詩篇 第 60 章｜4 種原文並排

בְּהַצּוֹת֨וֹ׀ אֶ֥ת־אֲרַ֣ם נַהֲרַיִם֮ וְאֶת־אֲרַ֢ם צ֫וֹבָ֥ה וַיָּ֤שׇׁב יוֹאָ֗ב וַיַּ֣ךְ אֶת־אֱד֣וֹם בְּגֵיא־מֶ֑לַח שְׁנֵ֖ים עָשָׂ֣ר אָֽלֶף׃

ὁπότε ἐνεπύρισεν τὴν Μεσοποταμίαν Συρίας καὶ τὴν Συρίαν Σωβα καὶ ἐπέστρεψεν Ιωαβ καὶ ἐπάταξεν τὴν φάραγγα τῶν ἁλῶν δώδεκα χιλιάδας

cum succendit Mesopotamiam Syriae et Sobal, et convertit Joab, et percussit Idumaeam in valle Salinarum duodecim millia.

ፍጻሜ ፡ ዘእለ ፡ ተበዐዱ ፡ ዓዲ ፤ አርአየ ፡ መጽሐፍ ፡ ዘዳዊት ፡ ለትምህርት ። ዘአመ ፡ አውዐየ ፡ መስጴጦምየ ፡ ዘሶርያ ፡ ወሶርያ ፡ ዘሶበል ፡ ወተመይጠ ፡ ዮአብ ፡ ወቀተለ ፡ በቈላቲሆም ፡ ካልኣን ፡ ዐሠርተ ፡ ወ ፪ ፻ ። እግዚኦ ፡ ገደፍከነ ፡ ወነሠትከነ ፤ ቀሠፍከነሂ ፡ ወተሣሀልከነ ።

אֱ֭לֹהִים זְנַחְתָּ֣נוּ פְרַצְתָּ֑נוּ אָ֝נַ֗פְתָּ תְּשׁ֣וֹבֵֽב לָֽנוּ׃

ὁ θεός ἀπώσω ἡμᾶς καὶ καθεῖλες ἡμᾶς ὠργίσθης καὶ οἰκτίρησας ἡμᾶς

Deus, repulisti nos, et destruxisti nos ; iratus es, et misertus es nobis.

አድለቅለቃ ፡ ለምድር ፡ ወሆካ ፤ ወፈወስከ ፡ ቍስላ ፡ እስመ ፡ ምንቀልቀለት ።

הִרְעַ֣שְׁתָּה אֶ֣רֶץ פְּצַמְתָּ֑הּ רְפָ֖ה שְׁבָרֶ֣יהָ כִי־מָֽטָה׃

συνέσεισας τὴν γῆν καὶ συνετάραξας αὐτήν ἴασαι τὰ συντρίμματα αὐτῆς ὅτι ἐσαλεύθη

Commovisti terram, et conturbasti eam ; sana contritiones ejus, quia commota est.

ወአርአይኮሙ ፡ ዕፁባተ ፡ ለሕዝብከ ፤ ወአስተይከነ ፡ ወይነ ፡ መደንግፀ ።

הִרְאִ֣יתָ עַמְּךָ֣ קָשָׁ֑ה הִ֝שְׁקִיתָ֗נוּ יַ֣יִן תַּרְעֵלָֽה׃

ἔδειξας τῷ λαῷ σου σκληρά ἐπότισας ἡμᾶς οἶνον κατανύξεως

Ostendisti populo tuo dura ; potasti nos vino compunctionis.

ወወሀብኮሙ ፡ ትእምርተ ፡ ለእለ ፡ ይፈርሁከ ፤ ከመ ፡ ያምስጡ ፡ እምገጸ ፡ ቀስት ።

נָ֘תַ֤תָּה לִּירֵאֶ֣יךָ נֵּ֭ס לְהִתְנוֹסֵ֑ס מִ֝פְּנֵ֗י קֹ֣שֶׁט סֶֽלָה׃

ἔδωκας τοῖς φοβουμένοις σε σημείωσιν τοῦ φυγεῖν ἀπὸ προσώπου τόξου διάψαλμα

Dedisti metuentibus te significationem, ut fugiant a facie arcus ; ut liberentur dilecti tui.

ወይድኀኑ ፡ ፍቁራኒከ ፤ አድኅን ፡ በየማንከ ፡ ወስምዐኒ ።

לְ֭מַעַן יֵחָלְצ֣וּן יְדִידֶ֑יךָ הוֹשִׁ֖יעָה יְמִינְךָ֣ (ועננו) [וַעֲנֵֽנִי]׃

ὅπως ἂν ῥυσθῶσιν οἱ ἀγαπητοί σου σῶσον τῇ δεξιᾷ σου καὶ ἐπάκουσόν μου

Salvum fac dextera tua, et exaudi me.

እግዚአብሔር ፡ ነበበ ፡ በመቅደሱ ፡ እትፌሣሕ ፡ ወእትካፈል ፡ ምህርካ ፤ ወእሳፈር ፡ አዕጻደተ ፡ ቈላት ።

אֱלֹהִ֤ים׀ דִּבֶּ֥ר בְּקׇדְשׁ֗וֹ אֶ֫עְלֹ֥זָה אֲחַלְּקָ֥ה שְׁכֶ֑ם וְעֵ֖מֶק סֻכּ֣וֹת אֲמַדֵּֽד׃

ὁ θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ ἀγαλλιάσομαι καὶ διαμεριῶ Σικιμα καὶ τὴν κοιλάδα τῶν σκηνῶν διαμετρήσω

Deus locutus est in sancto suo : laetabor, et partibor Sichimam ; et convallem tabernaculorum metibor.

ዚአየ ፡ ውእቱ ፡ ገላዐድ ፡ ወዚአየ ፡ ምናሴ ፤ ወኤፍሬም ፡ ምስማከ ፡ ርእስየ ፤

לִ֤י גִלְעָ֨ד׀ וְלִ֬י מְנַשֶּׁ֗ה וְ֭אֶפְרַיִם מָע֣וֹז רֹאשִׁ֑י יְ֝הוּדָ֗ה מְחֹֽקְקִֽי׃

ἐμός ἐστιν Γαλααδ καὶ ἐμός ἐστιν Μανασση καὶ Εφραιμ κραταίωσις τῆς κεφαλῆς μου Ιουδας βασιλεύς μου

Meus est Galaad, et meus est Manasses ; et Ephraim fortitudo capitis mei. Juda rex meus ;

ወይሁዳ ፡ ንጉሥየ ። ወሞአብ ፡ ካህን ፡ ተስፋየ ፡

מוֹאָ֤ב׀ סִ֬יר רַחְצִ֗י עַל־אֱ֭דוֹם אַשְׁלִ֣יךְ נַעֲלִ֑י עָ֝לַ֗י פְּלֶ֣שֶׁת הִתְרוֹעָֽעִי׃

Μωαβ λέβης τῆς ἐλπίδος μου ἐπὶ τὴν Ιδουμαίαν ἐκτενῶ τὸ ὑπόδημά μου ἐμοὶ ἀλλόφυλοι ὑπετάγησαν

Moab olla spei meae. In Idumaeam extendam calceamentum meum : mihi alienigenae subditi sunt.

ዲበ ፡ አደምያስ ፡ እሰፍሕ ፡ መካይድየ ፤ ሊተ ፡ ይገንዩ ፡ ኢሎፍሊ ።

מִ֣י יֹ֭בִלֵנִי עִ֣יר מָצ֑וֹר מִ֖י נָחַ֣נִי עַד־אֱדֽוֹם׃

τίς ἀπάξει με εἰς πόλιν περιοχῆς τίς ὁδηγήσει με ἕως τῆς Ιδουμαίας

Quis deducet me in civitatem munitam ? quis deducet me usque in Idumaeam ?

መኑ ፡ ይወስደኒ ፡ ሀገረ ፡ ጥቅም ፤ ወመኑ ፡ ይመርሐኒ ፡ እስከ ፡ ኢዶምያስ ።

הֲלֹֽא־אַתָּ֣ה אֱלֹהִ֣ים זְנַחְתָּ֑נוּ וְֽלֹא־תֵצֵ֥א אֱ֝לֹהִ֗ים בְּצִבְאוֹתֵֽינוּ׃

οὐχὶ σύ ὁ θεός ὁ ἀπωσάμενος ἡμᾶς καὶ οὐκ ἐξελεύσῃ ὁ θεός ἐν ταῖς δυνάμεσιν ἡμῶν

nonne tu, Deus, qui repulisti nos ? et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris ?

አኮኑ ፡ አንተ ፡ እግዚኦ ፡ ዘገደፍከነ ፤ ወኢትወፅእ ፡ አምላክነ ፡ ምስለ ፡ ኀይልን ።

הָֽבָה־לָּ֣נוּ עֶזְרָ֣ת מִצָּ֑ר וְ֝שָׁ֗וְא תְּשׁוּעַ֥ת אָדָֽם׃

δὸς ἡμῖν βοήθειαν ἐκ θλίψεως καὶ ματαία σωτηρία ἀνθρώπου

Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.

ሀበነ ፡ ረድኤተ ፡ በምንዳቤነ ፤ ወከንቱ ፡ ተአምኖ ፡ በሰብእ ።

בֵּאלֹהִ֥ים נַֽעֲשֶׂה־חָ֑יִל וְ֝ה֗וּא יָב֥וּס צָרֵֽינוּ׃ {פ}

ἐν δὲ τῷ θεῷ ποιήσομεν δύναμιν καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς θλίβοντας ἡμᾶς

In Deo faciemus virtutem ; et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.

በእግዚአብሔር ፡ ንገብር ፡ ኀይለ ፤ ወውእቱ ፡ ያኀስሮሙ ፡ ለእለ ፡ ይሣቅዩነ ።