| 64:0 | לַמְנַצֵּ֗חַ מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד׃ | εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τῷ Δαυιδ | In finem. Psalmus David. | ፍጻሜ ፡ መዝሙር ፡ ዘዳዊት ። ስምዐኒ ፡ እግዚኦ ፡ ጸሎትየ ፡ ዘሰአልኩ ፡ ኀቤከ ፤ እምትሕዝብተ ፡ ጽላኢ ፡ አድኅና ፡ ለነፍስይ ። |
|---|
| 64:1 | שְׁמַע־אֱלֹהִ֣ים קוֹלִ֣י בְשִׂיחִ֑י מִפַּ֥חַד א֝וֹיֵ֗ב תִּצֹּ֥ר חַיָּֽי׃ | εἰσάκουσον ὁ θεός τῆς φωνῆς μου ἐν τῷ δέεσθαί με ἀπὸ φόβου ἐχθροῦ ἐξελοῦ τὴν ψυχήν μου | Exaudi, Deus, orationem meam cum deprecor ; a timore inimici eripe animam meam. | ወሰውረኒ ፡ እምዕሌቶሙ ፡ ለእኩያን ፤ ወእምብዝኆሙ ፡ ለገበርተ ፡ ዐመፃ ። |
|---|
| 64:2 | תַּ֭סְתִּירֵנִי מִסּ֣וֹד מְרֵעִ֑ים מֵ֝רִגְשַׁ֗ת פֹּ֣עֲלֵי אָֽוֶן׃ | ἐσκέπασάς με ἀπὸ συστροφῆς πονηρευομένων ἀπὸ πλήθους ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν | Protexisti me a conventu malignantium, a multitudine operantium iniquitatem. | እለ ፡ አብልኁ ፡ ልሳኖሙ ፡ ከመ ፡ አርዌ ፡ ምድር ፤ ወወሰቁ ፡ ቀስቶሙ ፡ ለገቢረ ፡ መሪር ። ከመ ፡ ይቅትልዎ ፡ ለንጹሕ ፡ በጽሚት ፤ |
|---|
| 64:3 | אֲשֶׁ֤ר שָׁנְנ֣וּ כַחֶ֣רֶב לְשׁוֹנָ֑ם דָּרְכ֥וּ חִ֝צָּ֗ם דָּבָ֥ר מָֽר׃ | οἵτινες ἠκόνησαν ὡς ῥομφαίαν τὰς γλώσσας αὐτῶν ἐνέτειναν τόξον αὐτῶν πρᾶγμα πικρὸν | Quia exacuerunt ut gladium linguas suas ; intenderunt arcum rem amaram, | ግብተ ፡ ይነድፍዎሙ ፡ ወኢይፈርሁ ። ወአጽንዑ ፡ ሎሙ ፡ ነገረ ፡ እኩየ ፡ |
|---|
| 64:4 | לִירֹ֣ת בַּמִּסְתָּרִ֣ים תָּ֑ם פִּתְאֹ֥ם יֹ֝רֻ֗הוּ וְלֹ֣א יִירָֽאוּ׃ | τοῦ κατατοξεῦσαι ἐν ἀποκρύφοις ἄμωμον ἐξάπινα κατατοξεύσουσιν αὐτὸν καὶ οὐ φοβηθήσονται | ut sagittent in occultis immaculatum. | ወተማከሩ ፡ ይኅብኡ ፡ ሎሙ ፡ መሥገርተ ፤ ወይቤሉ ፡ አልቦ ፡ ዘይሬእየነ ። |
|---|
| 64:5 | יְחַזְּקוּ־לָ֨מוֹ׀ דָּ֘בָ֤ר רָ֗ע יְֽ֭סַפְּרוּ לִטְמ֣וֹן מוֹקְשִׁ֑ים אָ֝מְר֗וּ מִ֣י יִרְאֶה־לָּֽמוֹ׃ | ἐκραταίωσαν ἑαυτοῖς λόγον πονηρόν διηγήσαντο τοῦ κρύψαι παγίδας εἶπαν τίς ὄψεται αὐτούς | Subito sagittabunt eum, et non timebunt ; firmaverunt sibi sermonem nequam. Narraverunt ut absconderent laqueos ; dixerunt : Quis videbit eos ? | ወኀሠሥዋ ፡ ለዐመፃ ፡ ወኀልቁ ፡ እዝነ ፡ ይፈትኑ ፡ ወይወጥኑ ፤ |
|---|
| 64:6 | יַ֥חְפְּֽשׂוּ־עוֹלֹ֗ת תַּ֭מְנוּ חֵ֣פֶשׂ מְחֻפָּ֑שׂ וְקֶ֥רֶב אִ֝֗ישׁ וְלֵ֣ב עָמֹֽק׃ | ἐξηρεύνησαν ἀνομίας ἐξέλιπον ἐξερευνῶντες ἐξερευνήσει προσελεύσεται ἄνθρωπος καὶ καρδία βαθεῖα | Scrutati sunt iniquitates ; defecerunt scrutantes scrutinio. Accedet homo ad cor altum, | ወይበውእ ፡ ሰብእ ፡ በልብ ፡ ዕሙቅ ፤ ወይትሌዐል ፡ እግዚአብሔር ። |
|---|
| 64:7 | וַיֹּרֵ֗ם אֱלֹ֫הִ֥ים חֵ֥ץ פִּתְא֑וֹם הָ֝י֗וּ מַכּוֹתָֽם׃ | καὶ ὑψωθήσεται ὁ θεός βέλος νηπίων ἐγενήθησαν αἱ πληγαὶ αὐτῶν | et exaltabitur Deus. Sagittae parvulorum factae sunt plagae eorum, | ከመ ፡ ሐጸ ፡ ደቂቅ ፡ ኮነ ፡ መቅሠፍቶሙ ። ወደክመ ፡ ለሳኖሙ ፡ በላዕሌሆሙ ፡ |
|---|
| 64:8 | וַיַּכְשִׁיל֣וּהוּ עָלֵ֣ימוֹ לְשׁוֹנָ֑ם יִ֝תְנֹדְד֗וּ כׇּל־רֹ֥אֵה בָֽם׃ | καὶ ἐξησθένησαν ἐπ’ αὐτοὺς αἱ γλῶσσαι αὐτῶν ἐταράχθησαν πάντες οἱ θεωροῦντες αὐτούς | et infirmatae sunt contra eos linguae eorum. Conturbati sunt omnes qui videbant eos, | ወደንገፁ ፡ ኵሎሙ ፡ እለ ፡ ርእይዎሙ ። ወፈርሁ ፡ ኵሉ ፡ ሰብእ ፡ |
|---|
| 64:9 | וַיִּֽירְא֗וּ כׇּל־אָ֫דָ֥ם וַ֭יַּגִּידוּ פֹּ֥עַל אֱלֹהִ֗ים וּֽמַעֲשֵׂ֥הוּ הִשְׂכִּֽילוּ׃ | καὶ ἐφοβήθη πᾶς ἄνθρωπος καὶ ἀνήγγειλαν τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ καὶ τὰ ποιήματα αὐτοῦ συνῆκαν | et timuit omnis homo. Et annuntiaverunt opera Dei, et facta ejus intellexerunt. | ወነገሩ ፡ ግብረ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወአእመሩ ፡ ምግባሮ ። |
|---|
| 64:10 | יִשְׂמַ֬ח צַדִּ֣יק בַּ֭יהֹוָה וְחָ֣סָה ב֑וֹ וְ֝יִתְהַלְל֗וּ כׇּל־יִשְׁרֵי־לֵֽב׃ {פ} | εὐφρανθήσεται δίκαιος ἐπὶ τῷ κυρίῳ καὶ ἐλπιεῖ ἐπ’ αὐτόν καὶ ἐπαινεσθήσονται πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ | Laetabitur justus in Domino, et sperabit in eo, et laudabuntur omnes recti corde. | ይትፌሣሕ ፡ ጻድቅ ፡ በእግዚአብሔር ፡ ወይትዌከል ፡ ቦቱ ፤ ወይከብሩ ፡ ኵሎሙ ፡ ርቱዓነ ፡ ልብ ። |
|---|