| 7:1 | הֲלֹֽא־צָבָ֣א לֶֽאֱנ֣וֹשׁ (על) [עֲלֵי־]אָ֑רֶץ וְכִימֵ֖י שָׂכִ֣יר יָמָֽיו׃ | πότερον οὐχὶ πειρατήριόν ἐστιν ὁ βίος ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ὥσπερ μισθίου αὐθημερινοῦ ἡ ζωὴ αὐτοῦ | Militia est vita hominis super terram, et sicut dies mercenarii dies ejus. | ቀዳሚሁ፡ አኮኑ፡ ጽላሎት፡ ውእቱ፡ ሕይወት፡ ለእጓለ፡ እመ፡ ሕያው፡ በዲበ፡ ምድር፡ ወንብረቱ፡ ከመ፡ ሀሳብ፡ ዘለለዕለቱ። |
|---|
| 7:2 | כְּעֶ֥בֶד יִשְׁאַף־צֵ֑ל וּ֝כְשָׂכִ֗יר יְקַוֶּ֥ה פׇעֳלֽוֹ׃ | ἢ ὥσπερ θεράπων δεδοικὼς τὸν κύριον αὐτοῦ καὶ τετευχὼς σκιᾶς ἢ ὥσπερ μισθωτὸς ἀναμένων τὸν μισθὸν αὐτοῦ | Sicut servus desiderat umbram, et sicut mercenarius praestolatur finem operis sui, | ወእመ፡ አኮ፡ ከመ፡ ገብር፡ ዘያደሉ፡ ለእግዚኡ፡ ወያጸምእ፡ ጸሎቶ፡ አው፡ ከመ፡ ገባኢ፡ ዘይሴፎ፡ ዓስቦ። |
|---|
| 7:3 | כֵּ֤ן הׇנְחַ֣לְתִּי לִ֭י יַרְחֵי־שָׁ֑וְא וְלֵיל֥וֹת עָ֝מָ֗ל מִנּוּ־לִֽי׃ | οὕτως κἀγὼ ὑπέμεινα μῆνας κενούς νύκτες δὲ ὀδυνῶν δεδομέναι μοί εἰσιν | sic et ego habui menses vacuos, et noctes laboriosas enumeravi mihi. | ከማሁ፡ አነሂ፡ ተዓገሥኩ፡ አውራኀ፡ ከንቱ፡ ወሌሊተኒ፡ ተውህበኒ፡ ሊተ፡ ፃዕር። |
|---|
| 7:4 | אִם־שָׁכַ֗בְתִּי וְאָמַ֗רְתִּי מָתַ֣י אָ֭קוּם וּמִדַּד־עָ֑רֶב וְשָׂבַ֖עְתִּי נְדֻדִ֣ים עֲדֵי־נָֽשֶׁף׃ | ἐὰν κοιμηθῶ λέγω πότε ἡμέρα ὡς δ’ ἂν ἀναστῶ πάλιν πότε ἑσπέρα πλήρης δὲ γίνομαι ὀδυνῶν ἀπὸ ἑσπέρας ἕως πρωί | Si dormiero, dicam : Quando consurgam ? et rursum expectabo vesperam, et replebor doloribus usque ad tenebras. | እመ፡ ኖምኩ፡ እብል፡ ማእዜ፡ ይጸብሕ፡ ሊተ፡ እንጋ፡ ወእመ፡ ነቃሕኩ፡ ካዕበ፡ እብል፡ ማእዜ፡ ይመሲ። |
|---|
| 7:5 | לָ֘בַ֤שׁ בְּשָׂרִ֣י רִ֭מָּה (וגיש) [וְג֣וּשׁ] עָפָ֑ר עוֹרִ֥י רָ֝גַ֗ע וַיִּמָּאֵֽס׃ | φύρεται δέ μου τὸ σῶμα ἐν σαπρίᾳ σκωλήκων τήκω δὲ βώλακας γῆς ἀπὸ ἰχῶρος ξύων | Induta est caro mea putredine, et sordibus pulveris cutis mea aruit et contracta est. | ጸገብኩ፡ ሕማመ፡ እምነግህ፡ እስከ፡ ሠርክ፡ ወባኍበኈ፡ ሥጋየ፡ በፅሄያት፡ ወመግል፡ ወኃለቁ፡ እንዘ፡ አሐክክ፡ ጸውበ፡ ወእንጳንጴ፡ ወሐመደ፡ ኮንኩ። |
|---|
| 7:6 | יָמַ֣י קַ֭לּוּ מִנִּי־אָ֑רֶג וַ֝יִּכְל֗וּ בְּאֶ֣פֶס תִּקְוָֽה׃ | ὁ δὲ βίος μού ἐστιν ἐλαφρότερος λαλιᾶς ἀπόλωλεν δὲ ἐν κενῇ ἐλπίδι | Dies mei velocius transierunt quam a texente tela succiditur, et consumpti sunt absque ulla spe. | ወቀላለ፡ ኮነት፡ ሕይወትየ፡ ከመ፡ ነገረ፡ ዘየአንም፡ ወተኃጐልኩ፡ በተሰፍዎ፡ ከንቱ። |
|---|
| 7:7 | זְ֭כֹר כִּי־ר֣וּחַ חַיָּ֑י לֹא־תָשׁ֥וּב עֵ֝ינִ֗י לִרְא֥וֹת טֽוֹב׃ | μνήσθητι οὖν ὅτι πνεῦμά μου ἡ ζωὴ καὶ οὐκέτι ἐπανελεύσεται ὁ ὀφθαλμός μου ἰδεῖν ἀγαθόν | Memento quia ventus est vita mea, et non revertetur oculus meus ut videat bona. | ተዘከር፡ ከመ፡ ነፍስ፡ ውእቱ፡ ሕይትየ፡ ወኢትገብእ፡ እንከ፡ ትርአይ፡ ዓይንየ፡ ሠናይተ፡፡ 8፡ ወኢይሬኢ፡ ዓይነ፡ ዘይሬአየኒ፡ ወእመኒ፡ ነጸረኒ፡ ኢይሄሎ፡ እንከ። |
|---|
| 7:8 | לֹא־תְ֭שׁוּרֵנִי עֵ֣ין רֹ֑אִי עֵינֶ֖יךָ בִּ֣י וְאֵינֶֽנִּי׃ | οὐ περιβλέψεταί με ὀφθαλμὸς ὁρῶντός με οἱ ὀφθαλμοί σου ἐν ἐμοί καὶ οὐκέτι εἰμὶ | Nec aspiciet me visus hominis ; oculi tui in me, et non subsistam. | — |
|---|
| 7:9 | כָּלָ֣ה עָ֭נָן וַיֵּלַ֑ךְ כֵּ֥ן יוֹרֵ֥ד שְׁ֝א֗וֹל לֹ֣א יַעֲלֶֽה׃ | ὥσπερ νέφος ἀποκαθαρθὲν ἀπ’ οὐρανοῦ ἐὰν γὰρ ἄνθρωπος καταβῇ εἰς ᾅδην οὐκέτι μὴ ἀναβῇ | Sicut consumitur nubes, et pertransit, sic qui descenderit ad inferos, non ascendet. | ከመ፡ ደመና፡ ዘተነጽሐ፡ እምሰማይ፡ እስመ፡ እምከመ፡ ወረደ፡ ሰብአ፡ ውስተ፡ መቃብር፡ ኢየዓርግ፡ እንከ። |
|---|
| 7:10 | לֹא־יָשׁ֣וּב ע֣וֹד לְבֵית֑וֹ וְלֹא־יַכִּירֶ֖נּוּ ע֣וֹד מְקֹמֽוֹ׃ | οὐδ’ οὐ μὴ ἐπιστρέψῃ ἔτι εἰς τὸν ἴδιον οἶκον οὐδὲ μὴ ἐπιγνῷ αὐτὸν ἔτι ὁ τόπος αὐτοῦ | Nec revertetur ultra in domum suam, neque cognoscet eum amplius locus ejus. | ወኢይገብእ፡ ውስተ፡ ቤት፡ ወኢየአምር፡ እንከ፡ ብሔሮ። |
|---|
| 7:11 | גַּם־אֲנִי֮ לֹ֤א אֶחֱשׇׂ֫ךְ־פִּ֥י אֲֽ֭דַבְּרָה בְּצַ֣ר רוּחִ֑י אָ֝שִׂ֗יחָה בְּמַ֣ר נַפְשִֽׁי׃ | ἀτὰρ οὖν οὐδὲ ἐγὼ φείσομαι τῷ στόματί μου λαλήσω ἐν ἀνάγκῃ ὤν ἀνοίξω πικρίαν ψυχῆς μου συνεχόμενος | Quapropter et ego non parcam ori meo : loquar in tribulatione spiritus mei ; confabulabor cum amaritudine animae meae. | ወበእንተ፡ ዝንቱ፡ አነሂ፡ ኢይምህከ፡ አፉየ፡ ወእነብብ፡ ፃዕረ፡ መንፈስየ፡ ወአከሥት፡ ምረረ፡ ነፍስየ፡ ዘላዕሌየ፡ ከመ፡ ወባሕር፡ ኮነ፡ አንብዕየ። |
|---|
| 7:12 | הֲֽיָם־אָ֭נִי אִם־תַּנִּ֑ין כִּֽי־תָשִׂ֖ים עָלַ֣י מִשְׁמָֽר׃ | πότερον θάλασσά εἰμι ἢ δράκων ὅτι κατέταξας ἐπ’ ἐμὲ φυλακήν | Numquid mare ego sum, aut cetus, quia circumdedisti me carcere ? | ባሕርኑ፡ አው፡ ቀላይ፡ እስመ፡ አዘዝከ፡ ዓቃቤ፡ ላዕሌየ። |
|---|
| 7:13 | כִּֽי־אָ֭מַרְתִּי תְּנַחֲמֵ֣נִי עַרְשִׂ֑י יִשָּׂ֥א בְ֝שִׂיחִ֗י מִשְׁכָּבִֽי׃ | εἶπα ὅτι παρακαλέσει με ἡ κλίνη μου ἀνοίσω δὲ πρὸς ἐμαυτὸν ἰδίᾳ λόγον τῇ κοίτῃ μου | Si dixero : Consolabitur me lectulus meus, et relevabor loquens mecum in strato meo : | ወእቤ፡ ዓራትየኑ፡ እንጋ፡ ይናዝዘኒ፡ ወያልህየኒሁ፡ እንጋ፡ ምስካብየ። |
|---|
| 7:14 | וְחִתַּתַּ֥נִי בַחֲלֹמ֑וֹת וּֽמֵחֶזְיֹנ֥וֹת תְּבַעֲתַֽנִּי׃ | ἐκφοβεῖς με ἐνυπνίοις καὶ ἐν ὁράμασίν με καταπλήσσεις | terrebis me per somnia, et per visiones horrore concuties. | ወትጌርመኒ፡ በሕልም፡ ወታደነግዐኒ፡ በራእይ። |
|---|
| 7:15 | וַתִּבְחַ֣ר מַחֲנָ֣ק נַפְשִׁ֑י מָ֝֗וֶת מֵעַצְמוֹתָֽי׃ | ἀπαλλάξεις ἀπὸ πνεύματός μου τὴν ψυχήν μου ἀπὸ δὲ θανάτου τὰ ὀστᾶ μου | Quam ob rem elegit suspendium anima mea, et mortem ossa mea. | ወኮነ፡ ሥሉጠ፡ በነፍስየ፡ ወበመንፈስየ፡ ወአሞቶን፡ ለአዕይንትየ፡ ቦኑ፡ ለዓለም፡ አሐዩ፡ ከመ፡ እትዓገሥ፡ ርኅቀ፡ እምኔየ፡ ወከንቱ፡ ውእቱ፡ ሕይወትየ። |
|---|
| 7:16 | מָ֭אַסְתִּי לֹא־לְעֹלָ֣ם אֶחְיֶ֑ה חֲדַ֥ל מִ֝מֶּ֗נִּי כִּי־הֶ֥בֶל יָמָֽי׃ | οὐ γὰρ εἰς τὸν αἰῶνα ζήσομαι ἵνα μακροθυμήσω ἀπόστα ἀπ’ ἐμοῦ κενὸς γάρ μου ὁ βίος | Desperavi : nequaquam ultra jam vivam : parce mihi, nihil enim sunt dies mei. | ምንት፡ ውእቱ፡ ሰብአ፡ ከመ፡ ታዕብዮ፡ ወከመ፡ ተሐውጽ፡ ልቦ። |
|---|
| 7:17 | מָֽה־אֱ֭נוֹשׁ כִּ֣י תְגַדְּלֶ֑נּוּ וְכִֽי־תָשִׁ֖ית אֵלָ֣יו לִבֶּֽךָ׃ | τί γάρ ἐστιν ἄνθρωπος ὅτι ἐμεγάλυνας αὐτὸν ἢ ὅτι προσέχεις τὸν νοῦν εἰς αὐτὸν | Quid est homo, quia magnificas eum ? aut quid apponis erga eum cor tuum ? | አው፡ ከመ፡ ትፍትኖ፡ እስከ፡ ይበጽሕ፡ ኀቤከ፡ አው፡ ከመ፡ ትኰንኖ፡ በውስተ፡ ዓራቱ። |
|---|
| 7:18 | וַתִּפְקְדֶ֥נּוּ לִבְקָרִ֑ים לִ֝רְגָעִ֗ים תִּבְחָנֶֽנּוּ׃ | ἢ ἐπισκοπὴν αὐτοῦ ποιήσῃ ἕως τὸ πρωὶ καὶ εἰς ἀνάπαυσιν αὐτὸν κρινεῖς | Visitas eum diluculo, et subito probas illum. | እስከ፡ ማእዜኑ፡ ኢታስሕተኒ፡ እስከ፡ እውኅጥ፡ ምራቅየ፡ እንዘ፡ የሐንቀኒ። |
|---|
| 7:19 | כַּ֭מָּה לֹא־תִשְׁעֶ֣ה מִמֶּ֑נִּי לֹֽא־תַ֝רְפֵּ֗נִי עַד־בִּלְעִ֥י רֻקִּֽי׃ | ἕως τίνος οὐκ ἐᾷς με οὐδὲ προΐῃ με ἕως ἂν καταπίω τὸν πτύελόν μου ἐν ὀδύνῃ | Usquequo non parcis mihi, nec dimittis me ut glutiam salivam meam ? | ወእነሂ፡ አበስኩ፡ አነ፡ ምንተ፡ እንከ፡ እክል፡ ገቢረ፡ ለከ፡ ኦ፡ ዘተአምር፡ ልበ፡ እጓለ፡ እመሕያው፡ ለምንት፡ ረፅይከኒ፡ ለመቅሠፍት፡ ለከ፡ ወለምንት፡ ፈጠርከኒ፡ በአምሳሊከ፡ አነሁ፡ ዳአሙ፡ ከበድኩከ። |
|---|
| 7:20 | חָטָ֡אתִי מָ֤ה אֶפְעַ֨ל׀ לָךְ֮ נֹצֵ֢ר הָ֫אָדָ֥ם לָ֤מָה שַׂמְתַּ֣נִי לְמִפְגָּ֣ע לָ֑ךְ וָאֶהְיֶ֖ה עָלַ֣י לְמַשָּֽׂא׃ | εἰ ἐγὼ ἥμαρτον τί δύναμαί σοι πρᾶξαι ὁ ἐπιστάμενος τὸν νοῦν τῶν ἀνθρώπων διὰ τί ἔθου με κατεντευκτήν σου εἰμὶ δὲ ἐπὶ σοὶ φορτίον | Peccavi ; quid faciam tibi, o custos hominum ? quare posuisti me contrarium tibi, et factus sum mihimetipsi gravis ? | ወለምንት፡ ኢገበርከ፡ በዘይትረሳዕ፡ ኃጢአትየ፡ ወበዘይነጽሕ፡ ጌጋይየ፡ ወይአዜሰ፡ እወርድ፡ ውስተ፡ ምድር፡ ኀበ፡ ኢይነቅሕ፡ እንከ። |
|---|
| 7:21 | וּמֶ֤ה׀ לֹא־תִשָּׂ֣א פִשְׁעִי֮ וְתַעֲבִ֢יר אֶת־עֲוֺ֫נִ֥י כִּֽי־עַ֭תָּה לֶעָפָ֣ר אֶשְׁכָּ֑ב וְשִׁ֖חַרְתַּ֣נִי וְאֵינֶֽנִּי׃ {פ} | καὶ διὰ τί οὐκ ἐποιήσω τῆς ἀνομίας μου λήθην καὶ καθαρισμὸν τῆς ἁμαρτίας μου νυνὶ δὲ εἰς γῆν ἀπελεύσομαι ὀρθρίζων δὲ οὐκέτι εἰμί | Cur non tollis peccatum meum, et quare non aufers iniquitatem meam ? ecce nunc in pulvere dormiam, et si mane me quaesieris, non subsistam. | — |
|---|