| 12:1 | Καὶ ἤρξατο αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς λαλεῖν. ἀμπελῶνα ἄνθρωπος ἐφύτευσεν, καὶ περιέθηκεν φραγμὸν καὶ ὤρυξεν ὑπολήνιον καὶ ᾠκοδόμησεν πύργον, καὶ ἐξέδετο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν. | Et coepit illis in parabolis loqui : Vineam pastinavit homo, et circumdedit sepem, et fodit lacum, et aedificavit turrim, et locavit eam agricolis, et peregre profectus est. | ወአኀዘ ይመስል ሎሙ ወይቤሎሙ ብእሲ ተከለ ወይነ ወፀቈኖ ወአክረየ ምክያደ ወሐነጸ ማኅፈደ ውስቴቱ ወሤመ ሎቱ ገባረ ወዐቀብተ ወይን ወነገደ። |
|---|
| 12:2 | καὶ ἀπέστειλεν πρὸς τοὺς γεωργοὺς τῷ καιρῷ δοῦλον, ἵνα παρὰ τῶν γεωργῶν λάβῃ ἀπὸ τῶν καρπῶν τοῦ ἀμπελῶνος· | Et misit ad agricolas in tempore servum ut ab agricolis acciperet de fructu vineae. | ወፈነወ ገብሮ ኀበ ዐቀብተ ወይን በጊዜሁ ያምጽእ ሎቱ እምፍሬ ወይኑ። |
|---|
| 12:3 | καὶ λαβόντες αὐτὸν ἔδειραν καὶ ἀπέστειλαν κενόν. | Qui apprehensum eum ceciderunt, et dimiserunt vacuum. | ወአኀዝዎ ወቀሠፍዎ ወፈነውዎ ዕራቆ። |
|---|
| 12:4 | καὶ πάλιν ἀπέστειλεν πρὸς αὐτοὺς ἄλλον δοῦλον· κἀκεῖνον ἐκεφαλίωσαν καὶ ἠτίμασαν. | Et iterum misit ad illos alium servum : et illum in capite vulneraverunt, et contumeliis affecerunt. | ወካዕበ ፈነወ ኀቤሆሙ ካልአ ገብሮ ወኪያሁኒ ወገርዎ ወኰርዕዎ ወፈነውዎ አኅሲሮሙ። |
|---|
| 12:5 | καὶ ἄλλον ἀπέστειλεν· κἀκεῖνον ἀπέκτειναν, καὶ πολλοὺς ἄλλους, οὓς μὲν δέροντες, οὓς δὲ ἀποκτέννοντες. | Et rursum alium misit, et illum occiderunt : et plures alios : quosdam caedentes, alios vero occidentes. | ወፈነወ ሣልሳየኒ ገብሮ ወኪያሁኒ ቀተልዎ ወፈነወ ባዕዳነኒ አግብርተ ብዙኃነ ቦ ዘቀሠፉ ወቦ ዘቀተሉ። |
|---|
| 12:6 | ἔτι ἕνα εἶχεν, υἱὸν ἀγαπητόν· ἀπέστειλεν αὐτὸν ἔσχατον πρὸς αὐτοὺς λέγων ὅτι ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου. | Adhuc ergo unum habens filium carissimum, et illum misit ad eos novissimum, dicens : Quia reverebuntur filium meum. | ወቦቱ አሐዱ ወልድ ዘያፈቅር ወፈነዎ ኀቤሆሙ ድኅረ ኵሉ እንዘ ይብል የኀፍርዎ ለወልድየሰ። |
|---|
| 12:7 | ἐκεῖνοι δὲ οἱ γεωργοὶ πρὸς ἑαυτοὺς εἶπαν ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτόν, καὶ ἡμῶν ἔσται ἡ κληρονομία. | Coloni autem dixerunt ad invicem : Hic est haeres : venite, occidamus eum : et nostra erit haereditas. | ወይቤሉ ገባር ዝንቱ ውእቱ ወራሲሁ ንዑ ንቅትሎ ወንርከብ ርስቶ። |
|---|
| 12:8 | καὶ λαβόντες ἀπέκτειναν αὐτόν, καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος. | Et apprehendentes eum, occiderunt : et ejecerunt extra vineam. | ወአኀዝዎ ወአውፅእዎ አፍኣ እምዐጸደ ወይን ወቀተልዎ። |
|---|
| 12:9 | τί ποιήσει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος; ἐλεύσεται καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργούς, καὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις. | Quid ergo faciet dominus vineae ? Veniet, et perdet colonos, et dabit vineam aliis. | ምንተ እንከ ይሬስዮሙ በዓለ ወይን ይመጽእ ወይቀትሎሙ ለእልክቱ ገባር ወይሁብ ወይኖ ለካልኣን። |
|---|
| 12:10 | οὐδὲ τὴν γραφὴν ταύτην ἀνέγνωτε· λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· | Nec scripturam hanc legistis : Lapidem quem reprobaverunt aedificantes, hic factus est in caput anguli : | ወዘኒ ኢያንበብክሙኑ ውስተ መጽሐፍ «እብን እንተ መነንዋ ነደቀት ይእቲ ኮነት ውስተ ርእሰ ማእዘንት። |
|---|
| 12:11 | παρὰ κυρίου ἐγένετο αὕτη καὶ ἔστιν θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν; | a Domino factum est istud, et est mirabile in oculis nostris ? | እምኀበ እግዚአብሔር ኮነት ዛቲ ወነካር ይእቲ ለአዕይንቲነ።» |
|---|
| 12:12 | καὶ ἐζήτουν αὐτὸν κρατῆσαι, καὶ ἐφοβήθησαν τὸν ὄχλον· ἔγνωσαν γὰρ ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν εἶπεν. καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον. | Et quaerebant eum tenere : et timuerunt turbam : cognoverunt enim quoniam ad eos parabolam hanc dixerit. Et relicto eo abierunt. | ወፈቀዱ የአኀዝዎ ወፈርህዎሙ ለሕዝብ እስመ አእመሩ ከመ በእንቲኣሆሙ ይቤ ዘንተ አምሳለ ወኀደግዎ ወሖሩ። |
|---|
| 12:13 | Καὶ ἀποστέλλουσιν πρὸς αὐτόν τινας τῶν Φαρισαίων καὶ τῶν Ἡρῳδιανῶν ἵνα αὐτὸν ἀγρεύσωσιν λόγῳ. | Et mittunt ad eum quosdam ex pharisaeis, et herodianis, ut eum caperent in verbo. | ወፈነዉ ኀቤሁ ፈሪሳውያን ሰብአ ምስለ ሰብአ ሄሮድስ ከመ ያስሕትዎ በቃሉ። |
|---|
| 12:14 | καὶ ἐλθόντες λέγουσιν αὐτῷ· διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός· οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων, ἀλλ’ ἐπ’ ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ θεοῦ διδάσκεις· ἔξεστιν κῆνσον Καίσαρι δοῦναι ἢ οὔ; δῶμεν ἢ μὴ δῶμεν; | Qui venientes dicunt ei : Magister, scimus quia verax es, et non curas quemquam : nec enim vides in faciem hominum, sed in veritate viam Dei doces. Licet dari tributum Caesari, an non dabimus ? | ወመጽኡ ኀቤሁ ወይቤልዎ ሊቅ ነአምር ከመ ጻድቅ አንተ ወአልቦ ዘያኀዝነከ ወኢመኑሂ፤ ወኢታደሉ ለገጸ ሰብእ ወበጽድቅ ትሜህር ፍኖተ እግዚአብሔር ይከውንሁ ነሀብ ጸባሕተ ዲናር ለቄሳር አው አልቦ። |
|---|
| 12:15 | ὁ δὲ ἰδὼν αὐτῶν τὴν ὑπόκρισιν εἶπεν αὐτοῖς· τί με πειράζετε; φέρετέ μοι δηνάριον ἵνα ἴδω. | Qui sciens versutiam illorum, ait illis : Quid me tentatis ? afferte mihi denarium ut videam. | ወአእመሮሙ እግዚእ ኢየሱስ ጕሕሉቶሙ ወይቤሎሙ ለምንት ታሜክሩኒ አምጽኡ ዲናረ ወአርእዩኒ። |
|---|
| 12:16 | οἱ δὲ ἤνεγκαν. καὶ λέγει αὐτοῖς· τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή; οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ· Καίσαρος. | At illi attulerunt ei. Et ait illis : Cujus est imago haec, et inscriptio ? Dicunt ei : Caesaris. | ወአምጽኡ ሎቱ ወይቤሎሙ ዘመኑ ዝንቱ መልክኡ ወመጽሐፉ ወይቤልዎ ዘቄሳር። |
|---|
| 12:17 | ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· τὰ Καίσαρος ἀπόδοτε Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ θεοῦ τῷ θεῷ. καὶ ἐξεθαύμαζον ἐπ’ αὐτῷ. | Respondens autem Jesus dixit illis : Reddite igitur quae sunt Caesaris, Caesari : et quae sunt Dei, Deo. Et mirabantur super eo. | ወአውሥአ እግዚእ ኢየሱስ ወይቤሎሙ ሀቡ ዘቄሳር ለቄሳር ወዘእግዚአብሔርኒ ግበሩ ለእግዚአብሔር ወአንከርዎ። |
|---|
| 12:18 | Καὶ ἔρχονται Σαδδουκαῖοι πρὸς αὐτόν, οἵτινες λέγουσιν ἀνάστασιν μὴ εἶναι, καὶ ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες· | Et venerunt ad eum sadducaei, qui dicunt resurrectionem non esse : et interrogabant eum, dicentes : | ወመጽኡ ኀቤሁ ሰዱቃውያን እለ ይብሉ አልቦ ትንሣኤ ምዉታን። |
|---|
| 12:19 | διδάσκαλε, Μωϋσῆς ἔγραψεν ἡμῖν ὅτι ἐάν τινος ἀδελφὸς ἀποθάνῃ καὶ καταλίπῃ γυναῖκα καὶ μὴ ἀφῇ τέκνον, ἵνα λάβῃ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα καὶ ἐξαναστήσῃ σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ. | Magister, Moyses nobis scripsit, ut si cujus frater mortuus fuerit, et dimiserit uxorem, et filios non reliquerit, accipiat frater ejus uxorem ipsius, et resuscitet semen fratri suo. | ወተስእልዎ ወይቤልዎ ሊቅ ሙሴ ጸሐፈ ለነ ለእመቦ ዘሞተ እኁሁ ወኀደገ ብእሲቶ እንዘ አልቦ ውሉድ ያውስባ እኁሁ ለብእሲቱ ወያቅም ዘርዐ ለእኁሁ። |
|---|
| 12:20 | ἑπτὰ ἀδελφοὶ ἦσαν· καὶ ὁ πρῶτος ἔλαβεν γυναῖκα, καὶ ἀποθνῄσκων οὐκ ἀφῆκεν σπέρμα. | Septem ergo fratres erant : et primus accepit uxorem, et mortuus est non relicto semine. | ሀለዉ እንከ በኀቤነ ሰብዐቱ አኀው ወአውሰበ ዘይልኅቅ ብእሲተ ወሞተ እንዘ አልቦ ውሉድ። |
|---|
| 12:21 | καὶ ὁ δεύτερος ἔλαβεν αὐτήν, καὶ ἀπέθανεν μὴ καταλιπὼν σπέρμα· καὶ ὁ τρίτος ὡσαύτως· | Et secundus accepit eam, et mortuus est : et nec iste reliquit semen. Et tertius similiter. | ወአውሰባ ካልኡኒ ወሞተ እንዘ አልቦ ውሉድ ወሣልሱኒ ከማሁ። |
|---|
| 12:22 | καὶ οἱ ἑπτὰ οὐκ ἀφῆκαν σπέρμα. ἔσχατον πάντων καὶ ἡ γυνὴ ἀπέθανεν. | Et acceperunt eam similiter septem : et non reliquerunt semen. Novissima omnium defuncta est et mulier. | ወእስከ ሰብዐቲሆሙ አውሰብዋ ወኢኀደጉ ውሉደ ወድኅረ ኵሎሙ ሞተት ይእቲ ብእሲት። |
|---|
| 12:23 | ἐν τῇ ἀναστάσει, ὅταν ἀναστῶσιν, τίνος αὐτῶν ἔσται γυνή; οἱ γὰρ ἑπτὰ ἔσχον αὐτὴν γυναῖκα. | In resurrectione ergo cum resurrexerint, cujus de his erit uxor ? septem enim habuerunt eam uxorem. | አመ የሐይዉ እንከ ምዉታን ለመኑ እምኔሆሙ ትከውኖ ብእሲተ እስመ ሰብዐቲሆሙ አውሰብዋ። |
|---|
| 12:24 | ἔφη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· οὐ διὰ τοῦτο πλανᾶσθε μὴ εἰδότες τὰς γραφὰς μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ θεοῦ; | Et respondens Jesus, ait illis : Nonne ideo erratis, non scientes Scripturas, neque virtutem Dei ? | ወአውሥአ እግዚእ ኢየሱስ ወይቤሎሙ አኮኑ በእንተ ዝንቱ ትስሕቱ በኢያእምሮ መጻሕፍት ወኢኀይለ እግዚአብሔር ። |
|---|
| 12:25 | ὅταν γὰρ ἐκ νεκρῶν ἀναστῶσιν, οὔτε γαμοῦσιν οὔτε γαμίζονται, ἀλλ’ εἰσὶν ὡς ἄγγελοι ἐν τοῖς οὐρανοῖς. | Cum enim a mortuis resurrexerint, neque nubent, neque nubentur, sed sunt sicut angeli in caelis. | ወአመሰ የሐይዉ ምዉታን ኢያወስቡ ወኢይትዋሰቡ አላ ከመ መላእክተ እግዚአብሔር እሙንቱ በሰማያት። |
|---|
| 12:26 | περὶ δὲ τῶν νεκρῶν, ὅτι ἐγείρονται οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῇ βίβλῳ Μωϋσέως ἐπὶ τοῦ βάτου πῶς εἶπεν αὐτῷ ὁ θεὸς λέγων· ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ θεὸς Ἰακώβ; | De mortuis autem quod resurgant, non legistis in libro Moysi, super rubum, quomodo dixerit illi Deus, inquiens : Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob ? | ወከመሰ የሐይዉ ምዉታን ኢያንበብክሙኑ በውስተ መጽሐፈ ሙሴ ዘይቤሎ እግዚአብሔር በኀበ ዕፀ ጳጦስ እንዘ ይብል «አነ ውእቱ እግዚአብሔር አምላክከ አምላከ አብርሃም ወአምላከ ይስሐቅ ወአምላከ ያዕቆብ።» |
|---|
| 12:27 | οὐκ ἔστιν θεὸς νεκρῶν ἀλλὰ ζώντων. πολὺ πλανᾶσθε. | Non est Deus mortuorum, sed vivorum. Vos ergo multum erratis. | ኢኮነኬ አምላከ ምዉታን አላ አምላከ ሕያዋን ውእቱ ወአንትሙሰ ብዙኀ ትጌግዩ። |
|---|
| 12:28 | Καὶ προσελθὼν εἷς τῶν γραμματέων, ἀκούσας αὐτῶν συζητούντων, ἰδὼν ὅτι καλῶς ἀπεκρίθη αὐτοῖς, ἐπηρώτησεν αὐτόν· ποία ἐστὶν ἐντολὴ πρώτη πάντων; | Et accessit unus de scribis, qui audierat illos conquirentes, et videns quoniam bene illis responderit, interrogavit eum quod esset primum omnium mandatum. | ወመጽአ አሐዱ ጸሓፊ ሰሚዖ ከመ ተኃሠሥዎ ወሶበ ርእየ ከመ ሠናየ ተሰጥዎሙ ተስእሎ፤ ወይቤሎ አይኑ ትእዛዝ ቀዳሚት እምኵሉ። |
|---|
| 12:29 | ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς ὅτι πρώτη ἐστίν· ἄκουε Ἰσραήλ, κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν κύριος εἷς ἐστιν, | Jesus autem respondit ei : Quia primum omnium mandatum est : Audi Israël, Dominus Deus tuus, Deus unus est : | ወአውሥአ እግዚእ ኢየሱስ ወይቤሎ ዛቲ ይእቲ ቀዳሚት እምኵሉ ትእዛዝ «ስማዕ እስራኤል እግዚአብሔር አምላክከ እግዚአብሔር አሐዱ ውእቱ። |
|---|
| 12:30 | καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου. | et diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua, et ex tota virtute tua. Hoc est primum mandatum. | ወአፍቅሮ ለእግዚአብሔር አምላክከ በኵሉ ልብከ ወበኵሉ ነፍስከ ወበኵሉ ኅሊናከ ወበኵሉ ኀይልከ» ዛቲ ይእቲ ቀዳሚት ትእዛዝ። |
|---|
| 12:31 | δευτέρα αὕτη· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστιν. | Secundum autem simile est illi : Diliges proximum tuum tamquam teipsum. Majus horum aliud mandatum non est. | ወካልእታሂ እንተ ትመስላ ዛቲ ይእቲ አፍቅር ቢጸከ ከመ ነፍስከ ወዘየዐቢ እምእላንቱ ትእዛዛት አልቦ። |
|---|
| 12:32 | καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ γραμματεύς· καλῶς, διδάσκαλε, ἐπ’ ἀληθείας εἶπες ὅτι εἷς ἐστιν καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ· | Et ait illi scriba : Bene, Magister, in veritate dixisti, quia unus est Deus, et non est alius praeter eum. | ወይቤሎ ውእቱ ጸሓፊ ሠናየ ትቤ ሊቅ አማን አሐዱ ውእቱ እግዚአብሔር ወአልቦ ባዕድ ዘእንበሌሁ። |
|---|
| 12:33 | καὶ τὸ ἀγαπᾶν αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας καὶ ἐξ ὅλης τῆς συνέσεως καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος καὶ τὸ ἀγαπᾶν τὸν πλησίον ὡς ἑαυτὸν περισσότερόν ἐστιν πάντων τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ τῶν θυσιῶν. | Et ut diligatur ex toto corde, et ex toto intellectu, et ex tota anima, et ex tota fortitudine, et diligere proximum tamquam seipsum, majus est omnibus holocautomatibus, et sacrificiis. | ወከመ ታፍቅሮ በኵሉ ልብከ ወበኵሉ ነፍስከ ወበኵሉ ኅሊናከ ወበኵሉ ኀይልከ ወከመ ታፍቅር ቢጸከ ከመ ነፍስከ ወዝንቱ ይኄይስ እምኵሉ መባእ ወእምኵሉ መሥዋዕት። |
|---|
| 12:34 | καὶ ὁ Ἰησοῦς ἰδὼν αὐτὸν ὅτι νουνεχῶς ἀπεκρίθη, εἶπεν αὐτῷ· οὐ μακρὰν εἶ ἀπὸ τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ. καὶ οὐδεὶς οὐκέτι ἐτόλμα αὐτὸν ἐπερωτῆσαι. | Jesus autem videns quod sapienter respondisset, dixit illi : Non es longe a regno Dei. Et nemo jam audebat eum interrogare. | ወርእዮ ከመ ጠቢብ ውእቱ ይቤሎ እግዚእ ኢየሱስ ኢኮንከ ርኁቀ እመንግሥተ እግዚአብሔር ወአልቦ እንከ ዘተኀበለ ይሰአሎ። |
|---|
| 12:35 | Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς ἔλεγεν διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ· πῶς λέγουσιν οἱ γραμματεῖς ὅτι ὁ Χριστὸς υἱὸς Δαυείδ ἐστιν; | Et respondens Jesus dicebat, docens in templo : Quomodo dicunt scribae Christum filium esse David ? | ወይቤሎሙ እግዚእ ኢየሱስ እንዘ ይሜህሮሙ በምኵራብ እፎ ይብሉ ጸሐፍት ክርስቶስ ወልደ ዳዊት ውእቱ። |
|---|
| 12:36 | αὐτὸς Δαυεὶδ εἶπεν ἐν τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ· εἶπεν ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου· κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου. | Ipse enim David dicit in Spiritu Sancto : Dixit Dominus Domino meo : Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum. | ወለሊሁሰ ዳዊት ይቤ በመንፈስ ቅዱስ «ይቤሎ እግዚእ ለእግዚእየ ንበር በየማንየ እስከ አገብኦሙ ለጸላእትከ ታሕተ መከየደ እገሪከ።» |
|---|
| 12:37 | αὐτὸς Δαυεὶδ λέγει αὐτὸν κύριον, καὶ πόθεν αὐτοῦ ἐστιν υἱός; καὶ ὁ πολὺς ὄχλος ἤκουεν αὐτοῦ ἡδέως. | Ipse ergo David dicit eum Dominum, et unde est filius ejus ? Et multa turba eum libenter audivit. | ዘለሊሁ እንከ ዳዊት እግዚእየ ይቤሎ እፎ እንከ ይከውኖ ወልደ ወኵሉ ሕዝብ ሠናየ ያጸምዕዎ። |
|---|
| 12:38 | Καὶ ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ ἔλεγεν· βλέπετε ἀπὸ τῶν γραμματέων τῶν θελόντων ἐν στολαῖς περιπατεῖν καὶ ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς | Et dicebat eis in doctrina sua : Cavete a scribis, qui volunt in stolis ambulare, et salutari in foro, | ወይቤሎሙ እንዘ ይሜህሮሙ ዑቁ ወተዐቀቡ እምጸሐፍት እለ ይፈቅዱ ያንሶስዉ ተላቢሶሙ ወይትአምኅዎሙ በምሥያጣት። |
|---|
| 12:39 | καὶ πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ πρωτοκλισίας ἐν τοῖς δείπνοις· | et in primis cathedris sedere in synagogis, et primos discubitus in coenis : | ወያፈቅሩ ነቢረ ፍጽም በውስተ አዕዳዋት ወርእሰ ምርፋቃት በውስተ ምሳሓት። |
|---|
| 12:40 | οἱ κατεσθίοντες τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι, οὗτοι λήμψονται περισσότερον κρίμα. | qui devorant domos viduarum sub obtentu prolixae orationis : hi accipient prolixius judicium. | እለ ይውኅጥዎን ለአብያተ መበለታት ወይትሜየኑ በነዋኅ ጸሎቶሙ እሉ ይረክቡ ዘየዐቢ ኵነኔ። |
|---|
| 12:41 | Καὶ καθίσας κατέναντι τοῦ γαζοφυλακίου ἐθεώρει πῶς ὁ ὄχλος βάλλει χαλκὸν εἰς τὸ γαζοφυλάκιον· καὶ πολλοὶ πλούσιοι ἔβαλλον πολλά, | Et sedens Jesus contra gazophylacium, aspiciebat quomodo turba jactaret aes in gazophylacium, et multi divites jactabant multa. | ወነቢሮ እግዚእ ኢየሱስ መንጸረ ሙዳየ ምጽዋት ይሬኢ ሰብአ ዘያበውኡ ጸራይቀ ወይወድዩ ውስተ ሙዳየ ምጽዋት ወብዙኃን አብዕልት እለ አብኡ ብዙኀ። |
|---|
| 12:42 | καὶ ἐλθοῦσα μία χήρα πτωχὴ ἔβαλεν λεπτὰ δύο, ὅ ἐστιν κοδράντης. | Cum venisset autem vidua una pauper, misit duo minuta, quod est quadrans, | ወመጽአት አሐቲ ብእሲት ነዳዪት መበለት ወአብአት ክልኤ ጸራይቀ ዘይብልዎ ቆንደራጢስ። |
|---|
| 12:43 | καὶ προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἡ χήρα αὕτη ἡ πτωχὴ πλεῖον πάντων βέβληκεν τῶν βαλλόντων εἰς τὸ γαζοφυλάκιον· | et convocans discipulos suos, ait illis : Amen dico vobis, quoniam vidua haec pauper plus omnibus misit, qui miserunt in gazophylacium. | ወጸውዖሙ ለአርዳኢሁ ወይቤሎሙ አማን እብለክሙ ከመ ዛቲ ነዳዪት መበለት አብዝኀት አብኦ እምኵሎሙ እለ አብኡ ውስተ ሙዳየ ምጽዋት። |
|---|
| 12:44 | πάντες γὰρ ἐκ τοῦ περισσεύοντος αὐτοῖς ἔβαλον, αὕτη δὲ ἐκ τῆς ὑστερήσεως αὐτῆς πάντα ὅσα εἶχεν ἔβαλεν, ὅλον τὸν βίον αὐτῆς. | Omnes enim ex eo, quod abundabat illis, miserunt : haec vero de penuria sua omnia quae habuit misit totum victum suum. | እስመ ኵሎሙ እለ አብኡ እምተረፎሙ አብኡ ወይእቲሰ እምተጽናሳ ኵሎ ዘባቲ አብአት ወኵሎ መንበርታ። |
|---|