| 34:1 | וַיַּ֥עַן אֱלִיה֗וּא וַיֹּאמַֽר׃ | ὑπολαβὼν δὲ Ελιους λέγει | Pronuntians itaque Eliu, etiam haec locutus est : | ወደገመ፡ ኤልዩስ፡ ወይቤ። |
|---|
| 34:2 | שִׁמְע֣וּ חֲכָמִ֣ים מִלָּ֑י וְ֝יֹדְעִ֗ים הַאֲזִ֥ינוּ לִֽי׃ | ἀκούσατέ μου σοφοί ἐπιστάμενοι ἐνωτίζεσθε τὸ καλόν | Audite, sapientes, verba mea : et eruditi, auscultate me. | ስምዑኒ፡ ጠቢባን፡ ወአጽምኡኒ፡ ሠናየ፡ ማእምራን። |
|---|
| 34:3 | כִּי־אֹ֭זֶן מִלִּ֣ין תִּבְחָ֑ן וְ֝חֵ֗ךְ יִטְעַ֥ם לֶאֱכֹֽל׃ | ὅτι οὖς λόγους δοκιμάζει καὶ λάρυγξ γεύεται βρῶσιν | Auris enim verba probat, et guttur escas gustu dijudicat. | እስመ፡ ዕዝን፡ ነገረ፡ ይፈልጥ፡ ወጕርዔኒ፡ አክለ፡ ይጥዕም። |
|---|
| 34:4 | מִשְׁפָּ֥ט נִבְחֲרָה־לָּ֑נוּ נֵדְעָ֖ה בֵינֵ֣ינוּ מַה־טּֽוֹב׃ | κρίσιν ἑλώμεθα ἑαυτοῖς γνῶμεν ἀνὰ μέσον ἑαυτῶν ὅ τι καλόν | Judicium eligamus nobis, et inter nos videamus quid sit melius. | ደይነ፡ ንነሥእ፡ ለርእስነ፡ ወነአምር፡ ምንተ፡ ይኄይስ፡ በማእከሌነ። |
|---|
| 34:5 | כִּֽי־אָמַ֣ר אִיּ֣וֹב צָדַ֑קְתִּי וְ֝אֵ֗ל הֵסִ֥יר מִשְׁפָּטִֽי׃ | ὅτι εἴρηκεν Ιωβ δίκαιός εἰμι ὁ κύριος ἀπήλλαξέν μου τὸ κρίμα | Quia dixit Job : Justus sum, et Deus subvertit judicium meum. | እስመ፡ ይቤ፡ ኢዮብ፡ ጻድቅ፡ አነ፡ ወሠለጠ፡ ሊተ፡ ኵነኔ፡ ፍትሕየ፡ ወአሐምም፡ በግፍዕ፡ ዘአልብየ፡ አበሳ። |
|---|
| 34:6 | עַל־מִשְׁפָּטִ֥י אֲכַזֵּ֑ב אָנ֖וּשׁ חִצִּ֣י בְלִי־פָֽשַׁע׃ | ἐψεύσατο δὲ τῷ κρίματί μου βίαιον τὸ βέλος μου ἄνευ ἀδικίας | In judicando enim me mendacium est : violenta sagitta mea absque ullo peccato. | መኑ፡ ሰብእ፡ ከመ፡ ኢዮብ፡ ዘይሰትያ፡ ለትዕግሥት፡ ከመ፡ ማይ። |
|---|
| 34:7 | מִי־גֶ֥בֶר כְּאִיּ֑וֹב יִֽשְׁתֶּה־לַּ֥עַג כַּמָּֽיִם׃ | τίς ἀνὴρ ὥσπερ Ιωβ πίνων μυκτηρισμὸν ὥσπερ ὕδωρ | Quis est vir ut est Job, qui bibit subsannationem quasi aquam : | ኢአበሰ፡ ወኢጌገየ፡ ግሙራ፡ ወኢተሳተፈ፡ ምስለ፡ ገበርተ፡ ዓመፃ፡ ወኢሖረ፡ ምስለ፡ ኃጥአን። |
|---|
| 34:8 | וְאָרַ֣ח לְ֭חֶבְרָה עִם־פֹּ֣עֲלֵי אָ֑וֶן וְ֝לָלֶ֗כֶת עִם־אַנְשֵׁי־רֶֽשַׁע׃ | οὐχ ἁμαρτὼν οὐδὲ ἀσεβήσας ἢ ὁδοῦ κοινωνήσας μετὰ ποιούντων τὰ ἄνομα τοῦ πορευθῆναι μετὰ ἀσεβῶν | qui graditur cum operantibus iniquitatem, et ambulat cum viris impiis ? | ወይቤ፡ ኢይዋህይዎ፡ ለሰብእ፡ በሩዐቱ፡ ቅድመ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 34:9 | כִּֽי־אָ֭מַר לֹ֣א יִסְכׇּן־גָּ֑בֶר בִּ֝רְצֹת֗וֹ עִם־אֱלֹהִֽים׃ | μὴ γὰρ εἴπῃς ὅτι οὐκ ἔσται ἐπισκοπὴ ἀνδρός καὶ ἐπισκοπὴ αὐτῷ παρὰ κυρίου | Dixit enim : Non placebit vir Deo, etiam si cucurrerit cum eo. | ወይእዜኒ፡ ስምዑኒ፡ ጠቢባነልብ፡ ወኢትፍቅዱ፡ ተአብሱ፡ ቅድመ፡ እግዚአብሄር፡ ወኢትሁክዎ፡ ለጻድቅ፡ በቅድመ፡ ዘኵሎ፡ ይመልክ። |
|---|
| 34:10 | לָכֵ֤ן׀ אַ֥נְשֵׁ֥י לֵבָ֗ב שִׁמְע֫וּ־לִ֥י חָלִ֖לָה לָאֵ֥ל מֵרֶ֗שַׁע וְשַׁדַּ֥י מֵעָֽוֶל׃ | διό συνετοὶ καρδίας ἀκούσατέ μου μή μοι εἴη ἔναντι κυρίου ἀσεβῆσαι καὶ ἔναντι παντοκράτορος ταράξαι τὸ δίκαιον | Ideo, viri cordati, audite me : absit a Deo impietas, et ab Omnipotente iniquitas. | ወይፈድዮ፡ ለኵሉ፡ ሰብእ፡ በከመ፡ ምግባሩ፡ ወይረክቦ፡ ለሰብእ፡ በከመ፡ ፍኖቱ። |
|---|
| 34:11 | כִּ֤י פֹ֣עַל אָ֭דָם יְשַׁלֶּם־ל֑וֹ וּֽכְאֹ֥רַח אִ֝֗ישׁ יַמְצִאֶֽנּוּ׃ | ἀλλὰ ἀποδιδοῖ ἀνθρώπῳ καθὰ ποιεῖ ἕκαστος αὐτῶν καὶ ἐν τρίβῳ ἀνδρὸς εὑρήσει αὐτόν | Opus enim hominis reddet ei, et juxta vias singulorum restituet eis. | ትሬስዮኑ፡ ለእግዚአብሔር፡ ከመ፡ ይገፍዕ፡ ወዘኵሎ፡ ይመልክ፡ ከመ፡ ይዌልጥ፡ ፍትሐ፡ ዘውእቱ፡ ፈጠራ፡ ለምድር። |
|---|
| 34:12 | אַף־אׇמְנָ֗ם אֵ֥ל לֹֽא־יַרְשִׁ֑יעַ וְ֝שַׁדַּ֗י לֹא־יְעַוֵּ֥ת מִשְׁפָּֽט׃ | οἴῃ δὲ τὸν κύριον ἄτοπα ποιήσειν ἢ ὁ παντοκράτωρ ταράξει κρίσιν | Vere enim Deus non condemnabit frustra, nec Omnipotens subvertet judicium. | መኑ፡ ውእቱ፡ ዘገብረ፡ ዘታሕተ፡ ሰማይ፡ ወኵሎ፡ ዘውስቴታ። |
|---|
| 34:13 | מִֽי־פָקַ֣ד עָלָ֣יו אָ֑רְצָה וּמִ֥י שָׂ֝֗ם תֵּבֵ֥ל כֻּלָּֽהּ׃ | ὃς ἐποίησεν τὴν γῆν τίς δέ ἐστιν ὁ ποιῶν τὴν ὑπ’ οὐρανὸν καὶ τὰ ἐνόντα πάντα | Quem constituit alium super terram ? aut quem posuit super orbem quem fabricatus est ? | ወለእመ፡ ውእቱ፡ ፈቀደ፡ ያጸንዕ፡ ወይእኅዝ፡ መንፈሰ፡ ዘኀቤሁ። |
|---|
| 34:14 | אִם־יָשִׂ֣ים אֵלָ֣יו לִבּ֑וֹ רוּח֥וֹ וְ֝נִשְׁמָת֗וֹ אֵלָ֥יו יֶאֱסֹֽף׃ | εἰ γὰρ βούλοιτο συνέχειν καὶ τὸ πνεῦμα παρ’ αὐτῷ κατασχεῖν | Si direxerit ad eum cor suum, spiritum illius et flatum ad se trahet. | ወይመውት፡ ኵሊ፡ ዘሥጋ፡ ኅቡረ፡ ኵሉ፡ መዋቲ፡ ወውስተ፡ መሬት፡ ይገብእ፡ እምኀበ፡ ተፈጥረ። |
|---|
| 34:15 | יִגְוַ֣ע כׇּל־בָּשָׂ֣ר יָ֑חַד וְ֝אָדָ֗ם עַל־עָפָ֥ר יָשֽׁוּב׃ | τελευτήσει πᾶσα σὰρξ ὁμοθυμαδόν πᾶς δὲ βροτὸς εἰς γῆν ἀπελεύσεται ὅθεν καὶ ἐπλάσθη | Deficiet omnis caro simul, et homo in cinerem revertetur. | ወእመአኮሰ፡ ተገሠዕ፡ ወስማዕ፡ ዘንተ፡ ነገረ፡ ወአጽእ፡ ቃለ፡ በገርየ፡ አንተ። |
|---|
| 34:16 | וְאִם־בִּ֥ינָה שִׁמְעָה־זֹּ֑את הַ֝אֲזִ֗ינָה לְק֣וֹל מִלָּֽי׃ | εἰ δὲ μὴ νουθετῇ ἄκουε ταῦτα ἐνωτίζου φωνὴν ῥημάτων | Si habes ergo intellectum, audi quod dicitur, et ausculta vocem eloquii mei : | ዝኩ፡ ዘይጸልእ፡ ዓመፃ፡ ወዘያጠፍኦሙ፡ ለእኩያን፡ ዘለዓለም፡ ጻድቅ። |
|---|
| 34:17 | הַאַ֬ף שׂוֹנֵ֣א מִשְׁפָּ֣ט יַחֲב֑וֹשׁ וְאִם־צַדִּ֖יק כַּבִּ֣יר תַּרְשִֽׁיעַ׃ | ἰδὲ σὺ τὸν μισοῦντα ἄνομα καὶ τὸν ὀλλύντα τοὺς πονηροὺς ὄντα αἰώνιον δίκαιον | numquid qui non amat judicium sanari potest ? et quomodo tu eum qui justus est in tantum condemnas ? | ጽሩፍ፡ ዘይብሎ፡ ለንጉሥ፡ አበስከ፡ ወእኩይ፡ ብሂል፡ ለመላእክተ። |
|---|
| 34:18 | הַאֲמֹ֣ר לְמֶ֣לֶךְ בְּלִיָּ֑עַל רָ֝שָׁ֗ע אֶל־נְדִיבִֽים׃ | ἀσεβὴς ὁ λέγων βασιλεῖ παρανομεῖς ἀσεβέστατε τοῖς ἄρχουσιν | Qui dicit regi : Apostata ; qui vocat duces impios ; | ዘኢየኃፍር፡ ገጸ፡ ክቡር፡ ወዘኢየአምር፡ አክብሮ፡ ዓቢይ፡ ወዘኢይጌግፅ፡ እምገጾሙ። |
|---|
| 34:19 | אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־נָשָׂ֨א׀ פְּנֵ֥י שָׂרִ֗ים וְלֹ֣א נִכַּר־שׁ֭וֹעַ לִפְנֵי־דָ֑ל כִּֽי־מַעֲשֵׂ֖ה יָדָ֣יו כֻּלָּֽם׃ | ὃς οὐκ ἐπῃσχύνθη πρόσωπον ἐντίμου οὐδὲ οἶδεν τιμὴν θέσθαι ἁδροῖς θαυμασθῆναι πρόσωπα αὐτῶν | qui non accipit personas principum, nec cognovit tyrannum cum disceptaret contra pauperem : opus enim manuum ejus sunt universi. | ከንቱ፡ ይረክቦ፡ ለዘይጽርሕ፡ ወኢያጸምኦ፡ ለሰብእ፡ ወገብረ፡ እኩየ፡ ዲበ፡ ምስኪናን። |
|---|
| 34:20 | רֶ֤גַע׀ יָמֻתוּ֮ וַחֲצ֢וֹת לָ֥֫יְלָה יְגֹעֲשׁ֣וּ עָ֣ם וְיַעֲבֹ֑רוּ וְיָסִ֥ירוּ אַ֝בִּ֗יר לֹ֣א בְיָֽד׃ | κενὰ δὲ αὐτοῖς ἀποβήσεται τὸ κεκραγέναι καὶ δεῖσθαι ἀνδρός ἐχρήσαντο γὰρ παρανόμως ἐκκλινομένων ἀδυνάτων | Subito morientur, et in media nocte turbabuntur populi : et pertransibunt, et auferent violentum absque manu. | ወለሊሁ፡ ይሬኢ፡ ምግባሮ፡ ለሰብእ፡ ወአልቦ፡ ምንትኒ፡ ዘይትኃባእ፡ እምኔሁ። |
|---|
| 34:21 | כִּֽי־עֵ֭ינָיו עַל־דַּרְכֵי־אִ֑ישׁ וְֽכׇל־צְעָדָ֥יו יִרְאֶֽה׃ | αὐτὸς γὰρ ὁρατής ἐστιν ἔργων ἀνθρώπων λέληθεν δὲ αὐτὸν οὐδὲν ὧν πράσσουσιν | Oculi enim ejus super vias hominum, et omnes gressus eorum considerat. | አልቦ፡ ብሔር፡ ኀበ፡ ይትኃብእዎ፡ ገበርተ፡ ዓመፃ፡ እስመ፡ ኢያምሠጡ፡ እንከ፡ እምእግዚአብሔር፡ ዘኵሎ፡ ይሬኢ። |
|---|
| 34:22 | אֵֽין־חֹ֭שֶׁךְ וְאֵ֣ין צַלְמָ֑וֶת לְהִסָּ֥תֶר שָׁ֝֗ם פֹּ֣עֲלֵי אָֽוֶן׃ | οὐδὲ ἔσται τόπος τοῦ κρυβῆναι τοὺς ποιοῦντας τὰ ἄνομα | Non sunt tenebrae, et non est umbra mortis, ut abscondantur ibi qui operantur iniquitatem, | ወዘየአምር፡ ዘአልቦ፡ አሠር፡ ክቡራተ፡ ወመንክራተ፡ ዘአልቦ፡ ኍልቊ። |
|---|
| 34:23 | כִּ֤י לֹ֣א עַל־אִ֭ישׁ יָשִׂ֣ים ע֑וֹד לַהֲלֹ֥ךְ אֶל־אֵ֝֗ל בַּמִּשְׁפָּֽט׃ | ὅτι οὐκ ἐπ’ ἄνδρα θήσει ἔτι ὁ γὰρ κύριος πάντας ἐφορᾷ | neque enim ultra in hominis potestate est, ut veniat ad Deum in judicium. | ወዘየአምር፡ ምግባሮሙ፡ ወያገብእ፡ ሌሊተ፡ ወየሐም፡ ሞሙ። |
|---|
| 34:24 | יָרֹ֣עַ כַּבִּירִ֣ים לֹא־חֵ֑קֶר וַיַּעֲמֵ֖ד אֲחֵרִ֣ים תַּחְתָּֽם׃ | ὁ καταλαμβάνων ἀνεξιχνίαστα ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός | Conteret multos, et innumerabiles, et stare faciet alios pro eis. | ወያጠፍኦሙ፡ ለኃጥአን፡ ጻድቃንሰ፡ ቅድሙሁ፡ እሙንቱ። |
|---|
| 34:25 | לָכֵ֗ן יַ֭כִּיר מַעְבָּדֵיהֶ֑ם וְהָ֥פַךְ לַ֝֗יְלָה וְיִדַּכָּֽאוּ׃ | ὁ γνωρίζων αὐτῶν τὰ ἔργα καὶ στρέψει νύκτα καὶ ταπεινωθήσονται | Novit enim opera eorum, et idcirco inducet noctem, et conterentur. | ወእለሰ፡ ተግኅሡ፡ እምሕግ፡ እግዚአብሔር፡ ኢየአምሩ፡ ኵነኔሁ፡ ከመ፡ ያግብእ፡ ላዕሌሆሙ፡ አውጣተ፡ ነዳያን፡ ወይሰምዕ፡ ገዓረ፡ ምስኪናን። |
|---|
| 34:26 | תַּֽחַת־רְשָׁעִ֥ים סְפָקָ֗ם בִּמְק֥וֹם רֹאִֽים׃ | ἔσβεσεν δὲ ἀσεβεῖς ὁρατοὶ δὲ ἐναντίον αὐτοῦ | Quasi impios percussit eos in loco videntium : | ወውእቱ፡ ይሁቦሙ፡ ዕረፍተ፡ ወመኑ፡ ውእቱ፡ ዘይኴንን፡ ወየሀብእ፡ ገጾ፡ ወአልቦ፡ ዘይሬእዮ፡ ለለሕዝቡ፡ ወለለሰብኡ፡ ኅቡረ። |
|---|
| 34:27 | אֲשֶׁ֣ר עַל־כֵּ֭ן סָ֣רוּ מֵאַחֲרָ֑יו וְכׇל־דְּ֝רָכָ֗יו לֹ֣א הִשְׂכִּֽילוּ׃ | ὅτι ἐξέκλιναν ἐκ νόμου θεοῦ δικαιώματα δὲ αὐτοῦ οὐκ ἐπέγνωσαν | qui quasi de industria recesserunt ab eo, et omnes vias ejus intelligere noluerunt : | ወያነግሥ፡ እግዚአብሔር፡ ብእሴ፡ መደልወ፡ በእንተ፡ እከየ፡ ሕዝብ፡ ዘይብሎ፡ ለኃያል፡ ነሣእኩ፡ ወአልብየ፡ አኅዝ። |
|---|
| 34:28 | לְהָבִ֣יא עָ֭לָיו צַעֲקַת־דָּ֑ל וְצַעֲקַ֖ת עֲנִיִּ֣ים יִשְׁמָֽע׃ | τοῦ ἐπαγαγεῖν ἐπ’ αὐτὸν κραυγὴν πένητος καὶ κραυγὴν πτωχῶν εἰσακούσεται | ut pervenire facerent ad eum clamorem egeni, et audiret vocem pauperum. | አነሂ፡ ለልየ፡ እሬኢ፡ ወእንተኒ፡ አርእየኒ፡ እመ፡ ዐመፃ፡ ገብርኩ፡ ወእመ፡ ተናገርኩ፡ ሐሰተ፡ ከመ፡ ኢይድግም፡ ተናገሮ። |
|---|
| 34:29 | וְה֤וּא יַשְׁקִ֨ט׀ וּמִ֥י יַרְשִׁ֗עַ וְיַסְתֵּ֣ר פָּ֭נִים וּמִ֣י יְשׁוּרֶ֑נּוּ וְעַל־גּ֖וֹי וְעַל־אָדָ֣ם יָֽחַד׃ | καὶ αὐτὸς ἡσυχίαν παρέξει καὶ τίς καταδικάσεται καὶ κρύψει πρόσωπον καὶ τίς ὄψεται αὐτόν καὶ κατὰ ἔθνους καὶ κατὰ ἀνθρώπου ὁμοῦ | Ipso enim concedente pacem, quis est qui condemnet ? ex quo absconderit vultum, quis est qui contempletur eum, et super gentes, et super omnes homines ? | ቦኑ፡ እምኀቤከ፡ ነሣእክዋ፡ ከመ፡ ትርኀቀኒ፡ አንተ፡ እስመ፡ አንተ፡ ተኃሪ፡ ወአኮ፡ አነ። |
|---|
| 34:30 | מִ֭מְּלֹךְ אָדָ֥ם חָנֵ֗ף מִמֹּ֥קְשֵׁי עָֽם׃ | βασιλεύων ἄνθρωπον ὑποκριτὴν ἀπὸ δυσκολίας λαοῦ | Qui regnare facit hominem hypocritam propter peccata populi. | ወእመቦ፡ ዘተአምር፡ ንግር፡ እስመ፡ ጠቢባነ፡ ልብ፡ ከመዝ፡ ይብሉ፡ ወብእሲ፡ ጠቢብ፡ ይሰምዓኒ፡ ቃልየ። |
|---|
| 34:31 | כִּֽי־אֶל־אֵ֭ל הֶאָמַ֥ר נָשָׂ֗אתִי לֹ֣א אֶחְבֹּֽל׃ | ὅτι πρὸς τὸν ἰσχυρὸν ὁ λέγων εἴληφα οὐκ ἐνεχυράσω | Quia ergo ego locutus sum ad Deum, te quoque non prohibebo. | ወኢዮብሰ፡ አኮ፡ ከመ፡ ጠቢብ፡ ዘይትናገር፡ ወነገሩኒ፡ ኢኮነ፡ ከመ፡ ምሁር። |
|---|
| 34:32 | בִּלְעֲדֵ֣י אֶ֭חֱזֶה אַתָּ֣ה הֹרֵ֑נִי אִֽם־עָ֥וֶל פָּ֝עַ֗לְתִּי לֹ֣א אֹסִֽיף׃ | ἄνευ ἐμαυτοῦ ὄψομαι σὺ δεῖξόν μοι εἰ ἀδικίαν ἠργασάμην οὐ μὴ προσθήσω | Si erravi, tu doce me ; si iniquitatem locutus sum, ultra non addam. | ወባሕቱ፡ ተመሀር፡ ኢዮብ፡ ወኢተዘውሥእ፡ እንከ፡ ከመ፡ ዓብዳን። |
|---|
| 34:33 | הֲֽמֵעִמְּךָ֬ יְשַׁלְּמֶ֨נָּה׀ כִּֽי־מָאַ֗סְתָּ כִּֽי־אַתָּ֣ה תִבְחַ֣ר וְלֹא־אָ֑נִי וּֽמַה־יָּדַ֥עְתָּ דַבֵּֽר׃ | μὴ παρὰ σοῦ ἀποτείσει αὐτήν ὅτι ἀπώσῃ ὅτι σὺ ἐκλέξῃ καὶ οὐκ ἐγώ καὶ τί ἔγνως λάλησον | Numquid a te Deus expetit eam, quia displicuit tibi ? tu enim coepisti loqui, et non ego : quod si quid nosti melius, loquere. | ከመ፡ ኢትወስክ፡ ዕበደ፡ በዲበ፡ ኃጣውኢከ፡ ወይከውነከ፡ ጌጋየ፡ ነቢበ፡ ብዙኅ፡ ነገር፡ ቅድመ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 34:34 | אַנְשֵׁ֣י לֵ֭בָב יֹ֣אמְרוּ לִ֑י וְגֶ֥בֶר חָ֝כָ֗ם שֹׁמֵ֥עַֽ לִֽי׃ | διὸ συνετοὶ καρδίας ἐροῦσιν ταῦτα ἀνὴρ δὲ σοφὸς ἀκήκοέν μου τὸ ῥῆμα | Viri intelligentes loquantur mihi, et vir sapiens audiat me. | — |
|---|
| 34:35 | אִ֭יּוֹב לֹא־בְדַ֣עַת יְדַבֵּ֑ר וּ֝דְבָרָ֗יו לֹ֣א בְהַשְׂכֵּֽיל׃ | Ιωβ δὲ οὐκ ἐν συνέσει ἐλάλησεν τὰ δὲ ῥήματα αὐτοῦ οὐκ ἐν ἐπιστήμῃ | Job autem stulte locutus est, et verba illius non sonant disciplinam. | — |
|---|
| 34:36 | אָבִ֗י יִבָּחֵ֣ן אִיּ֣וֹב עַד־נֶ֑צַח עַל־תְּ֝שֻׁבֹ֗ת בְּאַנְשֵׁי־אָֽוֶן׃ | οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ μάθε Ιωβ μὴ δῷς ἔτι ἀνταπόκρισιν ὥσπερ οἱ ἄφρονες | Pater mi, probetur Job usque ad finem : ne desinas ab homine iniquitatis : | — |
|---|
| 34:37 | כִּ֥י־יֹ֘סִ֤יף עַֽל־חַטָּאת֣וֹ פֶ֭שַׁע בֵּינֵ֣ינוּ יִשְׂפּ֑וֹק וְיֶ֖רֶב אֲמָרָ֣יו לָאֵֽל׃ {פ} | ἵνα μὴ προσθῶμεν ἐφ’ ἁμαρτίαις ἡμῶν ἀνομία δὲ ἐφ’ ἡμῖν λογισθήσεται πολλὰ λαλούντων ῥήματα ἐναντίον τοῦ κυρίου | quia addit super peccata sua blasphemiam, inter nos interim constringatur : et tunc ad judicium provocet sermonibus suis Deum. | — |
|---|