| 37:1 | אַף־לְ֭זֹאת יֶחֱרַ֣ד לִבִּ֑י וְ֝יִתַּ֗ר מִמְּקוֹמֽוֹ׃ | καὶ ταύτης ἐταράχθη ἡ καρδία μου καὶ ἀπερρύη ἐκ τοῦ τόπου αὐτῆς | Super hoc expavit cor meum, et emotum est de loco suo. | ወበእንተዝ፡ ደንገፀተኒ፡ ልብየ፡ ወወድቀት፡ እመካና። |
|---|
| 37:2 | שִׁמְע֤וּ שָׁמ֣וֹעַ בְּרֹ֣גֶז קֹל֑וֹ וְ֝הֶ֗גֶה מִפִּ֥יו יֵצֵֽא׃ | ἄκουε ἀκοὴν ἐν ὀργῇ θυμοῦ κυρίου καὶ μελέτη ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐξελεύσεται | Audite auditionem in terrore vocis ejus, et sonum de ore illius procedentem. | ስማዕኬ፡ ድምፀ፡ መቅሠፍት፡ መዓቱ፡ ለእግዚአብሔር፡ ወዘይወጽእ፡ ነገረ፡ እምአፉሁ። |
|---|
| 37:3 | תַּֽחַת־כׇּל־הַשָּׁמַ֥יִם יִשְׁרֵ֑הוּ וְ֝אוֹר֗וֹ עַל־כַּנְפ֥וֹת הָאָֽרֶץ׃ | ὑποκάτω παντὸς τοῦ οὐρανοῦ ἀρχὴ αὐτοῦ καὶ τὸ φῶς αὐτοῦ ἐπὶ πτερύγων τῆς γῆς | Subter omnes caelos ipse considerat, et lumen illius super terminos terrae. | ይዌርዎ፡ ታሕተ፡ ኵሉ፡ ሰማያት፡ ወብርሃኑ፡ ዲበ፡ ከንፈረ፡ ምድር። |
|---|
| 37:4 | אַחֲרָ֤יו׀ יִשְׁאַג־ק֗וֹל יַ֭רְעֵם בְּק֣וֹל גְּאוֹנ֑וֹ וְלֹ֥א יְ֝עַקְּבֵ֗ם כִּֽי־יִשָּׁמַ֥ע קוֹלֽוֹ׃ | ὀπίσω αὐτοῦ βοήσεται φωνή βροντήσει ἐν φωνῇ ὕβρεως αὐτοῦ καὶ οὐκ ἀνταλλάξει αὐτούς ὅτι ἀκούσει φωνὴν αὐτοῦ | Post eum rugiet sonitus ; tonabit voce magnitudinis suae : et non investigabitur, cum audita fuerit vox ejus. | ወበድኅሬሁ፡ ቃለ፡ ይቀጽእ፡ ወያንጐደጕድ፡ በቃለ፡ መዓቱ፡ ወይሣሃሎሙ፡ እንዘ፡ ይሰምዕ፡ ቃሎሙ። |
|---|
| 37:5 | יַרְעֵ֤ם אֵ֣ל בְּ֭קוֹלוֹ נִפְלָא֑וֹת עֹשֶׂ֥ה גְ֝דֹל֗וֹת וְלֹ֣א נֵדָֽע׃ | βροντήσει ὁ ἰσχυρὸς ἐν φωνῇ αὐτοῦ θαυμάσια ἐποίησεν γὰρ μεγάλα ἃ οὐκ ᾔδειμεν | Tonabit Deus in voce sua mirabiliter, qui facit magna et inscrutabilia ; | ወያንጐደጕድ፡ በፀዓዕ፡ መደንግፅ፡ ወይሬሲ፡ ለእንስሳ፡ በበጊዜሁ፡ ወየአምር፡ ጊዜ፡ ይሰክቡ፡ ወበዝ፡ ኵሉ፡ ኢይደንግፅከ፡ ልብከ፡ ወኢይትወለጥ፡ ልብከ፡ እምነ፡ ሥጋሁ፡ ወገብረ፡ ዓቢያተ፡ ዘኢነአምር። |
|---|
| 37:6 | כִּ֤י לַשֶּׁ֨לֶג׀ יֹאמַ֗ר הֱוֵ֫א־אָ֥רֶץ וְגֶ֥שֶׁם מָטָ֑ר וְ֝גֶ֗שֶׁם מִטְר֥וֹת עֻזּֽוֹ׃ | συντάσσων χιόνι γίνου ἐπὶ τῆς γῆς καὶ χειμὼν ὑετός καὶ χειμὼν ὑετῶν δυναστείας αὐτοῦ | qui praecipit nivi ut descendat in terram, et hiemis pluviis, et imbri fortitudinis suae ; | ወይኤዝዝ፡ በረደ፡ ይረድ፡ ዲበ፡ ምድር፡ ወዝናመ፡ ክረምት፡ በኃይሉ። |
|---|
| 37:7 | בְּיַד־כׇּל־אָדָ֥ם יַחְתּ֑וֹם לָ֝דַ֗עַת כׇּל־אַנְשֵׁ֥י מַעֲשֵֽׂהוּ׃ | ἐν χειρὶ παντὸς ἀνθρώπου κατασφραγίζει ἵνα γνῷ πᾶς ἄνθρωπος τὴν ἑαυτοῦ ἀσθένειαν | qui in manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua. | ወየዓቅብ፡ እደ፡ ኵሉ፡ ሰብእ፡ ከመ፡ ያእምር፡ ኵሉ፡ እጓለ፡ እመሕያው፡ ድካሞ። |
|---|
| 37:8 | וַתָּב֣וֹא חַיָּ֣ה בְמוֹ־אָ֑רֶב וּבִמְע֖וֹנֹתֶ֣יהָ תִשְׁכֹּֽן׃ | εἰσῆλθεν δὲ θηρία ὑπὸ σκέπην ἡσύχασαν δὲ ἐπὶ κοίτης | Ingredietur bestia latibulum, et in antro suo morabitur. | ወቦኡ፡ አራዊት፡ ታሕተ፡ ጠፈር፡ ወአዕረፉ፡ ውስተ፡ ምስካቦሙ። |
|---|
| 37:9 | מִן־הַ֭חֶדֶר תָּב֣וֹא סוּפָ֑ה וּֽמִמְּזָרִ֥ים קָרָֽה׃ | ἐκ ταμιείων ἐπέρχονται δῖναι ἀπὸ δὲ ἀκρωτηρίων ψῦχος | Ab interioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus. | ወእምረኀብ፡ ይመጽኦሙ፡ ሕማም፡ ወባማኅደሪሆሙ፡ ይቈርሩ። |
|---|
| 37:10 | מִנִּשְׁמַת־אֵ֥ל יִתֶּן־קָ֑רַח וְרֹ֖חַב מַ֣יִם בְּמוּצָֽק׃ | καὶ ἀπὸ πνοῆς ἰσχυροῦ δώσει πάγος οἰακίζει δὲ τὸ ὕδωρ ὡς ἐὰν βούληται | Flante Deo, concrescit gelu, et rursum latissimae funduntur aquae. | ወእምነፋሰ፡ ኃያል፡ ይመጽእ፡ አስሐትያ፡ ወይከፍሎ፡ ለማይ፡ ዘከመ፡ ፈቀደ። |
|---|
| 37:11 | אַף־בְּ֭רִי יַטְרִ֣יחַ עָ֑ב יָ֝פִ֗יץ עֲנַ֣ן אוֹרֽוֹ׃ | καὶ ἐκλεκτὸν καταπλάσσει νεφέλη διασκορπιεῖ νέφος φῶς αὐτοῦ | Frumentum desiderat nubes, et nubes spargunt lumen suum. | ወይሤውር፡ ኅሩያነ፡ በደመና፡ ወይዘርዎ፡ ለደመና፡ በብርሃኑ፡ ወውእቱ፡ ይመይጦ፡ በዓውዱ፡ አሐዱ፡ ምክሩ፡ በምግባሩ፡ በኵሉ፡ ዘአዘዞሙ፡ ከመዝ፡ ሥርዓት፡ ዘእምኀቤሁ፡ በዲበ፡ ምድር። |
|---|
| 37:12 | וְה֤וּא מְסִבּ֨וֹת׀ מִתְהַפֵּ֣ךְ בְּתַחְבּוּלֹתָ֣ו לְפׇעֳלָ֑ם כֹּ֖ל אֲשֶׁ֥ר יְצַוֵּ֓ם׀ עַל־פְּנֵ֖י תֵבֵ֣ל אָֽרְצָה׃ | καὶ αὐτὸς κυκλώματα διαστρέψει ἐν θεεβουλαθω εἰς ἔργα αὐτῶν πάντα ὅσα ἂν ἐντείληται αὐτοῖς ταῦτα συντέτακται παρ’ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς | Quae lustrant per circuitum, quocumque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne quod praeceperit illis super faciem orbis terrarum : | እመሂ፡ ለዘውስተ፡ ገዳም፡ ወለዘሂ፡ ውስተ፡ ምድር፡ ወለዘሂ፡ በሠናይ፡ ይረክቦ። |
|---|
| 37:13 | אִם־לְשֵׁ֥בֶט אִם־לְאַרְצ֑וֹ אִם־לְ֝חֶ֗סֶד יַמְצִאֵֽהוּ׃ | ἐὰν εἰς παιδείαν ἐὰν εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ ἐὰν εἰς ἔλεος εὑρήσει αὐτόν | sive in una tribu, sive in terra sua, sive in quocumque loco misericordiae suae eas jusserit inveniri. | አጽምእ፡ ኢዮብ፡ ዘንተ፡ ወተገሠፅ፡ ወቁም፡ በኃይለ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 37:14 | הַאֲזִ֣ינָה זֹּ֣את אִיּ֑וֹב עֲ֝מֹ֗ד וְהִתְבּוֹנֵ֤ן׀ נִפְלְא֬וֹת אֵֽל׃ | ἐνωτίζου ταῦτα Ιωβ στῆθι νουθετοῦ δύναμιν κυρίου | Ausculta haec, Job : sta, et considera mirabilia Dei. | ነአምር፡ ከመ፡ ሠርዐ፡ እግዚአብሔር፡ ተግባሮ፡ ወገብረ፡ ብርሃነ፡ እምጽልመት። |
|---|
| 37:15 | הֲ֭תֵדַע בְּשׂוּם־אֱל֣וֹהַּ עֲלֵיהֶ֑ם וְ֝הֹפִ֗יעַ א֣וֹר עֲנָנֽוֹ׃ | οἴδαμεν ὅτι ὁ θεὸς ἔθετο ἔργα αὐτοῦ φῶς ποιήσας ἐκ σκότους | Numquid scis quando praeceperit Deus pluviis, ut ostenderent lucem nubium ejus ? | ቦኑ፡ ተአምር፡ ፈሊጦቶ፡ ለደመና፡ ግሩም፡ ድቀቶሙ፡ ለኃጥአን። |
|---|
| 37:16 | הֲ֭תֵדַע עַל־מִפְלְשֵׂי־עָ֑ב מִ֝פְלְא֗וֹת תְּמִ֣ים דֵּעִֽים׃ | ἐπίσταται δὲ διάκρισιν νεφῶν ἐξαίσια δὲ πτώματα πονηρῶν | Numquid nosti semitas nubium magnas, et perfectas scientias ? | ወለከሰ፡ ምውቅ፡ አልባሲከ፡ ወአርምም፡ እንከ፡ በዲበ፡ ምድር። |
|---|
| 37:17 | אֲשֶׁר־בְּגָדֶ֥יךָ חַמִּ֑ים בְּהַשְׁקִ֥ט אֶ֝֗רֶץ מִדָּרֽוֹם׃ | σοῦ δὲ ἡ στολὴ θερμή ἡσυχάζεται δὲ ἐπὶ τῆς γῆς | Nonne vestimenta tua calida sunt, cum perflata fuerit terra austro ? | ወእምአዜብኑ፡ ታጸንዕ፡ ተጋድሎ፡ ምስሌሁ፡ ግሩም፡ ራእዩ፡ በዲበ፡ ብዙኃን። |
|---|
| 37:18 | תַּרְקִ֣יעַ עִ֭מּוֹ לִשְׁחָקִ֑ים חֲ֝זָקִ֗ים כִּרְאִ֥י מוּצָֽק׃ | στερεώσεις μετ’ αὐτοῦ εἰς παλαιώματα ἰσχυραὶ ὡς ὅρασις ἐπιχύσεως | Tu forsitan cum eo fabricatus es caelos, qui solidissimi quasi aere fusi sunt. | በእንተ፡ ምንት፡ ንግረኒ፡ ወምንተ፡ ንብሎ፡ ወናርምም፡ እነከ፡ ወእንተኒ፡ ኢትንብብ፡ ብዙኀ። |
|---|
| 37:19 | ה֭וֹדִיעֵנוּ מַה־נֹּ֣אמַר ל֑וֹ לֹֽא־נַ֝עֲרֹ֗ךְ מִפְּנֵי־חֹֽשֶׁךְ׃ | διὰ τί δίδαξόν με τί ἐροῦμεν αὐτῷ καὶ παυσώμεθα πολλὰ λέγοντες | Ostende nobis quid dicamus illi : nos quippe involvimur tenebris. | ቦኑ፡ መጽሐፍ፡ ወጸሐፊ፡ ሎቱ፡ ከመ፡ አርምም፡ እንዘ፡ ይቀውም፡ ብእሲ፡ ኀቤየ። |
|---|
| 37:20 | הַֽיְסֻפַּר־ל֭וֹ כִּ֣י אֲדַבֵּ֑ר אִֽם־אָ֥מַר אִ֝֗ישׁ כִּ֣י יְבֻלָּֽע׃ | μὴ βίβλος ἢ γραμματεύς μοι παρέστηκεν ἵνα ἄνθρωπον ἑστηκὼς κατασιωπήσω | Quis narrabit ei quae loquor ? etiam si locutus fuerit homo, devorabitur. | ወአኮ፡ ለኵሉ፡ ዘይትአወቆ፡ ብርሃን፡ ወብርሃን፡ ውእቱ፡ ውስተ፡ ዘይበሊ፡ ከመ፡ ዘእምኀቤሁ፡ ዘውስተ፡ ደመና፡ ነስዕብሩህ። |
|---|
| 37:21 | וְעַתָּ֤ה׀ לֹ֘א־רָ֤אוּ א֗וֹר בָּהִ֣יר ה֭וּא בַּשְּׁחָקִ֑ים וְר֥וּחַ עָ֝בְרָ֗ה וַֽתְּטַהֲרֵֽם׃ | πᾶσιν δ’ οὐχ ὁρατὸν τὸ φῶς τηλαυγές ἐστιν ἐν τοῖς παλαιώμασιν ὥσπερ τὸ παρ’ αὐτοῦ ἐπὶ νεφῶν | At nunc non vident lucem : subito aër cogetur in nubes, et ventus transiens fugabit eas. | ቦኑ፡ ዘከመዝ፡ ዓቢይ፡ ስብሐት፡ ወክብር፡ በኀበ፡ ዘኵሎ፡ ይመልክ። |
|---|
| 37:22 | מִ֭צָּפוֹן זָהָ֣ב יֶאֱתֶ֑ה עַל־אֱ֝ל֗וֹהַּ נ֣וֹרָא הֽוֹד׃ | ἀπὸ βορρᾶ νέφη χρυσαυγοῦντα ἐπὶ τούτοις μεγάλη ἡ δόξα καὶ τιμὴ παντοκράτορος | Ab aquilone aurum venit, et ad Deum formidolosa laudatio. | ኢንረክ፡ ዘከመ፡ ኃይሊ፡ ካልእ፡ ዘጽድቀ፡ ይኴንን፡ ወኢይፈቅድ፡ ይስምዖ። |
|---|
| 37:23 | שַׁדַּ֣י לֹא־מְ֭צָאנֻהוּ שַׂגִּיא־כֹ֑חַ וּמִשְׁפָּ֥ט וְרֹב־צְ֝דָקָ֗ה לֹ֣א יְעַנֶּֽה׃ | καὶ οὐχ εὑρίσκομεν ἄλλον ὅμοιον τῇ ἰσχύι αὐτοῦ ὁ τὰ δίκαια κρίνων οὐκ οἴει ἐπακούειν αὐτόν | Digne eum invenire non possumus : magnus fortitudine, et judicio, et justitia : et enarrari non potest. | ወባሕቱ፡ ይፈርሆ፡ እጓለ፡ እመሕያው፡ ወይፈርህዎ፡ ጠቢባነ፡ ልብሂ። |
|---|
| 37:24 | לָ֭כֵן יְרֵא֣וּהוּ אֲנָשִׁ֑ים לֹֽא־יִ֝רְאֶ֗ה כׇּל־חַכְמֵי־לֵֽב׃ {פ} | διὸ φοβηθήσονται αὐτὸν οἱ ἄνθρωποι φοβηθήσονται δὲ αὐτὸν καὶ οἱ σοφοὶ καρδίᾳ | Ideo timebunt eum viri, et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes. | ወእምድኅሬሁሰ፡ ኀደገ፡ በገረ፡ ኤልዩስ። |
|---|