詩篇 第 33 章｜4 種原文並排

רַנְּנ֣וּ צַ֭דִּיקִים בַּֽיהֹוָ֑ה לַ֝יְשָׁרִ֗ים נָאוָ֥ה תְהִלָּֽה׃

τῷ Δαυιδ ἀγαλλιᾶσθε δίκαιοι ἐν τῷ κυρίῳ τοῖς εὐθέσι πρέπει αἴνεσις

Psalmus David. Exsultate, justi, in Domino ; rectos decet collaudatio.

הוֹד֣וּ לַיהֹוָ֣ה בְּכִנּ֑וֹר בְּנֵ֥בֶל עָ֝שׂ֗וֹר זַמְּרוּ־לֽוֹ׃

ἐξομολογεῖσθε τῷ κυρίῳ ἐν κιθάρᾳ ἐν ψαλτηρίῳ δεκαχόρδῳ ψάλατε αὐτῷ

Confitemini Domino in cithara ; in psalterio decem chordarum psallite illi.

שִֽׁירוּ־ל֭וֹ שִׁ֣יר חָדָ֑שׁ הֵיטִ֥יבוּ נַ֝גֵּ֗ן בִּתְרוּעָֽה׃

ᾄσατε αὐτῷ ᾆσμα καινόν καλῶς ψάλατε ἐν ἀλαλαγμῷ

Cantate ei canticum novum ; bene psallite ei in vociferatione.

כִּֽי־יָשָׁ֥ר דְּבַר־יְהֹוָ֑ה וְכׇל־מַ֝עֲשֵׂ֗הוּ בֶּאֱמוּנָֽה׃

ὅτι εὐθὴς ὁ λόγος τοῦ κυρίου καὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν πίστει

Quia rectum est verbum Domini, et omnia opera ejus in fide.

אֹ֭הֵב צְדָקָ֣ה וּמִשְׁפָּ֑ט חֶ֥סֶד יְ֝הֹוָ֗ה מָלְאָ֥ה הָאָֽרֶץ׃

ἀγαπᾷ ἐλεημοσύνην καὶ κρίσιν τοῦ ἐλέους κυρίου πλήρης ἡ γῆ

Diligit misericordiam et judicium ; misericordia Domini plena est terra.

בִּדְבַ֣ר יְ֭הֹוָה שָׁמַ֣יִם נַעֲשׂ֑וּ וּבְר֥וּחַ פִּ֝֗יו כׇּל־צְבָאָֽם׃

τῷ λόγῳ τοῦ κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν καὶ τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτῶν

Verbo Domini caeli firmati sunt, et spiritu oris ejus omnis virtus eorum.

כֹּנֵ֣ס כַּ֭נֵּד מֵ֣י הַיָּ֑ם נֹתֵ֖ן בְּאוֹצָר֣וֹת תְּהוֹמֽוֹת׃

συνάγων ὡς ἀσκὸν ὕδατα θαλάσσης τιθεὶς ἐν θησαυροῖς ἀβύσσους

Congregans sicut in utre aquas maris ; ponens in thesauris abyssos.

יִֽירְא֣וּ מֵ֭יְהֹוָה כׇּל־הָאָ֑רֶץ מִמֶּ֥נּוּ יָ֝ג֗וּרוּ כׇּל־יֹשְׁבֵ֥י תֵבֵֽל׃

φοβηθήτω τὸν κύριον πᾶσα ἡ γῆ ἀπ’ αὐτοῦ δὲ σαλευθήτωσαν πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκουμένην

Timeat Dominum omnis terra ; ab eo autem commoveantur omnes inhabitantes orbem.

כִּ֤י ה֣וּא אָמַ֣ר וַיֶּ֑הִי הֽוּא־צִ֝וָּ֗ה וַֽיַּעֲמֹֽד׃

ὅτι αὐτὸς εἶπεν καὶ ἐγενήθησαν αὐτὸς ἐνετείλατο καὶ ἐκτίσθησαν

Quoniam ipse dixit, et facta sunt ; ipse mandavit et creata sunt.

יְֽהֹוָ֗ה הֵפִ֥יר עֲצַת־גּוֹיִ֑ם הֵ֝נִ֗יא מַחְשְׁב֥וֹת עַמִּֽים׃

κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων

Dominus dissipat consilia gentium ; reprobat autem cogitationes populorum, et reprobat consilia principum.

עֲצַ֣ת יְ֭הֹוָה לְעוֹלָ֣ם תַּעֲמֹ֑ד מַחְשְׁב֥וֹת לִ֝בּ֗וֹ לְדֹ֣ר וָדֹֽר׃

ἡ δὲ βουλὴ τοῦ κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα μένει λογισμοὶ τῆς καρδίας αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν

Consilium autem Domini in aeternum manet ; cogitationes cordis ejus in generatione et generationem.

אַשְׁרֵ֣י הַ֭גּוֹי אֲשֶׁר־יְהֹוָ֣ה אֱלֹהָ֑יו הָעָ֓ם׀ בָּחַ֖ר לְנַחֲלָ֣ה לֽוֹ׃

μακάριον τὸ ἔθνος οὗ ἐστιν κύριος ὁ θεὸς αὐτοῦ λαός ὃν ἐξελέξατο εἰς κληρονομίαν ἑαυτῷ

Beata gens cujus est Dominus Deus ejus ; populus quem elegit in haereditatem sibi.

መዝሙር ፡ ዘዳዊት ። ተፈሥሑ ፡ ጻድቃን ፡ በእግዚአብሔር ፤ ወለራትዓን ፡ ይደልዎሙ ፡ ክብር ።

מִ֭שָּׁמַיִם הִבִּ֣יט יְהֹוָ֑ה רָ֝אָ֗ה אֶֽת־כׇּל־בְּנֵ֥י הָאָדָֽם׃

ἐξ οὐρανοῦ ἐπέβλεψεν ὁ κύριος εἶδεν πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων

De caelo respexit Dominus ; vidit omnes filios hominum.

ግነዩ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በመሰንቆ ፤ ወበመዝሙር ፡ ዘዐሠርቱ ፡ አውታሪሁ ፡ ዘምሩ ፡ ሎቱ ።

מִֽמְּכוֹן־שִׁבְתּ֥וֹ הִשְׁגִּ֑יחַ אֶ֖ל כׇּל־יֹשְׁבֵ֣י הָאָֽרֶץ׃

ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου αὐτοῦ ἐπέβλεψεν ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν

De praeparato habitaculo suo respexit super omnes qui habitant terram :

ወሰብሐዎ ፡ ስብሐተ ፡ ሐዲሰ ፤ ሠናየ ፡ ዘምሩ ፡ ወየብቡ ፡ ሎቱ ።

הַיֹּצֵ֣ר יַ֣חַד לִבָּ֑ם הַ֝מֵּבִ֗ין אֶל־כׇּל־מַעֲשֵׂיהֶֽם׃

ὁ πλάσας κατὰ μόνας τὰς καρδίας αὐτῶν ὁ συνιεὶς εἰς πάντα τὰ ἔργα αὐτῶν

qui finxit sigillatim corda eorum ; qui intelligit omnia opera eorum.

እስመ ፡ ጽድቅ ፡ ቃሉ ፡ ለእግዚአብሔር ፤ ውኵሉ ፡ ግብሩ ፡ በሀይማኖት ።

אֵֽין־הַ֭מֶּלֶךְ נוֹשָׁ֣ע בְּרׇב־חָ֑יִל גִּ֝בּ֗וֹר לֹא־יִנָּצֵ֥ל בְּרׇב־כֹּֽחַ׃

οὐ σῴζεται βασιλεὺς διὰ πολλὴν δύναμιν καὶ γίγας οὐ σωθήσεται ἐν πλήθει ἰσχύος αὐτοῦ

Non salvatur rex per multam virtutem, et gigas non salvabitur in multitudine virtutis suae.

ያፈቅር ፡ እግዚአብሔር ፡ ጽድቀ ፡ ወምጽዋተ ፤ ሣህሉ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ መልአ ፡ ምድረ ።

שֶׁ֣קֶר הַ֭סּוּס לִתְשׁוּעָ֑ה וּבְרֹ֥ב חֵ֝יל֗וֹ לֹ֣א יְמַלֵּֽט׃

ψευδὴς ἵππος εἰς σωτηρίαν ἐν δὲ πλήθει δυνάμεως αὐτοῦ οὐ σωθήσεται

Fallax equus ad salutem ; in abundantia autem virtutis suae non salvabitur.

ወበቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ጸንዓ ፡ ሰማያት ፤ ወበእስትንፋሰ ፡ አፉሁ ፡ ኵሉ ፡ ኀይሎሙ ።

הִנֵּ֤ה עֵ֣ין יְ֭הֹוָה אֶל־יְרֵאָ֑יו לַֽמְיַחֲלִ֥ים לְחַסְדּֽוֹ׃

ἰδοὺ οἱ ὀφθαλμοὶ κυρίου ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτὸν τοὺς ἐλπίζοντας ἐπὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ

Ecce oculi Domini super metuentes eum, et in eis qui sperant super misericordia ejus :

ዘያስተጋብኦ ፡ ከመ ፡ ዝቅ ፡ ለማየ ፡ ባሕር ፤ ወይሠይሞሙ ፡ ውስተ ፡ መዛግብተ ፡ ቀላያት ።

לְהַצִּ֣יל מִמָּ֣וֶת נַפְשָׁ֑ם וּ֝לְחַיּוֹתָ֗ם בָּרָעָֽב׃

ῥύσασθαι ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς αὐτῶν καὶ διαθρέψαι αὐτοὺς ἐν λιμῷ

ut eruat a morte animas eorum, et alat eos in fame.

ትፍርሆ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ኵላ ፡ ምድር ፤ ወእምኔሁ ፡ ይደንግፁ ፡ ኵሎሙ ፡ እለ ፡ ይነብሩ ፡ ውስተ ፡ ዓለም ።

נַ֭פְשֵׁנוּ חִכְּתָ֣ה לַֽיהֹוָ֑ה עֶזְרֵ֖נוּ וּמָגִנֵּ֣נוּ הֽוּא׃

ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὑπομένει τῷ κυρίῳ ὅτι βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς ἡμῶν ἐστιν

Anima nostra sustinet Dominum, quoniam adjutor et protector noster est.

እስመ ፡ ውእቱ ፡ ይቤ ፡ ወኮኑ ፤ ወውእቱ ፡ አዘዘ ፡ ወተፈጥሩ ።

כִּי־ב֭וֹ יִשְׂמַ֣ח לִבֵּ֑נוּ כִּ֤י בְשֵׁ֖ם קׇדְשׁ֣וֹ בָטָֽחְנוּ׃

ὅτι ἐν αὐτῷ εὐφρανθήσεται ἡ καρδία ἡμῶν καὶ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ ἠλπίσαμεν

Quia in eo laetabitur cor nostrum, et in nomine sancto ejus speravimus.

እግዚአብሔር ፡ ይመይጥ ፡ ምክሮሙ ፡ ለአሕዛብ ፤ ወይመይጥ ፡ ሕሊናሆሙ ፡ ለሕዝብ ፤ ወያረስዖሙ ፡ ምክሮሙ ፡ ለመላእክት ።

יְהִי־חַסְדְּךָ֣ יְהֹוָ֣ה עָלֵ֑ינוּ כַּ֝אֲשֶׁ֗ר יִחַ֥לְנוּ לָֽךְ׃ {פ}

γένοιτο τὸ ἔλεός σου κύριε ἐφ’ ἡμᾶς καθάπερ ἠλπίσαμεν ἐπὶ σέ

Fiat misericordia tua, Domine, super nos, quemadmodum speravimus in te.

ወምክሩሰ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ይሄሉ ፡ ለዓለም ፤ ወሕሊና ፡ ልቡኒ ፡ ለትውልደ ፡ ትውልድ ። ብፁዕ ፡ ሕዝብ ፡ ዘእግዚአብሔር ፡ አምላኩ ፤ ሕዝብ ፡ ዘኀረየ ፡ ሎቱ ፡ ለርስቱ ። እምሰማይ ፡ ሐወጸ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወርእየ ፡ ኵሎ ፡ ደቂቀ ፡ እጓለ ፡ እምሕያው ። ወእምድልው ፡ ጽርሐ ፡ መቅደሱ ፤ ወርእየ ፡ ላዕለ ፡ ኵሎሙ ፡ እለ ፡ ኅዱራን ፡ ዲበ ፡ ምድር ። ዘውእቱ ፡ ባሕቲቱ ፡ ፈጠረ ፡ ልኮሙ ፤ ዘያአምር ፡ ኵሎ ፡ ምግባሮሙ ። ኢይድኅን ፡ ንጉሥ ፡ በብዝኀ ፡ ሰራዊቱ ፤ ወያርብኅኒ ፡ ኢደኅነ ፡ በብዙኀ ፡ ኀይሉ ። ወፈረስኒ ፡ ሐሳዊ ፡ ኢያድኅን ፤ ወኢያመስጥ ፡ በብዝኀ ፡ ጽንዑ ። ናሁ ፡ አዕይንቲሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ኀበ ፡ እለ ፡ ይፈርህዎ ፤ ወእለሰ ፡ ይትዌከሉ ፡ በምሕረቱ ። ያድኅና ፡ እሞት ፡ ለነፍሶሙ ፤ ወይሴስዮሙ ፡ አመ ፡ ረኃብ ። ነፍስነሰ ፡ ትሴፈዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፤ እስመ ፡ ረዳኢነ ፡ ወምስካይነ ፡ ውእቱ ። እስመ ፡ ቦቱ ፡ ይትፌሣሕ ፡ ልብነ ፤ ወተወከልነ ፡ በስሙ ፡ ቅዱስ ። ለትኩን ፡ እግዚኦ ፡ ምሕረትከ ፡ ላዕሌነ ፤ በከመ ፡ ላዕሌከ ፡ ተወከልነ ።