1:1 ⧉ ⤴︎ מִ֭שְׁלֵי שְׁלֹמֹ֣ה בֶן ־דָּוִ֑ד מֶ֝֗לֶךְ יִשְׂרָאֵֽל ׃
παροιμίαι Σαλωμῶντος υἱοῦ Δαυιδ ὃς ἐβασίλευσεν ἐν Ισραηλ
Parabolae Salomonis , filii David , regis Israël ,
ምሳሌያተ ፡ ሰሎሞን ፡ ወልደ ፡ ዳዊት ፡ ዘነግሠ ፡ ለእስራኤል ፡ በኢየሩሳሌም ።
The proverbs of Solomon, the son of David, king of Israel:
1:2 ⧉ ⤴︎ לָדַ֣עַת חׇכְמָ֣ה וּמוּסָ֑ר לְ֝הָבִ֗ין אִמְרֵ֥י בִינָֽה ׃
γνῶναι σοφίαν καὶ παιδείαν νοῆσαί τε λόγους φρονήσεως
ad sciendam sapientiam et disciplinam ;
ለአእምሮ ፡ ጥበብ ፡ ወተግሣፅ ፡ ወለአእምሮ ፡ ቃለ ፡ ጥበብ ።
to know wisdom and instruction; to discern the words of understanding;
1:3 ⧉ ⤴︎ לָ֭קַחַת מוּסַ֣ר הַשְׂכֵּ֑ל צֶ֥דֶק וּ֝מִשְׁפָּ֗ט וּמֵשָׁרִֽים ׃
δέξασθαί τε στροφὰς λόγων νοῆσαί τε δικαιοσύνην ἀληθῆ καὶ κρίμα κατευθύνειν
ad intelligenda verba prudentiae , et suscipiendam eruditionem doctrinae , justitiam , et judicium , et aequitatem :
ወለተወክፎ ፡ መይጠ ፡ ቃል ፡ ወለአእምሮ ፡ ጽድቅ ፡ ዘበአማን ።
to receive instruction in wise dealing, in righteousness, justice, and equity;
1:4 ⧉ ⤴︎ לָתֵ֣ת לִפְתָאיִ֣ם עׇרְמָ֑ה לְ֝נַ֗עַר דַּ֣עַת וּמְזִמָּֽה ׃
ἵνα δῷ ἀκάκοις πανουργίαν παιδὶ δὲ νέῳ αἴσθησίν τε καὶ ἔννοιαν
ut detur parvulis astutia , adolescenti scientia et intellectus .
ወለአርትዖ ፡ ፍትሕ ፡ ከመ ፡ የሀቦሙ ፡ ጥበበ ፡ ለየዋሃን ፡ ለሕፃናት ፡ ወለወራዙት ፡ ተዐውቆ ፡ ወአእምሮ ።
to give prudence to the simple, knowledge and discretion to the young man—
1:5 ⧉ ⤴︎ יִשְׁמַ֣ע חָ֭כָם וְי֣וֹסֶף לֶ֑קַח וְ֝נָב֗וֹן תַּחְבֻּל֥וֹת יִקְנֶֽה ׃
τῶνδε γὰρ ἀκούσας σοφὸς σοφώτερος ἔσται ὁ δὲ νοήμων κυβέρνησιν κτήσεται
Audiens sapiens , sapientior erit , et intelligens gubernacula possidebit .
ዘንተ ፡ እምከመ ፡ ሰምዐ ፡ ጠቢብ ፡ ይዌስከ ፡ ጥበበ ።
that the wise man may hear, and increase in learning; that the man of understanding may attain to sound counsel;
1:6 ⧉ ⤴︎ לְהָבִ֣ין מָ֭שָׁל וּמְלִיצָ֑ה דִּבְרֵ֥י חֲ֝כָמִ֗ים וְחִידֹתָֽם ׃
νοήσει τε παραβολὴν καὶ σκοτεινὸν λόγον ῥήσεις τε σοφῶν καὶ αἰνίγματα
Animadvertet parabolam et interpretationem , verba sapientum et aenigmata eorum .
ወዘሰ ፡ አጥረየ ፡ ሐዳፈ ፡ የአምር ፡ ምሳሌ ፡ ወሥውረ ፡ ነገረ ፡ ነገረ ፡ ጠቢባን ፡ በቅጽበት ።
to understand a proverb and parables, the words and riddles of the wise.
1:7 ⧉ ⤴︎ יִרְאַ֣ת יְ֭הֹוָה רֵאשִׁ֣ית דָּ֑עַת חׇכְמָ֥ה וּ֝מוּסָ֗ר אֱוִילִ֥ים בָּֽזוּ ׃ {פ}
ἀρχὴ σοφίας φόβος θεοῦ σύνεσις δὲ ἀγαθὴ πᾶσι τοῖς ποιοῦσιν αὐτήν εὐσέβεια δὲ εἰς θεὸν ἀρχὴ αἰσθήσεως σοφίαν δὲ καὶ παιδείαν ἀσεβεῖς ἐξουθενήσουσιν
Timor Domini principium sapientiae ; sapientiam atque doctrinam stulti despiciunt .
ቀዳሚሃ ፡ ለጥበብ ፡ ፈሪሀ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወአእምሮ ፡ ሠናይት ፡ ለኵሉ ፡ ዘይገብራ ፡ ፈሪሀ ፡ እግዚአብሔር ፡ ቀዳሜ ፡ ተዐውቆ ፡ ጥበበ ፡ ወተግሣፀ ፡ ይሜንኑ ፡ ረሲዓን ።
The fear of Yahweh is the beginning of knowledge, but the foolish despise wisdom and instruction.
1:8 ⧉ ⤴︎ שְׁמַ֣ע בְּ֭נִי מוּסַ֣ר אָבִ֑יךָ וְאַל ־תִּ֝טֹּ֗שׁ תּוֹרַ֥ת אִמֶּֽךָ ׃
ἄκουε υἱέ παιδείαν πατρός σου καὶ μὴ ἀπώσῃ θεσμοὺς μητρός σου
Audi , fili mi , disciplinam patris tui , et ne dimittas legem matris tuae :
ስማዕ ፡ ወልድየ ፡ ሕገገ ፡ አቡከ ፡ ወኢትትኀየይ ፡ ትእዛዘ ፡ እምከ ።
My son, listen to your father’s instruction, and don’t forsake your mother’s teaching;
1:9 ⧉ ⤴︎ כִּ֤י ׀ לִוְיַ֤ת חֵ֓ן הֵ֬ם לְרֹאשֶׁ֑ךָ וַ֝עֲנָקִ֗ים לְגַרְגְּרֹתֶֽךָ ׃
στέφανον γὰρ χαρίτων δέξῃ σῇ κορυφῇ καὶ κλοιὸν χρύσεον περὶ σῷ τραχήλῳ
ut addatur gratia capiti tuo , et torques collo tuo .
አክሊለ ፡ ክብር ፡ ትነሥእ ፡ ለርእስከ ፡ ወባዝግና ፡ ወርቅ ፡ ለክሳድከ ።
for they will be a garland to grace your head, and chains around your neck.
1:10 ⧉ ⤴︎ בְּנִ֡י אִם ־יְפַתּ֥וּךָ חַ֝טָּאִ֗ים אַל ־תֹּבֵֽא ׃
υἱέ μή σε πλανήσωσιν ἄνδρες ἀσεβεῖς μηδὲ βουληθῇς ἐὰν παρακαλέσωσί σε λέγοντες
Fili mi , si te lactaverint peccatores , ne acquiescas eis .
ኦ ፡ ወልድየ ፡ ኢያስሕቱከ ፡ ሰብእ ፡ ረሲዓን ፡ ወኢትፍቅድ ፡ እመ ፡ አስተብቊዑከ ፡ እንዘ ፡ ይብሉ ፡ ነዓ ፡ ተሳተፍ ፡ ምስሌነ ፡ ደመ ።
My son, if sinners entice you, don’t consent.
1:11 ⧉ ⤴︎ אִם ־יֹאמְרוּ֮ לְכָ֢ה אִ֫תָּ֥נוּ נֶאֶרְבָ֥ה לְדָ֑ם נִצְפְּנָ֖ה לְנָקִ֣י חִנָּֽם ׃
ἐλθὲ μεθ’ ἡμῶν κοινώνησον αἵματος κρύψωμεν δὲ εἰς γῆν ἄνδρα δίκαιον ἀδίκως
Si dixerint : Veni nobiscum , insidiemur sanguini ; abscondamus tendiculas contra insontem frustra ;
ወንድፍን ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ ብእሴ ፡ ጻድቀ ፡ በዓመፃ ።
If they say, “Come with us. Let’s lie in wait for blood. Let’s lurk secretly for the innocent without cause.
1:12 ⧉ ⤴︎ נִ֭בְלָעֵם כִּשְׁא֣וֹל חַיִּ֑ים וּ֝תְמִימִ֗ים כְּי֣וֹרְדֵי בֽוֹר ׃
καταπίωμεν δὲ αὐτὸν ὥσπερ ᾅδης ζῶντα καὶ ἄρωμεν αὐτοῦ τὴν μνήμην ἐκ γῆς
deglutiamus eum sicut infernus viventem , et integrum quasi descendentem in lacum ;
ወነኀጦ ፡ ከመ ፡ ገሃነም ፡ ሕያዎ ፡ ወንስዓር ፡ እምድር ፡ ዝክሮ ።
Let’s swallow them up alive like Sheol, and whole, like those who go down into the pit.
1:13 ⧉ ⤴︎ כׇּל ־ה֣וֹן יָקָ֣ר נִמְצָ֑א נְמַלֵּ֖א בָתֵּ֣ינוּ שָׁלָֽל ׃
τὴν κτῆσιν αὐτοῦ τὴν πολυτελῆ καταλαβώμεθα πλήσωμεν δὲ οἴκους ἡμετέρους σκύλων
omnem pretiosam substantiam reperiemus ; implebimus domos nostras spoliis :
ወጥሪቶ ፡ ብዙኀ ፡ ናስተጋብእ ፡ ወንምላእ ፡ አብያቲነ ፡ በርበሮ ።
We’ll find all valuable wealth. We’ll fill our houses with plunder.
1:14 ⧉ ⤴︎ גּ֭וֹרָ֣לְךָ תַּפִּ֣יל בְּתוֹכֵ֑נוּ כִּ֥יס אֶ֝חָ֗ד יִהְיֶ֥ה לְכֻלָּֽנוּ ׃
τὸν δὲ σὸν κλῆρον βάλε ἐν ἡμῖν κοινὸν δὲ βαλλάντιον κτησώμεθα πάντες καὶ μαρσίππιον ἓν γενηθήτω ἡμῖν
sortem mitte nobiscum , marsupium unum sit omnium nostrum :
ወአንተኒ ፡ ኅበር ፡ ምስሌነ ፡ ወአሐዱ ፡ ቊናማት ፡ ይኩነነ ፡ ለኵልነ ፡ ወመስነቅት ፡ አሐቲ ፡ ትኩነነ ።
You shall cast your lot among us. We’ll all have one purse”—
1:15 ⧉ ⤴︎ בְּנִ֗י אַל ־תֵּלֵ֣ךְ בְּדֶ֣רֶךְ אִתָּ֑ם מְנַ֥ע רַ֝גְלְךָ֗ מִנְּתִיבָתָֽם ׃
μὴ πορευθῇς ἐν ὁδῷ μετ’ αὐτῶν ἔκκλινον δὲ τὸν πόδα σου ἐκ τῶν τρίβων αὐτῶν
fili mi , ne ambules cum eis ; prohibe pedem tuum a semitis eorum :
ኢትሑር ፡ ወልድየ ፡ ምስሌሆሙ ፡ ፍኖተ ።
my son, don’t walk on the path with them. Keep your foot from their path,
1:16 ⧉ ⤴︎ כִּ֣י רַ֭גְלֵיהֶם לָרַ֣ע יָר֑וּצוּ וִ֝ימַהֲר֗וּ לִשְׁפׇּךְ ־דָּֽם ׃
οἱ γὰρ πόδες αὐτῶν εἰς κακίαν τρέχουσιν καὶ ταχινοὶ τοῦ ἐκχέαι αἷμα
pedes enim illorum ad malum currunt , et festinant ut effundant sanguinem .
አግኅሥ ፡ እገሪከ ፡ እምአሠሮሙ ፡ እስመ ፡ ለእከይ ፡ ይረውፃ ፡ እገሪሆሙ ፡ ወያፈጥና ፡ ለከዒወ ፡ ደም ።
for their feet run to evil. They hurry to shed blood.
1:17 ⧉ ⤴︎ כִּֽי ־חִ֭נָּם מְזֹרָ֣ה הָרָ֑שֶׁת בְּ֝עֵינֵ֗י כׇּל ־בַּ֥עַל כָּנָֽף ׃
οὐ γὰρ ἀδίκως ἐκτείνεται δίκτυα πτερωτοῖς
Frustra autem jacitur rete ante oculos pennatorum .
እስመ ፡ አኮ ፡ በከ ፡ ዘይረብቡ ፡ መሥገርተ ፡ ለሰብእ ።
For the net is spread in vain in the sight of any bird;
1:18 ⧉ ⤴︎ וְ֭הֵם לְדָמָ֣ם יֶאֱרֹ֑בוּ יִ֝צְפְּנ֗וּ לְנַפְשֹׁתָֽם ׃
αὐτοὶ γὰρ οἱ φόνου μετέχοντες θησαυρίζουσιν ἑαυτοῖς κακά ἡ δὲ καταστροφὴ ἀνδρῶν παρανόμων κακή
Ipsi quoque contra sanguinem suum insidiantur , et moliuntur fraudes contra animas suas .
እሙንቱሰ ፡ እለ ፡ ቀቲለ ፡ ለመዱ ፡ ይዘግቡ ፡ ሎሙ ፡ እከየ ፡ ወድቀቶሙ ፡ ለሰብእ ፡ ኃጥአን ፡ እኩይ ።
but these lay in wait for their own blood. They lurk secretly for their own lives.
1:19 ⧉ ⤴︎ כֵּ֗ן אׇ֭רְחוֹת כׇּל ־בֹּ֣צֵֽעַ בָּ֑צַע אֶת ־נֶ֖פֶשׁ בְּעָלָ֣יו יִקָּֽח ׃ {פ}
αὗται αἱ ὁδοί εἰσιν πάντων τῶν συντελούντων τὰ ἄνομα τῇ γὰρ ἀσεβείᾳ τὴν ἑαυτῶν ψυχὴν ἀφαιροῦνται
Sic semitae omnis avari : animas possidentium rapiunt .
ዝ ፡ ፍናው ፡ ውእቱ ፡ ለኵሎሙ ፡ እለ ፡ ይፌጽም ፡ ኃጣውአ ፡ ኃጢአት ፡ ወትዕግልት ፡ ነፍሶሙ ፡ ታኃጒል ።
So are the ways of everyone who is greedy for gain. It takes away the life of its owners.
1:20 ⧉ ⤴︎ חׇ֭כְמוֹת בַּח֣וּץ תָּרֹ֑נָּה בָּ֝רְחֹב֗וֹת תִּתֵּ֥ן קוֹלָֽהּ ׃
σοφία ἐν ἐξόδοις ὑμνεῖται ἐν δὲ πλατείαις παρρησίαν ἄγει
Sapientia foris praedicat ; in plateis dat vocem suam :
ጥበብ ፡ በፍናው ፡ ትሴባሕ ፡ ወበመራኅብት ፡ ትሁብ ፡ ቃላ ።
Wisdom calls aloud in the street. She utters her voice in the public squares.
1:21 ⧉ ⤴︎ בְּרֹ֥אשׁ הֹמִיּ֗וֹת תִּ֫קְרָ֥א בְּפִתְחֵ֖י שְׁעָרִ֥ים בָּעִ֗יר אֲמָרֶ֥יהָ תֹאמֵֽר ׃
ἐπ’ ἄκρων δὲ τειχέων κηρύσσεται ἐπὶ δὲ πύλαις δυναστῶν παρεδρεύει ἐπὶ δὲ πύλαις πόλεως θαρροῦσα λέγει
in capite turbarum clamitat ; in foribus portarum urbis profert verba sua , dicens :
ወውስተ ፡ አርእስተ ፡ ጥቅም ፡ ትሰበክ ፡ ወውስተ ፡ አናቅጺሆሙ ፡ ለኃያላን ፡ ትፀመድ ፡ ወውስተ ፡ አናቅጸ ፡ ሀገር ፡ ጥቡዐ ፡ ትብል ።
She calls at the head of noisy places. At the entrance of the city gates, she utters her words:
1:22 ⧉ ⤴︎ עַד ־מָתַ֣י ׀פְּתָיִם֮ תְּֽאֵהֲב֫וּ ־פֶ֥תִי וְלֵצִ֗ים לָ֭צוֹן חָמְד֣וּ לָהֶ֑ם וּ֝כְסִילִ֗ים יִשְׂנְאוּ ־דָֽעַת ׃
ὅσον ἂν χρόνον ἄκακοι ἔχωνται τῆς δικαιοσύνης οὐκ αἰσχυνθήσονται οἱ δὲ ἄφρονες τῆς ὕβρεως ὄντες ἐπιθυμηταί ἀσεβεῖς γενόμενοι ἐμίσησαν αἴσθησιν
Usquequo , parvuli , diligitis infantiam , et stulti ea quae sibi sunt noxia cupient , et imprudentes odibunt scientiam ?
መጠነ ፡ መዋዕል ፡ የዋሃን ፡ ቦሙ ፡ ጽድቅ ፡ ወኢይትኃፈሩ ።
“How long, you simple ones, will you love simplicity? How long will mockers delight themselves in mockery, and fools hate knowledge?
1:23 ⧉ ⤴︎ תָּשׁ֗וּבוּ לְֽת֫וֹכַחְתִּ֥י הִנֵּ֤ה אַבִּ֣יעָה לָכֶ֣ם רוּחִ֑י אוֹדִ֖יעָה דְבָרַ֣י אֶתְכֶֽם ׃
καὶ ὑπεύθυνοι ἐγένοντο ἐλέγχοις ἰδοὺ προήσομαι ὑμῖν ἐμῆς πνοῆς ῥῆσιν διδάξω δὲ ὑμᾶς τὸν ἐμὸν λόγον
convertimini ad correptionem meam . En proferam vobis spiritum meum , et ostendam vobis verba mea .
እስከ ፡ ማእዜኑ ፡ ረሲዓን ፡ ታፈቅሩ ፡ ስሕተተ ፡ ዓብዳንሰ ፡ ፈታውያነ ፡ ጽእለት ፡ እሙንቱ ፡ ወረሲዓነ ፡ ከዊኖሙ ፡ ጸልኡ ፡ አእምሮ ፡ ወርሱሐነ ፡ ኮኑ ፡ ለእለ ፡ ይዘልፍዎሙ ፡ ለምንት ፡ ትመይጡ ፡ ዘለፋየ ።
Turn at my reproof. Behold, I will pour out my spirit on you. I will make known my words to you.
1:24 ⧉ ⤴︎ יַ֣עַן קָ֭רָאתִי וַתְּמָאֵ֑נוּ נָטִ֥יתִי יָ֝דִ֗י וְאֵ֣ין מַקְשִֽׁיב ׃
ἐπειδὴ ἐκάλουν καὶ οὐχ ὑπηκούσατε καὶ ἐξέτεινον λόγους καὶ οὐ προσείχετε
Quia vocavi , et renuistis ; extendi manum meam , et non fuit qui aspiceret :
ወናሁ ፡ አነ ፡ እነግረክሙ ፡ እስትንፋሰ ፡ ቃልየ ፡ ወእሜህረክሙ ፡ ነገረ ፡ ዚአየ ።
Because I have called, and you have refused; I have stretched out my hand, and no one has paid attention;
1:25 ⧉ ⤴︎ וַתִּפְרְע֥וּ כׇל ־עֲצָתִ֑י וְ֝תוֹכַחְתִּ֗י לֹ֣א אֲבִיתֶֽם ׃
ἀλλὰ ἀκύρους ἐποιεῖτε ἐμὰς βουλάς τοῖς δὲ ἐμοῖς ἐλέγχοις ἠπειθήσατε
despexistis omne consilium meum , et increpationes meas neglexistis .
እስመ ፡ ጸዋዕኩ ፡ ወኢያውሣእክሙኒ ፡ ሰፋሕኩ ፡ እደውየ ፡ ወኢያጽማእክሙኒ ።
but you have ignored all my counsel, and wanted none of my reproof;
1:26 ⧉ ⤴︎ גַּם ־אֲ֭נִי בְּאֵידְכֶ֣ם אֶשְׂחָ֑ק אֶ֝לְעַ֗ג בְּבֹ֣א פַחְדְּכֶֽם ׃
τοιγαροῦν κἀγὼ τῇ ὑμετέρᾳ ἀπωλείᾳ ἐπιγελάσομαι καταχαροῦμαι δέ ἡνίκα ἂν ἔρχηται ὑμῖν ὄλεθρος
Ego quoque in interitu vestro ridebo , et subsannabo cum vobis id quod timebatis advenerit .
ወአብዛኅኩ ፡ ነገረ ፡ ወኢተሰጠውክሙኒ ፡ ወምኑነ ፡ ረሰይክሙ ፡ ትእዛዝየ ፡ ወዘለፋየኒ ፡ ኢነጸርክሙ ።
I also will laugh at your disaster. I will mock when calamity overtakes you,
1:27 ⧉ ⤴︎ בְּבֹ֤א (כשאוה ) [כְשׁוֹאָ֨ה ׀] פַּחְדְּכֶ֗ם וְֽ֭אֵידְכֶם כְּסוּפָ֣ה יֶאֱתֶ֑ה בְּבֹ֥א עֲ֝לֵיכֶ֗ם צָרָ֥ה וְצוּקָֽה ׃
καὶ ὡς ἂν ἀφίκηται ὑμῖν ἄφνω θόρυβος ἡ δὲ καταστροφὴ ὁμοίως καταιγίδι παρῇ καὶ ὅταν ἔρχηται ὑμῖν θλῖψις καὶ πολιορκία ἢ ὅταν ἔρχηται ὑμῖν ὄλεθρος
Cum irruerit repentina calamitas , et interitus quasi tempestas ingruerit ; quando venerit super vos tribulatio et angustia :
ወአነሂ ፡ በኃጒልክሙ ፡ አስሕቅ ፡ ወእትፌሣሕ ፡ ሶበ ፡ ይመጽአክሙ ፡ ግብተ ፡ ተሠርዎ ።
when calamity overtakes you like a storm, when your disaster comes on like a whirlwind, when distress and anguish come on you.
1:28 ⧉ ⤴︎ אָ֣ז יִ֭קְרָאֻנְנִי וְלֹ֣א אֶעֱנֶ֑ה יְ֝שַׁחֲרֻ֗נְנִי וְלֹ֣א יִמְצָאֻֽנְנִי ׃
ἔσται γὰρ ὅταν ἐπικαλέσησθέ με ἐγὼ δὲ οὐκ εἰσακούσομαι ὑμῶν ζητήσουσίν με κακοὶ καὶ οὐχ εὑρήσουσιν
tunc invocabunt me , et non exaudiam ; mane consurgent , et non invenient me :
ወሶበ ፡ ይመጽአክሙ ፡ ግብተ ፡ ሀከከ ፡ ወሙስናሂ ፡ ከማሁ ፡ ሶበ ፡ ይመጽአክሙ ፡ ለአሥግሮሙ ፡ ወሶበ ፡ ይመጽአክሙ ፡ ምንዳቤ ፡ ወተፄውዎ ፡ ሀሎኩ ፡ ህየ ።
Then they will call on me, but I will not answer. They will seek me diligently, but they will not find me,
1:29 ⧉ ⤴︎ תַּ֭חַת כִּֽי ־שָׂ֣נְאוּ דָ֑עַת וְיִרְאַ֥ת יְ֝הֹוָ֗ה לֹ֣א בָחָֽרוּ ׃
ἐμίσησαν γὰρ σοφίαν τὸν δὲ φόβον τοῦ κυρίου οὐ προείλαντο
eo quod exosam habuerint disciplinam , et timorem Domini non susceperint ,
ወሶበ ፡ ትጼውዑኒ ፡ አነሂ ፡ ኢይሰምዐክሙ ፡ የኃሥሡኒ ፡ እኩያን ፡ ወኢይረክቡኒ ።
because they hated knowledge, and didn’t choose the fear of Yahweh.
1:30 ⧉ ⤴︎ לֹא ־אָב֥וּ לַעֲצָתִ֑י נָ֝אֲצ֗וּ כׇּל ־תּוֹכַחְתִּֽי ׃
οὐδὲ ἤθελον ἐμαῖς προσέχειν βουλαῖς ἐμυκτήριζον δὲ ἐμοὺς ἐλέγχους
nec acquieverint consilio meo , et detraxerint universae correptioni meae .
እስመ ፡ ጸልእዋ ፡ ለጥበብ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔርኒ ፡ ይስምዑ ፡ ኢፈቀዱ ።
They wanted none of my counsel. They despised all my reproof.
1:31 ⧉ ⤴︎ וְֽ֭יֹאכְלוּ מִפְּרִ֣י דַרְכָּ֑ם וּֽמִמֹּעֲצֹ֖תֵיהֶ֣ם יִשְׂבָּֽעוּ ׃
τοιγαροῦν ἔδονται τῆς ἑαυτῶν ὁδοῦ τοὺς καρποὺς καὶ τῆς ἑαυτῶν ἀσεβείας πλησθήσονται
Comedent igitur fructus viae suae , suisque consiliis saturabuntur .
ወኢፈቀዱ ፡ ይነጽሩ ፡ ዘዚአየ ፡ ምክረ ፡ ወያስተራኵሱ ፡ ኵሎ ፡ ዘዚአየ ፡ ዘለፋ ።
Therefore they will eat of the fruit of their own way, and be filled with their own schemes.
1:32 ⧉ ⤴︎ כִּ֤י מְשׁוּבַ֣ת פְּתָיִ֣ם תַּהַרְגֵ֑ם וְשַׁלְוַ֖ת כְּסִילִ֣ים תְּאַבְּדֵֽם ׃
ἀνθ’ ὧν γὰρ ἠδίκουν νηπίους φονευθήσονται καὶ ἐξετασμὸς ἀσεβεῖς ὀλεῖ
Aversio parvulorum interficiet eos , et prosperitas stultorum perdet illos .
እንከሰኬ ፡ ይብልዑ ፡ ፍሬ ፡ ምግባሮሙ ፡ ወበዘዚአሆሙ ፡ ኃጢአት ፡ ይጽገቡ ።
For the backsliding of the simple will kill them. The careless ease of fools will destroy them.
1:33 ⧉ ⤴︎ וְשֹׁמֵ֣עַֽ לִ֭י יִשְׁכׇּן ־בֶּ֑טַח וְ֝שַׁאֲנַ֗ן מִפַּ֥חַד רָעָֽה ׃ {פ}
ὁ δὲ ἐμοῦ ἀκούων κατασκηνώσει ἐπ’ ἐλπίδι καὶ ἡσυχάσει ἀφόβως ἀπὸ παντὸς κακοῦ
Qui autem me audierit , absque terrore requiescet , et abundantia perfruetur , timore malorum sublato .
እስመ ፡ ኢተመይጦቶሙ ፡ ለዓብዳን ፡ ትቀትሎሙ ፡ እምእንተ ፡ ገፍዑ ፡ ደቂቅ ፡ ይትቀተሉ ፡ ወሐተታሆሙ ፡ ለረሲዓን ፡ ትቀትሎሙ ።
But whoever listens to me will dwell securely, and will be at ease, without fear of harm.”
1:34 ⧉ ⤴︎ — — — ወዘሰ ፡ ኪያየ ፡ ይሄሉ ፡ በተስፋ ፡ ወየዓርፍ ፡ ዘእንበለ ፡ ድንጋፄ ፡ እምኵሉ ፡ እኩይ ።
But whoever listens to me will dwell securely, and will be at ease, without fear of harm.”