12:1 ⧉ ⤴︎ καὶ ἐκάλεσεν Τωβιτ Τωβιαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ ὅρα τέκνον μισθὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ συνελθόντι σοι καὶ προσθεῖναι αὐτῷ δεῖ καὶ ὅτε ἐπετελέσθη ὁ γάμος ἐκάλεσεν Τωβιθ Τωβιαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ παιδίον ὅρα δοῦναι τὸν μισθὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ πορευθέντι μετὰ σοῦ καὶ προσθεῖναι αὐτῷ εἰς τὸν μισθόν
Tunc vocavit ad se Tobias filium suum , dixitque ei : Quid possumus dare viro isti sancto , qui venit tecum ?
ወእምዝ ፡ ጸውዖ ፡ ለጦብያ ፡ ጦቢት ፡ ወይቤሎ ፡ ርኢ ፡ ሎቱ ፡ ወልድየ ፡ አስቦ ፡ ለዝኩ ፡ ብእሲ ፡ ዘሖረ ፡ ምስሌከ ፡ ወዓዲ ፡ ርቱዕ ፡ ትወስክ ፡ ሎቱ ።
And Tobit called his son Tobias, and said to him, “See, my child, that the man which went with you have his wages, and you must give him more.”
12:2 ⧉ ⤴︎ καὶ εἶπεν αὐτῷ πάτερ οὐ βλάπτομαι δοὺς αὐτῷ τὸ ἥμισυ ὧν ἐνήνοχα καὶ εἶπεν αὐτῷ πάτερ πόσον αὐτῷ δώσω τὸν μισθόν οὐ βλάπτομαι διδοὺς αὐτῷ τὸ ἥμισυ τῶν ὑπαρχόντων ὧν ἐνήνοχεν μετ’ ἐμοῦ
Respondens Tobias , dixit patri suo : Pater , quam mercedem dabimus ei ? aut quid dignum poterit esse beneficiis ejus ?
ወይቤሎ ፡ ጦቢያ ፡ ለአቡሁ ፡ አባ ፡ ዘይነክየኒ ፡ አልቦ ፡ ለእመ ፡ ወሀብክዎ ፡ መንፈቀ ፡ ዝንቱ ፡ ነዋይ ፡ ዘአምጻእኩ ።
And he said to him, “Father, it is no harm to me to give him the half of those things which I have brought;
12:3 ⧉ ⤴︎ ὅτι με ἀγείοχέν σοι ὑγιῆ καὶ τὴν γυναῖκά μου ἐθεράπευσεν καὶ τὸ ἀργύριόν μου ἤνεγκεν καὶ σὲ ὁμοίως ἐθεράπευσεν ἐμὲ ἀγείοχεν ὑγιαίνοντα καὶ τὴν γυναῖκά μου ἐθεράπευσεν καὶ τὸ ἀργύριον ἤνεγκεν μετ’ ἐμοῦ καὶ σὲ ἐθεράπευσεν πόσον αὐτῷ ἔτι δῶ μισθόν
Me duxit et reduxit sanum , pecuniam a Gabelo ipse recepit , uxorem ipse me habere fecit , et dæmonium ab ea ipse compescuit : gaudium parentibus ejus fecit , meipsum a devoratione piscis eripuit , te quoque videre fecit lumen cæli , et bonis omnibus per eum repleti sumus . Quid illi ad hæc poterimus dignum dare ?
እስመ ፡ አዕተወኒ ፡ ኀቤከ ፡ በዳኅና ፡ ወለብእሲትየኒ ፡ ፈወሳ ፡ ወብሩረኒ ፡ አምጽአ ፡ ከማሁ ፡ ለከሂ ፡ ፈወሰከ ።
for he has led me for you in safety, and he cured my wife, and brought my money, and likewise cured you.”
12:4 ⧉ ⤴︎ καὶ εἶπεν ὁ πρεσβύτης δικαιοῦται αὐτῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ Τωβις δικαιοῦται αὐτῷ παιδίον λαβεῖν τὸ ἥμισυ πάντων ὧν ἔχων ἦλθεν
Sed peto te , pater mi , ut roges eum , si forte dignabitur medietatem de omnibus quæ allata sunt , sibi assumere .
ወይቤሎ ፡ አቡሁ ፡ ጽድቀ ፡ ነበብከ ።
The old man said, “It is due to him.”
12:5 ⧉ ⤴︎ καὶ ἐκάλεσεν τὸν ἄγγελον καὶ εἶπεν αὐτῷ λαβὲ τὸ ἥμισυ πάντων ὧν ἐνηνόχατε καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν καὶ εἶπεν λαβὲ τὸ ἥμισυ πάντων ὧν ἔχων ἦλθες εἰς τὸν μισθόν σου καὶ ὕπαγε ὑγιαίνων
Et vocantes eum , pater scilicet et filius , tulerunt eum in partem : et rogare cœperunt ut dignaretur dimidiam partem omnium quæ attulerant acceptam habere .
ወጸውዖ ፡ ለውእቱ ፡ መልአክ ፡ ወይቤሎ ፡ ንሣእ ፡ መንፈቀ ፡ ኵሉ ፡ ንዋይ ፡ ዘአምጻእክሙ ፡ ምስሌክሙ ፡ ወሑር ፡ በዳኅን ።
And he called the angel, and said to him, “Take half of all that you all have brought.”
12:6 ⧉ ⤴︎ τότε καλέσας τοὺς δύο κρυπτῶς εἶπεν αὐτοῖς εὐλογεῖτε τὸν θεὸν καὶ αὐτῷ ἐξομολογεῖσθε μεγαλωσύνην δίδοτε αὐτῷ καὶ ἐξομολογεῖσθε ἐνώπιον πάντων τῶν ζώντων περὶ ὧν ἐποίησεν μεθ’ ὑμῶν ἀγαθὸν τὸ εὐλογεῖν τὸν θεὸν καὶ ὑψοῦν τὸ ὄνομα αὐτοῦ τοὺς λόγους τῶν ἔργων τοῦ θεοῦ ἐντίμως ὑποδεικνύοντες καὶ μὴ ὀκνεῖτε ἐξομολογεῖσθαι αὐτῷ τότε ἐκάλεσεν τοὺς δύο κρυπτῶς καὶ εἶπεν αὐτοῖς τὸν θεὸν εὐλογεῖτε καὶ αὐτῷ ἐξομολογεῖσθε ἐνώπιον πάντων τῶν ζώντων ἃ ἐποίησεν μεθ’ ὑμῶν ἀγαθά τοῦ εὐλογεῖν καὶ ὑμνεῖν τὸ ὄνομα αὐτοῦ τοὺς λόγους τοῦ θεοῦ ὑποδείκνυτε πᾶσιν ἀνθρώποις ἐντίμως καὶ μὴ ὀκνεῖτε ἐξομολογεῖσθαι αὐτῷ
Tunc dixit eis occulte : Benedicite Deum cæli , et coram omnibus viventibus confitemini ei , quia fecit vobiscum misericordiam suam .
ወጸውዖሙ ፡ ሩፋኤል ፡ ውእተ ፡ ጊዜ ፡ ለክልኤሆሙ ፡ ወአግኃሦሙ ፡ ወይቤሎሙ ፡ ባርክዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወግነዩ ፡ ሎቱ ፡ ወወሀቡ ፡ ዕበየ ፡ ለስሙ ፡ ወእመኑ ፡ ቦቱ ፡ በቅድመ ፡ ኵሉ ፡ ዘሕያው ፡ በእንተ ፡ ኵሉ ፡ ዘገብረ ፡ ላዕሌክሙ ፡ ሠናያተ ፡ ወአዕኵትዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወሰብሑ ፡ ለስሙ ፡ ወንግሩ ፡ ግብሮ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በክብር ፡ አርእዩ ፡ ወኢትትሐከዩ ፡ ገንየ ፡ ሎቱ ።
Then he called them both privily, and said to them, “Bless God, and give him thanks, and magnify him, and give him thanks in the sight of all that live, for the things which he has done with you. It is good to bless God and exalt his name, showing forth with honor the works of God. Don’t be slack to give him thanks.
12:7 ⧉ ⤴︎ μυστήριον βασιλέως καλὸν κρύψαι τὰ δὲ ἔργα τοῦ θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως ἀγαθὸν ποιήσατε καὶ κακὸν οὐχ εὑρήσει ὑμᾶς μυστήριον βασιλέως κρύπτειν καλόν τὰ δὲ ἔργα τοῦ θεοῦ ἀνακαλύπτειν καὶ ἐξομολογεῖσθαι ἐντίμως τὸ ἀγαθὸν ποιεῖτε καὶ κακὸν οὐχ εὑρήσει ὑμᾶς
Etenim sacramentum regis abscondere bonum est : opera autem Dei revelare et confiteri honorificum est .
እስመ ፡ ምሥጢረ ፡ መንግሥት ፡ ሠናይ ፡ ለኀቢእ ፡ ወለግብረ ፡ እግዚአብሔርሰ ፡ ይከሥትዎ ፡ በግብር ፡ ግበርዋ ፡ ለሠናይት ፡ ወኢትረክበክሙ ፡ እኪት ።
It is good to keep close the secret of a king, but to reveal gloriously the works of God. Do good, and evil won’t find you.
12:8 ⧉ ⤴︎ ἀγαθὸν προσευχὴ μετὰ νηστείας καὶ ἐλεημοσύνης καὶ δικαιοσύνης ἀγαθὸν τὸ ὀλίγον μετὰ δικαιοσύνης ἢ πολὺ μετὰ ἀδικίας καλὸν ποιῆσαι ἐλεημοσύνην ἢ θησαυρίσαι χρυσίον ἀγαθὸν προσευχὴ μετὰ ἀληθείας καὶ ἐλεημοσύνη μετὰ δικαιοσύνης μᾶλλον ἢ πλοῦτος μετὰ ἀδικίας καλὸν ποιῆσαι ἐλεημοσύνην μᾶλλον ἢ θησαυρίσαι χρυσίον
Bona est oratio cum jejunio , et eleemosyna magis quam thesauros auri recondere :
ሠናይ ፡ ውእቱ ፡ ጸሎት ፡ ምስለ ፡ ሰላም ፡ ወምጽዋት ፡ ወጽድቅ ፡ ይኄይስ ፡ ኅዳጥ ፡ ዘበጽድቅ ፡ እምብዙኅ ፡ ብዕለ ፡ ዓመፃ ፡ ወይኄይስ ፡ ውኂበ ፡ ምጽዋት ፡ እምዘጊቦቱ ፡ ለወርቅ ።
Good is prayer with fasting, alms, and righteousness. A little with righteousness is better than much with unrighteousness. It is better to give alms than to lay up gold.
12:9 ⧉ ⤴︎ ἐλεημοσύνη γὰρ ἐκ θανάτου ῥύεται καὶ αὐτὴ ἀποκαθαριεῖ πᾶσαν ἁμαρτίαν οἱ ποιοῦντες ἐλεημοσύνας καὶ δικαιοσύνας πλησθήσονται ζωῆς ἐλεημοσύνη ἐκ θανάτου ῥύεται καὶ αὐτὴ ἀποκαθαίρει πᾶσαν ἁμαρτίαν οἱ ποιοῦντες ἐλεημοσύνην χορτασθήσονται ζωῆς
quoniam eleemosyna a morte liberat , et ipsa est quæ purgat peccata , et facit invenire misericordiam et viam æternam .
እስመ ፡ ምጽዋት ፡ ታድኅን ፡ እሞት ፡ ወታነጽሕ ፡ እምኵሉ ፡ ኃጢአት ፡ ወእለሰ ፡ ይገብሩ ፡ ጽድቀ ፡ ወምጽዋተ ፡ ይመልዑ ፡ ላዕሌሆሙ ፡ ሕይወተ ።
Alms delivers from death, and it purges away all sin. Those who give alms and do righteousness will be filled with life;
12:10 ⧉ ⤴︎ οἱ δὲ ἁμαρτάνοντες πολέμιοί εἰσιν τῆς ἑαυτῶν ζωῆς οἱ ποιοῦντες ἁμαρτίαν καὶ ἀδικίαν πολέμιοί εἰσιν τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς
Qui autem faciunt peccatum et iniquitatem , hostes sunt animæ suæ .
ወእለሂ ፡ ይኤብሱ ፡ ይጸልእዋ ፡ ለነፍሶሙ ።
but those who sin are enemies to their own life.
12:11 ⧉ ⤴︎ οὐ μὴ κρύψω ἀφ’ ὑμῶν πᾶν ῥῆμα εἴρηκα δή μυστήριον βασιλέως κρύψαι καλόν τὰ δὲ ἔργα τοῦ θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν ὑμῖν ὑποδείξω καὶ οὐ μὴ κρύψω ἀφ’ ὑμῶν πᾶν ῥῆμα ἤδη ὑμῖν ὑπέδειξα καὶ εἶπον μυστήριον βασιλέως καλὸν κρύψαι καὶ τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως
Manifesto ergo vobis veritatem , et non abscondam a vobis occultum sermonem .
ወናሁ ፡ ኢየኀብእ ፡ እምኔክሙ ፡ ኵሎ ፡ ነገረ ፡ ወእቤለክሙ ፡ ከመ ፡ ምሥጢረ ፡ መንግሥት ፡ ሠናይ ፡ ለኃቢዕ ፡ ወግብሮሰ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ይከሥትዎ ፡ በክብር ።
Surely I will keep nothing closed from you. I have said, ‘It is good to keep close the secret of a king, but to reveal gloriously the works of God.’
12:12 ⧉ ⤴︎ καὶ νῦν ὅτε προσηύξω σὺ καὶ ἡ νύμφη σου Σαρρα ἐγὼ προσήγαγον τὸ μνημόσυνον τῆς προσευχῆς ὑμῶν ἐνώπιον τοῦ ἁγίου καὶ ὅτε ἔθαπτες τοὺς νεκρούς ὡσαύτως συμπαρήμην σοι καὶ νῦν ὅτε προσηύξω καὶ Σαρρα ἐγὼ προσήγαγον τὸ μνημόσυνον τῆς προσευχῆς ὑμῶν ἐνώπιον τῆς δόξης κυρίου καὶ ὅτε ἔθαπτες τοὺς νεκρούς ὡσαύτως
Quando orabas cum lacrimis , et sepeliebas mortuos , et derelinquebas prandium tuum , et mortuos abscondebas per diem in domo tua , et nocte sepeliebas eos , ego obtuli orationem tuam Domino .
ወይእዜኒ ፡ አመ ፡ ጸለይክሙ ፡ አንተ ፡ ወሣራ ፡ መርዓትከ ፡ አነ ፡ አባዕኩ ፡ ተዝካረ ፡ ስእለትክሙ ፡ ቅድሜሁ ፡ ለቅዱሰ ፡ ቅዱሳን ፡ ወአንተኒ ፡ አመ ፡ ትቀብር ፡ አብድንተ ፡ አሜሃ ፡ ሀሎኩ ፡ ምስሌከ ።
And now, when you prayed, and Sarah your daughter-in-law, I brought the memorial of your prayer before the Holy One. When you buried the dead, I was with you likewise.
12:13 ⧉ ⤴︎ καὶ ὅτε οὐκ ὤκνησας ἀναστῆναι καὶ καταλιπεῖν τὸ ἄριστόν σου ὅπως ἀπελθὼν περιστείλῃς τὸν νεκρόν οὐκ ἔλαθές με ἀγαθοποιῶν ἀλλὰ σὺν σοὶ ἤμην καὶ ὅτε οὐκ ὤκνησας ἀναστῆναι καὶ καταλιπεῖν σου τὸ ἄριστον καὶ ᾤχου καὶ περιέστειλες τὸν νεκρόν τότε ἀπέσταλμαι ἐπὶ σὲ πειράσαι σε
Et quia acceptus eras Deo , necesse fuit ut tentatio probaret te .
ወአመኒ ፡ ኢተሐየይከ ፡ ወተንሣእከ ፡ ኀዲገከ ፡ ምስሐከ ፡ ወሖርከ ፡ ትቀብር ፡ በድነ ፡ ወኢረሣእከ ፡ ገቢረ ፡ ሠናይ ፡ አሜሃ ፡ ሀሎኩ ፡ ምስሌከ ።
And when you did not delay to rise up, and leave your dinner, that you might go and cover the dead, your good deed was not hidden from me. I was with you.
12:14 ⧉ ⤴︎ καὶ νῦν ἀπέστειλέν με ὁ θεὸς ἰάσασθαί σε καὶ τὴν νύμφην σου Σαρραν καὶ ἅμα ἀπέσταλκέν με ὁ θεὸς ἰάσασθαί σε καὶ Σαρραν τὴν νύμφην σου
Et nunc misit me Dominus ut curarem te , et Saram uxorem filii tui a dæmonio liberarem .
ወእግዚአብሔር ፡ ፈነወኒ ፡ ከመ ፡ እፈውስከ ፡ ወለሣራ ፡ መርዓትከ ፡ ከመ ፡ እናዝዝ ፡ ኃዘና ።
And now God sent me to heal you and Sarah your daughter-in-law.
12:15 ⧉ ⤴︎ ἐγώ εἰμι Ραφαηλ εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἁγίων ἀγγέλων οἳ προσαναφέρουσιν τὰς προσευχὰς τῶν ἁγίων καὶ εἰσπορεύονται ἐνώπιον τῆς δόξης τοῦ ἁγίου ἐγώ εἰμι Ραφαηλ εἷς τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων οἳ παρεστήκασιν καὶ εἰσπορεύονται ἐνώπιον τῆς δόξης κυρίου
Ego enim sum Raphaël angelus , unus ex septem qui adstamus ante Dominum .
አነ ፡ ውእቱ ፡ ሩፋኤል ፡ መልአክ ፡ አሐዱ ፡ እምነ ፡ ሰብአቱ ፡ ሊቃነ ፡ መላእክት ፡ ቅዱሳን ፡ እለ ፡ የዓርጉ ፡ ጸሎቶሙ ፡ ለቅዱሳን ፡ ወያበውዑ ፡ ቅድመ ፡ ስብሐቲሁ ፡ ለዓቢይ ፡ ወቅዱስ ።
I am Raphael, one of the seven holy angels, which present the prayers of the saints, and go in before the glory of the Holy One.”
12:16 ⧉ ⤴︎ καὶ ἐταράχθησαν οἱ δύο καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον ὅτι ἐφοβήθησαν καὶ ἐταράχθησαν οἱ δύο καὶ ἔπεσαν ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν καὶ ἐφοβήθησαν
Cumque hæc audissent , turbati sunt , et trementes ceciderunt super terram in faciem suam .
ወሰሚዖሙ ፡ ዘንተ ፡ ደንገፁ ፡ ክልኤሆሙ ፡ ወወድቁ ፡ በገጾሙ ፡ እስመ ፡ ፈርሁ ።
And they were both troubled, and fell upon their faces; for they were afraid.
12:17 ⧉ ⤴︎ καὶ εἶπεν αὐτοῖς μὴ φοβεῖσθε εἰρήνη ὑμῖν ἔσται τὸν δὲ θεὸν εὐλογεῖτε εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἶπεν αὐτοῖς μὴ φοβεῖσθε εἰρήνη ὑμῖν τὸν θεὸν εὐλογεῖτε εἰς πάντα τὸν αἰῶνα
Dixitque eis angelus : Pax vobis : nolite timere .
ወይቤሎሙ ፡ ኢትፍርሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክክሙ ፡ ባርክዎ ።
And he said to them, “Don’t be afraid. You will all have peace; but bless God forever.
12:18 ⧉ ⤴︎ ὅτι οὐ τῇ ἐμαυτοῦ χάριτι ἀλλὰ τῇ θελήσει τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἦλθον ὅθεν εὐλογεῖτε αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα ἐγὼ ὅτε ἤμην μεθ’ ὑμῶν οὐχὶ τῇ ἐμῇ χάριτι ἤμην μεθ’ ὑμῶν ἀλλὰ τῇ θελήσει τοῦ θεοῦ αὐτὸν εὐλογεῖτε κατὰ πάσας τὰς ἡμέρας αὐτῷ ὑμνεῖτε
Etenim cum essem vobiscum , per voluntatem Dei eram : ipsum benedicite , et cantate illi .
እስመ ፡ አኮ ፡ ሊተ ፡ አኰቴት ፡ አላ ፡ ፈቃዱ ፡ ለአምላክክሙ ፡ አምጽአኒ ፡ ወበእንተዝ ፡ ባርክዎ ፡ ለአምላከ ፡ ጽድቅ ፡ ለዓለም ።
For I came not of any favor of my own, but by the will of your God. Therefore bless him forever.
12:19 ⧉ ⤴︎ πάσας τὰς ἡμέρας ὠπτανόμην ὑμῖν καὶ οὐκ ἔφαγον οὐδὲ ἔπιον ἀλλὰ ὅρασιν ὑμεῖς ἐθεωρεῖτε καὶ ἐθεωρεῖτέ με ὅτι οὐκ ἔφαγον οὐθέν ἀλλὰ ὅρασις ὑμῖν ἐθεωρεῖτο
Videbar quidem vobiscum manducare et bibere : sed ego cibo invisibili , et potu qui ab hominibus videri non potest , utor .
ወበኵሉ ፡ መዋዕለ ፡ ወአነ ፡ አስተርአይኩክሙ ፡ ወርኢክሙ ፡ ራእይየ ፡ ኢበላዕኩ ፡ ወኢሰተይኩ ፡ ምስሌክሙ ።
All these days I appeared to you. I didn’t eat or drink, but you all saw a vision.
12:20 ⧉ ⤴︎ καὶ νῦν ἐξομολογεῖσθε τῷ θεῷ διότι ἀναβαίνω πρὸς τὸν ἀποστείλαντά με καὶ γράψατε πάντα τὰ συντελεσθέντα εἰς βιβλίον καὶ νῦν εὐλογεῖτε ἐπὶ τῆς γῆς κύριον καὶ ἐξομολογεῖσθε τῷ θεῷ ἰδοὺ ἐγὼ ἀναβαίνω πρὸς τὸν ἀποστείλαντά με γράψατε πάντα ταῦτα τὰ συμβάντα ὑμῖν καὶ ἀνέβη
Tempus est ergo ut revertar ad eum qui me misit : vos autem benedicite Deum , et narrate omnia mirabilia ejus .
ወይእዜኒ ፡ እመኑ ፡ በእግዚአብሔር ፡ እስመአ ፡ ዓርግ ፡ ኀበ ፡ ዘፈነወኒ ፡ ወመጻእኩ ፡ እጽሐፍ ፡ እሎንተ ፡ መጻሕፍተ ።
Now give God thanks, because I ascend to him that sent me. Write in a book all the things which have been done.”
12:21 ⧉ ⤴︎ καὶ ἀνέστησαν καὶ οὐκέτι εἶδον αὐτόν καὶ ἀνέστησαν καὶ οὐκέτι ἠδύναντο ἰδεῖν αὐτόν
Et cum hæc dixisset , ab aspectu eorum ablatus est , et ultra eum videre non potuerunt .
ወሶቤሃ ፡ ተንሥአ ፡ ወሖረ ፡ ወኢርእይዎ ፡ እንከ ።
Then they rose up, and saw him no more.
12:22 ⧉ ⤴︎ καὶ ἐξωμολογοῦντο τὰ ἔργα τὰ μεγάλα καὶ θαυμαστὰ τοῦ θεοῦ καὶ ὡς ὤφθη αὐτοῖς ὁ ἄγγελος κυρίου καὶ ηὐλόγουν καὶ ὕμνουν τὸν θεὸν καὶ ἐξωμολογοῦντο αὐτῷ ἐπὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ τὰ μεγάλα ταῦτα ὡς ὤφθη αὐτοῖς ἄγγελος θεοῦ
Tunc prostrati per horas tres in faciem , benedixerunt Deum : et exsurgentes narraverunt omnia mirabilia ejus .
ወአምኑ ፡ በኵሉ ፡ ግብሩ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ዓቢይ ፡ ወግሩም ፡ ወበእንተ ፡ ዘአስተርአዮሙ ፡ መልአከ ፡ እግዚአብሔር ።
They confessed the great and wonderful works of God, and how the angel of the Lord had appeared to them.