詩篇 第 49 章｜4 種原文並排

לַמְנַצֵּ֬חַ׀לִבְנֵי־קֹ֬רַח מִזְמֽוֹר׃

εἰς τὸ τέλος τοῖς υἱοῖς Κορε ψαλμός

In finem, filiis Core. Psalmus.

שִׁמְעוּ־זֹ֭את כׇּל־הָעַמִּ֑ים הַ֝אֲזִ֗ינוּ כׇּל־יֹ֥שְׁבֵי חָֽלֶד׃

ἀκούσατε ταῦτα πάντα τὰ ἔθνη ἐνωτίσασθε πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκουμένην

Audite haec, omnes gentes ; auribus percipite, omnes qui habitatis orbem :

גַּם־בְּנֵ֣י אָ֭דָם גַּם־בְּנֵי־אִ֑ישׁ יַ֝֗חַד עָשִׁ֥יר וְאֶבְיֽוֹן׃

οἵ τε γηγενεῖς καὶ οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τὸ αὐτὸ πλούσιος καὶ πένης

quique terrigenae et filii hominum, simul in unum dives et pauper.

פִּ֭י יְדַבֵּ֣ר חׇכְמ֑וֹת וְהָג֖וּת לִבִּ֣י תְבוּנֽוֹת׃

τὸ στόμα μου λαλήσει σοφίαν καὶ ἡ μελέτη τῆς καρδίας μου σύνεσιν

Os meum loquetur sapientiam, et meditatio cordis mei prudentiam.

אַטֶּ֣ה לְמָשָׁ֣ל אׇזְנִ֑י אֶפְתַּ֥ח בְּ֝כִנּ֗וֹר חִידָתִֽי׃

κλινῶ εἰς παραβολὴν τὸ οὖς μου ἀνοίξω ἐν ψαλτηρίῳ τὸ πρόβλημά μου

Inclinabo in parabolam aurem meam ; aperiam in psalterio propositionem meam.

לָ֣מָּה אִ֭ירָא בִּ֣ימֵי רָ֑ע עֲוֺ֖ן עֲקֵבַ֣י יְסוּבֵּֽנִי׃

ἵνα τί φοβοῦμαι ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ ἡ ἀνομία τῆς πτέρνης μου κυκλώσει με

Cur timebo in die mala ? iniquitas calcanei mei circumdabit me.

הַבֹּטְחִ֥ים עַל־חֵילָ֑ם וּבְרֹ֥ב עׇ֝שְׁרָ֗ם יִתְהַלָּֽלוּ׃

οἱ πεποιθότες ἐπὶ τῇ δυνάμει αὐτῶν καὶ ἐπὶ τῷ πλήθει τοῦ πλούτου αὐτῶν καυχώμενοι

Qui confidunt in virtute sua, et in multitudine divitiarum suarum, gloriantur.

אָ֗ח לֹא־פָדֹ֣ה יִפְדֶּ֣ה אִ֑ישׁ לֹא־יִתֵּ֖ן לֵאלֹהִ֣ים כׇּפְרֽוֹ׃

ἀδελφὸς οὐ λυτροῦται λυτρώσεται ἄνθρωπος οὐ δώσει τῷ θεῷ ἐξίλασμα αὐτοῦ

Frater non redimit, redimet homo : non dabit Deo placationem suam,

ፍጻሜ ፡ ዘደቂቀ ፡ ቆሬ ፡ መዝሙር ፡ ዘዳዊት ። ስምዑ ፡ ዝንተ ፡ ኵልክሙ ፡ አሕዛብ ፤ ወአፅምኡ ፡ ኵልክሙ ፡ እለ ፡ ትነብሩ ፡ ውስተ ፡ ዓለም ።

וְ֭יֵקַר פִּדְי֥וֹן נַפְשָׁ֗ם וְחָדַ֥ל לְעוֹלָֽם׃

καὶ τὴν τιμὴν τῆς λυτρώσεως τῆς ψυχῆς αὐτοῦ

et pretium redemptionis animae suae. Et laborabit in aeternum ;

በበ ፡ በሐውርቲክሙ ፡ ደቂቀ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ፤ አብዕልትኒ ፡ ወነዳይኒ ።

וִיחִי־ע֥וֹד לָנֶ֑צַח לֹ֖א יִרְאֶ֣ה הַשָּֽׁחַת׃

καὶ ἐκόπασεν εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ζήσεται εἰς τέλος ὅτι οὐκ ὄψεται καταφθοράν ὅταν ἴδῃ σοφοὺς ἀποθνῄσκοντας

et vivet adhuc in finem.

አፉየ ፡ ይነግር ፡ ጥበበ ፤ ወሕሊና ፡ ልብየ ፡ ምክረ ።

כִּ֤י יִרְאֶ֨ה׀ חֲכָ֘מִ֤ים יָמ֗וּתוּ יַ֤חַד כְּסִ֣יל וָבַ֣עַר יֹאבֵ֑דוּ וְעָזְב֖וּ לַאֲחֵרִ֣ים חֵילָֽם׃

ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἄφρων καὶ ἄνους ἀπολοῦνται καὶ καταλείψουσιν ἀλλοτρίοις τὸν πλοῦτον αὐτῶν

Non videbit interitum, cum viderit sapientes morientes : simul insipiens et stultus peribunt. Et relinquent alienis divitias suas,

ኣፀምእ ፡ ምሳሌ ፡ በእዘንየ ፤ ወእከሥት ፡ በመዝሙር ፡ ነገርየ ።

קִרְבָּ֤ם בָּתֵּ֨ימוֹ׀ לְֽעוֹלָ֗ם מִ֭שְׁכְּנֹתָם לְד֣וֹר וָדֹ֑ר קָרְא֥וּ בִ֝שְׁמוֹתָ֗ם עֲלֵ֣י אֲדָמֽוֹת׃

καὶ οἱ τάφοι αὐτῶν οἰκίαι αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα σκηνώματα αὐτῶν εἰς γενεὰν καὶ γενεάν ἐπεκαλέσαντο τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐπὶ τῶν γαιῶν αὐτῶν

et sepulchra eorum domus illorum in aeternum ; tabernacula eorum in progenie et progenie : vocaverunt nomina sua in terris suis.

ለምንት ፡ እፈርህ ፡ እምዕለት ፡ እኪት ፤ ኃጢአተ ፡ ሰኰናየ ፡ ዐገተኒ ።

וְאָדָ֣ם בִּ֭יקָר בַּל־יָלִ֑ין נִמְשַׁ֖ל כַּבְּהֵמ֣וֹת נִדְמֽוּ׃

καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκεν παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσιν τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς

Et homo, cum in honore esset, non intellexit. Comparatus est jumentis insipientibus, et similis factus est illis.

እለ ፡ ይትአመኑ ፡ በኀይሎሙ ፤ ወይዜሀሩ ፡ በብዝኀ ፡ ብዕሎሙ ።

זֶ֣ה דַ֭רְכָּם כֵּ֣סֶל לָ֑מוֹ וְאַחֲרֵיהֶ֓ם׀ בְּפִיהֶ֖ם יִרְצ֣וּ סֶֽלָה׃

αὕτη ἡ ὁδὸς αὐτῶν σκάνδαλον αὐτοῖς καὶ μετὰ ταῦτα ἐν τῷ στόματι αὐτῶν εὐδοκήσουσιν διάψαλμα

Haec via illorum scandalum ipsis ; et postea in ore suo complacebunt.

እኍኒ ፡ ኢያድኅን ፡ እኅዋሁ ፡ ወኢያድኅን ፡ ሰብእ ፤ ወኢይሁብ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ቤዛሁ ።

כַּצֹּ֤אן׀ לִ֥שְׁא֣וֹל שַׁתּוּ֮ מָ֤וֶת יִ֫רְעֵ֥ם וַיִּרְדּ֘וּ־בָ֤ם יְשָׁרִ֨ים׀ לַבֹּ֗קֶר (וצירם) [וְ֭צוּרָם] לְבַלּ֥וֹת שְׁא֗וֹל מִזְּבֻ֥ל לֽוֹ׃

ὡς πρόβατα ἐν ᾅδῃ ἔθεντο θάνατος ποιμαίνει αὐτούς καὶ κατακυριεύσουσιν αὐτῶν οἱ εὐθεῖς τὸ πρωί καὶ ἡ βοήθεια αὐτῶν παλαιωθήσεται ἐν τῷ ᾅδῃ ἐκ τῆς δόξης αὐτῶν

Sicut oves in inferno positi sunt : mors depascet eos. Et dominabuntur eorum justi in matutino ; et auxilium eorum veterascet in inferno a gloria eorum.

ወኢተውላጠ ፡ ሤጠ ፡ ነፍሱ ፡ ዘጻመወ ፡ ለዓለም ፡

אַךְ־אֱלֹהִ֗ים יִפְדֶּ֣ה נַ֭פְשִׁי מִֽיַּד־שְׁא֑וֹל כִּ֖י יִקָּחֵ֣נִי סֶֽלָה׃

πλὴν ὁ θεὸς λυτρώσεται τὴν ψυχήν μου ἐκ χειρὸς ᾅδου ὅταν λαμβάνῃ με διάψαλμα

Verumtamen Deus redimet animam meam de manu inferi, cum acceperit me.

የሐዩ ፡ ለዝሉፉ ፤ እስመ ፡ ኢይሬኢ ፡ መስና ። ሶበ ፡ ትሬእዮሙ ፡ ለጠቢባን ፡ ይመውቱ ፡

אַל־תִּ֭ירָא כִּֽי־יַעֲשִׁ֣ר אִ֑ישׁ כִּי־יִ֝רְבֶּ֗ה כְּב֣וֹד בֵּיתֽוֹ׃

μὴ φοβοῦ ὅταν πλουτήσῃ ἄνθρωπος καὶ ὅταν πληθυνθῇ ἡ δόξα τοῦ οἴκου αὐτοῦ

Ne timueris cum dives factus fuerit homo, et cum multiplicata fuerit gloria domus ejus :

መከማሁ ፡ ይትሐጐሉ ፡ አብዳን ፡ እለ ፡ አልቦሙ ፡ ልበ ፤ ወየኀድጉ ፡ ለባዕድ ፡ ብዕሎሙ ።

כִּ֤י לֹ֣א בְ֭מוֹתוֹ יִקַּ֣ח הַכֹּ֑ל לֹֽא־יֵרֵ֖ד אַחֲרָ֣יו כְּבוֹדֽוֹ׃

ὅτι οὐκ ἐν τῷ ἀποθνῄσκειν αὐτὸν λήμψεται τὰ πάντα οὐδὲ συγκαταβήσεται αὐτῷ ἡ δόξα αὐτοῦ

quoniam, cum interierit, non sumet omnia, neque descendet cum eo gloria ejus.

ወመቃብሪሆሙ ፡ አብያቲሆሙ ፡ ለዓለም ፡ ወማኅደሪሆሙ ፡ ለትውልደ ፡ ትውልድ ፤ ወይሰምዩ ፡ አስማቲሆሙ ፡ በበ ፡ በሐውርቲሆሙ ።

כִּֽי־נַ֭פְשׁוֹ בְּחַיָּ֣יו יְבָרֵ֑ךְ וְ֝יוֹדֻ֗ךָ כִּי־תֵיטִ֥יב לָֽךְ׃

ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ εὐλογηθήσεται ἐξομολογήσεταί σοι ὅταν ἀγαθύνῃς αὐτῷ

Quia anima ejus in vita ipsius benedicetur ; confitebitur tibi cum benefeceris ei.

ወሰብእሰ ፡ እንዘ ፡ ክቡር ፡ ውእቱ ፡ ኢያእመረ ፤ ወኮነ ፡ ከመ ፡ እንስሳ ፡ ዘአልቦ ፡ ልበ ፡ ወተመሰሎሙ ።

תָּ֭בוֹא עַד־דּ֣וֹר אֲבוֹתָ֑יו עַד־נֵ֝֗צַח לֹ֣א יִרְאוּ־אֽוֹר׃

εἰσελεύσεται ἕως γενεᾶς πατέρων αὐτοῦ ἕως αἰῶνος οὐκ ὄψεται φῶς

Introibit usque in progenies patrum suorum ; et usque in aeternum non videbit lumen.

ለሊሃ ፡ ፍኖቶሙ ፡ ዕቅፍቶሙ ፡ ወእንዘ ፡ ይሠምሩ ፡ በአፉሆሙ ።TABULAA

אָדָ֣ם בִּ֭יקָר וְלֹ֣א יָבִ֑ין נִמְשַׁ֖ל כַּבְּהֵמ֣וֹת נִדְמֽוּ׃ {פ}

ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκεν παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσιν τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς

Homo, cum in honore esset, non intellexit. Comparatus est jumentis insipientibus, et similis factus est illis.

ከመ ፡ አባግዕ ፡ ሞት ፡ ይሬዕዮሙ ፡ በሲኦል ፤ ወይቀንይዎሙ ፡ ራትዓን ፡ በጽባሕ ፡ ወትበሊ ፡ ረድኤቶሙ ፡ በሲኦል ፡ እምክብሮሙ ። ወባሕቱ ፡ እግዚአብሔር ፡ ያድኅና ፡ ለነፍስየ ፡ እምእደ ፡ ሲኦል ፤ ሶበ ይነሥኡኒ ። ኢትፍርሆ ፡ ለሰብእ ፡ ሶበ ፡ ይብዕል ፤ ወሶበ ፡ ይበዝኅ ፡ ክብረ ፡ ቤቱ ። እስመ ፡ ኢይነሥእ ፡ መስሌሁ ፡ ኵሎ ፡ እመ ፡ ይመውት ፤ ወኢይወርድ ፡ መስሌሁ ፡ ክብረ ፡ ቤቱ ። እስመ ፡ ፈግዐት ፡ ነፍሱ ፡ በሕይወቱ ፤ የአምነከ ፡ ሰብእ ፡ ሶበ ፡ ታሤኒ ፡ ሎቱ ። ወይወርድ ፡ ውስተ ፡ ዓለመ ፡ አበዊሁ ፤ ወኢይሬኢ ፡ እንከ ፡ ብርሃነ ፡ እስከ ፡ ለዓለም ። ወእጓለ ፡ እመሕያውሰ ፡ እንዘ ፡ ክቡር ፡ ውእቱ ፡ ኢያእምረ ፤ ወኮነ ፡ ከመ ፡ እንስሳ ፡ ዘአልቦ ፡ ልበ ፡ ወተመሰሎሙ ።