| 31:1 | בְּ֭רִית כָּרַ֣תִּי לְעֵינָ֑י וּמָ֥ה אֶ֝תְבּוֹנֵ֗ן עַל־בְּתוּלָֽה׃ | διαθήκην ἐθέμην τοῖς ὀφθαλμοῖς μου καὶ οὐ συνήσω ἐπὶ παρθένον | Pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine. | ሥርዓተ፡ ገበርኩ፡ ለአዕይንትየ፡ ወኢነጸርክዋ፡ ለድንግል። |
|---|
| 31:2 | וּמֶ֤ה חֵ֣לֶק אֱל֣וֹהַּ מִמָּ֑עַל וְֽנַחֲלַ֥ת שַׁ֝דַּ֗י מִמְּרֹמִֽים׃ | καὶ τί ἐμέρισεν ὁ θεὸς ἀπάνωθεν καὶ κληρονομία ἱκανοῦ ἐξ ὑψίστων | Quam enim partem haberet in me Deus desuper, et haereditatem Omnipotens de excelsis ? | ወዓዲ፡ ክፍለ፡ እግዚአብሔር፡ ኢበላዕኩ፡ ወርስቶሂ፡ ለኃያል፡ እምአርያም። |
|---|
| 31:3 | הֲלֹא־אֵ֥יד לְעַוָּ֑ל וְ֝נֵ֗כֶר לְפֹ֣עֲלֵי אָֽוֶן׃ | οὐχὶ ἀπώλεια τῷ ἀδίκῳ καὶ ἀπαλλοτρίωσις τοῖς ποιοῦσιν ἀνομίαν | Numquid non perditio est iniquo, et alienatio operantibus injustitiam ? | አሌ፡ ሎ፡ ለሞተ፡ ዓመፂ፡ ወተናክሮቶሙ፡ ለእለ፡ ይገብርዋ፡ ለኃጢአት። |
|---|
| 31:4 | הֲלֹא־ה֭וּא יִרְאֶ֣ה דְרָכָ֑י וְֽכׇל־צְעָדַ֥י יִסְפּֽוֹר׃ | οὐχὶ αὐτὸς ὄψεται ὁδόν μου καὶ πάντα τὰ διαβήματά μου ἐξαριθμήσεται | Nonne ipse considerat vias meas, et cunctos gressus meos dinumerat ? | አኮኑ፡ ውእቱ፡ ይርእያ፡ ለፍኖትየ፡ ወኈለቈ፡ ኵሎ፡ ሥግረትየ። |
|---|
| 31:5 | אִם־הָלַ֥כְתִּי עִם־שָׁ֑וְא וַתַּ֖חַשׁ עַל־מִרְמָ֣ה רַגְלִֽי׃ | εἰ δὲ ἤμην πεπορευμένος μετὰ γελοιαστῶν εἰ δὲ καὶ ἐσπούδασεν ὁ πούς μου εἰς δόλον | Si ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus, | ሶበዑ፡ ሖርኩ፡ ምስለ፡ መስተሣልቃን፡ ወሶበሁ፡ ተግኅሠት፡ እግርየ፡ እምፍኖቱ። |
|---|
| 31:6 | יִשְׁקְלֵ֥נִי בְמֹֽאזְנֵי־צֶ֑דֶק וְיֵדַ֥ע אֱ֝ל֗וֹהַּ תֻּמָּתִֽי׃ | ἱσταίη με ἄρα ἐν ζυγῷ δικαίῳ οἶδεν δὲ ὁ κύριος τὴν ἀκακίαν μου | appendat me in statera justa, et sciat Deus simplicitatem meam. | ወቆምኩ፡ በዳልወ፡ ጽድቅ፡ ወየአምር፡ እግዚአብሔር፡ የዋሃትየ። |
|---|
| 31:7 | אִ֥ם־תִּטֶּ֣ה אַשֻּׁרִי֮ מִנִּ֢י הַ֫דָּ֥רֶךְ וְאַחַ֣ר עֵ֭ינַי הָלַ֣ךְ לִבִּ֑י וּ֝בְכַפַּ֗י דָּ֣בַק מֽאוּם׃ | εἰ ἐξέκλινεν ὁ πούς μου ἐκ τῆς ὁδοῦ εἰ δὲ καὶ τῷ ὀφθαλμῷ ἐπηκολούθησεν ἡ καρδία μου εἰ δὲ καὶ ταῖς χερσίν μου ἡψάμην δώρων | Si declinavit gressus meus de via, et si secutum est oculos meos cor meum, et si manibus meis adhaesit macula, | ተግኅሠት፡ እግርየ፡ እምፍኖቱ፡ ወለእመሂ፡ ተለወ፡ ልብየ፡ ድኅረ፡ ዓይንየ፡ ወእመሂ፡ ተመጠውኩ፡ ሕልያነ፡ በእዴየ፡ ዘዘራእኩ፡ ባዕድ፡ ይብልዎ። |
|---|
| 31:8 | אֶ֭זְרְעָה וְאַחֵ֣ר יֹאכֵ֑ל וְֽצֶאֱצָאַ֥י יְשֹׁרָֽשׁוּ׃ | σπείραιμι ἄρα καὶ ἄλλοι φάγοισαν ἄρριζος δὲ γενοίμην ἐπὶ γῆς | seram, et alius comedat, et progenies mea eradicetur. | ወዘእንበለ፡ ሥርው፡ ለእኩን፡ በዲበ፡ ምድር፡ ወእመሂ፡ ተለወ፡ ልብየ፡ ብእሲተ፡ ብእሲ፡ ወእመሂ፡ ወሐይኩ፡ ኆኅተ፡ ቤታ። |
|---|
| 31:9 | אִם־נִפְתָּ֣ה לִ֭בִּי עַל־אִשָּׁ֑ה וְעַל־פֶּ֖תַח רֵעִ֣י אָרָֽבְתִּי׃ | εἰ ἐξηκολούθησεν ἡ καρδία μου γυναικὶ ἀνδρὸς ἑτέρου εἰ καὶ ἐγκάθετος ἐγενόμην ἐπὶ θύραις αὐτῆς | Si deceptum est cor meum super muliere, et si ad ostium amici mei insidiatus sum, | ብእሲትየ፡ ትአድሞ፡ ለካልእ፡ ብእሲ፡ ወደቂቅየ፡ ለይኅሠሩ፡ በመቅሠፍተ፡ መዓቱ፡ ዘይእኅዝ። |
|---|
| 31:10 | תִּטְחַ֣ן לְאַחֵ֣ר אִשְׁתִּ֑י וְ֝עָלֶ֗יהָ יִכְרְע֥וּן אֲחֵרִֽין׃ | ἀρέσαι ἄρα καὶ ἡ γυνή μου ἑτέρῳ τὰ δὲ νήπιά μου ταπεινωθείη | scortum alterius sit uxor mea, et super illam incurventur alii. | እስመ፡ አርኵሶ፡ ብእሲተ፡ ብእሲ፡ እሳተ፡ ውእቱ፡ ዘይነድድ፡ ውስተ፡ ኵሉ፡ መለያልይ፡ ሃበ፡ ቦአ፡ ይሤሩ፡ እምሥርው። |
|---|
| 31:11 | כִּי־[הִ֥יא] (הוא) זִמָּ֑ה (והיא) [וְ֝ה֗וּא] עָוֺ֥ן פְּלִילִֽים׃ | θυμὸς γὰρ ὀργῆς ἀκατάσχετος τὸ μιᾶναι ἀνδρὸς γυναῖκα | Hoc enim nefas est, et iniquitas maxima. | ወለእመ፡ አመዕኩ፡ ፍትሐ፡ ገብርየ፡ ወአመትየ፡ ሶበ፡ ይትዋቀሡ፡ በኀቤየ። |
|---|
| 31:12 | כִּ֤י אֵ֣שׁ הִ֭יא עַד־אֲבַדּ֣וֹן תֹּאכֵ֑ל וּֽבְכׇל־תְּב֖וּאָתִ֣י תְשָׁרֵֽשׁ׃ | πῦρ γάρ ἐστιν καιόμενον ἐπὶ πάντων τῶν μερῶν οὗ δ’ ἂν ἐπέλθῃ ἐκ ῥιζῶν ἀπώλεσεν | Ignis est usque ad perditionem devorans, et omnia eradicans genimina. | ወምንተ፡ እሬሲ፡ እግዚአብሔር፡ እመ፡ ገብረ፡ ሐተታየ፡ ወእመኒቦ፡ ዘሐወጸኒ፡ እትዋሣእኑ፡ ቅድሜሁ። |
|---|
| 31:13 | אִם־אֶמְאַ֗ס מִשְׁפַּ֣ט עַ֭בְדִּי וַאֲמָתִ֑י בְּ֝רִבָ֗ם עִמָּדִֽי׃ | εἰ δὲ καὶ ἐφαύλισα κρίμα θεράποντός μου ἢ θεραπαίνης κρινομένων αὐτῶν πρός με | Si contempsi subire judicium cum servo meo et ancilla mea, cum disceptarent adversum me : | አኮኑ፡ በከመ፡ ተፈጠርኩ፡ አነ፡ በውስተ፡ ከርሠ፡ እምየ፡ እሙንቱሂ፡ ከማሁ፡ ኮኑ፡ ወነበርነ፡ ውስተ፡ ይእቲ፡ ከርሥ። |
|---|
| 31:14 | וּמָ֣ה אֶ֭עֱשֶׂה כִּֽי־יָק֣וּם אֵ֑ל וְכִי־יִ֝פְקֹ֗ד מָ֣ה אֲשִׁיבֶֽנּוּ׃ | τί γὰρ ποιήσω ἐὰν ἔτασίν μου ποιήσηται ὁ κύριος ἐὰν δὲ καὶ ἐπισκοπήν τίνα ἀπόκρισιν ποιήσομαι | quid enim faciam cum surrexerit ad judicandum Deus ? et cum quaesierit, quid respondebo illi ? | ወትካትሰ፡ ግብረ፡ አደምዕ፡ ዘፈቀድኩ፡ ወኢመሰውኩ፡ ዓይነ፡ ፅቤር። |
|---|
| 31:15 | הֲֽלֹא־בַ֭בֶּטֶן עֹשֵׂ֣נִי עָשָׂ֑הוּ וַ֝יְכֻנֶ֗נּוּ בָּרֶ֥חֶם אֶחָֽד׃ | πότερον οὐχ ὡς καὶ ἐγὼ ἐγενόμην ἐν γαστρί καὶ ἐκεῖνοι γεγόνασιν γεγόναμεν δὲ ἐν τῇ αὐτῇ κοιλίᾳ | Numquid non in utero fecit me, qui et illum operatus est, et formavit me in vulva unus ? | ሶበሁ፡ ባሕቲትየ፡ በላዕኩ፡ እክልየ፡ ወኢወሀብኩ፡ ለእጓለ፡ ማውታ፡ እምኔሁ። |
|---|
| 31:16 | אִם־אֶ֭מְנַע מֵחֵ֣פֶץ דַּלִּ֑ים וְעֵינֵ֖י אַלְמָנָ֣ה אֲכַלֶּֽה׃ | ἀδύνατοι δὲ χρείαν ἥν ποτ’ εἶχον οὐκ ἀπέτυχον χήρας δὲ τὸν ὀφθαλμὸν οὐκ ἐξέτηξα | Si negavi quod volebant pauperibus, et oculos viduae expectare feci ; | ወአሐፅኖ፡ እምንእሱ፡ ከመ፡ አቡሁ፡ ወአልኅቆ፡ እምከርሠ፡ እሙ፡ እምአመ፡ ተወልደ። |
|---|
| 31:17 | וְאֹכַ֣ל פִּתִּ֣י לְבַדִּ֑י וְלֹֽא־אָכַ֖ל יָת֣וֹם מִמֶּֽנָּה׃ | εἰ δὲ καὶ τὸν ψωμόν μου ἔφαγον μόνος καὶ οὐχὶ ὀρφανῷ μετέδωκα | si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea | ወእመሂ፡ ርኢኩ፡ ዕሩቀ፡ ወኢያልበስኩ፡ እንዘ፡ ይመውት፡ በቊር። |
|---|
| 31:18 | כִּ֣י מִ֭נְּעוּרַי גְּדֵלַ֣נִי כְאָ֑ב וּמִבֶּ֖טֶן אִמִּ֣י אַנְחֶֽנָּה׃ | ὅτι ἐκ νεότητός μου ἐξέτρεφον ὡς πατὴρ καὶ ἐκ γαστρὸς μητρός μου ὡδήγησα | (quia ab infantia mea crevit mecum miseratio, et de utero matris meae egressa est mecum) ; | ወይድኅሩኒ፡ ስኡናን፡ ወእምጸምረ፡ አባዕግየ፡ ሞቀ፡ ዘባና፡ ቲሆሙ። |
|---|
| 31:19 | אִם־אֶרְאֶ֣ה א֭וֹבֵד מִבְּלִ֣י לְב֑וּשׁ וְאֵ֥ין כְּ֝ס֗וּת לָאֶבְיֽוֹן׃ | εἰ δὲ καὶ ὑπερεῖδον γυμνὸν ἀπολλύμενον καὶ οὐκ ἠμφίασα | si despexi pereuntem, eo quod non habuerit indumentum, et absque operimento pauperem ; | አመ፡ አንሣእኩ፡ እዴየ፡ ዲበ፡ እጓለ፡ ማውታ፡ ተአሚንየ፡ ከመ፡ ብዙኅ፡ ረድኤት፡ ብየ፡ ይትመተር፡ መዝራዕትየ፡ እመታ፡ ክፍትየ፡ ወይትቀጥቀጥ፡ እዴየ፡ እምኵርባዕየ። |
|---|
| 31:20 | אִם־לֹ֣א בֵרְכ֣וּנִי חֲלָצָ֑ו וּמִגֵּ֥ז כְּ֝בָשַׂ֗י יִתְחַמָּֽם׃ | ἀδύνατοι δὲ εἰ μὴ εὐλόγησάν με ἀπὸ δὲ κουρᾶς ἀμνῶν μου ἐθερμάνθησαν οἱ ὦμοι αὐτῶν | si non benedixerunt mihi latera ejus, et de velleribus ovium mearum calefactus est ; | እስመ፡ ግርማ፡ እግዚአብሔር፡ አኃዘኒ፡ ወኢያመስጥ፡ እምኢኂዞቱ። |
|---|
| 31:21 | אִם־הֲנִיפ֣וֹתִי עַל־יָת֣וֹם יָדִ֑י כִּֽי־אֶרְאֶ֥ה בַ֝שַּׁ֗עַר עֶזְרָתִֽי׃ | εἰ ἐπῆρα ὀρφανῷ χεῖρα πεποιθὼς ὅτι πολλή μοι βοήθεια περίεστιν | si levavi super pupillum manum meam, etiam cum viderem me in porta superiorem : | ወእመሂ፡ ደፈንኩ፡ ወርቅየ፡ ውስተ፡ መሬት፡ ወአመ፡ ተአመንኩ፡ በዕንቊ፡ ዘብዙኅ፡ ሤጡ። |
|---|
| 31:22 | כְּ֭תֵפִי מִשִּׁכְמָ֣הֿ תִפּ֑וֹל וְ֝אֶזְרֹעִ֗י מִקָּנָ֥הֿ תִשָּׁבֵֽר׃ | ἀποσταίη ἄρα ὁ ὦμός μου ἀπὸ τῆς κλειδός ὁ δὲ βραχίων μου ἀπὸ τοῦ ἀγκῶνός μου συντριβείη | humerus meus a junctura sua cadat, et brachium meum cum suis ossibus confringatur. | ወእመ፡ ተፈሣሕኩ፡ በብዙኅ፡ ብዕልየ፡ ወእመ፡ ወደይኩ፡ እዴየ፡ ዲበ፡ ዘአልቦ፡ ኍልቁ። |
|---|
| 31:23 | כִּ֤י פַ֣חַד אֵ֭לַי אֵ֣יד אֵ֑ל וּ֝מִשְּׂאֵת֗וֹ לֹ֣א אוּכָֽל׃ | φόβος γὰρ κυρίου συνέσχεν με καὶ ἀπὸ τοῦ λήμματος αὐτοῦ οὐχ ὑποίσω | Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Deum, et pondus ejus ferre non potui. | ወኢይሬእይኑ፡ ፀሐየ፡ ዘያበርህ፡ ወይጠፍእ፡ ወወርኅኒ፡ ትበኪ፡ እስመ፡ ኢትኴንን፡ ርእሳ። |
|---|
| 31:24 | אִם־שַׂ֣מְתִּי זָהָ֣ב כִּסְלִ֑י וְ֝לַכֶּ֗תֶם אָמַ֥רְתִּי מִבְטַחִֽי׃ | εἰ ἔταξα χρυσίον ἰσχύν μου εἰ δὲ καὶ λίθῳ πολυτελεῖ ἐπεποίθησα | Si putavi aurum robur meum, et obrizo dixi : Fiducia mea ; | ወአልቦ፡ ዘአስሐቶ፡ ለልብየ፡ በጽሚት፡ ወእመ፡ ወደይኩ፡ እዴየ፡ ዲበ፡ አፉየ፡ ወእመ፡ ሰሚዐ፡ ሰማዕኩ፡ ወተጸመምኩ። |
|---|
| 31:25 | אִם־אֶ֭שְׂמַח כִּֽי־רַ֣ב חֵילִ֑י וְכִֽי־כַ֝בִּ֗יר מָצְאָ֥ה יָדִֽי׃ | εἰ δὲ καὶ εὐφράνθην πολλοῦ πλούτου μοι γενομένου εἰ δὲ καὶ ἐπ’ ἀναριθμήτοις ἐθέμην χεῖρά μου | si laetatus sum super multis divitiis meis, et quia plurima reperit manus mea ; | ወዝኒ፡ ይኩነኒ፡ ዓቢየ፡ ኃጢአተ፡ እመ፡ ሐሰውኩ፡ ቅድመ፡ እግዚአብሔር፡ ልዑል። |
|---|
| 31:26 | אִם־אֶרְאֶ֣ה א֭וֹר כִּ֣י יָהֵ֑ל וְ֝יָרֵ֗חַ יָקָ֥ר הֹלֵֽךְ׃ | ἦ οὐχ ὁρῶ μὲν ἥλιον τὸν ἐπιφαύσκοντα ἐκλείποντα σελήνην δὲ φθίνουσαν οὐ γὰρ ἐπ’ αὐτοῖς ἐστιν | si vidi solem cum fulgeret, et lunam incedentem clare, | ወእመ፡ ተፈሣሕኩ፡ በድቀተ፡ ጸላእትየ፡ ወእመ፡ እቤ፡ በልብየ፡ እንቋዕ። |
|---|
| 31:27 | וַיִּ֣פְתְּ בַּסֵּ֣תֶר לִבִּ֑י וַתִּשַּׁ֖ק יָדִ֣י לְפִֽי׃ | καὶ εἰ ἠπατήθη λάθρᾳ ἡ καρδία μου εἰ δὲ καὶ χεῖρά μου ἐπιθεὶς ἐπὶ στόματί μου ἐφίλησα | et laetatum est in abscondito cor meum, et osculatus sum manum meam ore meo : | ለትስማዕ፡ ዕዝንየ፡ እኩየ፡ ወይጻእሊተ፡ ስም፡ እኩይ፡ በውስተ፡ ሕዝብየ። |
|---|
| 31:28 | גַּם־ה֭וּא עָוֺ֣ן פְּלִילִ֑י כִּֽי־כִחַ֖שְׁתִּי לָאֵ֣ל מִמָּֽעַל׃ | καὶ τοῦτό μοι ἄρα ἀνομία ἡ μεγίστη λογισθείη ὅτι ἐψευσάμην ἐναντίον κυρίου τοῦ ὑψίστου | quae est iniquitas maxima, et negatio contra Deum altissimum. | ወይቤሉ፡ ነባርየ፡ መኑ፡ እምወህበነ፡ ሥጋሁ፡ ንብላዕ፡ እንዘ፡ ጥቀ፡ እምሕሮሙ። |
|---|
| 31:29 | אִם־אֶ֭שְׂמַח בְּפִ֣יד מְשַׂנְאִ֑י וְ֝הִתְעֹרַ֗רְתִּי כִּֽי־מְצָ֥אוֹ רָֽע׃ | εἰ δὲ καὶ ἐπιχαρὴς ἐγενόμην πτώματι ἐχθρῶν μου καὶ εἶπεν ἡ καρδία μου εὖγε | Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum : | ወበአፍእ፡ ኢኃደረ፡ ነግድ፡ ወለኵሉ፡ ዘነጽአ፡ ርኅው፡ ቤትየ፡ ወእመ፡ አበስኩ፡ ወከባትኩ፡ ይኩነኒ፡ ዓቢየ፡ ጌጋየ። |
|---|
| 31:30 | וְלֹא־נָתַ֣תִּי לַחֲטֹ֣א חִכִּ֑י לִשְׁאֹ֖ל בְּאָלָ֣ה נַפְשֽׁוֹ׃ | ἀκούσαι ἄρα τὸ οὖς μου τὴν κατάραν μου θρυληθείην δὲ ἄρα ὑπὸ λαοῦ μου κακούμενος | non enim dedi ad peccandum guttur meum, ut expeterem maledicens animam ejus. | ወኃፈርኩ፡ እምብዙኅ፡ ሰብእ፡ ተናሕዮ፡ በኀቤሆሙ፡ ወለእመ፡ ምስኪን፡ ይወፅእ፡ እምኆኅትየ፡ እንዘ፡ ዕራቁ። |
|---|
| 31:31 | אִם־לֹ֣א אָ֭מְרוּ מְתֵ֣י אׇהֳלִ֑י מִי־יִתֵּ֥ן מִ֝בְּשָׂר֗וֹ לֹ֣א נִשְׂבָּֽע׃ | εἰ δὲ καὶ πολλάκις εἶπον αἱ θεράπαιναί μου τίς ἂν δῴη ἡμῖν τῶν σαρκῶν αὐτοῦ πλησθῆναι λίαν μου χρηστοῦ ὄντος | Si non dixerunt viri tabernaculi mei : Quis det de carnibus ejus, ut saturemur ? | መኑ፡ እምወሀበኒ፡ ዘያጸምእኒ፡ ወእመ፡ ኢፈራህኩ፡ እደ፡ እግዚአብሔር፡ ወእመ፡ ብየ፡ መጽሐሰ፡ ዕዳ፡ ዘይፈድየኒ፡ እፀውር፡ ዲበ፡ መታክፍትየ፡ ወእነብባ፡ በኀበ፡ ብዙኀን። |
|---|
| 31:32 | בַּ֭חוּץ לֹא־יָלִ֣ין גֵּ֑ר דְּ֝לָתַ֗י לָאֹ֥רַח אֶפְתָּֽח׃ | ἔξω δὲ οὐκ ηὐλίζετο ξένος ἡ δὲ θύρα μου παντὶ ἐλθόντι ἀνέῳκτο | foris non mansit peregrinus : ostium meum viatori patuit. | ወእሰጥጣ፡ ወእገብእ፡ እንዘ፡ አልቦ፡ ዘእነሥእ፡ እምኀበ፡ ዘይፈድየኒ። |
|---|
| 31:33 | אִם־כִּסִּ֣יתִי כְאָדָ֣ם פְּשָׁעָ֑י לִטְמ֖וֹן בְּחֻבִּ֣י עֲוֺנִֽי׃ | εἰ δὲ καὶ ἁμαρτὼν ἀκουσίως ἔκρυψα τὴν ἁμαρτίαν μου | Si abscondi quasi homo peccatum meum, et celavi in sinu meo iniquitatem meam ; | ወለእመ፡ አግዓርክዋ፡ ለምድር፡ ወእመ፡ በከየ፡ ትለሚሃ። |
|---|
| 31:34 | כִּ֤י אֶעֱר֨וֹץ׀ הָ֘מ֤וֹן רַבָּ֗ה וּבוּז־מִשְׁפָּח֥וֹת יְחִתֵּ֑נִי וָ֝אֶדֹּ֗ם לֹא־אֵ֥צֵא פָֽתַח׃ | οὐ γὰρ διετράπην πολυοχλίαν πλήθους τοῦ μὴ ἐξαγορεῦσαι ἐνώπιον αὐτῶν εἰ δὲ καὶ εἴασα ἀδύνατον ἐξελθεῖν θύραν μου κόλπῳ κενῷ | si expavi ad multitudinem nimiam, et despectio propinquorum terruit me : et non magis tacui, nec egressus sum ostium. | ወእመ፡ በላዕኩ፡ እክልየ፡ ናሕቲትየ፡ ዘእንበለ፡ ሤጥ፡ ወእመ፡ ሰደድክዎ፡ ለበዓለ፡ ምድር፡ ወአሕመምኩ፡ ነፍሶ። |
|---|
| 31:35 | מִ֤י יִתֶּן־לִ֨י׀ שֹׁ֘מֵ֤עַֽ לִ֗י הֶן־תָּ֭וִי שַׁדַּ֣י יַעֲנֵ֑נִי וְסֵ֥פֶר כָּ֝תַ֗ב אִ֣ישׁ רִיבִֽי׃ | τίς δῴη ἀκούοντά μου χεῖρα δὲ κυρίου εἰ μὴ ἐδεδοίκειν συγγραφὴν δέ ἣν εἶχον κατά τινος | Quis mihi tribuat auditorem, ut desiderium meum audiat Omnipotens, et librum scribat ipse qui judicat, | ህየንተ፡ ሥርናይ፡ ክርዳድ፡ ይብቊለኒ፡ ወህየንተ፡ ሰገምሕንጽዋል፡ ይብቊለኒ፡ ወኃደገ፡ ኢዮብ፡ ነገረ። |
|---|
| 31:36 | אִם־לֹ֣א עַל־שִׁ֭כְמִי אֶשָּׂאֶ֑נּוּ אֶעֶנְדֶ֖נּוּ עֲטָר֣וֹת לִֽי׃ | ἐπ’ ὤμοις ἂν περιθέμενος στέφανον ἀνεγίνωσκον | ut in humero meo portem illum, et circumdem illum quasi coronam mihi ? | — |
|---|
| 31:37 | מִסְפַּ֣ר צְ֭עָדַי אַגִּידֶ֑נּוּ כְּמוֹ־נָ֝גִ֗יד אֲקָֽרְבֶֽנּוּ׃ | καὶ εἰ μὴ ῥήξας αὐτὴν ἀπέδωκα οὐθὲν λαβὼν παρὰ χρεοφειλέτου | Per singulos gradus meos pronuntiabo illum, et quasi principi offeram eum. | — |
|---|
| 31:38 | אִם־עָ֭לַי אַדְמָתִ֣י תִזְעָ֑ק וְ֝יַ֗חַד תְּלָמֶ֥יהָ יִבְכָּיֽוּן׃ | εἰ ἐπ’ ἐμοί ποτε ἡ γῆ ἐστέναξεν εἰ δὲ καὶ οἱ αὔλακες αὐτῆς ἔκλαυσαν ὁμοθυμαδόν | Si adversum me terra mea clamat, et cum ipsa sulci ejus deflent : | — |
|---|
| 31:39 | אִם־כֹּ֭חָהּ אָכַ֣לְתִּי בְלִי־כָ֑סֶף וְנֶ֖פֶשׁ בְּעָלֶ֣יהָ הִפָּֽחְתִּי׃ | εἰ δὲ καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτῆς ἔφαγον μόνος ἄνευ τιμῆς εἰ δὲ καὶ ψυχὴν κυρίου τῆς γῆς ἐκβαλὼν ἐλύπησα | si fructus ejus comedi absque pecunia, et animam agricolarum ejus afflixi : | — |
|---|
| 31:40 | תַּ֤חַת חִטָּ֨ה׀ יֵ֥צֵא ח֗וֹחַ וְתַֽחַת־שְׂעֹרָ֥ה בׇאְשָׁ֑ה תַּ֝֗מּוּ דִּבְרֵ֥י אִיּֽוֹב׃ {פ} | ἀντὶ πυροῦ ἄρα ἐξέλθοι μοι κνίδη ἀντὶ δὲ κριθῆς βάτος καὶ ἐπαύσατο Ιωβ ῥήμασιν | pro frumento oriatur mihi tribulus, et pro hordeo spina. Finita sunt verba Job. | — |
|---|