詩篇 第 94 章｜4 種原文並排

אֵל־נְקָמ֥וֹת יְהֹוָ֑ה אֵ֖ל נְקָמ֣וֹת הוֹפִֽיעַ׃

ψαλμὸς τῷ Δαυιδ τετράδι σαββάτων ὁ θεὸς ἐκδικήσεων κύριος ὁ θεὸς ἐκδικήσεων ἐπαρρησιάσατο

Psalmus ipsi David, quarta sabbati. Deus ultionum Dominus ; Deus ultionum libere egit.

הִ֭נָּשֵׂא שֹׁפֵ֣ט הָאָ֑רֶץ הָשֵׁ֥ב גְּ֝מ֗וּל עַל־גֵּאִֽים׃

ὑψώθητι ὁ κρίνων τὴν γῆν ἀπόδος ἀνταπόδοσιν τοῖς ὑπερηφάνοις

Exaltare, qui judicas terram ; redde retributionem superbis.

עַד־מָתַ֖י רְשָׁעִ֥ים׀יְהֹוָ֑ה עַד־מָ֝תַ֗י רְשָׁעִ֥ים יַעֲלֹֽזוּ׃

ἕως πότε ἁμαρτωλοί κύριε ἕως πότε ἁμαρτωλοὶ καυχήσονται

Usquequo peccatores, Domine, usquequo peccatores gloriabuntur ;

יַבִּ֣יעוּ יְדַבְּר֣וּ עָתָ֑ק יִ֝תְאַמְּר֗וּ כׇּל־פֹּ֥עֲלֵי אָֽוֶן׃

φθέγξονται καὶ λαλήσουσιν ἀδικίαν λαλήσουσιν πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν

effabuntur et loquentur iniquitatem ; loquentur omnes qui operantur injustitiam ?

עַמְּךָ֣ יְהֹוָ֣ה יְדַכְּא֑וּ וְֽנַחֲלָתְךָ֥ יְעַנּֽוּ׃

τὸν λαόν σου κύριε ἐταπείνωσαν καὶ τὴν κληρονομίαν σου ἐκάκωσαν

Populum tuum, Domine, humiliaverunt, et haereditatem tuam vexaverunt.

אַלְמָנָ֣ה וְגֵ֣ר יַהֲרֹ֑גוּ וִ֖יתוֹמִ֣ים יְרַצֵּֽחוּ׃

χήραν καὶ προσήλυτον ἀπέκτειναν καὶ ὀρφανοὺς ἐφόνευσαν

Viduam et advenam interfecerunt, et pupillos occiderunt.

וַ֭יֹּ֣אמְרוּ לֹ֣א יִרְאֶה־יָּ֑הּ וְלֹא־יָ֝בִ֗ין אֱלֹהֵ֥י יַעֲקֹֽב׃

καὶ εἶπαν οὐκ ὄψεται κύριος οὐδὲ συνήσει ὁ θεὸς τοῦ Ιακωβ

Et dixerunt : Non videbit Dominus, nec intelliget Deus Jacob.

בִּ֭ינוּ בֹּעֲרִ֣ים בָּעָ֑ם וּ֝כְסִילִ֗ים מָתַ֥י תַּשְׂכִּֽילוּ׃

σύνετε δή ἄφρονες ἐν τῷ λαῷ καί μωροί ποτὲ φρονήσατε

Intelligite, insipientes in populo ; et stulti, aliquando sapite.

הֲנֹ֣טַֽע אֹ֭זֶן הֲלֹ֣א יִשְׁמָ֑ע אִֽם־יֹ֥צֵֽר עַ֝֗יִן הֲלֹ֣א יַבִּֽיט׃

ὁ φυτεύσας τὸ οὖς οὐχὶ ἀκούει ἢ ὁ πλάσας τὸν ὀφθαλμὸν οὐ κατανοεῖ

Qui plantavit aurem non audiet ? aut qui finxit oculum non considerat ?

הֲיֹסֵ֣ר גּ֭וֹיִם הֲלֹ֣א יוֹכִ֑יחַ הַֽמְלַמֵּ֖ד אָדָ֣ם דָּֽעַת׃

ὁ παιδεύων ἔθνη οὐχὶ ἐλέγξει ὁ διδάσκων ἄνθρωπον γνῶσιν

Qui corripit gentes non arguet, qui docet hominem scientiam ?

יְֽהֹוָ֗ה יֹ֭דֵעַ מַחְשְׁב֣וֹת אָדָ֑ם כִּי־הֵ֥מָּה הָֽבֶל׃

κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν ἀνθρώπων ὅτι εἰσὶν μάταιοι

Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanae sunt.

אַשְׁרֵ֤י׀ הַגֶּ֣בֶר אֲשֶׁר־תְּיַסְּרֶ֣נּוּ יָּ֑הּ וּֽמִתּוֹרָתְךָ֥ תְלַמְּדֶֽנּוּ׃

μακάριος ἄνθρωπος ὃν ἂν σὺ παιδεύσῃς κύριε καὶ ἐκ τοῦ νόμου σου διδάξῃς αὐτὸν

Beatus homo quem tu erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum :

לְהַשְׁקִ֣יט ל֭וֹ מִ֣ימֵי רָ֑ע עַ֤ד יִכָּרֶ֖ה לָרָשָׁ֣ע שָֽׁחַת׃

τοῦ πραῦναι αὐτῷ ἀφ’ ἡμερῶν πονηρῶν ἕως οὗ ὀρυγῇ τῷ ἁμαρτωλῷ βόθρος

ut mitiges ei a diebus malis, donec fodiatur peccatori fovea.

כִּ֤י׀ לֹא־יִטֹּ֣שׁ יְהֹוָ֣ה עַמּ֑וֹ וְ֝נַחֲלָת֗וֹ לֹ֣א יַעֲזֹֽב׃

ὅτι οὐκ ἀπώσεται κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ οὐκ ἐγκαταλείψει

Quia non repellet Dominus plebem suam, et haereditatem suam non derelinquet,

כִּֽי־עַד־צֶ֭דֶק יָשׁ֣וּב מִשְׁפָּ֑ט וְ֝אַחֲרָ֗יו כׇּל־יִשְׁרֵי־לֵֽב׃

ἕως οὗ δικαιοσύνη ἐπιστρέψῃ εἰς κρίσιν καὶ ἐχόμενοι αὐτῆς πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ διάψαλμα

quoadusque justitia convertatur in judicium : et qui juxta illam, omnes qui recto sunt corde.

מִֽי־יָק֣וּם לִ֭י עִם־מְרֵעִ֑ים מִי־יִתְיַצֵּ֥ב לִ֝֗י עִם־פֹּ֥עֲלֵי אָֽוֶן׃

τίς ἀναστήσεταί μοι ἐπὶ πονηρευομένους ἢ τίς συμπαραστήσεταί μοι ἐπὶ ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν

Quis consurget mihi adversus malignantes ? aut quis stabit mecum adversus operantes iniquitatem ?

לוּלֵ֣י יְ֭הֹוָה עֶזְרָ֣תָה לִּ֑י כִּמְעַ֓ט׀ שָׁכְנָ֖ה דוּמָ֣ה נַפְשִֽׁי׃

εἰ μὴ ὅτι κύριος ἐβοήθησέν μοι παρὰ βραχὺ παρῴκησεν τῷ ᾅδῃ ἡ ψυχή μου

Nisi quia Dominus adjuvit me, paulominus habitasset in inferno anima mea.

אִם־אָ֭מַרְתִּי מָ֣טָה רַגְלִ֑י חַסְדְּךָ֥ יְ֝הֹוָ֗ה יִסְעָדֵֽנִי׃

εἰ ἔλεγον σεσάλευται ὁ πούς μου τὸ ἔλεός σου κύριε βοηθεῖ μοι

Si dicebam : Motus est pes meus : misericordia tua, Domine, adjuvabat me.

בְּרֹ֣ב שַׂרְעַפַּ֣י בְּקִרְבִּ֑י תַּ֝נְחוּמֶ֗יךָ יְֽשַׁעַשְׁע֥וּ נַפְשִֽׁי׃

κύριε κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ὀδυνῶν μου ἐν τῇ καρδίᾳ μου αἱ παρακλήσεις σου ἠγάπησαν τὴν ψυχήν μου

Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae laetificaverunt animam meam.

መዝሙር ፡ ዘዳዊት ፡ ዘበረቡዕ ሰንበት ። እግዚአብሔር ፡ እግዚእ ፡ መስተበቅል ፤ እግዚአብሔር ፡ መስተበቅል ፡ ገሀደ ።

הַֽ֭יְחׇבְרְךָ כִּסֵּ֣א הַוּ֑וֹת יֹצֵ֖ר עָמָ֣ל עֲלֵי־חֹֽק׃

μὴ συμπροσέσται σοι θρόνος ἀνομίας ὁ πλάσσων κόπον ἐπὶ προστάγματι

Numquid adhaeret tibi sedes iniquitatis, qui fingis laborem in praecepto ?

ተለዐለ ፡ ዘይኴንና ፡ ለምድር ፤ ፍድዮሙ ፡ ፍዳሆሙ ፡ ለዕቡያን ።

יָ֭גוֹדּוּ עַל־נֶ֣פֶשׁ צַדִּ֑יק וְדָ֖ם נָקִ֣י יַרְשִֽׁיעוּ׃

θηρεύσουσιν ἐπὶ ψυχὴν δικαίου καὶ αἷμα ἀθῷον καταδικάσονται

Captabunt in animam justi, et sanguinem innocentem condemnabunt.

እስከ ፡ ማእዜኑ ፡ ኃጥኣን ፡ እግዚኦ ፤ እስከ ፡ ማእዜኑ ፡ ይዜሀሩ ፡ ኃጥኣን ።

וַיְהִ֬י יְהֹוָ֣ה לִ֣י לְמִשְׂגָּ֑ב וֵ֝אלֹהַ֗י לְצ֣וּר מַחְסִֽי׃

καὶ ἐγένετό μοι κύριος εἰς καταφυγὴν καὶ ὁ θεός μου εἰς βοηθὸν ἐλπίδος μου

Et factus est mihi Dominus in refugium, et Deus meus in adjutorium spei meae.

ይትዋሥኡ ፡ ወይነቡ ፡ ዐመፃ ፤ ወይነቡ ፡ ኵሎሙ ፡ ገበርተ ፡ ዐመፃ ።

וַיָּ֤שֶׁב עֲלֵיהֶ֨ם׀ אֶת־אוֹנָ֗ם וּבְרָעָתָ֥ם יַצְמִיתֵ֑ם יַ֝צְמִיתֵ֗ם יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃ {פ}

καὶ ἀποδώσει αὐτοῖς τὴν ἀνομίαν αὐτῶν καὶ κατὰ τὴν πονηρίαν αὐτῶν ἀφανιεῖ αὐτοὺς κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν

Et reddet illis iniquitatem ipsorum, et in malitia eorum disperdet eos : disperdet illos Dominus Deus noster.

ወአኅሰሩ ፡ ሕዝበከ ፡ እግዚኦ ፤ ወሣቀዩ ፡ ርስተከ ። ወቀተሉ ፡ እቤረ ፡ ወእጓለ ፡ ማውታ ፤ ወቀተሉ ፡ ፈላሴ ። ውይቤሉ ፡ ኢይሬኢ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወኢያአምር ፡ አምላከ ፡ ያዕቆብ ። ለብዉ ፡ አብዳነ ፡ ሕዝብ ፤ አብዳንኬ ፡ ማእዜኑ ፡ ይጠቡ ። ወተከላሁ ፡ ለእዝን ፡ ኢይሰምዕኑ ፤ ወዘፈጠራሁ ፡ ለዐይን ፡ ኢይሬኢኑ ። ዘይጌሥጾሙ ፡ ለአሕዛብ ፡ ኢይዛለፍኑ ፤ ዘይሜህሮሙ ፡ ለሰብእ ፡ ጥበበ ። እግዚአብሔር ፡ ያአምር ፡ ሕሊናሆሙ ፡ ለጠቢባን ፡ ከመ ፡ ከንቱ ፡ ውእቱ ። ብፁዕ ፡ ብእሲ ፡ ዘአንተ ፡ ገሠጽኮ ፡ እግዚኦ ፤ ወዘመሀርኮ ፡ ሕገከ ። ከመ ፡ ይትገሐስ ፡ እምዋዕል ፡ እኩያት ፤ እስከ ፡ ይትከረይ ፡ ግብ ፡ ለኃጥኣን ። እስመ ፡ ኢይገድፎሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሕዝቡ ፤ ወኢየኀድጎሙ ፡ ለርስቱ ። እስከ ፡ ይገብእ ፡ ፍትሕ ፡ ለዘ ፡ ይጸድቅ ፤ ወኵሎሙ ፡ ርቱዓነ ፡ ልብ ፡ እለ ፡ ኪያሃ ፡ ቦሙ ። መኑ ፡ ይትናሥአኒ ፡ በእንተ ፡ እኩያን ፤ ወመኑ ፡ ይትቃወመኒ ፡ በእንተ ፡ ገበርተ ፡ ዐመፃ ። ሶበ ፡ አኮ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘረድአኒ ፤ ሕቀ ፡ ከመ ፡ ዘእምኀደረት ፡ ነፍስየ ፡ ውስተ ፡ ሲኦል ። ወሶበ ፡ እቤ ፡ ድኅፃ ፡ እገርየ ፤ ምሕረትከ ፡ እግዚኦ ፡ ረድአኒ ። እግዚኦ ፡ በከመ ፡ ብዙኀ ፡ ሕማማ ፡ ለልብየ ፤ ናዝዞትከ ፡ አስተፈሥሓ ፡ ለነፍስየ ። ወኢይትቃወመከ ፡ መንበረ ፡ ዐመፃ ፤ ዘይፈጥር ፡ ጻማ ፡ ዲበ ፡ ትእዛዝ ። ወይንዕውዋ ፡ ለነፍሰ ፡ ጻድቅ ፤ ወይኴንኑ ፡ ደመ ፡ ንጹሕ ። ወኮነኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ጸወንየ ፤ አምላኪየ ፡ ወረድኤተ ፡ ተስፋየ ። ወይፈድዮሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ በከመ ፡ እከዮሙ ፤ ወያጠፍኦሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክነ ።