| 22:1 | וַיְהִ֗י אַחַר֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה וְהָ֣אֱלֹהִ֔ים נִסָּ֖ה אֶת־אַבְרָהָ֑ם וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו אַבְרָהָ֖ם וַיֹּ֥אמֶר הִנֵּֽנִי׃ | καὶ ἐγένετο μετὰ τὰ ῥήματα ταῦτα ὁ θεὸς ἐπείραζεν τὸν Αβρααμ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν Αβρααμ Αβρααμ ὁ δὲ εἶπεν ἰδοὺ ἐγώ | Quae postquam gesta sunt, tentavit Deus Abraham, et dixit ad eum : Abraham, Abraham. At ille respondit : Adsum. | ወኮነ ፡ እምድኅረ ፡ ዝንቱ ፡ መዋዕል ፡ አመከሮ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለአብርሃም ፡ ወይቤሉ ፡ አብርሃም ፡ አብርሃም ፡ ወይቤ ፡ ነየ ፡ አነ ። |
|---|
| 22:2 | וַיֹּ֡אמֶר קַח־נָ֠א אֶת־בִּנְךָ֨ אֶת־יְחִֽידְךָ֤ אֲשֶׁר־אָהַ֙בְתָּ֙ אֶת־יִצְחָ֔ק וְלֶ֨ךְ־לְךָ֔ אֶל־אֶ֖רֶץ הַמֹּרִיָּ֑ה וְהַעֲלֵ֤הוּ שָׁם֙ לְעֹלָ֔ה עַ֚ל אַחַ֣ד הֶֽהָרִ֔ים אֲשֶׁ֖ר אֹמַ֥ר אֵלֶֽיךָ׃ | καὶ εἶπεν λαβὲ τὸν υἱόν σου τὸν ἀγαπητόν ὃν ἠγάπησας τὸν Ισαακ καὶ πορεύθητι εἰς τὴν γῆν τὴν ὑψηλὴν καὶ ἀνένεγκον αὐτὸν ἐκεῖ εἰς ὁλοκάρπωσιν ἐφ’ ἓν τῶν ὀρέων ὧν ἄν σοι εἴπω | Ait illi : Tolle filium tuum unigenitum, quem diligis, Isaac, et vade in terram visionis, atque ibi offeres eum in holocaustum super unum montium quem monstravero tibi. | ወይቤሎ ፡ ንሥኦ ፡ ለወልድከ ፡ ዘታፈቀር ፡ ይስሐቅሃ ፡ ወሑር ፡ ውስተ ፡ ደብር ፡ ላዕላይ ፡ ወአዕርጎ ፡ ኀቤየ ፡ ወሡዖ ፡ ውስተ ፡ ደብር ፡ አሐዱ ፡ ዘእቤለከ ። |
|---|
| 22:3 | וַיַּשְׁכֵּ֨ם אַבְרָהָ֜ם בַּבֹּ֗קֶר וַֽיַּחֲבֹשׁ֙ אֶת־חֲמֹר֔וֹ וַיִּקַּ֞ח אֶת־שְׁנֵ֤י נְעָרָיו֙ אִתּ֔וֹ וְאֵ֖ת יִצְחָ֣ק בְּנ֑וֹ וַיְבַקַּע֙ עֲצֵ֣י עֹלָ֔ה וַיָּ֣קׇם וַיֵּ֔לֶךְ אֶל־הַמָּק֖וֹם אֲשֶׁר־אָֽמַר־ל֥וֹ הָאֱלֹהִֽים׃ | ἀναστὰς δὲ Αβρααμ τὸ πρωὶ ἐπέσαξεν τὴν ὄνον αὐτοῦ παρέλαβεν δὲ μεθ’ ἑαυτοῦ δύο παῖδας καὶ Ισαακ τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ σχίσας ξύλα εἰς ὁλοκάρπωσιν ἀναστὰς ἐπορεύθη καὶ ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ θεός | Igitur Abraham de nocte consurgens, stravit asinum suum, ducens secum duos juvenes, et Isaac filium suum : cumque concidisset ligna in holocaustum, abiit ad locum quem praeceperat ei Deus. | ወተንሥአ ፡ አብርሃም ፡ በጽባሕ ፡ ወረሐነ ፡ አድጎ ፡ ወነሥአ ፡ ክልኤተ ፡ ደቆ ፡ ወይስሐቅሃኒ ፡ ወልዶ ፡ ወሠጸረ ፡ ዕፀወ ፡ ለመሥዋዕት ፡ ወተንሥአ ፡ ወሖረ ፡ ወበጽሐ ፡ በጊዜሃ ፡ ውስተ ፡ ውእቱ ፡ መካን ፡ ኀበ ፡ ይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ በሣልስት ፡ ዕለት ። |
|---|
| 22:4 | בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֗י וַיִּשָּׂ֨א אַבְרָהָ֧ם אֶת־עֵינָ֛יו וַיַּ֥רְא אֶת־הַמָּק֖וֹם מֵרָחֹֽק׃ | τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ καὶ ἀναβλέψας Αβρααμ τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδεν τὸν τόπον μακρόθεν | Die autem tertio, elevatis oculis, vidit locum procul : | ወይቤሎሙ ፡ አብርሃም ፡ ለደቅ ፡ ንበሩ ፡ ዝየ ፡ ምስለ ፡ አድግ ፡ ወአነ ፡ ወወልድየ ፡ ንሑር ፡ እስከ ፡ ዝየ ፡ ወሰጊደነ ፡ ንገብእ ፡ ኀቤክሙ ። |
|---|
| 22:5 | וַיֹּ֨אמֶר אַבְרָהָ֜ם אֶל־נְעָרָ֗יו שְׁבוּ־לָכֶ֥ם פֹּה֙ עִֽם־הַחֲמ֔וֹר וַאֲנִ֣י וְהַנַּ֔עַר נֵלְכָ֖ה עַד־כֹּ֑ה וְנִֽשְׁתַּחֲוֶ֖ה וְנָשׁ֥וּבָה אֲלֵיכֶֽם׃ | καὶ εἶπεν Αβρααμ τοῖς παισὶν αὐτοῦ καθίσατε αὐτοῦ μετὰ τῆς ὄνου ἐγὼ δὲ καὶ τὸ παιδάριον διελευσόμεθα ἕως ὧδε καὶ προσκυνήσαντες ἀναστρέψωμεν πρὸς ὑμᾶς | dixitque ad pueros suos : Expectate hic cum asino : ego et puer illuc usque properantes, postquam adoraverimus, revertemur ad vos. | ወነሥአ ፡ አብርሃም ፡ ዕፀወ ፡ መሥዋዕት ፡ ወአጾሮ ፡ ለይስሐቅ ፡ ወልዱ ፡ ወነሥአ ፡ እሳተኒ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ ወመጥባሕተኒ ፡ ወሖሩ ፡ ክልኤሆሙ ፡ ኅቡረ ። |
|---|
| 22:6 | וַיִּקַּ֨ח אַבְרָהָ֜ם אֶת־עֲצֵ֣י הָעֹלָ֗ה וַיָּ֙שֶׂם֙ עַל־יִצְחָ֣ק בְּנ֔וֹ וַיִּקַּ֣ח בְּיָד֔וֹ אֶת־הָאֵ֖שׁ וְאֶת־הַֽמַּאֲכֶ֑לֶת וַיֵּלְכ֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם יַחְדָּֽו׃ | ἔλαβεν δὲ Αβρααμ τὰ ξύλα τῆς ὁλοκαρπώσεως καὶ ἐπέθηκεν Ισαακ τῷ υἱῷ αὐτοῦ ἔλαβεν δὲ καὶ τὸ πῦρ μετὰ χεῖρα καὶ τὴν μάχαιραν καὶ ἐπορεύθησαν οἱ δύο ἅμα | Tulit quoque ligna holocausti, et imposuit super Isaac filium suum : ipse vero portabat in manibus ignem et gladium. Cumque duo pergerent simul, | ወይቤሎ ፡ ይስሐቅ ፡ [ለአብርሃም ፡ አቡሁ ፡] አባ ፡ ወይቤሎ ፡ ምንት ፡ ውእቱ ፡ ወልድየ ፡ ወይቤሎ ፡ ናሁ ፡ ዕፅ ፡ ወእሳትኒ ፡ አይቴ ፡ ሀሎ ፡ በግዑ ፡ ለመሥዋዕቱ ። |
|---|
| 22:7 | וַיֹּ֨אמֶר יִצְחָ֜ק אֶל־אַבְרָהָ֤ם אָבִיו֙ וַיֹּ֣אמֶר אָבִ֔י וַיֹּ֖אמֶר הִנֶּ֣נִּֽי בְנִ֑י וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּ֤ה הָאֵשׁ֙ וְהָ֣עֵצִ֔ים וְאַיֵּ֥ה הַשֶּׂ֖ה לְעֹלָֽה׃ | εἶπεν δὲ Ισαακ πρὸς Αβρααμ τὸν πατέρα αὐτοῦ εἴπας πάτερ ὁ δὲ εἶπεν τί ἐστιν τέκνον λέγων ἰδοὺ τὸ πῦρ καὶ τὰ ξύλα ποῦ ἐστιν τὸ πρόβατον τὸ εἰς ὁλοκάρπωσιν | dixit Isaac patri suo : Pater mi. At ille respondit : Quid vis, fili ? Ecce, inquit, ignis et ligna : ubi est victima holocausti ? | ወይቤሎ ፡ አብርሃም ፡ እግዚአብሔር ፡ ይሬኢ ፡ ሎቱ ፡ በግዖ ፡ ለመሥዋዕት ፡ ወልድየ ፡ ወሖሩ ፡ ኅቡረ ። |
|---|
| 22:8 | וַיֹּ֙אמֶר֙ אַבְרָהָ֔ם אֱלֹהִ֞ים יִרְאֶה־לּ֥וֹ הַשֶּׂ֛ה לְעֹלָ֖ה בְּנִ֑י וַיֵּלְכ֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם יַחְדָּֽו׃ | εἶπεν δὲ Αβρααμ ὁ θεὸς ὄψεται ἑαυτῷ πρόβατον εἰς ὁλοκάρπωσιν τέκνον πορευθέντες δὲ ἀμφότεροι ἅμα | Dixit autem Abraham : Deus providebit sibi victimam holocausti, fili mi. Pergebant ergo pariter. | ወበጽሑ ፡ ውስተ ፡ ውእቱ ፡ መካን ፡ ዘይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወነደቀ ፡ አብርሃም ፡ መሥዋዕተ ፡ በህየ ፡ ወወደየ ፡ ዕፀኒ ፡ ወአዕቀጾ ፡ ለይስሐቅ ፡ ወልዱ ፡ ወአስከቦ ፡ በከብዱ ፡ ላዕለ ፡ ምሥዋዕ ፡ መልዕልተ ፡ ዕፀው ። |
|---|
| 22:9 | וַיָּבֹ֗אוּ אֶֽל־הַמָּקוֹם֮ אֲשֶׁ֣ר אָֽמַר־ל֣וֹ הָאֱלֹהִים֒ וַיִּ֨בֶן שָׁ֤ם אַבְרָהָם֙ אֶת־הַמִּזְבֵּ֔חַ וַֽיַּעֲרֹ֖ךְ אֶת־הָעֵצִ֑ים וַֽיַּעֲקֹד֙ אֶת־יִצְחָ֣ק בְּנ֔וֹ וַיָּ֤שֶׂם אֹתוֹ֙ עַל־הַמִּזְבֵּ֔חַ מִמַּ֖עַל לָעֵצִֽים׃ | ἦλθον ἐπὶ τὸν τόπον ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ θεός καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Αβρααμ θυσιαστήριον καὶ ἐπέθηκεν τὰ ξύλα καὶ συμποδίσας Ισαακ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐπέθηκεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπάνω τῶν ξύλων | Et venerunt ad locum quem ostenderat ei Deus, in quo aedificavit altare, et desuper ligna composuit ; cumque alligasset Isaac filium suum, posuit eum in altare super struem lignorum. | ወአልዐለ ፡ እዴሁ ፡ አብርሃም ፡ ከመ ፡ ይንሣእ ፡ መጥባሕተ ፡ ወይሕርዶ ፡ ለወልዱ ። |
|---|
| 22:10 | וַיִּשְׁלַ֤ח אַבְרָהָם֙ אֶת־יָד֔וֹ וַיִּקַּ֖ח אֶת־הַֽמַּאֲכֶ֑לֶת לִשְׁחֹ֖ט אֶת־בְּנֽוֹ׃ | καὶ ἐξέτεινεν Αβρααμ τὴν χεῖρα αὐτοῦ λαβεῖν τὴν μάχαιραν σφάξαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ | Extenditque manum, et arripuit gladium, ut immolaret filium suum. | ወጸውዖ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክ ፡ ለአብርሃም ፡ ወይቤሎ ፡ አብርሃም ፡ አብርሃም ፡ ወይቤ ፡ ነየ ፡ አነ ። |
|---|
| 22:11 | וַיִּקְרָ֨א אֵלָ֜יו מַלְאַ֤ךְ יְהֹוָה֙ מִן־הַשָּׁמַ֔יִם וַיֹּ֖אמֶר אַבְרָהָ֣ם׀אַבְרָהָ֑ם וַיֹּ֖אמֶר הִנֵּֽנִי׃ | καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν ἄγγελος κυρίου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ Αβρααμ Αβρααμ ὁ δὲ εἶπεν ἰδοὺ ἐγώ | Et ecce angelus Domini de caelo clamavit, dicens : Abraham, Abraham. Qui respondit : Adsum. | ወይቤሎ ፡ ኢትደይ ፡ እዴከ ፡ ላዕለ ፡ ወልድከ ፡ ወአልቦ ፡ ዘትገብር ፡ ቦቱ ፡ ወኢምንተኒ ፡ ይእዜ ፡ አእመርኩ ፡ ከመ ፡ ትፈርሆ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አንተ ፡ ወኢምሕከ ፡ ለወልድከ ፡ ዘታፈቅር ፡ እምኔየ ። |
|---|
| 22:12 | וַיֹּ֗אמֶר אַל־תִּשְׁלַ֤ח יָֽדְךָ֙ אֶל־הַנַּ֔עַר וְאַל־תַּ֥עַשׂ ל֖וֹ מְא֑וּמָה כִּ֣י׀ עַתָּ֣ה יָדַ֗עְתִּי כִּֽי־יְרֵ֤א אֱלֹהִים֙ אַ֔תָּה וְלֹ֥א חָשַׂ֛כְתָּ אֶת־בִּנְךָ֥ אֶת־יְחִידְךָ֖ מִמֶּֽנִּי׃ | καὶ εἶπεν μὴ ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὸ παιδάριον μηδὲ ποιήσῃς αὐτῷ μηδέν νῦν γὰρ ἔγνων ὅτι φοβῇ τὸν θεὸν σὺ καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπητοῦ δῑ ἐμέ | Dixitque ei : Non extendas manum tuam super puerum, neque facias illi quidquam : nunc cognovi quod times Deum, et non pepercisti unigenito filio tuo propter me. | ወሶበ ፡ ነጸረ ፡ አብርሃም ፡ ወይሬኢ ፡ ናሁ ፡ አሐዱ ፡ በግዕ ፡ ወእኁዝ ፡ በአቅርንቲሁ ፡ በዕፀ ፡ ሳቤቅ ፡ ወሖረ ፡ አብርሃም ፡ ወነሥኦ ፡ ወሦዖ ፡ ህየንተ ፡ ይስሐቅ ፡ ወልዱ ። |
|---|
| 22:13 | וַיִּשָּׂ֨א אַבְרָהָ֜ם אֶת־עֵינָ֗יו וַיַּרְא֙ וְהִנֵּה־אַ֔יִל אַחַ֕ר נֶאֱחַ֥ז בַּסְּבַ֖ךְ בְּקַרְנָ֑יו וַיֵּ֤לֶךְ אַבְרָהָם֙ וַיִּקַּ֣ח אֶת־הָאַ֔יִל וַיַּעֲלֵ֥הוּ לְעֹלָ֖ה תַּ֥חַת בְּנֽוֹ׃ | καὶ ἀναβλέψας Αβρααμ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδεν καὶ ἰδοὺ κριὸς εἷς κατεχόμενος ἐν φυτῷ σαβεκ τῶν κεράτων καὶ ἐπορεύθη Αβρααμ καὶ ἔλαβεν τὸν κριὸν καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὸν εἰς ὁλοκάρπωσιν ἀντὶ Ισαακ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ | Levavit Abraham oculos suos, viditque post tergum arietem inter vepres haerentem cornibus, quem assumens obtulit holocaustum pro filio. | ወሰመዮ ፡ አብርሃም ፡ ለውእቱ ፡ መካን ፡ ርእየ ፡ እግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ ይበሉ ፡ ዮም ፡ ውስተ ፡ ደብረ ፡ እግዚአብሔር ፡ ርእየ ። |
|---|
| 22:14 | וַיִּקְרָ֧א אַבְרָהָ֛ם שֵֽׁם־הַמָּק֥וֹם הַה֖וּא יְהֹוָ֣ה׀יִרְאֶ֑ה אֲשֶׁר֙ יֵאָמֵ֣ר הַיּ֔וֹם בְּהַ֥ר יְהֹוָ֖ה יֵרָאֶֽה׃ | καὶ ἐκάλεσεν Αβρααμ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου κύριος εἶδεν ἵνα εἴπωσιν σήμερον ἐν τῷ ὄρει κύριος ὤφθη | Appellavitque nomen loci illius, Dominus videt. Unde usque hodie dicitur : In monte Dominus videbit. | ወጸውዖ ፡ መልአከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለአብርሃም ፡ ደግመ ፡ እምሰማይ ። |
|---|
| 22:15 | וַיִּקְרָ֛א מַלְאַ֥ךְ יְהֹוָ֖ה אֶל־אַבְרָהָ֑ם שֵׁנִ֖ית מִן־הַשָּׁמָֽיִם׃ | καὶ ἐκάλεσεν ἄγγελος κυρίου τὸν Αβρααμ δεύτερον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ | Vocavit autem angelus Domini Abraham secundo de caelo, dicens : | ወይቤሎ ፡ መሐልኩ ፡ በርእስየ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ እስመ ፡ ገበርኮ ፡ ለዝንቱ ፡ ነገር ፡ ወኢምሕካሁ ፡ ለወልድከ ፡ ዘታፈቅር ፡ እምኔየ ፤ |
|---|
| 22:16 | וַיֹּ֕אמֶר בִּ֥י נִשְׁבַּ֖עְתִּי נְאֻם־יְהֹוָ֑ה כִּ֗י יַ֚עַן אֲשֶׁ֤ר עָשִׂ֙יתָ֙ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה וְלֹ֥א חָשַׂ֖כְתָּ אֶת־בִּנְךָ֥ אֶת־יְחִידֶֽךָ׃ | λέγων κατ’ ἐμαυτοῦ ὤμοσα λέγει κύριος οὗ εἵνεκεν ἐποίησας τὸ ῥῆμα τοῦτο καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπητοῦ δῑ ἐμέ | Per memetipsum juravi, dicit Dominus : quia fecisti hanc rem, et non pepercisti filio tuo unigenito propter me : | ከመ ፡ ባርኮ ፡ እባርከከ ፡ ወአብዝኆ ፡ ኣስተባዝኀከ ፡ ለዘርእከ ፡ ከመ ፡ ኮከበ ፡ ሰማይ ፡ ወከመ ፡ ኆጻ ፡ ዘውስተ ፡ ድንጋገ ፡ ባሕር ፡ ወይትዋረሱ ፡ ዘርእከ ፡ አህጉረ ፡ ፀር ። |
|---|
| 22:17 | כִּֽי־בָרֵ֣ךְ אֲבָרֶכְךָ֗ וְהַרְבָּ֨ה אַרְבֶּ֤ה אֶֽת־זַרְעֲךָ֙ כְּכוֹכְבֵ֣י הַשָּׁמַ֔יִם וְכַח֕וֹל אֲשֶׁ֖ר עַל־שְׂפַ֣ת הַיָּ֑ם וְיִרַ֣שׁ זַרְעֲךָ֔ אֵ֖ת שַׁ֥עַר אֹיְבָֽיו׃ | ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου ὡς τοὺς ἀστέρας τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὡς τὴν ἄμμον τὴν παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης καὶ κληρονομήσει τὸ σπέρμα σου τὰς πόλεις τῶν ὑπεναντίων | benedicam tibi, et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli, et velut arenam quae est in littore maris : possidebit semen tuum portas inimicorum suorum, | ወይትባረኩ ፡ በዘርእከ ፡ ኵሉ ፡ አሕዛበ ፡ ምድር ፡ እስመ ፡ ሰማዕከ ፡ ቃልየ ። |
|---|
| 22:18 | וְהִתְבָּרְכ֣וּ בְזַרְעֲךָ֔ כֹּ֖ל גּוֹיֵ֣י הָאָ֑רֶץ עֵ֕קֶב אֲשֶׁ֥ר שָׁמַ֖עְתָּ בְּקֹלִֽי׃ | καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν τῷ σπέρματί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς ἀνθ’ ὧν ὑπήκουσας τῆς ἐμῆς φωνῆς | et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae, quia obedisti voci meae. | ወገብአ ፡ አብርሃም ፡ ኀበ ፡ ደቁ ፡ ወተንሥኡ ፡ ወሖሩ ፡ ኅቡረ ፡ ኀበ ፡ ዐዘቅተ ፡ መሐላ ። |
|---|
| 22:19 | וַיָּ֤שׇׁב אַבְרָהָם֙ אֶל־נְעָרָ֔יו וַיָּקֻ֛מוּ וַיֵּלְכ֥וּ יַחְדָּ֖ו אֶל־בְּאֵ֣ר שָׁ֑בַע וַיֵּ֥שֶׁב אַבְרָהָ֖ם בִּבְאֵ֥ר שָֽׁבַע׃ {פ} | ἀπεστράφη δὲ Αβρααμ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ ἀναστάντες ἐπορεύθησαν ἅμα ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου καὶ κατῴκησεν Αβρααμ ἐπὶ τῷ φρέατι τοῦ ὅρκου | Reversus est Abraham ad pueros suos, abieruntque Bersabee simul, et habitavit ibi. | ወኮነ ፡ እምድኅረ ፡ ዝንቱ ፡ ነገር ፡ ዜነውዎ ፡ ለአብርሃም ፡ ወይቤልዎ ፡ ወለደት ፡ ወልደ ፡ ሜልካ ፡ ለናኮር ፡ ለእኁከ ፤ |
|---|
| 22:20 | וַיְהִ֗י אַחֲרֵי֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה וַיֻּגַּ֥ד לְאַבְרָהָ֖ם לֵאמֹ֑ר הִ֠נֵּ֠ה יָלְדָ֨ה מִלְכָּ֥ה גַם־הִ֛וא בָּנִ֖ים לְנָח֥וֹר אָחִֽיךָ׃ | ἐγένετο δὲ μετὰ τὰ ῥήματα ταῦτα καὶ ἀνηγγέλη τῷ Αβρααμ λέγοντες ἰδοὺ τέτοκεν Μελχα καὶ αὐτὴ υἱοὺς Ναχωρ τῷ ἀδελφῷ σου | His ita gestis, nuntiatum est Abrahae quod Melcha quoque genuisset filios Nachor fratri suo : | ሆካስ ፡ በኵራ ፡ ወ[በ]ዋክሴን ፡ እኁሁ ፡ ወቃማኤል ፡ አቡሆሙ ፡ ለሶርያ ፤ |
|---|
| 22:21 | אֶת־ע֥וּץ בְּכֹר֖וֹ וְאֶת־בּ֣וּז אָחִ֑יו וְאֶת־קְמוּאֵ֖ל אֲבִ֥י אֲרָֽם׃ | τὸν Ωξ πρωτότοκον καὶ τὸν Βαυξ ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ τὸν Καμουηλ πατέρα Σύρων | Hus primogenitum, et Buz fratrem ejus, et Camuel patrem Syrorum, | ወከዛት ፡ ወኢዛራው ፡ ወፈልዘር ፡ ወዮፋት ፡ ወባ[ቱ]ኤል ፤ |
|---|
| 22:22 | וְאֶת־כֶּ֣שֶׂד וְאֶת־חֲז֔וֹ וְאֶת־פִּלְדָּ֖שׁ וְאֶת־יִדְלָ֑ף וְאֵ֖ת בְּתוּאֵֽל׃ | καὶ τὸν Χασαδ καὶ τὸν Αζαυ καὶ τὸν Φαλδας καὶ τὸν Ιεδλαφ καὶ τὸν Βαθουηλ | et Cased, et Azau, Pheldas quoque et Jedlaph, | ዘወለዳ ፡ ለርብቃ ፡ እሉ ፡ ደቂቅ ፡ እለ ፡ ወለደት ፡ ሜልካ ፡ ለናኮር ፡ እኁሁ ፡ ለአብርሃም ። |
|---|
| 22:23 | וּבְתוּאֵ֖ל יָלַ֣ד אֶת־רִבְקָ֑ה שְׁמֹנָ֥ה אֵ֙לֶּה֙ יָלְדָ֣ה מִלְכָּ֔ה לְנָח֖וֹר אֲחִ֥י אַבְרָהָֽם׃ | καὶ Βαθουηλ ἐγέννησεν τὴν Ρεβεκκαν ὀκτὼ οὗτοι υἱοί οὓς ἔτεκεν Μελχα τῷ Ναχωρ τῷ ἀδελφῷ Αβρααμ | ac Bathuel, de quo nata est Rebecca : octo istos genuit Melcha, Nachor fratri Abrahae. | ወዕቀብቱ ፡ ርሔማ ፡ ወለደቶ ፡ ለቃዐት ፡ ወለ[ገአም] ፡ ወጦኮ ፡ ወሞካ ። |
|---|
| 22:24 | וּפִֽילַגְשׁ֖וֹ וּשְׁמָ֣הּ רְאוּמָ֑ה וַתֵּ֤לֶד גַּם־הִוא֙ אֶת־טֶ֣בַח וְאֶת־גַּ֔חַם וְאֶת־תַּ֖חַשׁ וְאֶֽת־מַעֲכָֽה׃ {פ} | καὶ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ ᾗ ὄνομα Ρεημα ἔτεκεν καὶ αὐτὴ τὸν Ταβεκ καὶ τὸν Γααμ καὶ τὸν Τοχος καὶ τὸν Μωχα | Concubina vero illius, nomine Roma, peperit Tabee, et Gaham, et Thahas, et Maacha. | — |
|---|