| 4:0 | לַמְנַצֵּ֥חַ בִּנְגִינ֗וֹת מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד׃ | εἰς τὸ τέλος ἐν ψαλμοῖς ᾠδὴ τῷ Δαυιδ | Cum invocarem exaudivit me Deus justitiae meae, in tribulatione dilatasti mihi. Miserere mei, et exaudi orationem meam. | — |
|---|
| 4:1 | בְּקׇרְאִ֡י עֲנֵ֤נִי׀ אֱלֹ֘הֵ֤י צִדְקִ֗י בַּ֭צָּר הִרְחַ֣בְתָּ לִּ֑י חׇ֝נֵּ֗נִי וּשְׁמַ֥ע תְּפִלָּתִֽי׃ | ἐν τῷ ἐπικαλεῖσθαί με εἰσήκουσέν μου ὁ θεὸς τῆς δικαιοσύνης μου ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς μοι οἰκτίρησόν με καὶ εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου | Filii hominum, usquequo gravi corde ? ut quid diligitis vanitatem, et quaeritis mendacium ? | ፍጻሜ ፡ ዘአኩቴት ፤ መዝሙር ፡ ዘዳዊት ። ሶበ ፡ ጸዋዕክዎ ፡ ለእግዚአብሔር፡ ሰምዐኒ ፡ ጽድቅየ ፡ ወእምንዳቤየ ፡ አርሐበ ፡ ሊተ ። |
|---|
| 4:2 | בְּנֵ֥י אִ֡ישׁ עַד־מֶ֬ה כְבוֹדִ֣י לִ֭כְלִמָּה תֶּאֱהָב֣וּן רִ֑יק תְּבַקְשׁ֖וּ כָזָ֣ב סֶֽלָה׃ | υἱοὶ ἀνθρώπων ἕως πότε βαρυκάρδιοι ἵνα τί ἀγαπᾶτε ματαιότητα καὶ ζητεῖτε ψεῦδος διάψαλμα | Et scitote quoniam mirificavit Dominus sanctum suum ; Dominus exaudiet me cum clamavero ad eum. | ተሥሀለኒ ፡ ወስምዐኒ ፡ ጸሎትየ ። |
|---|
| 4:3 | וּדְע֗וּ כִּֽי־הִפְלָ֣ה יְ֭הֹוָה חָסִ֣יד ל֑וֹ יְהֹוָ֥ה יִ֝שְׁמַ֗ע בְּקׇרְאִ֥י אֵלָֽיו׃ | καὶ γνῶτε ὅτι ἐθαυμάστωσεν κύριος τὸν ὅσιον αὐτοῦ κύριος εἰσακούσεταί μου ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς αὐτόν | Irascimini, et nolite peccare ; quae dicitis in cordibus vestris, in cubilibus vestris compungimini. | ደቂቀ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ፡ እስከ ፡ ማእዜኑ ፡ ታከብዱ ፡ ልብክሙ ፡ ለምንት ፡ ታፈቅሩ ፡ ከንቶ ፡ ወተኀሡ ፡ ሐሰተ ። |
|---|
| 4:4 | רִגְז֗וּ וְֽאַל־תֶּ֫חֱטָ֥אוּ אִמְר֣וּ בִ֭לְבַבְכֶם עַֽל־מִשְׁכַּבְכֶ֗ם וְדֹ֣מּוּ סֶֽלָה׃ | ὀργίζεσθε καὶ μὴ ἁμαρτάνετε λέγετε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν καὶ ἐπὶ ταῖς κοίταις ὑμῶν κατανύγητε διάψαλμα | Sacrificate sacrificium justitiae, et sperate in Domino. Multi dicunt : Quis ostendit nobis bona ? | ኣእምሩ ፡ ከመ ፡ ተሰብሐ ፡ እግዚአብሔር ፡ በጻድቁ ፤ እግዚአብሔር፡ ይሰምዐኒ ፡ ሶበ ፡ ጸራኅኩ ፡ ኀቤሁ ። |
|---|
| 4:5 | זִבְח֥וּ זִבְחֵי־צֶ֑דֶק וּ֝בִטְח֗וּ אֶל־יְהֹוָֽה׃ | θύσατε θυσίαν δικαιοσύνης καὶ ἐλπίσατε ἐπὶ κύριον | Signatum est super nos lumen vultus tui, Domine : dedisti laetitiam in corde meo. | ተምዑ ፡ ወኢተአብሱ ፤ ወዘትሔልዩ ፡ በልብክሙ ፡ ውስተ ፡ መስካቢክሙ ፡ ይትዐወቀክሙ ። |
|---|
| 4:6 | רַבִּ֥ים אֹמְרִים֮ מִֽי־יַרְאֵ֢נ֫וּ ט֥וֹב נְֽסָה־עָ֭לֵינוּ א֨וֹר פָּנֶ֬יךָ יְהֹוָֽה׃ | πολλοὶ λέγουσιν τίς δείξει ἡμῖν τὰ ἀγαθά ἐσημειώθη ἐφ’ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου κύριε | A fructu frumenti, vini, et olei sui, multiplicati sunt. | ሡዑ ፡ መሥዋዕተ ፡ ጽድቅ ፡ ወተወከሉ ፡ ለእግዚአብሔር ። |
|---|
| 4:7 | נָתַ֣תָּה שִׂמְחָ֣ה בְלִבִּ֑י מֵעֵ֬ת דְּגָנָ֖ם וְתִירוֹשָׁ֣ם רָֽבּוּ׃ | ἔδωκας εὐφροσύνην εἰς τὴν καρδίαν μου ἀπὸ καιροῦ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἐλαίου αὐτῶν ἐπληθύνθησαν | In pace in idipsum dormiam, et requiescam ; | ብዙኃን ፡ እለ ፡ ይቤሉ ፡ መኑ ፡ ያርእየነ ፡ ሠናይቶ ፤ ተዐውቀ ፡ በላዕሌነ ፡ ብርሃነ ፡ ገጽከ ፡ እግዚኦ ። |
|---|
| 4:8 | בְּשָׁל֣וֹם יַחְדָּו֮ אֶשְׁכְּבָ֢ה וְאִ֫ישָׁ֥ן כִּֽי־אַתָּ֣ה יְהֹוָ֣ה לְבָדָ֑ד לָ֝בֶ֗טַח תּוֹשִׁיבֵֽנִי׃ {פ} | ἐν εἰρήνῃ ἐπὶ τὸ αὐτὸ κοιμηθήσομαι καὶ ὑπνώσω ὅτι σύ κύριε κατὰ μόνας ἐπ’ ἐλπίδι κατῴκισάς με | quoniam tu, Domine, singulariter in spe constituisti me. | ወወደይከ ፡ ትፍሥሕተ ፡ ውስተ ፡ ልብነ ፤ እምፍሬ ፡ ስርናይ ፡ ወወይን ፡ ወቅብእ ፡ በዝኃ ። በሰላም ፡ ቦቱ ፡ እሰክብ ፡ ወእነውም ። እስመ ፡ እንተ ፡ እግዚኦ ፡ በተስፋ ፡ ባሕቲትከ ፡ ኣኅደርከኒ ። |
|---|