39:1 ⧉ ⤴︎ בָּעֵ֣ת הַהִ֡יא שָׁלַ֡ח מְרֹדַ֣ךְ בַּ֠לְאֲדָ֠ן בֶּֽן ־בַּלְאֲדָ֧ן מֶלֶךְ ־בָּבֶ֛ל סְפָרִ֥ים וּמִנְחָ֖ה אֶל ־חִזְקִיָּ֑הוּ וַיִּשְׁמַ֕ע כִּ֥י חָלָ֖ה וַֽיֶּחֱזָֽק ׃
ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀπέστειλεν Μαρωδαχ υἱὸς τοῦ Λααδαν ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλωνίας ἐπιστολὰς καὶ πρέσβεις καὶ δῶρα Εζεκια ἤκουσεν γὰρ ὅτι ἐμαλακίσθη ἕως θανάτου καὶ ἀνέστη
In tempore illo misit Merodach Baladan , filius Baladan , rex Babylonis , libros et munera ad Ezechiam : audierat enim quod aegrotasset et convaluisset .
ይእተ ፡ አሚረ ፡ ለአከ ፡ መሮዳክ ፡ በልዳንሃ ፡ ወልደ ፡ በልዳን ፡ ንጉሠ ፡ ባቢሎን ፡ መጻሕፍተ ፡ ወተናብልተ ፡ ወአምኃ ፡ ኀበ ፡ ሕዝቅያስ ፤ እስመ ፡ ሰምዐ ፡ ከመ ፡ ደወየ ፡ ወበጽሐ ፡ ለመዊት ፡ ወሐይወ ።
At that time, Merodach-baladan the son of Baladan, king of Babylon, sent letters and a present to Hezekiah, for he heard that he had been sick, and had recovered.
39:2 ⧉ ⤴︎ וַיִּשְׂמַ֣ח עֲלֵיהֶם֮ חִזְקִיָּ֒הוּ֒ וַיַּרְאֵ֣ם אֶת ־בֵּ֣ית נְכֹתֹ֡ה אֶת ־הַכֶּסֶף֩ וְאֶת ־הַזָּהָ֨ב וְאֶת ־הַבְּשָׂמִ֜ים וְאֵ֣ת ׀ הַשֶּׁ֣מֶן הַטּ֗וֹב וְאֵת֙ כׇּל ־בֵּ֣ית כֵּלָ֔יו וְאֵ֛ת כׇּל ־אֲשֶׁ֥ר נִמְצָ֖א בְּאֹצְרֹתָ֑יו לֹא ־הָיָ֣ה דָבָ֗ר אֲ֠שֶׁ֠ר לֹֽא ־הֶרְאָ֧ם חִזְקִיָּ֛הוּ בְּבֵית֖וֹ וּבְכׇל ־מֶמְשַׁלְתּֽוֹ ׃ {ס}
καὶ ἐχάρη ἐπ’ αὐτοῖς Εζεκιας χαρὰν μεγάλην καὶ ἔδειξεν αὐτοῖς τὸν οἶκον τοῦ νεχωθα καὶ τῆς στακτῆς καὶ τῶν θυμιαμάτων καὶ τοῦ μύρου καὶ τοῦ ἀργυρίου καὶ τοῦ χρυσίου καὶ πάντας τοὺς οἴκους τῶν σκευῶν τῆς γάζης καὶ πάντα ὅσα ἦν ἐν τοῖς θησαυροῖς αὐτοῦ καὶ οὐκ ἦν οὐθέν ὃ οὐκ ἔδειξεν Εζεκιας ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ
Laetatus est autem super eis Ezechias , et ostendit eis cellam aromatum , et argenti , et auri , et odoramentorum , et unguenti optimi , et omnes apothecas supellectilis suae , et universa quae inventa sunt in thesauris ejus . Non fuit verbum quod non ostenderet eis Ezechias in domo sua , et in omni potestate sua .
ወተፈሥሐ ፡ ሕዝቅያስ ፡ በእንቲአሆሙ ፡ ዓቢየ ፡ ፍሥሐ ፡ ወአርአዮሙ ፡ ቤተ ፡ ኒቆታሁ ፣፡ ወርቆ ፡ ወብሩሮ ፡ ወልብሶ ፡ ወልብኖ ፣፡ ዕንቆ ፡ ወዕጣናተ ፡ ወኵሎ ፡ ንዋየ ፡ ቤተ ፡ ጊዛን ፡ ወኵሎ ፡ ዘውስተ ፡ መዛግብቲሁ ።
Hezekiah was pleased with them, and showed them the house of his precious things, the silver, the gold, the spices, and the precious oil, and all the house of his armor, and all that was found in his treasures. There was nothing in his house, nor in all his dominion, that Hezekiah didn’t show them.
39:3 ⧉ ⤴︎ וַיָּבֹא֙ יְשַֽׁעְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא אֶל ־הַמֶּ֖לֶךְ חִזְקִיָּ֑הוּ וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו מָ֥ה אָמְר֣וּ ׀ הָאֲנָשִׁ֣ים הָאֵ֗לֶּה וּמֵאַ֙יִן֙ יָבֹ֣אוּ אֵלֶ֔יךָ וַיֹּ֙אמֶר֙ חִזְקִיָּ֔הוּ מֵאֶ֧רֶץ רְחוֹקָ֛ה בָּ֥אוּ אֵלַ֖י מִבָּבֶֽל ׃
καὶ ἦλθεν Ησαιας ὁ προφήτης πρὸς τὸν βασιλέα Εζεκιαν καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν τί λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι οὗτοι καὶ πόθεν ἥκασιν πρὸς σέ καὶ εἶπεν Εζεκιας ἐκ γῆς πόρρωθεν ἥκασιν πρός με ἐκ Βαβυλῶνος
Introivit autem Isaias propheta ad Ezechiam regem , et dixit ei : Quid dixerunt viri isti , et unde venerunt ad te ? Et dixit Ezechias : De terra longinqua venerunt ad me , de Babylone .
ወመጽአ ፡ ኢሳይያስ ፡ ኀበ ፡ ሕዝቅያስ ፡ ንጉሥ ፡ ወይቤሎ ፤ ምንተ ፡ ይቤሉከ ፡ እሉ ፡ ዕደው ፡ ወእምአይቴ ፡ መጽኡ ፡ ኀቤከ ፤ ወይቤሎ ፡ ሕዝቅያስ ፤ እምርኁቅ ፡ ብሔር ፡ መጽኡ ፡ ኀቤየ ፡ እምነ ፡ ባቢሎን ።
Then Isaiah the prophet came to King Hezekiah, and asked him, “What did these men say? From where did they come to you?” Hezekiah said, “They have come from a country far from me, even from Babylon.”
39:4 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֕אמֶר מָ֥ה רָא֖וּ בְּבֵיתֶ֑ךָ וַיֹּ֣אמֶר חִזְקִיָּ֗הוּ אֵ֣ת כׇּל ־אֲשֶׁ֤ר בְּבֵיתִי֙ רָא֔וּ לֹא ־הָיָ֥ה דָבָ֛ר אֲשֶׁ֥ר לֹֽא ־הִרְאִיתִ֖ים בְּאוֹצְרֹתָֽי ׃
καὶ εἶπεν Ησαιας τί εἴδοσαν ἐν τῷ οἴκῳ σου καὶ εἶπεν Εζεκιας πάντα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ μου εἴδοσαν καὶ οὐκ ἔστιν ἐν τῷ οἴκῳ μου ὃ οὐκ εἴδοσαν ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν τοῖς θησαυροῖς μου
Et dixit : Quid viderunt in domo tua ? Et dixit Ezechias : Omnia quae in domo mea sunt viderunt ; non fuit res quam non ostenderim eis in thesauris meis .
ወይቤሎ ፡ ኢሳይያስ ፤ ምንተ ፡ ርእዩ ፡ በቤትከ ፤ ወይቤሎ ፡ ሕዝቅያስ ፤ ኵሎ ፡ ዘውስተ ፡ ቤትየ ፡ ርእዩ ፡ ወአልቦ ፡ ዘኢርእዩ ፡ ዘውስተ ፡ ቤትየ ፡ ወዓዲ ፡ ዘውስተ ፡ መዛግብትየሂ ።
Then he asked, “What have they seen in your house?” Hezekiah answered, “They have seen all that is in my house. There is nothing among my treasures that I have not shown them.”
39:5 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֥אמֶר יְשַֽׁעְיָ֖הוּ אֶל ־חִזְקִיָּ֑הוּ שְׁמַ֖ע דְּבַר ־יְהֹוָ֥ה צְבָאֽוֹת ׃
καὶ εἶπεν αὐτῷ Ησαιας ἄκουσον τὸν λόγον κυρίου σαβαωθ
Et dixit Isaias ad Ezechiam : Audi verbum Domini exercituum .
ወይቤሎ ፡ ኢሳይያስ ፤ ስማዕኬ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ጸባኦት ።
Then Isaiah said to Hezekiah, “Hear the word of Yahweh of Armies:
39:6 ⧉ ⤴︎ הִנֵּה֮ יָמִ֣ים בָּאִים֒ וְנִשָּׂ֣א ׀ כׇּל ־אֲשֶׁ֣ר בְּבֵיתֶ֗ךָ וַאֲשֶׁ֨ר אָצְר֧וּ אֲבֹתֶ֛יךָ עַד ־הַיּ֥וֹם הַזֶּ֖ה בָּבֶ֑ל לֹֽא ־יִוָּתֵ֥ר דָּבָ֖ר אָמַ֥ר יְהֹוָֽה ׃
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται λέγει κύριος καὶ λήμψονται πάντα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ σου καὶ ὅσα συνήγαγον οἱ πατέρες σου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης εἰς Βαβυλῶνα ἥξει καὶ οὐδὲν οὐ μὴ καταλίπωσιν εἶπεν δὲ ὁ θεὸς
Ecce dies venient , et auferentur omnia quae in domo tua sunt , et quae thesaurizaverunt patres tui usque ad diem hanc , in Babylonem ; non relinquetur quidquam , dicit Dominus .
ናሁ ፡ መዋዕል ፡ ይመጽእ ፡ ወይነሥኡ ፡ ኵሎ ፡ ዘውስተ ፡ ቤትከ ፣፡ ወኵሎ ፡ ዘዘገቡ ፡ አበዊከ ፡ እስከ ፡ ዛቲ ፡ ዕለት ፡ ይወስዱ ፡ ባቢሎን ፡ ወአልቦ ፡ ዘየኀድጉ ፡ ለከ ።
‘Behold, the days are coming when all that is in your house, and that which your fathers have stored up until today, will be carried to Babylon. Nothing will be left,’ says Yahweh.
39:7 ⧉ ⤴︎ וּמִבָּנֶ֜יךָ אֲשֶׁ֨ר יֵצְא֧וּ מִמְּךָ֛ אֲשֶׁ֥ר תּוֹלִ֖יד יִקָּ֑חוּ וְהָיוּ֙ סָרִיסִ֔ים בְּהֵיכַ֖ל מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל ׃
ὅτι καὶ ἀπὸ τῶν τέκνων σου ὧν ἐγέννησας λήμψονται καὶ ποιήσουσιν σπάδοντας ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως τῶν Βαβυλωνίων
Et de filiis tuis , qui exibunt de te , quos genueris , tollent , et erunt eunuchi in palatio regis Babylonis .
ወዓዲ ፡ ውሉደከሂ ፡ ዘወለድከ ፡ ዘወፅኡ ፡ እምሐቌከ ፡ ይነሥእዎሙ ፡ ወይሬስይዎሙ ፡ ደቀ ፡ ጽርሕ ፡ ወገዛእተ ፡ ለቤተ ፡ ንጉሠ ፡ ባቢሎን ።
‘They will take away your sons who will issue from you, whom you shall father, and they will be eunuchs in the king of Babylon’s palace.’”
39:8 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֤אמֶר חִזְקִיָּ֙הוּ֙ אֶֽל ־יְשַׁעְיָ֔הוּ ט֥וֹב דְּבַר ־יְהֹוָ֖ה אֲשֶׁ֣ר דִּבַּ֑רְתָּ וַיֹּ֕אמֶר כִּ֥י יִהְיֶ֛ה שָׁל֥וֹם וֶאֱמֶ֖ת בְּיָמָֽי ׃ {פ}
καὶ εἶπεν Εζεκιας πρὸς Ησαιαν ἀγαθὸς ὁ λόγος κυρίου ὃν ἐλάλησεν γενέσθω δὴ εἰρήνη καὶ δικαιοσύνη ἐν ταῖς ἡμέραις μου
Et dixit Ezechias ad Isaiam : Bonum verbum Domini , quod locutus est . Et dixit : Fiat tantum pax et veritas in diebus meis !
ወይቤሎ ፡ ሕዝቅያስ ፡ ለኢሳይያስ ፤ ሠናይ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘይቤ ፤ ወባሕቱ ፡ ይኩን ፡ ጽድቅ ፡ ወሰላም ፡ በመዋዕልየ ።
Then Hezekiah said to Isaiah, “Yahweh’s word which you have spoken is good.” He said moreover, “For there will be peace and truth in my days.”