| 5:1 | זְכֹ֤ר יְהֹוָה֙ מֶֽה־הָ֣יָה לָ֔נוּ (הביט) [הַבִּ֖יטָה] וּרְאֵ֥ה אֶת־חֶרְפָּתֵֽנוּ׃ | μνήσθητι κύριε ὅ τι ἐγενήθη ἡμῖν ἐπίβλεψον καὶ ἰδὲ τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν | Recordare, Domine, quid acciderit nobis ; intuere et respice opprobrium nostrum. | ተዘከር፡ እግዚኦ፡ ምንተ፡ ኮነ፡ ለነ፡ ነጽር፡ ወርኢ፡ እግዚኦ፡ ኀሣረነ። |
|---|
| 5:2 | נַחֲלָתֵ֙נוּ֙ נֶֽהֶפְכָ֣ה לְזָרִ֔ים בָּתֵּ֖ינוּ לְנׇכְרִֽים׃ | κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη ἀλλοτρίοις οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις | Haereditas nostra versa est ad alienos, domus nostrae ad extraneos. | ዘኮነ፡ ለባዕድ፡ ርስትነ፡ ወአብያቲ፡ ለነኪራን። |
|---|
| 5:3 | יְתוֹמִ֤ים הָיִ֙ינוּ֙ (אין) [וְאֵ֣ין] אָ֔ב אִמֹּתֵ֖ינוּ כְּאַלְמָנֽוֹת׃ | ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν οὐχ ὑπάρχει πατήρ μητέρες ἡμῶν ὡς αἱ χῆραι | Pupilli facti sumus absque patre, matres nostrae quasi viduae. | ዕጓለ፡ ማውታ፡ ኮነ፡ አልብነ፡ አብ፡ እማቲነ፡ ኮና፡ ከመ፡ መበለታት። |
|---|
| 5:4 | מֵימֵ֙ינוּ֙ בְּכֶ֣סֶף שָׁתִ֔ינוּ עֵצֵ֖ינוּ בִּמְחִ֥יר יָבֹֽאוּ׃ | ἐξ ἡμερῶν ἡμῶν ξύλα ἡμῶν ἐν ἀλλάγματι ἦλθεν | Aquam nostram pecunia bibimus ; ligna nostra pretio comparavimus. | ወማያቲነ፡ በብሩር፡ ሰተይነ። ዕፀዊነ፡ በሤጥ፡ ይመጽእ፡ ላዕለ፡ ክሳውዲነ። |
|---|
| 5:5 | עַ֤ל צַוָּארֵ֙נוּ֙ נִרְדָּ֔פְנוּ יָגַ֖עְנוּ (לא) [וְלֹ֥א] הֽוּנַֽח־לָֽנוּ׃ | ἐπὶ τὸν τράχηλον ἡμῶν ἐδιώχθημεν ἐκοπιάσαμεν οὐκ ἀνεπαύθημεν | Cervicibus nostris minabamur, lassis non dabatur requies. | ዴገኑነ፡ ሰራሕነ፡ ወኢያዕረፍነ። |
|---|
| 5:6 | מִצְרַ֙יִם֙ נָתַ֣נּוּ יָ֔ד אַשּׁ֖וּר לִשְׂבֹּ֥עַֽ לָֽחֶם׃ | Αἴγυπτος ἔδωκεν χεῖρα Ασσουρ εἰς πλησμονὴν αὐτῶν | Aegypto dedimus manum et Assyriis, ut saturaremur pane. | ግብጽ፡ ወሰብአ፡ ፋርስሂ፡ ወሀቡነ፡ እደ፡ ከመ፡ ያጽግቡነ፡ እክለ። |
|---|
| 5:7 | אֲבֹתֵ֤ינוּ חָֽטְאוּ֙ (אינם) [וְאֵינָ֔ם] (אנחנו) [וַאֲנַ֖חְנוּ] עֲוֺנֹתֵיהֶ֥ם סָבָֽלְנוּ׃ | οἱ πατέρες ἡμῶν ἥμαρτον οὐχ ὑπάρχουσιν ἡμεῖς τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ὑπέσχομεν | Patres nostri peccaverunt, et non sunt : et nos iniquitates eorum portavimus. | አበዊነ፡ አበሱ፡ ለሊሆሙ፡ ወኢሀለዉ፡ ንሕነ፡ ኀጢአቶሙ፡ ጾርነ። |
|---|
| 5:8 | עֲבָדִים֙ מָ֣שְׁלוּ בָ֔נוּ פֹּרֵ֖ק אֵ֥ין מִיָּדָֽם׃ | δοῦλοι ἐκυρίευσαν ἡμῶν λυτρούμενος οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν | Servi dominati sunt nostri : non fuit qui redimeret de manu eorum. | አግብርት፡ ተሠልጡ፡ ላዕሌነ፡ ወአልቦ፡ ዘያድኅን፡ እምእዴሆሙ። |
|---|
| 5:9 | בְּנַפְשֵׁ֙נוּ֙ נָבִ֣יא לַחְמֵ֔נוּ מִפְּנֵ֖י חֶ֥רֶב הַמִּדְבָּֽר׃ | ἐν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν εἰσοίσομεν ἄρτον ἡμῶν ἀπὸ προσώπου ῥομφαίας τῆς ἐρήμου | In animabus nostris afferebamus panem nobis, a facie gladii in deserto. | በነፍስነ፡ ናመጽእ፡ ሲሳየነ፡ እምገጸ፡ ኵናተ፡ ገዳም። |
|---|
| 5:10 | עוֹרֵ֙נוּ֙ כְּתַנּ֣וּר נִכְמָ֔רוּ מִפְּנֵ֖י זַלְעֲפ֥וֹת רָעָֽב׃ | τὸ δέρμα ἡμῶν ὡς κλίβανος ἐπελειώθη συνεσπάσθησαν ἀπὸ προσώπου καταιγίδων λιμοῦ | Pellis nostra quasi clibanus exusta est, a facie tempestatum famis. | አማእሲነ፡ ከመ፡ እቶን፡ ተጸምሀየዩ፡ ወተሀውኩ፡ እምገጸ፡ ረኀብ። |
|---|
| 5:11 | נָשִׁים֙ בְּצִיּ֣וֹן עִנּ֔וּ בְּתֻלֹ֖ת בְּעָרֵ֥י יְהוּדָֽה׃ | γυναῖκας ἐν Σιων ἐταπείνωσαν παρθένους ἐν πόλεσιν Ιουδα | Mulieres in Sion humiliaverunt, et virgines in civitatibus Juda. | አንስት፡ በጽዮን፡ ኀሥራ፡ ደናግል፡ በአህጉረ፡ ይሁዳ። |
|---|
| 5:12 | שָׂרִים֙ בְּיָדָ֣ם נִתְל֔וּ פְּנֵ֥י זְקֵנִ֖ים לֹ֥א נֶהְדָּֽרוּ׃ | ἄρχοντες ἐν χερσὶν αὐτῶν ἐκρεμάσθησαν πρεσβύτεροι οὐκ ἐδοξάσθησαν | Principes manu suspensi sunt ; facies senum non erubuerunt. | መላእክት፡ በእደዊሆሙ፡ ተሰቅሉ፡ ገጸ፡ ሊቃናት፡ ኢያክበሩ። |
|---|
| 5:13 | בַּחוּרִים֙ טְח֣וֹן נָשָׂ֔אוּ וּנְעָרִ֖ים בָּעֵ֥ץ כָּשָֽׁלוּ׃ | ἐκλεκτοὶ κλαυθμὸν ἀνέλαβον καὶ νεανίσκοι ἐν ξύλῳ ἠσθένησαν | Adolescentibus impudice abusi sunt, et pueri in ligno corruerunt. | ወራዙት፡ ማሕረፀ፡ ጾሩ፡ ወመሐዛት፡ በዕፅ፡ ደክሙ። |
|---|
| 5:14 | זְקֵנִים֙ מִשַּׁ֣עַר שָׁבָ֔תוּ בַּחוּרִ֖ים מִנְּגִינָתָֽם׃ | καὶ πρεσβῦται ἀπὸ πύλης κατέπαυσαν ἐκλεκτοὶ ἐκ ψαλμῶν αὐτῶν κατέπαυσαν | Senes defecerunt de portis, juvenes de choro psallentium. | ሊቃናት፡ እምነ፡ አንቀጽ፡ ተሥዕሩ፡ ወለወራዙት፡ ማኅሌቶሙ፡ ተሥዕረ። |
|---|
| 5:15 | שָׁבַת֙ מְשׂ֣וֹשׂ לִבֵּ֔נוּ נֶהְפַּ֥ךְ לְאֵ֖בֶל מְחֹלֵֽנוּ׃ | κατέλυσεν χαρὰ καρδίας ἡμῶν ἐστράφη εἰς πένθος ὁ χορὸς ἡμῶν | Defecit gaudium cordis nostri ; versus est in luctum chorus noster. | ፍሥሐ፡ ልብነ፡ ተሥዕረ፡ ተመይጠ፡ ለላሕ፡ ማኅሌትነ። |
|---|
| 5:16 | נָֽפְלָה֙ עֲטֶ֣רֶת רֹאשֵׁ֔נוּ אֽוֹי־נָ֥א לָ֖נוּ כִּ֥י חָטָֽאנוּ׃ | ἔπεσεν ὁ στέφανος τῆς κεφαλῆς ἡμῶν οὐαὶ δὴ ἡμῖν ὅτι ἡμάρτομεν | Cecidit corona capitis nostri : vae nobis, quia peccavimus ! | ወድቀት፡ አክሊለ፡ ርእስነ፡ ወይኬ፡ ለነ፡ እስመ፡ ጌገይነ። |
|---|
| 5:17 | עַל־זֶ֗ה הָיָ֤ה דָוֶה֙ לִבֵּ֔נוּ עַל־אֵ֖לֶּה חָשְׁכ֥וּ עֵינֵֽינוּ׃ | περὶ τούτου ἐγενήθη ὀδυνηρὰ ἡ καρδία ἡμῶν περὶ τούτου ἐσκότασαν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν | Propterea moestum factum est cor nostrum ; ideo contenebrati sunt oculi nostri, | በእንተ፡ ዝንቱ፡ ደወየ፡ ልብነ፡ በእተ፡ እሉ፡ ጸልመ፡ ዐይንነ። |
|---|
| 5:18 | עַ֤ל הַר־צִיּוֹן֙ שֶׁשָּׁמֵ֔ם שׁוּעָלִ֖ים הִלְּכוּ־בֽוֹ׃ {פ} | ἐπ’ ὄρος Σιων ὅτι ἠφανίσθη ἀλώπεκες διῆλθον ἐν αὐτῇ | propter montem Sion quia disperiit ; vulpes ambulaverunt in eo. | በእንተ፡ ደብረ፡ ጽዮን፡ እስመ፡ ኮነ፡ ገዳመ፡ ቈናጽል፡ ሖሩ፡ ቦቱ። |
|---|
| 5:19 | אַתָּ֤ה יְהֹוָה֙ לְעוֹלָ֣ם תֵּשֵׁ֔ב כִּסְאֲךָ֖ לְד֥וֹר וָדֽוֹר׃ | σὺ δέ κύριε εἰς τὸν αἰῶνα κατοικήσεις ὁ θρόνος σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν | Tu autem, Domine, in aeternum permanebis, solium tuum in generationem et generationem. | አንተ፡ እግዚኦ፡ ለዓለም፡ ትነብር፡ ወመንበርከሂ፡ ለትውልደ፡ ትውልድ። |
|---|
| 5:20 | לָ֤מָּה לָנֶ֙צַח֙ תִּשְׁכָּחֵ֔נוּ תַּֽעַזְבֵ֖נוּ לְאֹ֥רֶךְ יָמִֽים׃ | ἵνα τί εἰς νεῖκος ἐπιλήσῃ ἡμῶν καταλείψεις ἡμᾶς εἰς μακρότητα ἡμερῶν | Quare in perpetuum oblivisceris nostri, derelinques nos in longitudine dierum ? | ለምንት፡ ለግሙራ፡ ትረስዐነ፡ ተኀድገነ፡ ለነዋኅ፡ መዋዕል። |
|---|
| 5:21 | הֲשִׁיבֵ֨נוּ יְהֹוָ֤ה׀אֵלֶ֙יךָ֙ (ונשוב) [וְֽנָשׁ֔וּבָה] חַדֵּ֥שׁ יָמֵ֖ינוּ כְּקֶֽדֶם׃ | ἐπίστρεψον ἡμᾶς κύριε πρὸς σέ καὶ ἐπιστραφησόμεθα καὶ ἀνακαίνισον ἡμέρας ἡμῶν καθὼς ἔμπροσθεν | Converte nos, Domine, ad te, et convertemur ; innova dies nostros, sicut a principio. | ሚጠነ፡ እግዚኦ፡ ኀቤከ፡ ወንትመየጥ፡ ሐድስ፡ መዋዕሊነ፡ ከመ፡ ትካት። |
|---|
| 5:22 | כִּ֚י אִם־מָאֹ֣ס מְאַסְתָּ֔נוּ קָצַ֥פְתָּ עָלֵ֖ינוּ עַד־מְאֹֽד׃ | ὅτι ἀπωθούμενος ἀπώσω ἡμᾶς ὠργίσθης ἐφ’ ἡμᾶς ἕως σφόδρα | Sed projiciens repulisti nos : iratus es contra nos vehementer. | እስመ፡ መንኖ፡ መነንከነ፡ ተማዕከ፡ ላዕሌነ፡ ጥቀ። |
|---|