詩篇 第 37 章｜4 種原文並排

לְדָוִ֨ד׀ אַל־תִּתְחַ֥ר בַּמְּרֵעִ֑ים אַל־תְּ֝קַנֵּ֗א בְּעֹשֵׂ֥י עַוְלָֽה׃

τοῦ Δαυιδ μὴ παραζήλου ἐν πονηρευομένοις μηδὲ ζήλου τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν

Psalmus ipsi David. Noli aemulari in malignantibus, neque zelaveris facientes iniquitatem :

כִּ֣י כֶ֭חָצִיר מְהֵרָ֣ה יִמָּ֑לוּ וּכְיֶ֥רֶק דֶּ֝֗שֶׁא יִבּוֹלֽוּן׃

ὅτι ὡσεὶ χόρτος ταχὺ ἀποξηρανθήσονται καὶ ὡσεὶ λάχανα χλόης ταχὺ ἀποπεσοῦνται

quoniam tamquam foenum velociter arescent, et quemadmodum olera herbarum cito decident.

בְּטַ֣ח בַּ֭יהֹוָה וַעֲשֵׂה־ט֑וֹב שְׁכׇן־אֶ֝֗רֶץ וּרְעֵ֥ה אֱמוּנָֽה׃

ἔλπισον ἐπὶ κύριον καὶ ποίει χρηστότητα καὶ κατασκήνου τὴν γῆν καὶ ποιμανθήσῃ ἐπὶ τῷ πλούτῳ αὐτῆς

Spera in Domino, et fac bonitatem ; et inhabita terram, et pasceris in divitiis ejus.

וְהִתְעַנַּ֥ג עַל־יְהֹוָ֑ה וְיִֽתֶּן־לְ֝ךָ֗ מִשְׁאֲלֹ֥ת לִבֶּֽךָ׃

κατατρύφησον τοῦ κυρίου καὶ δώσει σοι τὰ αἰτήματα τῆς καρδίας σου

Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui.

גּ֣וֹל עַל־יְהֹוָ֣ה דַּרְכֶּ֑ךָ וּבְטַ֥ח עָ֝לָ֗יו וְה֣וּא יַעֲשֶֽׂה׃

ἀποκάλυψον πρὸς κύριον τὴν ὁδόν σου καὶ ἔλπισον ἐπ’ αὐτόν καὶ αὐτὸς ποιήσει

Revela Domino viam tuam, et spera in eo, et ipse faciet.

וְהוֹצִ֣יא כָא֣וֹר צִדְקֶ֑ךָ וּ֝מִשְׁפָּטֶ֗ךָ כַּֽצׇּהֳרָֽיִם׃

καὶ ἐξοίσει ὡς φῶς τὴν δικαιοσύνην σου καὶ τὸ κρίμα σου ὡς μεσημβρίαν

Et educet quasi lumen justitiam tuam, et judicium tuum tamquam meridiem.

דּ֤וֹם׀ לַיהֹוָה֮ וְהִתְח֢וֹלֵֽ֫ל ל֥וֹ אַל־תִּ֭תְחַר בְּמַצְלִ֣יחַ דַּרְכּ֑וֹ בְּ֝אִ֗ישׁ עֹשֶׂ֥ה מְזִמּֽוֹת׃

ὑποτάγηθι τῷ κυρίῳ καὶ ἱκέτευσον αὐτόν μὴ παραζήλου ἐν τῷ κατευοδουμένῳ ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ ἐν ἀνθρώπῳ ποιοῦντι παρανομίας

Subditus esto Domino, et ora eum. Noli aemulari in eo qui prosperatur in via sua ; in homine faciente injustitias.

הֶ֣רֶף מֵ֭אַף וַעֲזֹ֣ב חֵמָ֑ה אַל־תִּ֝תְחַ֗ר אַךְ־לְהָרֵֽעַ׃

παῦσαι ἀπὸ ὀργῆς καὶ ἐγκατάλιπε θυμόν μὴ παραζήλου ὥστε πονηρεύεσθαι

Desine ab ira, et derelinque furorem ; noli aemulari ut maligneris.

כִּֽי־מְ֭רֵעִים יִכָּרֵת֑וּן וְקֹוֵ֥י יְ֝הֹוָ֗ה הֵ֣מָּה יִֽירְשׁוּ־אָֽרֶץ׃

ὅτι οἱ πονηρευόμενοι ἐξολεθρευθήσονται οἱ δὲ ὑπομένοντες τὸν κύριον αὐτοὶ κληρονομήσουσιν γῆν

Quoniam qui malignantur exterminabuntur ; sustinentes autem Dominum, ipsi haereditabunt terram.

וְע֣וֹד מְ֭עַט וְאֵ֣ין רָשָׁ֑ע וְהִתְבּוֹנַ֖נְתָּ עַל־מְקוֹמ֣וֹ וְאֵינֶֽנּוּ׃

καὶ ἔτι ὀλίγον καὶ οὐ μὴ ὑπάρξῃ ὁ ἁμαρτωλός καὶ ζητήσεις τὸν τόπον αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ εὕρῃς

Et adhuc pusillum, et non erit peccator ; et quaeres locum ejus, et non invenies.

וַעֲנָוִ֥ים יִֽירְשׁוּ־אָ֑רֶץ וְ֝הִֽתְעַנְּג֗וּ עַל־רֹ֥ב שָׁלֽוֹם׃

οἱ δὲ πραεῖς κληρονομήσουσιν γῆν καὶ κατατρυφήσουσιν ἐπὶ πλήθει εἰρήνης

Mansueti autem haereditabunt terram, et delectabuntur in multitudine pacis.

זֹמֵ֣ם רָ֭שָׁע לַצַּדִּ֑יק וְחֹרֵ֖ק עָלָ֣יו שִׁנָּֽיו׃

παρατηρήσεται ὁ ἁμαρτωλὸς τὸν δίκαιον καὶ βρύξει ἐπ’ αὐτὸν τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ

Observabit peccator justum, et stridebit super eum dentibus suis.

אֲדֹנָ֥י יִשְׂחַק־ל֑וֹ כִּי־רָ֝אָ֗ה כִּֽי־יָבֹ֥א יוֹמֽוֹ׃

ὁ δὲ κύριος ἐκγελάσεται αὐτόν ὅτι προβλέπει ὅτι ἥξει ἡ ἡμέρα αὐτοῦ

Dominus autem irridebit eum, quoniam prospicit quod veniet dies ejus.

חֶ֤רֶב׀ פָּ֥תְח֣וּ רְשָׁעִים֮ וְדָרְכ֢וּ קַ֫שְׁתָּ֥ם לְ֭הַפִּיל עָנִ֣י וְאֶבְי֑וֹן לִ֝טְב֗וֹחַ יִשְׁרֵי־דָֽרֶךְ׃

ῥομφαίαν ἐσπάσαντο οἱ ἁμαρτωλοί ἐνέτειναν τόξον αὐτῶν τοῦ καταβαλεῖν πτωχὸν καὶ πένητα τοῦ σφάξαι τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ

Gladium evaginaverunt peccatores ; intenderunt arcum suum : ut dejiciant pauperem et inopem, ut trucident rectos corde.

חַ֭רְבָּם תָּב֣וֹא בְלִבָּ֑ם וְ֝קַשְּׁתוֹתָ֗ם תִּשָּׁבַֽרְנָה׃

ἡ ῥομφαία αὐτῶν εἰσέλθοι εἰς τὴν καρδίαν αὐτῶν καὶ τὰ τόξα αὐτῶν συντριβείησαν

Gladius eorum intret in corda ipsorum, et arcus eorum confringatur.

טוֹב־מְ֭עַט לַצַּדִּ֑יק מֵ֝הֲמ֗וֹן רְשָׁעִ֥ים רַבִּֽים׃

κρεῖσσον ὀλίγον τῷ δικαίῳ ὑπὲρ πλοῦτον ἁμαρτωλῶν πολύν

Melius est modicum justo, super divitias peccatorum multas :

כִּ֤י זְרוֹע֣וֹת רְ֭שָׁעִים תִּשָּׁבַ֑רְנָה וְסוֹמֵ֖ךְ צַדִּיקִ֣ים יְהֹוָֽה׃

ὅτι βραχίονες ἁμαρτωλῶν συντριβήσονται ὑποστηρίζει δὲ τοὺς δικαίους κύριος

quoniam brachia peccatorum conterentur : confirmat autem justos Dominus.

יוֹדֵ֣עַ יְ֭הֹוָה יְמֵ֣י תְמִימִ֑ם וְ֝נַחֲלָתָ֗ם לְעוֹלָ֥ם תִּהְיֶֽה׃

γινώσκει κύριος τὰς ὁδοὺς τῶν ἀμώμων καὶ ἡ κληρονομία αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται

Novit Dominus dies immaculatorum, et haereditas eorum in aeternum erit.

לֹֽא־יֵ֭בֹשׁוּ בְּעֵ֣ת רָעָ֑ה וּבִימֵ֖י רְעָב֣וֹן יִשְׂבָּֽעוּ׃

οὐ καταισχυνθήσονται ἐν καιρῷ πονηρῷ καὶ ἐν ἡμέραις λιμοῦ χορτασθήσονται

Non confundentur in tempore malo, et in diebus famis saturabuntur :

כִּ֤י רְשָׁעִ֨ים׀ יֹאבֵ֗דוּ וְאֹיְבֵ֣י יְ֭הֹוָה כִּיקַ֣ר כָּרִ֑ים כָּל֖וּ בֶעָשָׁ֣ן כָּֽלוּ׃

ὅτι οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπολοῦνται οἱ δὲ ἐχθροὶ τοῦ κυρίου ἅμα τῷ δοξασθῆναι αὐτοὺς καὶ ὑψωθῆναι ἐκλιπόντες ὡσεὶ καπνὸς ἐξέλιπον

quia peccatores peribunt. Inimici vero Domini mox ut honorificati fuerint et exaltati, deficientes quemadmodum fumus deficient.

לֹוֶ֣ה רָ֭שָׁע וְלֹ֣א יְשַׁלֵּ֑ם וְ֝צַדִּ֗יק חוֹנֵ֥ן וְנוֹתֵֽן׃

δανείζεται ὁ ἁμαρτωλὸς καὶ οὐκ ἀποτείσει ὁ δὲ δίκαιος οἰκτίρει καὶ διδοῖ

Mutuabitur peccator, et non solvet ; justus autem miseretur et tribuet :

כִּ֣י מְ֭בֹרָכָיו יִ֣ירְשׁוּ אָ֑רֶץ וּ֝מְקֻלָּלָ֗יו יִכָּרֵֽתוּ׃

ὅτι οἱ εὐλογοῦντες αὐτὸν κληρονομήσουσι γῆν οἱ δὲ καταρώμενοι αὐτὸν ἐξολεθρευθήσονται

quia benedicentes ei haereditabunt terram ; maledicentes autem ei disperibunt.

מֵ֭יְהֹוָה מִֽצְעֲדֵי־גֶ֥בֶר כּוֹנָ֗נוּ וְדַרְכּ֥וֹ יֶחְפָּֽץ׃

παρὰ κυρίου τὰ διαβήματα ἀνθρώπου κατευθύνεται καὶ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ θελήσει

Apud Dominum gressus hominis dirigentur, et viam ejus volet.

כִּֽי־יִפֹּ֥ל לֹֽא־יוּטָ֑ל כִּֽי־יְ֝הֹוָ֗ה סוֹמֵ֥ךְ יָדֽוֹ׃

ὅταν πέσῃ οὐ καταραχθήσεται ὅτι κύριος ἀντιστηρίζει χεῖρα αὐτοῦ

Cum ceciderit, non collidetur, quia Dominus supponit manum suam.

נַ֤עַר׀ הָיִ֗יתִי גַּם־זָ֫קַ֥נְתִּי וְֽלֹא־רָ֭אִיתִי צַדִּ֣יק נֶעֱזָ֑ב וְ֝זַרְע֗וֹ מְבַקֶּשׁ־לָֽחֶם׃

νεώτερος ἐγενόμην καὶ γὰρ ἐγήρασα καὶ οὐκ εἶδον δίκαιον ἐγκαταλελειμμένον οὐδὲ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ζητοῦν ἄρτους

Junior fui, etenim senui ; et non vidi justum derelictum, nec semen ejus quaerens panem.

כׇּל־הַ֭יּוֹם חוֹנֵ֣ן וּמַלְוֶ֑ה וְ֝זַרְע֗וֹ לִבְרָכָֽה׃

ὅλην τὴν ἡμέραν ἐλεᾷ καὶ δανείζει καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς εὐλογίαν ἔσται

Tota die miseretur et commodat ; et semen illius in benedictione erit.

ס֣וּר מֵ֭רָע וַעֲשֵׂה־ט֗וֹב וּשְׁכֹ֥ן לְעוֹלָֽם׃

ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ καὶ ποίησον ἀγαθὸν καὶ κατασκήνου εἰς αἰῶνα αἰῶνος

Declina a malo, et fac bonum, et inhabita in saeculum saeculi :

כִּ֤י יְהֹוָ֨ה׀ אֹ֘הֵ֤ב מִשְׁפָּ֗ט וְלֹא־יַעֲזֹ֣ב אֶת־חֲ֭סִידָיו לְעוֹלָ֣ם נִשְׁמָ֑רוּ וְזֶ֖רַע רְשָׁעִ֣ים נִכְרָֽת׃

ὅτι κύριος ἀγαπᾷ κρίσιν καὶ οὐκ ἐγκαταλείψει τοὺς ὁσίους αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα φυλαχθήσονται ἄνομοι δὲ ἐκδιωχθήσονται καὶ σπέρμα ἀσεβῶν ἐξολεθρευθήσεται

quia Dominus amat judicium, et non derelinquet sanctos suos : in aeternum conservabuntur. Injusti punientur, et semen impiorum peribit.

צַדִּיקִ֥ים יִֽירְשׁוּ־אָ֑רֶץ וְיִשְׁכְּנ֖וּ לָעַ֣ד עָלֶֽיהָ׃

δίκαιοι δὲ κληρονομήσουσι γῆν καὶ κατασκηνώσουσιν εἰς αἰῶνα αἰῶνος ἐπ’ αὐτῆς

Justi autem haereditabunt terram, et inhabitabunt in saeculum saeculi super eam.

መዝሙር ፡ ዘዳዊት ። ኢትቅናእ ፡ ላዕለ ፡ እኩያን ፤ ወኢትቅናእ ፡ ላዕለ ፡ ገበርተ ፡ ዐመፃ ።

פִּֽי־צַ֭דִּיק יֶהְגֶּ֣ה חׇכְמָ֑ה וּ֝לְשׁוֹנ֗וֹ תְּדַבֵּ֥ר מִשְׁפָּֽט׃

στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ λαλήσει κρίσιν

Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium.

እስመ ፡ ከመ ፡ ሣዕር ፡ ፍጡነ ፡ ይየብሱ ፤ ወከመ ፡ ኀመልማል ፡ ኀምል ፡ ፍጡነ ፡ ይወድቁ ።

תּוֹרַ֣ת אֱלֹהָ֣יו בְּלִבּ֑וֹ לֹ֖א תִמְעַ֣ד אֲשֻׁרָֽיו׃

ὁ νόμος τοῦ θεοῦ αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ καὶ οὐχ ὑποσκελισθήσεται τὰ διαβήματα αὐτοῦ

Lex Dei ejus in corde ipsius, et non supplantabuntur gressus ejus.

ተወከል ፡ በእግዚአብሔር ፡ ወግበር ፡ ሠናየ ፤ ወያኀድረከ ፡ ዲበ ፡ ምድር ፡ ወይሬዕየከ ፡ ዲበ ፡ ብዕላ ።

צוֹפֶ֣ה רָ֭שָׁע לַצַּדִּ֑יק וּ֝מְבַקֵּ֗שׁ לַהֲמִיתֽוֹ׃

κατανοεῖ ὁ ἁμαρτωλὸς τὸν δίκαιον καὶ ζητεῖ τοῦ θανατῶσαι αὐτόν

Considerat peccator justum, et quaerit mortificare eum.

ተፈሣሕ ፡ በእግዚአብሔር ፡ ወይሁበከ ፡ ስእለተ ፡ ልብከ ።

יְ֭הֹוָה לֹא־יַעַזְבֶ֣נּוּ בְיָד֑וֹ וְלֹ֥א יַ֝רְשִׁיעֶ֗נּוּ בְּהִשָּׁפְטֽוֹ׃

ὁ δὲ κύριος οὐ μὴ ἐγκαταλίπῃ αὐτὸν εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ οὐδὲ μὴ καταδικάσηται αὐτόν ὅταν κρίνηται αὐτῷ

Dominus autem non derelinquet eum in manibus ejus, nec damnabit eum cum judicabitur illi.

ክሥት ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ፍኖተከ ፤ ወተወከል ፡ ቦቱ ፡ ወውእቱ ፡ ይገብር ፡ ለከ ።

קַוֵּ֤ה אֶל־יְהֹוָ֨ה׀ וּשְׁמֹ֬ר דַּרְכּ֗וֹ וִֽ֭ירוֹמִמְךָ לָרֶ֣שֶׁת אָ֑רֶץ בְּהִכָּרֵ֖ת רְשָׁעִ֣ים תִּרְאֶֽה׃

ὑπόμεινον τὸν κύριον καὶ φύλαξον τὴν ὁδὸν αὐτοῦ καὶ ὑψώσει σε τοῦ κατακληρονομῆσαι γῆν ἐν τῷ ἐξολεθρεύεσθαι ἁμαρτωλοὺς ὄψῃ

Exspecta Dominum, et custodi viam ejus, et exaltabit te ut haereditate capias terram : cum perierint peccatores, videbis.

ወያመጽኣ ፡ ከመ ፡ ብርሃን ፡ ለጽድቅከ ፤ ወፍትሕከኒ ፡ ከመ ፡ መዐልት ። ግነይ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወተፀመዶ ፤

רָ֭אִיתִי רָשָׁ֣ע עָרִ֑יץ וּ֝מִתְעָרֶ֗ה כְּאֶזְרָ֥ח רַעֲנָֽן׃

εἶδον ἀσεβῆ ὑπερυψούμενον καὶ ἐπαιρόμενον ὡς τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου

Vidi impium superexaltatum, et elevatum sicut cedros Libani :

ወኢትቅናእ ፡ ላዕለ ፡ ዘይዴሎ ፡ በሕይወቱ ፤ ላዕለ፡ ሰብእ ፡ ዘይገብር ፡ ዐመፃ ።

וַֽ֭יַּעֲבֹר וְהִנֵּ֣ה אֵינֶ֑נּוּ וָ֝אֲבַקְשֵׁ֗הוּ וְלֹ֣א נִמְצָֽא׃

καὶ παρῆλθον καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν καὶ ἐζήτησα αὐτόν καὶ οὐχ εὑρέθη ὁ τόπος αὐτοῦ

et transivi, et ecce non erat ; et quaesivi eum, et non est inventus locus ejus.

ኅድጋ ፡ ለመዐት ፡ ወግድፋ ፡ ለቍጥዓ ፤ ወኢትቅናእ ፡ ከመ ፡ ታሕሥም ።

שְׁמׇר־תָּ֭ם וּרְאֵ֣ה יָשָׁ֑ר כִּֽי־אַחֲרִ֖ית לְאִ֣ישׁ שָׁלֽוֹם׃

φύλασσε ἀκακίαν καὶ ἰδὲ εὐθύτητα ὅτι ἔστιν ἐγκατάλειμμα ἀνθρώπῳ εἰρηνικῷ

Custodi innocentiam, et vide aequitatem, quoniam sunt reliquiae homini pacifico.

እስመ ፡ እለ ፡ ያሕሥሙ ፡ ይሤረዉ ፤ ወእለሰ ፡ ይትዔገሥዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እሙንቱ ፡ ይወርስዋ ፡ ለምድር ፤

וּֽ֭פֹשְׁעִים נִשְׁמְד֣וּ יַחְדָּ֑ו אַחֲרִ֖ית רְשָׁעִ֣ים נִכְרָֽתָה׃

οἱ δὲ παράνομοι ἐξολεθρευθήσονται ἐπὶ τὸ αὐτό τὰ ἐγκαταλείμματα τῶν ἀσεβῶν ἐξολεθρευθήσονται

Injusti autem disperibunt simul ; reliquiae impiorum interibunt.

ወዓዲ ፡ ኅዳጠ ፡ ወኢይሄሉ ፡ እንከ ፡ ኃጥእ ፤ ተኀሥሥ ፡ ወኢትረክብ ፡ መካኖ ።

וּתְשׁוּעַ֣ת צַ֭דִּיקִים מֵיְהֹוָ֑ה מָ֝עוּזָּ֗ם בְּעֵ֣ת צָרָֽה׃

σωτηρία δὲ τῶν δικαίων παρὰ κυρίου καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν ἐν καιρῷ θλίψεως

Salus autem justorum a Domino ; et protector eorum in tempore tribulationis.

ወየዋሃንሰ ፡ ይወርስዋ ፡ ለምድር ፤ ወይትፌሥሑ ፡ በብዙኅ ፡ ሰላም ።

וַ֥יַּעְזְרֵ֥ם יְהֹוָ֗ה וַֽיְפַ֫לְּטֵ֥ם יְפַלְּטֵ֣ם מֵ֭רְשָׁעִים וְיוֹשִׁיעֵ֑ם כִּי־חָ֥סוּ בֽוֹ׃ {פ}

καὶ βοηθήσει αὐτοῖς κύριος καὶ ῥύσεται αὐτοὺς καὶ ἐξελεῖται αὐτοὺς ἐξ ἁμαρτωλῶν καὶ σώσει αὐτούς ὅτι ἤλπισαν ἐπ’ αὐτόν

Et adjuvabit eos Dominus, et liberabit eos ; et eruet eos a peccatoribus, et salvabit eos, quia speraverunt in eo.

ያስትሐይጾ ፡ ኃጥእ ፡ ለጻድቅ ፡ ወየሐቂ ፡ ስነኒሁ ፡ ላዕሌሁ ። ወእግዚአብሔርሰ ፡ ይስሕቆ ። እስመ፡ ያቀድም ፡ አእምሮ ፡ ከመ ፡ በጽሐ ፡ ዕለቱ ። ሰይፎሙ ፡ መልኁ ፡ ኃጥኣን ፡ ወወሰቁ ፡ ቀስቶሙ ፤ ከመ ፡ ይቅትልዎ ፡ ለነዳይ ፡ ወለምስኪን ፡ ወከመ ፡ ይርግዝዎሙ ፡ ለርቱዓነ ፡ ልብ ። ሰይፎሙ ፡ ይባእ ፡ ውስተ ፡ ልቦሙ ፤ ወይትቀጥቀጥ ፡ አቅስቲሆሙ ። ይኄይስ ፡ ኅዳጥ ፡ ዘበጽድቅ ፤ እምብዙኅ ፡ ብዕለ ፡ ኃጥኣን ። እስመ ፡ ይትቀጠቀጥ ፡ ኀይሎሙ ፡ ለኃጥኣን ፤ ያጸንዖሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለጻድቃን ። ወያአምር ፡ እግዚአብሔር ፡ ፍኖተ ፡ ንጹሓን ፤ ወለዓለም ፡ ውእቱ ፡ ርስቶሙ ። ወኢይትኀፈሩ ፡ በመዋዕለ ፡ እኩያት ፤ ወይጸግቡ ፡ በመዋዕለ ፡ ረኃብ ። ወኃጥኣንሰ ፡ ይትሐጐሉ ፡ ወጸላእቱሰ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ሶበ ፡ ከብሩ ፡ ወተለዐሉ ፤ የኀልቁ ፡ ወይጠፍኡ ፡ ከመ ፡ ጢስ ። ይትሌቃሕ ፡ ኃጥእ ፡ ወኢይፈዲ ፡ ወጻድቅሰ ፡ ይምሕር ፡ ወይሁብ ። እስመ ፡ እለ ፡ ይባርክዎ ፡ ይወርስዋ ፡ ለምድር ፤ ወእለሰ ፡ ይረግምዎ ፡ ይሤረዉ ። እምኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ ይጸንዕ ፡ ሑረቱ ፡ ለሰብእ ፤ ለዘይፈቅድ ፡ ፍኖቶ ፡ ፈድፋደ ። እመኒ ፡ ወድቀ ፡ ኢይደነግፅ ፤ እስመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ይሰውቆ ፡ እዴሁ ። ወርዘውኩሂ ፡ ወረሳእኩ ፤ ወጻድቅሰ ፡ ዘይትገደፍ ፡ ኢርኢኩ ፤ ወዘርዑኒ ፡ ኢይጼነስ ፡ እክለ ። ወኵሎ ፡ አሚረ ፡ ይምሕር ፡ ወይሌቅሕ ፤ ወዘርዑሂ ፡ ውስተ ፡ በረከት ፡ ይሄሉ ። ተገሕስ ፡ እምእኩይ ፡ ወግበር ፡ ሠናየ ፤ ወትነብር ፡ ለዓለመ ፡ ዓለም ። እስመ ፡ ጽድቀ ፡ ያፈቅር ፡ እግዚአብሔር ፡ ወኢይገድፎሙ ፡ ለጻድቃን ፤ ወለዓለም ፡ የዐቅቦሙ ፤ ወይትቤቀሎሙ ፡ ለንጹሓን ፤ ወይሤሩ ፡ ዘርዖሙ ፡ ለኃጥኣን ። ወጻድቃንሰ ፡ ይወርስዋ ፡ ለምድር ፤ ወይነብሩ ፡ ውስቴታ ፡ ለዓለመ ፡ ዓለም ። አፉሁ ፡ ለጻድቅ ፡ ይትሜሀር ፡ ጥበበ ፤ ወልሳኑ ፡ ይነብብ ፡ ጽድቀ ። ሕገ ፡ አምላኩ ፡ ውስተ ፡ ልቡ ፤ ወኢይድኅፅ ፡ ሰኰናሁ ። ያስተሓይጾ ፡ ኃጥእ ፡ ለጻድቅ ፤ ወይፈቅድ ፡ ይቅትሎ ። ወኢየኀድጎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፤ ወኢይመውኦ ፡ ሶበ ፡ ይትዋቀሡ ። ተዐገሶ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወዕቀብ ፡ ፍኖቶ ፡ ወያዐብየከ ፡ ከመ ፡ ትረሳ ፡ ለምድር ፤ ወትሬኢ ፡ ከመ ፡ ይሠረዉ ፡ ኃጥኣን ። ርኢክዎ ፡ ለኃጥእ ፡ ዐቢየ ፤ ወተለዐለ ፡ ከመ ፡ አርዘ ፡ ሊባኖስ ። ወሶበ ፡ እገብእ ፡ ኀጣእክዎ ፤ ኀሠሥኩ ፡ ወኢረከብኩ ፡ መካኖ ። ዕቀብ ፡ የውሀተ ፡ ወትሬኢ ፡ ጽድቀ ፤ እስመ ፡ ቦቱ ፡ ተረፈ ፡ ብእሴ ፡ ሰላም ። ወዐማፂያንሰ ፡ ይሤረዉ ፤ ወይሤረዉ ፡ ትራፋቲሆሙ ፡ ለኃጥኣን ። መድኀኒቶሙ ፡ ለጻድቃን ፡ እምኀበ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወቀዋሚሆሙ ፡ ውእቱ ፡ በጊዜ ፡ መንዳቤሆሙ ። ይረድኦሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወያድኅኖሙ ፤ ወያነግፎሙ ፡ እምእደ ፡ ኃጥኣን ፡ ወያድኅኖሙ ፤ እስመ ፡ ተወከሉ ፡ ቦቱ ።