詩篇 第 115 章｜4 種原文並排

לֹ֤א לָ֥נוּ יְהֹוָ֗ה לֹ֫א־לָ֥נוּ כִּֽי־לְ֭שִׁמְךָ תֵּ֣ן כָּב֑וֹד עַל־חַ֝סְדְּךָ֗ עַל־אֲמִתֶּֽךָ׃

μὴ ἡμῖν κύριε μὴ ἡμῖν ἀλλ’ ἢ τῷ ὀνόματί σου δὸς δόξαν ἐπὶ τῷ ἐλέει σου καὶ τῇ ἀληθείᾳ σου

Non nobis, Domine, non nobis, sed nomini tuo da gloriam :

לָ֭מָּה יֹאמְר֣וּ הַגּוֹיִ֑ם אַיֵּה־נָ֝֗א אֱלֹהֵיהֶֽם׃

μήποτε εἴπωσιν τὰ ἔθνη ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς αὐτῶν

super misericordia tua et veritate tua ; nequando dicant gentes : Ubi est Deus eorum ?

וֵאלֹהֵ֥ינוּ בַשָּׁמָ֑יִם כֹּ֖ל אֲשֶׁר־חָפֵ֣ץ עָשָֽׂה׃

ὁ δὲ θεὸς ἡμῶν ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ ἐν τῇ γῇ πάντα ὅσα ἠθέλησεν ἐποίησεν

Deus autem noster in caelo ; omnia quaecumque voluit fecit.

עֲֽ֭צַבֵּיהֶם כֶּ֣סֶף וְזָהָ֑ב מַ֝עֲשֵׂ֗ה יְדֵ֣י אָדָֽם׃

τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἀργύριον καὶ χρυσίον ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων

Simulacra gentium argentum et aurum, opera manuum hominum.

פֶּֽה־לָ֭הֶם וְלֹ֣א יְדַבֵּ֑רוּ עֵינַ֥יִם לָ֝הֶ֗ם וְלֹ֣א יִרְאֽוּ׃

στόμα ἔχουσιν καὶ οὐ λαλήσουσιν ὀφθαλμοὺς ἔχουσιν καὶ οὐκ ὄψονται

Os habent, et non loquentur ; oculos habent, et non videbunt.

אׇזְנַ֣יִם לָ֭הֶם וְלֹ֣א יִשְׁמָ֑עוּ אַ֥ף לָ֝הֶ֗ם וְלֹ֣א יְרִיחֽוּן׃

ὦτα ἔχουσιν καὶ οὐκ ἀκούσονται ῥῖνας ἔχουσιν καὶ οὐκ ὀσφρανθήσονται

Aures habent, et non audient ; nares habent, et non odorabunt.

יְדֵיהֶ֤ם׀ וְלֹ֬א יְמִישׁ֗וּן רַ֭גְלֵיהֶם וְלֹ֣א יְהַלֵּ֑כוּ לֹא־יֶ֝הְגּ֗וּ בִּגְרוֹנָֽם׃

χεῖρας ἔχουσιν καὶ οὐ ψηλαφήσουσιν πόδας ἔχουσιν καὶ οὐ περιπατήσουσιν οὐ φωνήσουσιν ἐν τῷ λάρυγγι αὐτῶν

Manus habent, et non palpabunt ; pedes habent, et non ambulabunt ; non clamabunt in gutture suo.

כְּ֭מוֹהֶם יִהְי֣וּ עֹשֵׂיהֶ֑ם כֹּ֖ל אֲשֶׁר־בֹּטֵ֣חַ בָּהֶֽם׃

ὅμοιοι αὐτοῖς γένοιντο οἱ ποιοῦντες αὐτὰ καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ’ αὐτοῖς

Similes illis fiant qui faciunt ea, et omnes qui confidunt in eis.

יִ֭שְׂרָאֵל בְּטַ֣ח בַּיהֹוָ֑ה עֶזְרָ֖ם וּמָגִנָּ֣ם הֽוּא׃

οἶκος Ισραηλ ἤλπισεν ἐπὶ κύριον βοηθὸς αὐτῶν καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν

Domus Israël speravit in Domino ; adjutor eorum et protector eorum est.

בֵּ֣ית אַ֭הֲרֹן בִּטְח֣וּ בַיהֹוָ֑ה עֶזְרָ֖ם וּמָגִנָּ֣ם הֽוּא׃

οἶκος Ααρων ἤλπισεν ἐπὶ κύριον βοηθὸς αὐτῶν καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν

Domus Aaron speravit in Domino ; adjutor eorum et protector eorum est.

ሀሌሉያ ። አመ ፡ ይወፅኡ ፡ እስራኤል ፡ እምግብጽ ፤ ወቤተ ፡ ያዕቆብ ፡ እምሕዝበ ፡ ፀር ።

יִרְאֵ֣י יְ֭הֹוָה בִּטְח֣וּ בַיהֹוָ֑ה עֶזְרָ֖ם וּמָגִנָּ֣ם הֽוּא׃

οἱ φοβούμενοι τὸν κύριον ἤλπισαν ἐπὶ κύριον βοηθὸς αὐτῶν καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν

Qui timent Dominum speraverunt in Domino ; adjutor eorum et protector eorum est.

ወኮነ ፡ ይሁዳ ፡ መቅደሶ ፤ ወእስራኤልኒ ፡ ምኵናኖ ።

יְהֹוָה֮ זְכָרָ֢נוּ יְבָ֫רֵ֥ךְ יְ֭בָרֵךְ אֶת־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל יְ֝בָרֵ֗ךְ אֶת־בֵּ֥ית אַהֲרֹֽן׃

κύριος ἐμνήσθη ἡμῶν καὶ εὐλόγησεν ἡμᾶς εὐλόγησεν τὸν οἶκον Ισραηλ εὐλόγησεν τὸν οἶκον Ααρων

Dominus memor fuit nostri, et benedixit nobis. Benedixit domui Israël ; benedixit domui Aaron.

ባሕርኒ ፡ ርእየት ፡ ወጐየት ፤ ወዮርዳኖስኒ ፡ ገብአ ፡ ድኅሬሁ ።

יְ֭בָרֵךְ יִרְאֵ֣י יְהֹוָ֑ה הַ֝קְּטַנִּ֗ים עִם־הַגְּדֹלִֽים׃

εὐλόγησεν τοὺς φοβουμένους τὸν κύριον τοὺς μικροὺς μετὰ τῶν μεγάλων

Benedixit omnibus qui timent Dominum, pusillis cum majoribus.

ወአድባር ፡ አንፈርዐጹ ፡ ከመ ፡ ሐራጊት ፤ ወአውግርኒ ፡ ከመ ፡ መሓስአ ፡ አባግዕ ፤

יֹסֵ֣ף יְהֹוָ֣ה עֲלֵיכֶ֑ם עֲ֝לֵיכֶ֗ם וְעַל־בְּנֵיכֶֽם׃

προσθείη κύριος ἐφ’ ὑμᾶς ἐφ’ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ὑμῶν

Adjiciat Dominus super vos, super vos et super filios vestros.

ምንተ ፡ ኮንኪ ፡ ባሕር ፡ ዘጐየይኪ ፤ ወአንተኒ ፡ ዮርዳኖስ ፡ ዘገባእከ ፡ ድኅሬከ ።

בְּרוּכִ֣ים אַ֭תֶּם לַיהֹוָ֑ה עֹ֝שֵׂ֗ה שָׁמַ֥יִם וָאָֽרֶץ׃

εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ κυρίῳ τῷ ποιήσαντι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν

Benedicti vos a Domino, qui fecit caelum et terram.

ወአድባር ፡ ዘአንፈርዐጽክሙ ፡ ከመ ፡ ሐራጊት ፤ ወአውግርኒ ፡ ከመ ፡ መሓስአ ፡ አባግዕ ፤

הַשָּׁמַ֣יִם שָׁ֭מַיִם לַיהֹוָ֑ה וְ֝הָאָ֗רֶץ נָתַ֥ן לִבְנֵי־אָדָֽם׃

ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ τῷ κυρίῳ τὴν δὲ γῆν ἔδωκεν τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων

Caelum caeli Domino ; terram autem dedit filiis hominum.

እምቅድመ ፡ ገጹ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አድለቅለቀት ፡ ምድር ፤ እምቅድመ ፡ ገጹ ፡ ለአምላከ ፡ ያዕቆብ ።

לֹ֣א הַ֭מֵּתִים יְהַֽלְלוּ־יָ֑הּ וְ֝לֹ֗א כׇּל־יֹרְדֵ֥י דוּמָֽה׃

οὐχ οἱ νεκροὶ αἰνέσουσίν σε κύριε οὐδὲ πάντες οἱ καταβαίνοντες εἰς ᾅδου

Non mortui laudabunt te, Domine, neque omnes qui descendunt in infernum :

ዘይሬስያ ፡ ለኰኵሕ ፡ አንቅዕተ ፡ ማያት ፤ ወለእዝኅ ፡ ዐዘቃተ ፡ ማያት ።

וַאֲנַ֤חְנוּ׀ נְבָ֘רֵ֤ךְ יָ֗הּ מֵעַתָּ֥ה וְעַד־עוֹלָ֗ם הַֽלְלוּ־יָֽהּ׃ {פ}

ἀλλ’ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εὐλογήσομεν τὸν κύριον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος

sed nos qui vivimus, benedicimus Domino, ex hoc nunc et usque in saeculum.

አኮ ፡ ለነ ፡ እግዚኦ ፡ አኮ ፡ ለነ ፤ ለስመ ፡ ዚአከ ፡ ሀብ ፡ ስብሐተ ፤ በምሕረትከ ፡ ወበጽድቅከ ። ከመ ፡ ኢይበሉነ ፡ አሕዛብ ፤ አይቴ ፡ ውእቱ ፡ አምላኮሙ ። አምላክነሰ ፡ ውስተ ፡ ሰማይ ፡ ላዕለ ፤ በሰማይኒ ፡ ወበምድርኒ ፡ ኵሎ ፡ ዘፈቀደ ፡ ገብረ ፡ እግዚአብሔር ። አማልክቲሆሙ ፡ ለአሕዛብ ፡ ዘወርቅ ፡ ወብሩር ፤ ግብረ ፡ እደ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ። አፈ ፡ ቦሙ ፡ ወኢይነቡ ፤ ዐይነ ፡ ቦሙ ፡ ወኢይሬእዩ ። እዝነ ፡ ቦሙ ፡ ወኢይሰምዑ ፤ አንፈ ፡ ቦሙ ፡ ወኢያጼንዉ ። እደ ፡ ቦሙ ፡ ወኢይገሱ ፤ እግረ ፡ ቦሙ ፡ ወኢየሐውሩ ፤ ወኢይነቡ ፡ በጐራዒቶሙ ። ወአልቦሙ ፡ መንፈሰ ፡ ውስተ ፡ አፉሆሙ ። ከማሆሙ ፡ ለይኩኑ ፡ ኵሎሙ ፡ እለ ፡ ገብርዎሙ ፤ ወኵሎሙ ፡ እለ ፡ ይትዌከሉ ፡ ቦሙ ። ቤተ ፡ እስራኤል ፡ ተወከሉ ፡ በእግዚአብሔር ፤ ረዳኢሆሙ ፡ ውእቱ ፡ ወምእመኖሙ ። ቤተ ፡ አሮን ፡ ተወከሉ ፡ በእግዚአብሔር ፤ ረዳኢሆሙ ፡ ውእቱ ፡ ወምእመኖሙ ። እለ ፡ ትፈርህዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ተወከሉ ፡ በእግዚአብሔር ፤ ረዳኢሆሙ ፡ ውእቱ ፡ ወምእመኖሙ ። እግዚአብሔር ፡ ተዘከረነ ፡ ወባረከነ ፤ ባርክ ፡ ቤተ ፡ እስራኤል ፤ ወባርክ ፡ ቤተ ፡ አሮን ። ባርኮሙ ፡ ለኵሎሙ ፡ እለ ፡ ይፈርህዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፤ ለንኡሶሙ ፡ ወለዐቢዮሙ ። ይዌስክ ፡ እግዚአብሔር ፡ ላዕሌክሙ ፤ ላዕሌክሙ፡ ወላዕለ ፡ ውሉድክሙ ። ብሩካን ፡ አንትሙ ፡ ለእግዚአብሔር ፤ ዘገብረ ፡ ሰማየ ፡ ወምድረ ። ሰማየ ፡ ሰማያት ፡ ለእግዚአብሔር ፤ ወምድረሰ ፡ ወሀበ ፡ ለእጓለ ፡ እመሕያው ። ዘአኮ ፡ ምዉታን ፡ ይሴብሑከ ፡ እግዚኦ ፤ ወኢኵሎሙ ፡ እለ ፡ ይወርዱ ፡ ውስተ ፡ ሲኦል ። ንሕነ ፡ ሐያዋን ፡ ንባርኮ ፡ ለእግዚአብሔር ፤ እምይእዜ ፡ ወእስከ ፡ ለዓለም ።