ አመ ፡ ወለደተኒ ፡ እምየ ።
Cursed is the day in which I was born. Don’t let the day in which my mother bore me be blessed.
20:15 ⧉ ⤴︎ אָר֣וּר הָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֨ר בִּשַּׂ֤ר אֶת ־אָבִי֙ לֵאמֹ֔ר יֻֽלַּד ־לְךָ֖ בֵּ֣ן זָכָ֑ר שַׂמֵּ֖חַ שִׂמְּחָֽהוּ ׃
ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος ὁ εὐαγγελισάμενος τῷ πατρί μου λέγων ἐτέχθη σοι ἄρσεν εὐφραινόμενος
Maledictus vir qui annuntiavit patri meo , dicens : Natus est tibi puer masculus , et quasi gaudio laetificavit eum !
ወኢይኩን ፡ ቡሩክ ፡ ሩጉም ፡ ለይኩን ፡ ብእሲ ፡ ዘዜነዎ ፡ ለአቡየ ፡ ወይቤሎ ፡ ተባዕት ፡ ተወልደ ፡ ለከ ፡ ፍሥሓ ፡ ዘያሥተፌሥሖ ።
Cursed is the man who brought news to my father, saying, “A boy is born to you,” making him very glad.
20:16 ⧉ ⤴︎ וְהָיָה֙ הָאִ֣ישׁ הַה֔וּא כֶּעָרִ֛ים אֲשֶׁר ־הָפַ֥ךְ יְהֹוָ֖ה וְלֹ֣א נִחָ֑ם וְשָׁמַ֤ע זְעָקָה֙ בַּבֹּ֔קֶר וּתְרוּעָ֖ה בְּעֵ֥ת צׇהֳרָֽיִם ׃
ἔστω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὡς αἱ πόλεις ἃς κατέστρεψεν κύριος ἐν θυμῷ καὶ οὐ μετεμελήθη ἀκουσάτω κραυγῆς τὸ πρωὶ καὶ ἀλαλαγμοῦ μεσημβρίας
Sit homo ille ut sunt civitates quae subvertit Dominus , et non poenituit eum : audiat clamorem mane , et ululatum in tempore meridiano ,
ወይኩን ፡ ውእቱ ፡ ብእሲ ፡ ከመ ፡ አህጉር ፡ እለ ፡ ገፍተትዖን ፡ እግዚአብሔር ፡ ወኢተሣህሎን ፡ ወይስማዕ ፡ አውያ ፡ በጽባሕ ፡ ወብካይ ፡ በመዓልት ።
Let that man be as the cities which Yahweh overthrew, and didn’t repent. Let him hear a cry in the morning, and shouting at noontime,
20:17 ⧉ ⤴︎ אֲשֶׁ֥ר לֹא ־מוֹתְתַ֖נִי מֵרָ֑חֶם וַתְּהִי ־לִ֤י אִמִּי֙ קִבְרִ֔י וְרַחְמָ֖הֿ הֲרַ֥ת עוֹלָֽם ׃
ὅτι οὐκ ἀπέκτεινέν με ἐν μήτρᾳ μητρὸς καὶ ἐγένετό μοι ἡ μήτηρ μου τάφος μου καὶ ἡ μήτρα συλλήμψεως αἰωνίας
qui non me interfecit a vulva , ut fieret mihi mater mea sepulchrum , et vulva ejus conceptus aeternus !
እስመ ፡ ኢቀተለኒ ፡ በውስተ ፡ ማኅፀን ፡ ትኩነኒ ፡ እምየ ፡ መቃብርየ ፡ ወማኅፀናኒ ፡ ነሣኢትየ ፡ ለዓለም ።
because he didn’t kill me from the womb. So my mother would have been my grave, and her womb always great.
20:18 ⧉ ⤴︎ לָ֤מָּה זֶּה֙ מֵרֶ֣חֶם יָצָ֔אתִי לִרְא֥וֹת עָמָ֖ל וְיָג֑וֹן וַיִּכְל֥וּ בְּבֹ֖שֶׁת יָמָֽי ׃ {פ}
ἵνα τί τοῦτο ἐξῆλθον ἐκ μήτρας τοῦ βλέπειν κόπους καὶ πόνους καὶ διετέλεσαν ἐν αἰσχύνῃ αἱ ἡμέραι μου
Quare de vulva egressus sum , ut viderem laborem et dolorem , et consumerentur in confusione dies mei ?
ወለምንት ፡ ወፃእኩ ፡ እማኅፀን ፡ ከመ ፡ እርአይ ፡ ሕማመ ፡ ወሥራኅ ፡ ወኀልቀ ፡ መዋዕልየ ፡ በኀሣር ።
Why did I come out of the womb to see labor and sorrow, that my days should be consumed with shame?