詩篇 第 55 章｜4 種原文並排

לַמְנַצֵּ֥חַ בִּנְגִינֹ֗ת מַשְׂכִּ֥יל לְדָוִֽד׃

εἰς τὸ τέλος ἐν ὕμνοις συνέσεως τῷ Δαυιδ

In finem, in carminibus. Intellectus David.

הַאֲזִ֣ינָה אֱ֭לֹהִים תְּפִלָּתִ֑י וְאַל־תִּ֝תְעַלַּ֗ם מִתְּחִנָּתִֽי׃

ἐνώτισαι ὁ θεός τὴν προσευχὴν μου καὶ μὴ ὑπερίδῃς τὴν δέησίν μου

Exaudi, Deus, orationem meam, et ne despexeris deprecationem meam :

הַקְשִׁ֣יבָה לִּ֣י וַעֲנֵ֑נִי אָרִ֖יד בְּשִׂיחִ֣י וְאָהִֽימָה׃

πρόσχες μοι καὶ εἰσάκουσόν μου ἐλυπήθην ἐν τῇ ἀδολεσχίᾳ μου καὶ ἐταράχθην

intende mihi, et exaudi me. Contristatus sum in exercitatione mea, et conturbatus sum

מִקּ֤וֹל אוֹיֵ֗ב מִ֭פְּנֵי עָקַ֣ת רָשָׁ֑ע כִּֽי־יָמִ֥יטוּ עָלַ֥י אָ֝֗וֶן וּבְאַ֥ף יִשְׂטְמֽוּנִי׃

ἀπὸ φωνῆς ἐχθροῦ καὶ ἀπὸ θλίψεως ἁμαρτωλοῦ ὅτι ἐξέκλιναν ἐπ’ ἐμὲ ἀνομίαν καὶ ἐν ὀργῇ ἐνεκότουν μοι

a voce inimici, et a tribulatione peccatoris. Quoniam declinaverunt in me iniquitates, et in ira molesti erant mihi.

לִ֭בִּי יָחִ֣יל בְּקִרְבִּ֑י וְאֵימ֥וֹת מָ֝֗וֶת נָפְל֥וּ עָלָֽי׃

ἡ καρδία μου ἐταράχθη ἐν ἐμοί καὶ δειλία θανάτου ἐπέπεσεν ἐπ’ ἐμέ

Cor meum conturbatum est in me, et formido mortis cecidit super me.

יִרְאָ֣ה וָ֭רַעַד יָ֣בֹא בִ֑י וַ֝תְּכַסֵּ֗נִי פַּלָּצֽוּת׃

φόβος καὶ τρόμος ἦλθεν ἐπ’ ἐμέ καὶ ἐκάλυψέν με σκότος

Timor et tremor venerunt super me, et contexerunt me tenebrae.

וָאֹמַ֗ר מִֽי־יִתֶּן־לִ֣י אֵ֭בֶר כַּיּוֹנָ֗ה אָע֥וּפָה וְאֶשְׁכֹּֽנָה׃

καὶ εἶπα τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡσεὶ περιστερᾶς καὶ πετασθήσομαι καὶ καταπαύσω

Et dixi : Quis dabit mihi pennas sicut columbae, et volabo, et requiescam ?

הִ֭נֵּה אַרְחִ֣יק נְדֹ֑ד אָלִ֖ין בַּמִּדְבָּ֣ר סֶֽלָה׃

ἰδοὺ ἐμάκρυνα φυγαδεύων καὶ ηὐλίσθην ἐν τῇ ἐρήμῳ διάψαλμα

Ecce elongavi fugiens, et mansi in solitudine.

אָחִ֣ישָׁה מִפְלָ֣ט לִ֑י מֵר֖וּחַ סֹעָ֣ה מִסָּֽעַר׃

προσεδεχόμην τὸν σῴζοντά με ἀπὸ ὀλιγοψυχίας καὶ καταιγίδος

Exspectabam eum qui salvum me fecit a pusillanimitate spiritus, et tempestate.

בַּלַּ֣ע אֲ֭דֹנָי פַּלַּ֣ג לְשׁוֹנָ֑ם כִּֽי־רָאִ֨יתִי חָמָ֖ס וְרִ֣יב בָּעִֽיר׃

καταπόντισον κύριε καὶ καταδίελε τὰς γλώσσας αὐτῶν ὅτι εἶδον ἀνομίαν καὶ ἀντιλογίαν ἐν τῇ πόλει

Praecipita, Domine ; divide linguas eorum : quoniam vidi iniquitatem et contradictionem in civitate.

יוֹמָ֤ם וָלַ֗יְלָה יְסוֹבְבֻ֥הָ עַל־חוֹמֹתֶ֑יהָ וְאָ֖וֶן וְעָמָ֣ל בְּקִרְבָּֽהּ׃

ἡμέρας καὶ νυκτὸς κυκλώσει αὐτὴν ἐπὶ τὰ τείχη αὐτῆς ἀνομία καὶ κόπος ἐν μέσῳ αὐτῆς καὶ ἀδικία

Die ac nocte circumdabit eam super muros ejus iniquitas ; et labor in medio ejus,

הַוּ֥וֹת בְּקִרְבָּ֑הּ וְֽלֹא־יָמִ֥ישׁ מֵ֝רְחֹבָ֗הּ תֹּ֣ךְ וּמִרְמָֽה׃

καὶ οὐκ ἐξέλιπεν ἐκ τῶν πλατειῶν αὐτῆς τόκος καὶ δόλος

et injustitia : et non defecit de plateis ejus usura et dolus.

כִּ֤י לֹֽא־אוֹיֵ֥ב יְחָֽרְפֵ֗נִי וְאֶ֫שָּׂ֥א לֹא־מְ֭שַׂנְאִי עָלַ֣י הִגְדִּ֑יל וְאֶסָּתֵ֥ר מִמֶּֽנּוּ׃

ὅτι εἰ ἐχθρὸς ὠνείδισέν με ὑπήνεγκα ἄν καὶ εἰ ὁ μισῶν με ἐπ’ ἐμὲ ἐμεγαλορρημόνησεν ἐκρύβην ἂν ἀπ’ αὐτοῦ

Quoniam si inimicus meus maledixisset mihi, sustinuissem utique. Et si is qui oderat me super me magna locutus fuisset, abscondissem me forsitan ab eo.

וְאַתָּ֣ה אֱנ֣וֹשׁ כְּעֶרְכִּ֑י אַ֝לּוּפִ֗י וּמְיֻדָּעִֽי׃

σὺ δέ ἄνθρωπε ἰσόψυχε ἡγεμών μου καὶ γνωστέ μου

Tu vero homo unanimis, dux meus, et notus meus :

אֲשֶׁ֣ר יַ֭חְדָּו נַמְתִּ֣יק ס֑וֹד בְּבֵ֥ית אֱ֝לֹהִ֗ים נְהַלֵּ֥ךְ בְּרָֽגֶשׁ׃

ὃς ἐπὶ τὸ αὐτό μοι ἐγλύκανας ἐδέσματα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ ἐπορεύθημεν ἐν ὁμονοίᾳ

qui simul mecum dulces capiebas cibos ; in domo Dei ambulavimus cum consensu.

(ישימות) [יַשִּׁ֤י מָ֨וֶת׀] עָלֵ֗ימוֹ יֵרְד֣וּ שְׁא֣וֹל חַיִּ֑ים כִּֽי־רָע֖וֹת בִּמְגוּרָ֣ם בְּקִרְבָּֽם׃

ἐλθέτω θάνατος ἐπ’ αὐτούς καὶ καταβήτωσαν εἰς ᾅδου ζῶντες ὅτι πονηρίαι ἐν ταῖς παροικίαις αὐτῶν ἐν μέσῳ αὐτῶν

Veniat mors super illos, et descendant in infernum viventes : quoniam nequitiae in habitaculis eorum, in medio eorum.

אֲ֭נִי אֶל־אֱלֹהִ֣ים אֶקְרָ֑א וַ֝יהֹוָ֗ה יוֹשִׁיעֵֽנִי׃

ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν θεὸν ἐκέκραξα καὶ ὁ κύριος εἰσήκουσέν μου

Ego autem ad Deum clamavi, et Dominus salvabit me.

עֶ֤רֶב וָבֹ֣קֶר וְ֭צׇהֳרַיִם אָשִׂ֣יחָה וְאֶהֱמֶ֑ה וַיִּשְׁמַ֥ע קוֹלִֽי׃

ἑσπέρας καὶ πρωὶ καὶ μεσημβρίας διηγήσομαι ἀπαγγελῶ καὶ εἰσακούσεται τῆς φωνῆς μου

Vespere, et mane, et meridie, narrabo, et annuntiabo ; et exaudiet vocem meam.

ፍጻሜ ፡ ስብሐት ፡ ዘበኣእምሮ ፡ ዘዳዊት ። አፅምአኒ ፡ እግዚኦ ፡ ጸሎትየ ፤ ወኢትትሀየየኒ ፡ ስእለትየ ። ነጽረኒ ፡ ወስምዐኒ ፤

פָּ֘דָ֤ה בְשָׁל֣וֹם נַ֭פְשִׁי מִקְּרׇב־לִ֑י כִּֽי־בְ֝רַבִּ֗ים הָי֥וּ עִמָּדִֽי׃

λυτρώσεται ἐν εἰρήνῃ τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τῶν ἐγγιζόντων μοι ὅτι ἐν πολλοῖς ἦσαν σὺν ἐμοί

Redimet in pace animam meam ab his qui appropinquant mihi : quoniam inter multos erant mecum.

ተከዝኩ ፡ ወደንገፅኩ ፡ ወተዛዋዕኩ ። እምቃለ ፡ ጸላኢ ፡ ወእምሥቃየ ፡ ኃጥእ ፤

יִשְׁמַ֤ע׀ אֵ֨ל׀ וְֽיַעֲנֵם֮ וְיֹ֤שֵׁ֥ב קֶ֗דֶם סֶ֥֫לָה אֲשֶׁ֤ר אֵ֣ין חֲלִיפ֣וֹת לָ֑מוֹ וְלֹ֖א יָרְא֣וּ אֱלֹהִֽים׃

εἰσακούσεται ὁ θεὸς καὶ ταπεινώσει αὐτούς ὁ ὑπάρχων πρὸ τῶν αἰώνων διάψαλμα οὐ γάρ ἐστιν αὐτοῖς ἀντάλλαγμα καὶ οὐκ ἐφοβήθησαν τὸν θεόν

Exaudiet Deus, et humiliabit illos, qui est ante saecula. Non enim est illis commutatio, et non timuerunt Deum.

እስመ ፡ ሜጥዋ ፡ ለዐመፃ ፡ ላዕሌየ ፡ ወቆሙ ፡ ላዕሌየ ፡ ያመንስዉኒ ።

שָׁלַ֣ח יָ֭דָיו בִּשְׁלֹמָ֗יו חִלֵּ֥ל בְּרִיתֽוֹ׃

ἐξέτεινεν τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐν τῷ ἀποδιδόναι ἐβεβήλωσαν τὴν διαθήκην αὐτοῦ

Extendit manum suam in retribuendo ; contaminaverunt testamentum ejus :

ወደንገፀኒ ፡ ልብየ ፡ በላዕሌየ ፤ ወመጽአኒ ፡ ድንጋፄ ፡ ሞት ።

חָלְק֤וּ׀ מַחְמָאֹ֣ת פִּיו֮ וּֽקְרָב־לִ֫בּ֥וֹ רַכּ֖וּ דְבָרָ֥יו מִשֶּׁ֗מֶן וְהֵ֣מָּה פְתִחֽוֹת׃

διεμερίσθησαν ἀπὸ ὀργῆς τοῦ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἤγγισεν ἡ καρδία αὐτοῦ ἡπαλύνθησαν οἱ λόγοι αὐτοῦ ὑπὲρ ἔλαιον καὶ αὐτοί εἰσιν βολίδες

divisi sunt ab ira vultus ejus, et appropinquavit cor illius. Molliti sunt sermones ejus super oleum ; et ipsi sunt jacula.

ፍርሀት ፡ ወረዐድ ፡ አኀዘኒ ፤ ወደፈነኒ ፡ ጽልመት ።

הַשְׁלֵ֤ךְ עַל־יְהֹוָ֨ה׀ יְהָבְךָ֮ וְה֢וּא יְכַ֫לְכְּלֶ֥ךָ לֹא־יִתֵּ֖ן לְעוֹלָ֥ם מ֗וֹט לַצַּדִּֽיק׃

ἐπίρριψον ἐπὶ κύριον τὴν μέριμνάν σου καὶ αὐτός σε διαθρέψει οὐ δώσει εἰς τὸν αἰῶνα σάλον τῷ δικαίῳ

Jacta super Dominum curam tuam, et ipse te enutriet ; non dabit in aeternum fluctuationem justo.

ወእቤ ፡ መኑ ፡ ይሁበኒ ፡ ክንፈ ፡ ከመ ፡ ርጌብ ፤ እሥርር ፡ ወኣዕርፍ ።

וְאַתָּ֤ה אֱלֹהִ֨ים׀ תּוֹרִדֵ֬ם׀לִבְאֵ֬ר שַׁ֗חַת אַנְשֵׁ֤י דָמִ֣ים וּ֭מִרְמָה לֹא־יֶחֱצ֣וּ יְמֵיהֶ֑ם וַ֝אֲנִ֗י אֶבְטַח־בָּֽךְ׃ {פ}

σὺ δέ ὁ θεός κατάξεις αὐτοὺς εἰς φρέαρ διαφθορᾶς ἄνδρες αἱμάτων καὶ δολιότητος οὐ μὴ ἡμισεύσωσιν τὰς ἡμέρας αὐτῶν ἐγὼ δὲ ἐλπιῶ ἐπὶ σέ κύριε

Tu vero, Deus, deduces eos in puteum interitus. Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos ; ego autem sperabo in te, Domine.

ናሁ ፡ አርሐቁ ፡ ተኀጥኦ ፤ ወቤትኩ ፡ ውስተ ፡ በድው ። እሴፈዎ ፡ ለዘ ፡ ያድኅነኒ ፤ እምዕንባዜ ፡ ነፍስየ ፡ ከመ ፡ ዐውሎ ። አስጥሞሙ ፡ እግዚኦ ፡ ወምትር ፡ ልሳናቲሆሙ ፤ እስመ ፡ ርኢኩ ፡ ዐመፃ ፡ ወቅሥተ ፡ ውስተ ፡ ሀገር ። እስመ ፡ መዐልተ ፡ ወሌሊተ ፡ ዕጉት ፡ ውስተ ፡ አረፋቲሃ ፤ ዐመፃ ፡ ወስራሕ ፡ ወኀጢአት ፡ ማእከላ ። ወኢይርሕቅ ፡ እመርሕባ ፡ ጕሕሉት ። ሶበሰ ፡ ጸላኢ ፡ ጸአለኒ ፡ እምተዐገሥኩ ፤ ውሶበሂ ፡ ጸላኢ ፡ አዕበየ ፡ አፉሁ ፡ ላዕሌየ ፡ እምተኀባእክዎ ። ወአንተሰ ፡ ብእሲ ፡ ዘከመ ፡ ነፍስየ ፤ ማእምርየ ፡ ወዐውቅየ ። ዘኅቡረ ፡ አስተጠዐምከ ፡ ሊተ ፡ መባልዕተ ፤ ወነሐውር ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ፡ በአሐዱ ፡ ልብ ። ይምጽኦሙ ፡ ሞት ፡ ወይረዱ ፡ ውስተ ፡ ሲኦል ፡ ሕያዋኒሆሙ ፤ እስመ ፡ እኩይ ፡ ማእከሎሙ ፡ ውስተ ፡ አብያቲሆሙ ። ወአንሰ ፡ ጸራኅኩ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወአምላኪየ ፡ ሰምዐኒ ። ሰርከ ፡ ወነግሀ ፡ ወመዐልተ ፡ እነግር ፡ ወኣየድዕ ፤ ወይሰምዐኒ ፡ ቃልየ ። አድኅና ፡ በሰላም ፡ ለነፍስየ ፡ እምእለ ፡ ይትቃረቡኒ ፤ እስመ ፡ ይበዝኁ ፡ እምእለ ፡ ምስሌየ ። ይስማዕ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወያኅስሮሙ ፤ ዘሀሎ ፡ እምቅድመ ፡ ይትፈጠር ፡ ዓለም ። እስመ ፡ አልቦሙ ፡ ቤዛ ፡ ወኢፈርህዎ ፡ ለእግዚአብሔር ። ወሰፍሐ ፡ እዴሁ ፡ ለፍድይ ። ወአርኰሱ ፡ ሥርዐቶ ። ወተናፈቁ ፡ እምዐተ ፡ ገጹ ፡ ወቀርበ ፡ ልቡ ። ወጽሕደ ፡ እምቅብእ ፡ ነገሩ ፡ እሙንቱሰ ፡ ማዕበል ፡ ያስጥሙ ። ግድፍ ፡ ላዕለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ሕሊናከ ፡ ወውእቱ ፡ ይሴስየከ ፤ ወኢይሁቦ ፡ ሁከተ ፡ ለጻድቅ ፡ ለዓለም ። አንተ ፡ እግዚኦ ፡ አጽድፎሙ ፡ ውስተ ፡ ዐዘቅተ ፡ ሞት ፡ ዕድው ፡ ደም ፡ ወጽልሕዋን ፡ ኢይነፍቁ ፡ መዋዕሊሆሙ ፤ ወአንሰ ፡ ተወከልኩከ ፡ እግዚኦ ።