| 23:1 | כִּֽי־תֵ֭שֵׁב לִלְח֣וֹם אֶת־מוֹשֵׁ֑ל בִּ֥ין תָּ֝בִ֗ין אֶת־אֲשֶׁ֥ר לְפָנֶֽיךָ׃ | ἐὰν καθίσῃς δειπνεῖν ἐπὶ τραπέζης δυναστῶν νοητῶς νόει τὰ παρατιθέμενά σοι | Quando sederis ut comedas cum principe, diligenter attende quae apposita sunt ante faciem tuam. | ለእመ፡ ነበርከ፡ ትደረር፡ ውስተ፡ ማእደ፡ መኳንንት፡ አእምሮ፡ አእምር፡ ዘአቅረቡ፡ ለከ። |
|---|
| 23:2 | וְשַׂמְתָּ֣ שַׂכִּ֣ין בְּלֹעֶ֑ךָ אִם־בַּ֖עַל נֶ֣פֶשׁ אָֽתָּה׃ | καὶ ἐπίβαλλε τὴν χεῖρά σου εἰδὼς ὅτι τοιαῦτά σε δεῖ παρασκευάσαι | Et statue cultrum in gutture tuo : si tamen habes in potestate animam tuam. | ወተመጠው፡ በእዴከ፡ ወአእምር፡ ከመ፡ ዘከማሁ፡ ሀለወከ፡ ታስተዳሉ። |
|---|
| 23:3 | אַל־תִּ֭תְאָו לְמַטְעַמּוֹתָ֑יו וְ֝ה֗וּא לֶ֣חֶם כְּזָבִֽים׃ | εἰ δὲ ἀπληστότερος εἶ μὴ ἐπιθύμει τῶν ἐδεσμάτων αὐτοῦ ταῦτα γὰρ ἔχεται ζωῆς ψευδοῦς | Ne desideres de cibis ejus, in quo est panis mendacii. | ወእመሰ፡ ነዳይ፡ አንተ፡ ኢትፍቱ፡ መባልዕቲሁ፡ ወዝ፡ ውእቱ፡ ኅብስተ፡ ሐሰት። |
|---|
| 23:4 | אַל־תִּיגַ֥ע לְֽהַעֲשִׁ֑יר מִֽבִּינָתְךָ֥ חֲדָֽל׃ | μὴ παρεκτείνου πένης ὢν πλουσίῳ τῇ δὲ σῇ ἐννοίᾳ ἀπόσχου | Noli laborare ut diteris, sed prudentiae tuae pone modum. | ወኢትትአከል፡ ምስለ፡ ባዕል፡ እንዘ፡ ነዳይ፡ አንተ፡ ወበሕሊናከ፡ ረኃቅ። |
|---|
| 23:5 | (התעוף) [הֲתָ֤עִיף]־עֵינֶ֥יךָ בּ֗וֹ וְֽאֵ֫ינֶ֥נּוּ כִּ֤י עָשֹׂ֣ה יַעֲשֶׂה־לּ֣וֹ כְנָפַ֑יִם כְּ֝נֶ֗שֶׁר (ועיף) [יָע֥וּף] הַשָּׁמָֽיִם׃ {פ} | ἐὰν ἐπιστήσῃς τὸ σὸν ὄμμα πρὸς αὐτόν οὐδαμοῦ φανεῖται κατεσκεύασται γὰρ αὐτῷ πτέρυγες ὥσπερ ἀετοῦ καὶ ὑποστρέφει εἰς τὸν οἶκον τοῦ προεστηκότος αὐτοῦ | Ne erigas oculos tuos ad opes quas non potes habere, quia facient sibi pennas quasi aquilae, et volabunt in caelum. | ለእመ፡ አውተርከ፡ ዓይነከ፡ ኀቤሁ፡ ኢትረክቦ፡ ወእደ፡ ያስተርኢ፡ አልቦ፡ እስመ፡ ተደለወ፡ ሎቱ፡ ክንፈ፡ ንስር፡ ወያገብእ፡ ውስተ፡ ቤት፡ ዘይቀውም። |
|---|
| 23:6 | אַל־תִּלְחַ֗ם אֶת־לֶ֭חֶם רַ֣ע עָ֑יִן וְאַל־תִּ֝תְאָ֗ו לְמַטְעַמֹּתָֽיו׃ | μὴ συνδείπνει ἀνδρὶ βασκάνῳ μηδὲ ἐπιθύμει τῶν βρωμάτων αὐτοῦ | Ne comedas cum homine invido, et ne desideres cibos ejus : | ኢትደረር፡ ምስለ፡ ብእሲ፡ መታሒ፡ ወኢትፍቱ፡ መባልዕቲሁ፡ ከመ፡ ዘይውኅጥ፡ ሣዕረ፡ ከማሁ፡ ይበልዕ፡ ወይሰቲ። |
|---|
| 23:7 | כִּ֤י׀ כְּמ֥וֹ שָׁעַ֥ר בְּנַפְשׁ֗וֹ כֶּ֫ן־ה֥וּא אֱכ֣וֹל וּ֭שְׁתֵה יֹ֣אמַר לָ֑ךְ וְ֝לִבּ֗וֹ בַּל־עִמָּֽךְ׃ | ὃν τρόπον γὰρ εἴ τις καταπίοι τρίχα οὕτως ἐσθίει καὶ πίνει | quoniam in similitudinem arioli et conjectoris aestimat quod ignorat. Comede et bibe, dicet tibi ; et mens ejus non est tecum. | ወኀቤከኒ፡ ኢታብኦ፡ ወኢትብላዕ፡ ኅብስተ፡ ምስሌሁ፡ ብላዕ፡ ወስተይ፡ ይብለከ፡ ወልቡሰ፡ ኢሀሎ፡ ምስሌከ። |
|---|
| 23:8 | פִּֽתְּךָ־אָכַ֥לְתָּ תְקִיאֶ֑נָּה וְ֝שִׁחַ֗תָּ דְּבָרֶ֥יךָ הַנְּעִימִֽים׃ | μηδὲ πρὸς σὲ εἰσαγάγῃς αὐτὸν καὶ φάγῃς τὸν ψωμόν σου μετ’ αὐτοῦ ἐξεμέσει γὰρ αὐτὸν καὶ λυμανεῖται τοὺς λόγους σου τοὺς καλούς | Cibos quos comederas evomes, et perdes pulchros sermones tuos. | ይቀይዕ፡ ወያቅያዓይዕ፡ ወያማስን፡ ነገረከ፡ ሠናየ። |
|---|
| 23:9 | בְּאׇזְנֵ֣י כְ֭סִיל אַל־תְּדַבֵּ֑ר כִּי־יָ֝ב֗וּז לְשֵׂ֣כֶל מִלֶּֽיךָ׃ | εἰς ὦτα ἄφρονος μηδὲν λέγε μήποτε μυκτηρίσῃ τοὺς συνετοὺς λόγους σου | In auribus insipientium ne loquaris, qui despicient doctrinam eloquii tui. | ውስተ፡ ዕዝነ፡ ዐብድ፡ አልቦ፡ ዘትነግር፡ ከመ፡ ኢይመንን፡ ነገረከ፡ ሠናየ፡ ጠቢበ። |
|---|
| 23:10 | אַל־תַּ֭סֵּג גְּב֣וּל עוֹלָ֑ם וּבִשְׂדֵ֥י יְ֝תוֹמִ֗ים אַל־תָּבֹֽא׃ | μὴ μεταθῇς ὅρια αἰώνια εἰς δὲ κτῆμα ὀρφανῶν μὴ εἰσέλθῃς | Ne attingas parvulorum terminos, et agrum pupillorum ne introëas : | ወኢታፍልስ፡ ደወለ፡ ገራህት፡ ዘአንበሩ፡ አበዊከ። |
|---|
| 23:11 | כִּֽי־גֹאֲלָ֥ם חָזָ֑ק הֽוּא־יָרִ֖יב אֶת־רִיבָ֣ם אִתָּֽךְ׃ | ὁ γὰρ λυτρούμενος αὐτοὺς κύριος κραταιός ἐστιν καὶ κρινεῖ τὴν κρίσιν αὐτῶν μετὰ σοῦ | propinquus enim illorum fortis est, et ipse judicabit contra te causam illorum. | ወውስተ፡ ጥሪተ፡ እጓለ፡ ማውታ፡ ኢትባእ፡ እስመ፡ ዘይባልሖሙ፡ እግዚአብሔር፡ አዚዝ፡ ውእቱ፡ ወይትኳነን፡ ኵነኔሆሙ፡ ምስሌከ። |
|---|
| 23:12 | הָבִ֣יאָה לַמּוּסָ֣ר לִבֶּ֑ךָ וְ֝אׇזְנֶ֗ךָ לְאִמְרֵי־דָֽעַת׃ | δὸς εἰς παιδείαν τὴν καρδίαν σου τὰ δὲ ὦτά σου ἑτοίμασον λόγοις αἰσθήσεως | Ingrediatur ad doctrinam cor tuum, et aures tuae ad verba scientiae. | ሀብ፡ ለተግሣፅ፡ ልበከ፡ ወዕዝነከ፡ አስተዳሉ፡ ለቃለ፡ አእምሮ። |
|---|
| 23:13 | אַל־תִּמְנַ֣ע מִנַּ֣עַר מוּסָ֑ר כִּֽי־תַכֶּ֥נּוּ בַ֝שֵּׁ֗בֶט לֹ֣א יָמֽוּת׃ | μὴ ἀπόσχῃ νήπιον παιδεύειν ὅτι ἐὰν πατάξῃς αὐτὸν ῥάβδῳ οὐ μὴ ἀποθάνῃ | Noli subtrahere a puero disciplinam : si enim percusseris eum virga, non morietur. | ኢትትኀየይ፡ ገሥፆ፡ ደቂቅከ፡ እስመ፡ እመ፡ ዘበጥኮሙ፡ በበትር፡ ኢይመውቱ። |
|---|
| 23:14 | אַ֭תָּה בַּשֵּׁ֣בֶט תַּכֶּ֑נּוּ וְ֝נַפְשׁ֗וֹ מִשְּׁא֥וֹל תַּצִּֽיל׃ | σὺ μὲν γὰρ πατάξεις αὐτὸν ῥάβδῳ τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ἐκ θανάτου ῥύσῃ | Tu virga percuties eum, et animam ejus de inferno liberabis. | አንተ፡ ትዘብጦሙ፡ በበትር፡ ወነፍሶሙ፡ ትባልሕ፡ እሞት። |
|---|
| 23:15 | בְּ֭נִי אִם־חָכַ֣ם לִבֶּ֑ךָ יִשְׂמַ֖ח לִבִּ֣י גַם־אָֽנִי׃ | υἱέ ἐὰν σοφὴ γένηταί σου ἡ καρδία εὐφρανεῖς καὶ τὴν ἐμὴν καρδίαν | Fili mi, si sapiens fuerit animus tuus, gaudebit tecum cor meum : | ወልድየ፡ እመ፡ ጠቢባ፡ ኮነ፡ ልብከ፡ ያስተፌሥሕ፡ እንቲአየ፡ ልበ። |
|---|
| 23:16 | וְתַעְלֹ֥זְנָה כִלְיוֹתָ֑י בְּדַבֵּ֥ר שְׂ֝פָתֶ֗יךָ מֵישָׁרִֽים׃ | καὶ ἐνδιατρίψει λόγοις τὰ σὰ χείλη πρὸς τὰ ἐμὰ χείλη ἐὰν ὀρθὰ ὦσιν | et exsultabunt renes mei, cum locuta fuerint rectum labia tua. | ወእመ፡ ነበረት፡ ቃልየ፡ በከናፍሪከ፡ ለከናፍረ፡ ዚአየ፡ ርቱዓተ፡ ይከውና። |
|---|
| 23:17 | אַל־יְקַנֵּ֣א לִ֭בְּךָ בַּחַטָּאִ֑ים כִּ֥י אִם־בְּיִרְאַת־יְ֝הֹוָ֗ה כׇּל־הַיּֽוֹם׃ | μὴ ζηλούτω ἡ καρδία σου ἁμαρτωλούς ἀλλὰ ἐν φόβῳ κυρίου ἴσθι ὅλην τὴν ἡμέραν | Non aemuletur cor tuum peccatores, sed in timore Domini esto tota die : | ኢትቅናእ፡ ልብከ፡ ላዕለ፡ ኃጥአን፡ አላ፡ በፍርሃተ፡ እግዚአብሔር፡ ሀሉ፡ በኵሉ፡ ጊዜ። |
|---|
| 23:18 | כִּ֭י אִם־יֵ֣שׁ אַחֲרִ֑ית וְ֝תִקְוָתְךָ֗ לֹ֣א תִכָּרֵֽת׃ | ἐὰν γὰρ τηρήσῃς αὐτά ἔσται σοι ἔκγονα ἡ δὲ ἐλπίς σου οὐκ ἀποστήσεται | quia habebis spem in novissimo, et praestolatio tua non auferetur. | ወለእመ፡ ዐቀብኮን፡ ይከውናከ፡ ትዝምደ፡ ወተስፋከ፡ ኢይትአተት። |
|---|
| 23:19 | שְׁמַע־אַתָּ֣ה בְנִ֣י וַחֲכָ֑ם וְאַשֵּׁ֖ר בַּדֶּ֣רֶךְ לִבֶּֽךָ׃ | ἄκουε υἱέ καὶ σοφὸς γίνου καὶ κατεύθυνε ἐννοίας σῆς καρδίας | Audi, fili mi, et esto sapiens, et dirige in via animum tuum. | ስማዕ፡ ወልድየ፡ ወጠቢበ፡ ኩን፡ ወአርትዕ፡ ኅሊና፡ ልብከ። |
|---|
| 23:20 | אַל־תְּהִ֥י בְסֹֽבְאֵי־יָ֑יִן בְּזֹלְלֵ֖י בָשָׂ֣ר לָֽמוֹ׃ | μὴ ἴσθι οἰνοπότης μηδὲ ἐκτείνου συμβολαῖς κρεῶν τε ἀγορασμοῖς | Noli esse in conviviis potatorum, nec in comessationibus eorum qui carnes ad vescendum conferunt : | ወኢትኩን፡ ሰታዬ፡ ወይን፡ ወኢትኩን፡ ተሣያጤ፡ ሥጋ፡ ሐኖት። |
|---|
| 23:21 | כִּֽי־סֹבֵ֣א וְ֭זוֹלֵל יִוָּרֵ֑שׁ וּ֝קְרָעִ֗ים תַּלְבִּ֥ישׁ נוּמָֽה׃ | πᾶς γὰρ μέθυσος καὶ πορνοκόπος πτωχεύσει καὶ ἐνδύσεται διερρηγμένα καὶ ῥακώδη πᾶς ὑπνώδης | quia vacantes potibus et dantes symbola consumentur, et vestietur pannis dormitatio. | ወኵሉ፡ ሰታዪ፡ ወዘማዊ፡ ይነድድ፡ ወይለብስ፡ ስጡጠ፡ አጽርቅተ፡ ወኵሉ፡ ነዋሚ። |
|---|
| 23:22 | שְׁמַ֣ע לְ֭אָבִיךָ זֶ֣ה יְלָדֶ֑ךָ וְאַל־תָּ֝ב֗וּז כִּֽי־זָקְנָ֥ה אִמֶּֽךָ׃ | ἄκουε υἱέ πατρὸς τοῦ γεννήσαντός σε καὶ μὴ καταφρόνει ὅτι γεγήρακέν σου ἡ μήτηρ | Audi patrem tuum, qui genuit te, et ne contemnas cum senuerit mater tua. | ስማዕ፡ ወልድየ፡ ነገረ፡ አቡከ፡ ዘወለደከ፡ ወኢታስተአክያ፡ ለእምከ፡ ለእመ፡ ረስዓት። |
|---|
| 23:23 | אֱמֶ֣ת קְ֭נֵה וְאַל־תִּמְכֹּ֑ר חׇכְמָ֖ה וּמוּסָ֣ר וּבִינָֽה׃ | — | Veritatem eme, et noli vendere sapientiam, et doctrinam, et intelligentiam. | ሠናየ፡ ያልህቅ፡ አብ፡ ጻድቅ፡ ወበወልድ፡ ጠቢብ፡ ትትፌሣሕ፡ ነፍሱ። |
|---|
| 23:24 | (גול) [גִּ֣יל] יָ֭גִיל אֲבִ֣י צַדִּ֑יק (יולד) [וְיוֹלֵ֥ד] חָ֝כָ֗ם (וישמח) [יִשְׂמַח־]בּֽוֹ׃ | καλῶς ἐκτρέφει πατὴρ δίκαιος ἐπὶ δὲ υἱῷ σοφῷ εὐφραίνεται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ | Exsultat gaudio pater justi ; qui sapientem genuit, laetabitur in eo. | ወይትፌሥሑ፡ ብከ፡ አቡከ፡ ወእምከ፡ ወትትኃሠይ፡ እንተ፡ ወለደተከ። |
|---|
| 23:25 | יִֽשְׂמַח־אָבִ֥יךָ וְאִמֶּ֑ךָ וְ֝תָגֵ֗ל יוֹלַדְתֶּֽךָ׃ | εὐφραινέσθω ὁ πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ ἐπὶ σοί καὶ χαιρέτω ἡ τεκοῦσά σε | Gaudeat pater tuus et mater tua, et exsultet quae genuit te. | ሀበኒ፡ ወልድየ፡ ልበከ፡ ወአዕይንቲከኒ፡ ፍናወ፡ ዚአየ፡ ይዕቀባ። |
|---|
| 23:26 | תְּנָה־בְנִ֣י לִבְּךָ֣ לִ֑י וְ֝עֵינֶ֗יךָ דְּרָכַ֥י (תרצנה) [תִּצֹּֽרְנָה]׃ | δός μοι υἱέ σὴν καρδίαν οἱ δὲ σοὶ ὀφθαλμοὶ ἐμὰς ὁδοὺς τηρείτωσαν | Praebe, fili mi, cor tuum mihi, et oculi tui vias meas custodiant. | ፅዕድ፡ ስቊርት፡ ዘማዊት፡ ወዓዘቅት፡ ዐባብ፡ ነኪርት። |
|---|
| 23:27 | כִּֽי־שׁוּחָ֣ה עֲמֻקָּ֣ה זוֹנָ֑ה וּבְאֵ֥ר צָ֝רָ֗ה נׇכְרִיָּֽה׃ | πίθος γὰρ τετρημένος ἐστὶν ἀλλότριος οἶκος καὶ φρέαρ στενὸν ἀλλότριον | Fovea enim profunda est meretrix, et puteus angustus aliena. | ዘሖረ፡ ኀቤሃ፡ ፍጡነ፡ ይትኃጐል፡ ወኵሉ፡ ጸዋግ፡ የኃልቅ። |
|---|
| 23:28 | אַף־הִ֭יא כְּחֶ֣תֶף תֶּאֱרֹ֑ב וּ֝בוֹגְדִ֗ים בְּאָדָ֥ם תּוֹסִֽף׃ | οὗτος γὰρ συντόμως ἀπολεῖται καὶ πᾶς παράνομος ἀναλωθήσεται | Insidiatur in via quasi latro, et quos incautos viderit, interficiet. | ወልድየ፡ ለመኑ፡ ወይሌ፡ ወለመኑ፡ ሀከክ፡ ወለመኑ፡ ባእስ፡ ወለመኑ፡ ጋእዝ፡ ወለመኑ፡ ኵነኔ፡ ወለመኑ፡ ቅጥቃጤ፡ በከንቱ፡ ወለመኑ፡ ስጉዳት፡ አዕይንቲሁ። |
|---|
| 23:29 | לְמִ֨י א֥וֹי לְמִ֪י אֲב֡וֹי לְמִ֤י (מדונים) [מִדְיָנִ֨ים׀] לְמִ֥י שִׂ֗יחַ לְ֭מִי פְּצָעִ֣ים חִנָּ֑ם לְ֝מִ֗י חַכְלִל֥וּת עֵינָֽיִם׃ | τίνι οὐαί τίνι θόρυβος τίνι κρίσις τίνι ἀηδίαι καὶ λέσχαι τίνι συντρίμματα διὰ κενῆς τίνος πέλειοι οἱ ὀφθαλμοί | Cui vae ? cujus patri vae ? cui rixae ? cui foveae ? cui sine causa vulnera ? cui suffusio oculorum ? | አኮኑ፡ ለእለ፡ ይጐነድዩ፡ ውስተ፡ ስታየ፡ ወይን፡ ወአኮኑ፡ ለእለ፡ ይተልዉ፡ አሠረ፡ ወይን። |
|---|
| 23:30 | לַֽמְאַחֲרִ֥ים עַל־הַיָּ֑יִן לַ֝בָּאִ֗ים לַחְקֹ֥ר מִמְסָֽךְ׃ | οὐ τῶν ἐγχρονιζόντων ἐν οἴνοις οὐ τῶν ἰχνευόντων ποῦ πότοι γίνονται | nonne his qui commorantur in vino, et student calicibus epotandis ? | ወእደ፡ ይከውን፡ ሰንቢል፡ ኢትስክሩ፡ ወይነ፡ አላ፡ ተናገሩ፡ ምስለ፡ ሰብእ፡ ጻድቃን፡ ወተናገሩ፡ በነሶሳው። |
|---|
| 23:31 | אַל־תֵּ֥רֶא יַּיִן֮ כִּ֤י יִתְאַ֫דָּ֥ם כִּֽי־יִתֵּ֣ן (בכיס) [בַּכּ֣וֹס] עֵינ֑וֹ יִ֝תְהַלֵּ֗ךְ בְּמֵֽישָׁרִֽים׃ | μὴ μεθύσκεσθε οἴνῳ ἀλλὰ ὁμιλεῖτε ἀνθρώποις δικαίοις καὶ ὁμιλεῖτε ἐν περιπάτοις ἐὰν γὰρ εἰς τὰς φιάλας καὶ τὰ ποτήρια δῷς τοὺς ὀφθαλμούς σου ὕστερον περιπατήσεις γυμνότερος ὑπέρου | Ne intuearis vinum quando flavescit, cum splenduerit in vitro color ejus : ingreditur blande, | እመ፡ ውስተ፡ ፍያላት፡ ወጽዋዓት፡ ወሀብከ፡ ዓይነከ፡ ተሐውር፡ ድኅረ፡ ዕራቀከ፡ ከመ፡ ናሕስ። |
|---|
| 23:32 | אַ֭חֲרִיתוֹ כְּנָחָ֣שׁ יִשָּׁ֑ךְ וּֽכְצִפְעֹנִ֥י יַפְרִֽשׁ׃ | τὸ δὲ ἔσχατον ὥσπερ ὑπὸ ὄφεως πεπληγὼς ἐκτείνεται καὶ ὥσπερ ὑπὸ κεράστου διαχεῖται αὐτῷ ὁ ἰός | sed in novissimo mordebit ut coluber, et sicut regulus venena diffundet. | ወደኃሪተከ፡ ከመ፡ ንስከተ፡ አርዌ፡ ምድር፡ ትሰፍሕ፡ ወከመ፡ ዘእምቃግሥት፡ ይስሕቦ፡ ኅምዙ። |
|---|
| 23:33 | עֵ֭ינֶיךָ יִרְא֣וּ זָר֑וֹת וְ֝לִבְּךָ֗ יְדַבֵּ֥ר תַּהְפֻּכֽוֹת׃ | οἱ ὀφθαλμοί σου ὅταν ἴδωσιν ἀλλοτρίαν τὸ στόμα σου τότε λαλήσει σκολιά | Oculi tui videbunt extraneas, et cor tuum loquetur perversa. | ወአዕይንቲከ፡ ይኔጽራ፡ ነኪራተ፡ ወውእተ፡ ጊዜ፡ ይነብብ፡ አፉከ፡ ጠዋየ። |
|---|
| 23:34 | וְ֭הָיִיתָ כְּשֹׁכֵ֣ב בְּלֶב־יָ֑ם וּ֝כְשֹׁכֵ֗ב בְּרֹ֣אשׁ חִבֵּֽל׃ | καὶ κατακείσῃ ὥσπερ ἐν καρδίᾳ θαλάσσης καὶ ὥσπερ κυβερνήτης ἐν πολλῷ κλύδωνι | Et eris sicut dormiens in medio mari, et quasi sopitus gubernator, amisso clavo. | ወትሰክብ፡ ከመ፡ ዘውስተ፡ ልበ፡ ናሕር፡ ወከመ፡ ዘየኃድፍ፡ ውስተ፡ ብዙኅ፡ ሞገድ። |
|---|
| 23:35 | הִכּ֥וּנִי בַל־חָלִיתִי֮ הֲלָמ֗וּנִי בַּל־יָ֫דָ֥עְתִּי מָתַ֥י אָקִ֑יץ א֝וֹסִ֗יף אֲבַקְשֶׁ֥נּוּ עֽוֹד׃ | ἐρεῖς δέ τύπτουσίν με καὶ οὐκ ἐπόνεσα καὶ ἐνέπαιξάν μοι ἐγὼ δὲ οὐκ ᾔδειν πότε ὄρθρος ἔσται ἵνα ἐλθὼν ζητήσω μεθ’ ὧν συνελεύσομαι | Et dices : Verberaverunt me, sed non dolui ; traxerunt me, et ego non sensi. Quando evigilabo, et rursus vina reperiam ? | ወትብል፡ ዘበጡኒ፡ ወኢሐመምኩ፡ ወዓዲ፡ ትብል፡ ተሣለቁ፡ ላዕሌየ፡ ወአንሰ፡ ኢያእመርኩ፡ ማእዜ፡ ነግህ፡ ይከውን፡ ከመ፡ እምጻእ፡ ወእኅሥሥ፡ ምስለ፡ እለ፡ አሐውር። |
|---|