詩篇 第 76 章｜4 種原文並排

לַמְנַצֵּ֥חַ בִּנְגִינֹ֑ת מִזְמ֖וֹר לְאָסָ֣ף שִֽׁיר׃

εἰς τὸ τέλος ἐν ὕμνοις ψαλμὸς τῷ Ασαφ ᾠδὴ πρὸς τὸν Ἀσσύριον

In finem, in laudibus. Psalmus Asaph, canticum ad Assyrios.

נוֹדָ֣ע בִּיהוּדָ֣ה אֱלֹהִ֑ים בְּ֝יִשְׂרָאֵ֗ל גָּד֥וֹל שְׁמֽוֹ׃

γνωστὸς ἐν τῇ Ιουδαίᾳ ὁ θεός ἐν τῷ Ισραηλ μέγα τὸ ὄνομα αὐτοῦ

Notus in Judaea Deus ; in Israël magnum nomen ejus.

וַיְהִ֣י בְשָׁלֵ֣ם סוּכּ֑וֹ וּמְע֖וֹנָת֣וֹ בְצִיּֽוֹן׃

καὶ ἐγενήθη ἐν εἰρήνῃ ὁ τόπος αὐτοῦ καὶ τὸ κατοικητήριον αὐτοῦ ἐν Σιων

Et factus est in pace locus ejus, et habitatio ejus in Sion.

שָׁ֭מָּה שִׁבַּ֣ר רִשְׁפֵי־קָ֑שֶׁת מָגֵ֬ן וְחֶ֖רֶב וּמִלְחָמָ֣ה סֶֽלָה׃

ἐκεῖ συνέτριψεν τὰ κράτη τῶν τόξων ὅπλον καὶ ῥομφαίαν καὶ πόλεμον διάψαλμα

Ibi confregit potentias arcuum, scutum, gladium, et bellum.

ፍጻሜ ፡ ዘስብሐት ፡ መዝሙር ፡ ዘአሳፍ ፡ ማኅሌት ፡ ዘበእንተ ፡ አሶርዮን ። ተዐውቀ ፡ እግዚአብሔር ፡ በይሁዳ ፤ ወዐቢይ ፡ ስሙ ፡ በእስራኤል ።

נָ֭אוֹר אַתָּ֥ה אַדִּ֗יר מֵֽהַרְרֵי־טָֽרֶף׃

φωτίζεις σὺ θαυμαστῶς ἀπὸ ὀρέων αἰωνίων

Illuminans tu mirabiliter a montibus aeternis ;

ወነበረ ፡ በሰላም ፡ ብሔሩ ፤ ወማኅደሩሂ ፡ ውስተ ፡ ጽዮን ።

אֶשְׁתּֽוֹלְל֨וּ׀ אַבִּ֣ירֵי לֵ֭ב נָמ֣וּ שְׁנָתָ֑ם וְלֹֽא־מָצְא֖וּ כׇל־אַנְשֵׁי־חַ֣יִל יְדֵיהֶֽם׃

ἐταράχθησαν πάντες οἱ ἀσύνετοι τῇ καρδίᾳ ὕπνωσαν ὕπνον αὐτῶν καὶ οὐχ εὗρον οὐδὲν πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ πλούτου ταῖς χερσὶν αὐτῶν

turbati sunt omnes insipientes corde. Dormierunt somnum suum, et nihil invenerunt omnes viri divitiarum in manibus suis.

ወበህየ ፡ ሰበረ ፡ ኀይለ ፡ ቀስት ፤ ወልታ ፡ ወኲናተ ፡ ወፀባኢተ ። [ወብህየ ፡ ሰበረ ፡ አቅርንተ ።]

מִ֭גַּעֲרָ֣תְךָ אֱלֹהֵ֣י יַעֲקֹ֑ב נִ֝רְדָּ֗ם וְרֶ֣כֶב וָסֽוּס׃

ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου ὁ θεὸς Ιακωβ ἐνύσταξαν οἱ ἐπιβεβηκότες τοὺς ἵππους

Ab increpatione tua, Deus Jacob, dormitaverunt qui ascenderunt equos.

አንተ ፡ ታበርህ ፡ ምንክረ ፤ እምአድባር ፡ ዘለዓለም ። ደንገፁ ፡ ኵሎሙ ፡ አብዳነ ፡ ልብ ፡

אַתָּ֤ה׀ נ֥וֹרָא אַ֗תָּה וּמִֽי־יַעֲמֹ֥ד לְפָנֶ֗יךָ מֵאָ֥ז אַפֶּֽךָ׃

σὺ φοβερὸς εἶ καὶ τίς ἀντιστήσεταί σοι ἀπὸ τότε ἡ ὀργή σου

Tu terribilis es ; et quis resistet tibi ? ex tunc ira tua.

ሐለሙ ፡ ሕልመ ፡ ወአልቦ ፡ ዘረከቡ ፡ ኵሉ ፡ ሰብእ ፡ ለብዕለ ፡ እደዊሁ ።

מִ֭שָּׁמַיִם הִשְׁמַ֣עְתָּ דִּ֑ין אֶ֖רֶץ יָֽרְאָ֣ה וְשָׁקָֽטָה׃

ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἠκούτισας κρίσιν γῆ ἐφοβήθη καὶ ἡσύχασεν

De caelo auditum fecisti judicium : terra tremuit et quievit

እምተግሣጽከ ፡ አምላከ ፡ ያዕቆብ ፤ ደቀሱ ፡ ኵሎሙ ፡ እለ ፡ ይጼአኑ ፡ አፍራሰ ።

בְּקוּם־לַמִּשְׁפָּ֥ט אֱלֹהִ֑ים לְהוֹשִׁ֖יעַ כׇּל־עַנְוֵי־אֶ֣רֶץ סֶֽלָה׃

ἐν τῷ ἀναστῆναι εἰς κρίσιν τὸν θεὸν τοῦ σῶσαι πάντας τοὺς πραεῖς τῆς γῆς διάψαλμα

cum exsurgeret in judicium Deus, ut salvos faceret omnes mansuetos terrae.

ወአንተሰ ፡ ግሩም ፡ አንተ ፤ ወመኑ ፡ ይትቃወሞ ፡ ለመዐትከ ።

כִּֽי־חֲמַ֣ת אָדָ֣ם תּוֹדֶ֑ךָּ שְׁאֵרִ֖ית חֵמֹ֣ת תַּחְגֹּֽר׃

ὅτι ἐνθύμιον ἀνθρώπου ἐξομολογήσεταί σοι καὶ ἐγκατάλειμμα ἐνθυμίου ἑορτάσει σοι

Quoniam cogitatio hominis confitebitur tibi, et reliquiae cogitationis diem festum agent tibi.

እምሰማይ ፡ ታፀምእ ፡ ፍትሐ ፡ ምድርኒ ፡ ፈርሀት ፡ ወአርመመት ።

נִ֥דְר֣וּ וְשַׁלְּמוּ֮ לַיהֹוָ֢ה אֱֽלֹהֵ֫יכֶ֥ם כׇּל־סְבִיבָ֑יו יֹבִ֥ילוּ שַׁ֝֗י לַמּוֹרָֽא׃

εὔξασθε καὶ ἀπόδοτε κυρίῳ τῷ θεῷ ὑμῶν πάντες οἱ κύκλῳ αὐτοῦ οἴσουσιν δῶρα

Vovete et reddite Domino Deo vestro, omnes qui in circuitu ejus affertis munera : terribili,

ሶበ ፡ ተንሥአ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለኰንኖ ፤ ከመ ፡ ያድኅኖሙ ፡ ለኵሎሙ ፡ የዋሀነ ፡ ልብ ።

יִ֭בְצֹר ר֣וּחַ נְגִידִ֑ים נ֝וֹרָ֗א לְמַלְכֵי־אָֽרֶץ׃ {פ}

τῷ φοβερῷ καὶ ἀφαιρουμένῳ πνεύματα ἀρχόντων φοβερῷ παρὰ τοῖς βασιλεῦσι τῆς γῆς

et ei qui aufert spiritum principum : terribili apud reges terrae.

እስመ ፡ እምፈቃዱ ፡ የአምነከ ፡ ሰብእ ፤ ወእምተረፈ ፡ ሕሊናሁ ፡ ይገብር ፡ በዓለከ ። ብፅኡ ፡ ወሀቡ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክነ ፡ ወኵሎሙ ፡ እለ ፡ ፀውዱ ፡ ያበውኡ ፡ አምኃ ፡ ለግሩም ። ዘያወፅእ ፡ ነፍሶሙ ፡ ለመላእክት ፤ ወይገርም ፡ እምነገሥተ ፡ ምድር ።