詩篇 第 66 章｜4 種原文並排

לַ֭מְנַצֵּחַ שִׁ֣יר מִזְמ֑וֹר הָרִ֥יעוּ לֵ֝אלֹהִ֗ים כׇּל־הָאָֽרֶץ׃

εἰς τὸ τέλος ᾠδὴ ψαλμοῦ ἀναστάσεως ἀλαλάξατε τῷ θεῷ πᾶσα ἡ γῆ

In finem. Canticum psalmi resurrectionis. Jubilate Deo, omnis terra ;

זַמְּר֥וּ כְבֽוֹד־שְׁמ֑וֹ שִׂ֥ימוּ כָ֝ב֗וֹד תְּהִלָּתֽוֹ׃

ψάλατε δὴ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ δότε δόξαν αἰνέσει αὐτοῦ

psalmum dicite nomini ejus ; date gloriam laudi ejus.

אִמְר֣וּ לֵ֭אלֹהִים מַה־נּוֹרָ֣א מַעֲשֶׂ֑יךָ בְּרֹ֥ב עֻ֝זְּךָ֗ יְֽכַחֲשׁ֖וּ לְךָ֣ אֹיְבֶֽיךָ׃

εἴπατε τῷ θεῷ ὡς φοβερὰ τὰ ἔργα σου ἐν τῷ πλήθει τῆς δυνάμεώς σου ψεύσονταί σε οἱ ἐχθροί σου

Dicite Deo : Quam terribilia sunt opera tua, Domine ! in multitudine virtutis tuae mentientur tibi inimici tui.

כׇּל־הָאָ֤רֶץ׀ יִשְׁתַּחֲו֣וּ לְ֭ךָ וִיזַמְּרוּ־לָ֑ךְ יְזַמְּר֖וּ שִׁמְךָ֣ סֶֽלָה׃

πᾶσα ἡ γῆ προσκυνησάτωσάν σοι καὶ ψαλάτωσάν σοι ψαλάτωσαν τῷ ὀνόματί σου διάψαλμα

Omnis terra adoret te, et psallat tibi ; psalmum dicat nomini tuo.

לְכ֣וּ וּ֭רְאוּ מִפְעֲל֣וֹת אֱלֹהִ֑ים נוֹרָ֥א עֲ֝לִילָ֗ה עַל־בְּנֵ֥י אָדָֽם׃

δεῦτε καὶ ἴδετε τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ φοβερὸς ἐν βουλαῖς ὑπὲρ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων

Venite, et videte opera Dei : terribilis in consiliis super filios hominum.

הָ֤פַךְ יָ֨ם׀ לְֽיַבָּשָׁ֗ה בַּ֭נָּהָר יַעַבְר֣וּ בְרָ֑גֶל שָׁ֝֗ם נִשְׂמְחָה־בּֽוֹ׃

ὁ μεταστρέφων τὴν θάλασσαν εἰς ξηράν ἐν ποταμῷ διελεύσονται ποδί ἐκεῖ εὐφρανθησόμεθα ἐπ’ αὐτῷ

Qui convertit mare in aridam ; in flumine pertransibunt pede : ibi laetabimur in ipso.

מֹ֘שֵׁ֤ל בִּגְבוּרָת֨וֹ׀ עוֹלָ֗ם עֵ֭ינָיו בַּגּוֹיִ֣ם תִּצְפֶּ֑ינָה הַסּוֹרְרִ֓ים׀ אַל־[יָר֖וּמוּ] (ירימו) לָ֣מוֹ סֶֽלָה׃

τῷ δεσπόζοντι ἐν τῇ δυναστείᾳ αὐτοῦ τοῦ αἰῶνος οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ τὰ ἔθνη ἐπιβλέπουσιν οἱ παραπικραίνοντες μὴ ὑψούσθωσαν ἐν ἑαυτοῖς διάψαλμα

Qui dominatur in virtute sua in aeternum ; oculi ejus super gentes respiciunt : qui exasperant non exaltentur in semetipsis.

בָּרְכ֖וּ עַמִּ֥ים׀אֱלֹהֵ֑ינוּ וְ֝הַשְׁמִ֗יעוּ ק֣וֹל תְּהִלָּתֽוֹ׃

εὐλογεῖτε ἔθνη τὸν θεὸν ἡμῶν καὶ ἀκουτίσασθε τὴν φωνὴν τῆς αἰνέσεως αὐτοῦ

Benedicite, gentes, Deum nostrum, et auditam facite vocem laudis ejus :

ፍጻሜ ፡ ማኅሌት ፡ መዝሙር ፡ ዘትንሣኤ ። የብቡ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በኵሉ ፡ ምድር ። ወዘምሩ ፡ ለስሙ ፤ ሀቡ ፡ አኰቴተ ፡ ለስብሐቲሁ ።

הַשָּׂ֣ם נַ֭פְשֵׁנוּ בַּחַיִּ֑ים וְלֹֽא־נָתַ֖ן לַמּ֣וֹט רַגְלֵֽנוּ׃

τοῦ θεμένου τὴν ψυχήν μου εἰς ζωὴν καὶ μὴ δόντος εἰς σάλον τοὺς πόδας μου

qui posuit animam meam ad vitam, et non dedit in commotionem pedes meos.

በልዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ግሩም ፡ ግብርከ ፡ እንዘ ፡ ብዙኅ ፡ ኀይልከ ፡ ሐሰዉክ ፡ ጸላእቲከ ።

כִּֽי־בְחַנְתָּ֥נוּ אֱלֹהִ֑ים צְ֝רַפְתָּ֗נוּ כִּצְרׇף־כָּֽסֶף׃

ὅτι ἐδοκίμασας ἡμᾶς ὁ θεός ἐπύρωσας ἡμᾶς ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον

Quoniam probasti nos, Deus ; igne nos examinasti, sicut examinatur argentum.

ኵላ ፡ ምድር ፡ ትሰግድ ፡ ወትገኒ ፡ ለከ ፡ ወትዜምር ፡ ለስምከ ፡ ልዑል ።

הֲבֵאתָ֥נוּ בַמְּצוּדָ֑ה שַׂ֖מְתָּ מוּעָקָ֣ה בְמׇתְנֵֽינוּ׃

εἰσήγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν παγίδα ἔθου θλίψεις ἐπὶ τὸν νῶτον ἡμῶν

Induxisti nos in laqueum ; posuisti tribulationes in dorso nostro ;

ንዑ ፡ ወትርአዩ ፡ ግብሮ ፡ ለእግዚአብሔር ፤ ግሩም ፡ ምክሩ ፡ እምእጓለ ፡ እመሕያው ።

הִרְכַּ֥בְתָּֽ אֱנ֗וֹשׁ לְרֹ֫אשֵׁ֥נוּ בָּֽאנוּ־בָאֵ֥שׁ וּבַמַּ֑יִם וַ֝תּוֹצִיאֵ֗נוּ לָרְוָיָֽה׃

ἐπεβίβασας ἀνθρώπους ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν διήλθομεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος καὶ ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν

imposuisti homines super capita nostra. Transivimus per ignem et aquam, et eduxisti nos in refrigerium.

ዘይሬስያ ፡ ለባሕር ፡ የብሰ ፡ ወበተከዚ ፡ የኀልፉ ፡ በእግር ፤ ወበህየ ፡ ንትፌሣሕ ፡ ኅቡረ ።

אָב֣וֹא בֵיתְךָ֣ בְעוֹל֑וֹת אֲשַׁלֵּ֖ם לְךָ֣ נְדָרָֽי׃

εἰσελεύσομαι εἰς τὸν οἶκόν σου ἐν ὁλοκαυτώμασιν ἀποδώσω σοι τὰς εὐχάς μου

Introibo in domum tuam in holocaustis ; reddam tibi vota mea

ዘይኴንን ፡ በኀይሉ ፡ ዘለዓለም ፡ ወአዕይንቲሁኒ ፡ ኀበ ፡ አሕዛብ ፡ ይኔጽራ ፤ እለ ፡ ታአምሩ ፡ ኢታዕብዩ ፡ ርእሰክሙ ።

אֲשֶׁר־פָּצ֥וּ שְׂפָתָ֑י וְדִבֶּר־פִּ֝֗י בַּצַּר־לִֽי׃

ἃς διέστειλεν τὰ χείλη μου καὶ ἐλάλησεν τὸ στόμα μου ἐν τῇ θλίψει μου

quae distinxerunt labia mea : et locutum est os meum in tribulatione mea.

ባርክዎ ፡ አሕዛብ ፡ ለአምላክነ ፤ ወአፅምኡ ፡ ቃለ ፡ ስብሐቲሁ ።

עֹ֘ל֤וֹת מֵיחִ֣ים אַֽעֲלֶה־לָּ֭ךְ עִם־קְטֹ֣רֶת אֵילִ֑ים אֶ֥עֱשֶֽׂה־בָקָ֖ר עִם־עַתּוּדִ֣ים סֶֽלָה׃

ὁλοκαυτώματα μεμυαλωμένα ἀνοίσω σοι μετὰ θυμιάματος καὶ κριῶν ποιήσω σοι βόας μετὰ χιμάρων διάψαλμα

Holocausta medullata offeram tibi, cum incenso arietum ; offeram tibi boves cum hircis.

ዘአንበራ ፡ ለነፍስየ ፡ ውስተ ፡ ሕይወት ፤ ወኢይሁቦን ፡ ሁከተ ፡ ለእግርየ ።

לְכוּ־שִׁמְע֣וּ וַ֭אֲסַפְּרָה כׇּל־יִרְאֵ֣י אֱלֹהִ֑ים אֲשֶׁ֖ר עָשָׂ֣ה לְנַפְשִֽׁי׃

δεῦτε ἀκούσατε καὶ διηγήσομαι πάντες οἱ φοβούμενοι τὸν θεόν ὅσα ἐποίησεν τῇ ψυχῇ μου

Venite, audite, et narrabo, omnes qui timetis Deum, quanta fecit animae meae.

እስመ ፡ አምከርከነ ፡ እግዚኦ ፤ ወፈተንከነ ፡ ከመ ፡ ይፈትንዎ ፡ ለብሩር ።

אֵלָ֥יו פִּֽי־קָרָ֑אתִי וְ֝רוֹמַ֗ם תַּ֣חַת לְשׁוֹנִֽי׃

πρὸς αὐτὸν τῷ στόματί μου ἐκέκραξα καὶ ὕψωσα ὑπὸ τὴν γλῶσσάν μου

Ad ipsum ore meo clamavi, et exaltavi sub lingua mea.

ወአባእከነ ፡ ውስተ ፡ መሥገርት ፤ ወአምጻእከ ፡ ሕማመ ፡ ቅድሜነ ። ወአጽአንከ ፡ ስብአ ፡ ዲበ ፡ አርእስቲነ ፤

אָ֭וֶן אִם־רָאִ֣יתִי בְלִבִּ֑י לֹ֖א יִשְׁמַ֣ע׀אֲדֹנָֽי׃

ἀδικίαν εἰ ἐθεώρουν ἐν καρδίᾳ μου μὴ εἰσακουσάτω κύριος

Iniquitatem si aspexi in corde meo, non exaudiet Dominus.

አኅለፍከነ ፡ ማእከለ ፡ እሳት ፡ ወማይ ፡ ወአውፃእከነ ፡ ውስተ ፡ ዕረፍት ።

אָ֭כֵן שָׁמַ֣ע אֱלֹהִ֑ים הִ֝קְשִׁ֗יב בְּק֣וֹל תְּפִלָּתִֽי׃

διὰ τοῦτο εἰσήκουσέν μου ὁ θεός προσέσχεν τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου

Propterea exaudivit Deus, et attendit voci deprecationis meae.

እበውእ ፡ ቤተከ ፡ ምስለ ፡ መባእየ ፤ ወእሁብ ፡ ብፅአትየ ።

בָּר֥וּךְ אֱלֹהִ֑ים אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־הֵסִ֘יר־תְּפִלָּתִ֥י וְ֝חַסְדּ֗וֹ מֵאִתִּֽי׃ {פ}

εὐλογητὸς ὁ θεός ὃς οὐκ ἀπέστησεν τὴν προσευχήν μου καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀπ’ ἐμοῦ

Benedictus Deus, qui non amovit orationem meam, et misericordiam suam a me.

ዘነበብኩ ፡ በአፉየ ፤ ዘእቤ ፡ በከናፍርየ ፡ አመ ፡ ምንዳቤየ ። መሥዋዕተ ፡ ንጹሐ ፡ ዘአልቦ ፡ ነውረ ፡ ኣበውእ ፡ ለከ ፡ ዕጣነ ፡ ምስለ ፡ ሕራጊት ፤ እሠውዕ ፡ ለከ ፡ አልህምተ ፡ ወአጣሌ ። ንዑ ፡ ስምዑኒ ፡ ወእንግርክሙ ፡ ኵልክሙ ፡ እለ ፡ ትፈርህዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፤ መጠነ ፡ ገብረ ፡ ላቲ ፡ ለነፍስየ ። ዘጸራኅኩ ፡ ኀቤሁ ፡ በአፉየ ፤ ወከላሕኩ ፡ በልሳንየ ። እስመ ፡ ዐመፃ ፡ ይሬኢ ፡ ውስተ ፡ ልብየ ፤ ኢይሰምዐኒ ፡ እግዚአብሔር ። ወበእንተዝ ፡ ሰምዐኒ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወአፅምአኒ ፡ ቃለ ፡ ስእለትየ ። ይትባረክ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘኢከልአኒ ፡ ጸሎትየ ፡ ወኢያርሐቀ ፡ ሣህሎ ፡ እምኔየ ።