| 1:1 | מִ֭שְׁלֵי שְׁלֹמֹ֣ה בֶן־דָּוִ֑ד מֶ֝֗לֶךְ יִשְׂרָאֵֽל׃ | παροιμίαι Σαλωμῶντος υἱοῦ Δαυιδ ὃς ἐβασίλευσεν ἐν Ισραηλ | Parabolae Salomonis, filii David, regis Israël, | ምሳሌያተ፡ ሰሎሞን፡ ወልደ፡ ዳዊት፡ ዘነግሠ፡ ለእስራኤል፡ በኢየሩሳሌም። |
|---|
| 1:2 | לָדַ֣עַת חׇכְמָ֣ה וּמוּסָ֑ר לְ֝הָבִ֗ין אִמְרֵ֥י בִינָֽה׃ | γνῶναι σοφίαν καὶ παιδείαν νοῆσαί τε λόγους φρονήσεως | ad sciendam sapientiam et disciplinam ; | ለአእምሮ፡ ጥበብ፡ ወተግሣፅ፡ ወለአእምሮ፡ ቃለ፡ ጥበብ። |
|---|
| 1:3 | לָ֭קַחַת מוּסַ֣ר הַשְׂכֵּ֑ל צֶ֥דֶק וּ֝מִשְׁפָּ֗ט וּמֵשָׁרִֽים׃ | δέξασθαί τε στροφὰς λόγων νοῆσαί τε δικαιοσύνην ἀληθῆ καὶ κρίμα κατευθύνειν | ad intelligenda verba prudentiae, et suscipiendam eruditionem doctrinae, justitiam, et judicium, et aequitatem : | ወለተወክፎ፡ መይጠ፡ ቃል፡ ወለአእምሮ፡ ጽድቅ፡ ዘበአማን። |
|---|
| 1:4 | לָתֵ֣ת לִפְתָאיִ֣ם עׇרְמָ֑ה לְ֝נַ֗עַר דַּ֣עַת וּמְזִמָּֽה׃ | ἵνα δῷ ἀκάκοις πανουργίαν παιδὶ δὲ νέῳ αἴσθησίν τε καὶ ἔννοιαν | ut detur parvulis astutia, adolescenti scientia et intellectus. | ወለአርትዖ፡ ፍትሕ፡ ከመ፡ የሀቦሙ፡ ጥበበ፡ ለየዋሃን፡ ለሕፃናት፡ ወለወራዙት፡ ተዐውቆ፡ ወአእምሮ። |
|---|
| 1:5 | יִשְׁמַ֣ע חָ֭כָם וְי֣וֹסֶף לֶ֑קַח וְ֝נָב֗וֹן תַּחְבֻּל֥וֹת יִקְנֶֽה׃ | τῶνδε γὰρ ἀκούσας σοφὸς σοφώτερος ἔσται ὁ δὲ νοήμων κυβέρνησιν κτήσεται | Audiens sapiens, sapientior erit, et intelligens gubernacula possidebit. | ዘንተ፡ እምከመ፡ ሰምዐ፡ ጠቢብ፡ ይዌስከ፡ ጥበበ። |
|---|
| 1:6 | לְהָבִ֣ין מָ֭שָׁל וּמְלִיצָ֑ה דִּבְרֵ֥י חֲ֝כָמִ֗ים וְחִידֹתָֽם׃ | νοήσει τε παραβολὴν καὶ σκοτεινὸν λόγον ῥήσεις τε σοφῶν καὶ αἰνίγματα | Animadvertet parabolam et interpretationem, verba sapientum et aenigmata eorum. | ወዘሰ፡ አጥረየ፡ ሐዳፈ፡ የአምር፡ ምሳሌ፡ ወሥውረ፡ ነገረ፡ ነገረ፡ ጠቢባን፡ በቅጽበት። |
|---|
| 1:7 | יִרְאַ֣ת יְ֭הֹוָה רֵאשִׁ֣ית דָּ֑עַת חׇכְמָ֥ה וּ֝מוּסָ֗ר אֱוִילִ֥ים בָּֽזוּ׃ {פ} | ἀρχὴ σοφίας φόβος θεοῦ σύνεσις δὲ ἀγαθὴ πᾶσι τοῖς ποιοῦσιν αὐτήν εὐσέβεια δὲ εἰς θεὸν ἀρχὴ αἰσθήσεως σοφίαν δὲ καὶ παιδείαν ἀσεβεῖς ἐξουθενήσουσιν | Timor Domini principium sapientiae ; sapientiam atque doctrinam stulti despiciunt. | ቀዳሚሃ፡ ለጥበብ፡ ፈሪሀ፡ እግዚአብሔር፡ ወአእምሮ፡ ሠናይት፡ ለኵሉ፡ ዘይገብራ፡ ፈሪሀ፡ እግዚአብሔር፡ ቀዳሜ፡ ተዐውቆ፡ ጥበበ፡ ወተግሣፀ፡ ይሜንኑ፡ ረሲዓን። |
|---|
| 1:8 | שְׁמַ֣ע בְּ֭נִי מוּסַ֣ר אָבִ֑יךָ וְאַל־תִּ֝טֹּ֗שׁ תּוֹרַ֥ת אִמֶּֽךָ׃ | ἄκουε υἱέ παιδείαν πατρός σου καὶ μὴ ἀπώσῃ θεσμοὺς μητρός σου | Audi, fili mi, disciplinam patris tui, et ne dimittas legem matris tuae : | ስማዕ፡ ወልድየ፡ ሕገገ፡ አቡከ፡ ወኢትትኀየይ፡ ትእዛዘ፡ እምከ። |
|---|
| 1:9 | כִּ֤י׀ לִוְיַ֤ת חֵ֓ן הֵ֬ם לְרֹאשֶׁ֑ךָ וַ֝עֲנָקִ֗ים לְגַרְגְּרֹתֶֽךָ׃ | στέφανον γὰρ χαρίτων δέξῃ σῇ κορυφῇ καὶ κλοιὸν χρύσεον περὶ σῷ τραχήλῳ | ut addatur gratia capiti tuo, et torques collo tuo. | አክሊለ፡ ክብር፡ ትነሥእ፡ ለርእስከ፡ ወባዝግና፡ ወርቅ፡ ለክሳድከ። |
|---|
| 1:10 | בְּנִ֡י אִם־יְפַתּ֥וּךָ חַ֝טָּאִ֗ים אַל־תֹּבֵֽא׃ | υἱέ μή σε πλανήσωσιν ἄνδρες ἀσεβεῖς μηδὲ βουληθῇς ἐὰν παρακαλέσωσί σε λέγοντες | Fili mi, si te lactaverint peccatores, ne acquiescas eis. | ኦ፡ ወልድየ፡ ኢያስሕቱከ፡ ሰብእ፡ ረሲዓን፡ ወኢትፍቅድ፡ እመ፡ አስተብቊዑከ፡ እንዘ፡ ይብሉ፡ ነዓ፡ ተሳተፍ፡ ምስሌነ፡ ደመ። |
|---|
| 1:11 | אִם־יֹאמְרוּ֮ לְכָ֢ה אִ֫תָּ֥נוּ נֶאֶרְבָ֥ה לְדָ֑ם נִצְפְּנָ֖ה לְנָקִ֣י חִנָּֽם׃ | ἐλθὲ μεθ’ ἡμῶν κοινώνησον αἵματος κρύψωμεν δὲ εἰς γῆν ἄνδρα δίκαιον ἀδίκως | Si dixerint : Veni nobiscum, insidiemur sanguini ; abscondamus tendiculas contra insontem frustra ; | ወንድፍን፡ ውስተ፡ ምድር፡ ብእሴ፡ ጻድቀ፡ በዓመፃ። |
|---|
| 1:12 | נִ֭בְלָעֵם כִּשְׁא֣וֹל חַיִּ֑ים וּ֝תְמִימִ֗ים כְּי֣וֹרְדֵי בֽוֹר׃ | καταπίωμεν δὲ αὐτὸν ὥσπερ ᾅδης ζῶντα καὶ ἄρωμεν αὐτοῦ τὴν μνήμην ἐκ γῆς | deglutiamus eum sicut infernus viventem, et integrum quasi descendentem in lacum ; | ወነኀጦ፡ ከመ፡ ገሃነም፡ ሕያዎ፡ ወንስዓር፡ እምድር፡ ዝክሮ። |
|---|
| 1:13 | כׇּל־ה֣וֹן יָקָ֣ר נִמְצָ֑א נְמַלֵּ֖א בָתֵּ֣ינוּ שָׁלָֽל׃ | τὴν κτῆσιν αὐτοῦ τὴν πολυτελῆ καταλαβώμεθα πλήσωμεν δὲ οἴκους ἡμετέρους σκύλων | omnem pretiosam substantiam reperiemus ; implebimus domos nostras spoliis : | ወጥሪቶ፡ ብዙኀ፡ ናስተጋብእ፡ ወንምላእ፡ አብያቲነ፡ በርበሮ። |
|---|
| 1:14 | גּ֭וֹרָ֣לְךָ תַּפִּ֣יל בְּתוֹכֵ֑נוּ כִּ֥יס אֶ֝חָ֗ד יִהְיֶ֥ה לְכֻלָּֽנוּ׃ | τὸν δὲ σὸν κλῆρον βάλε ἐν ἡμῖν κοινὸν δὲ βαλλάντιον κτησώμεθα πάντες καὶ μαρσίππιον ἓν γενηθήτω ἡμῖν | sortem mitte nobiscum, marsupium unum sit omnium nostrum : | ወአንተኒ፡ ኅበር፡ ምስሌነ፡ ወአሐዱ፡ ቊናማት፡ ይኩነነ፡ ለኵልነ፡ ወመስነቅት፡ አሐቲ፡ ትኩነነ። |
|---|
| 1:15 | בְּנִ֗י אַל־תֵּלֵ֣ךְ בְּדֶ֣רֶךְ אִתָּ֑ם מְנַ֥ע רַ֝גְלְךָ֗ מִנְּתִיבָתָֽם׃ | μὴ πορευθῇς ἐν ὁδῷ μετ’ αὐτῶν ἔκκλινον δὲ τὸν πόδα σου ἐκ τῶν τρίβων αὐτῶν | fili mi, ne ambules cum eis ; prohibe pedem tuum a semitis eorum : | ኢትሑር፡ ወልድየ፡ ምስሌሆሙ፡ ፍኖተ። |
|---|
| 1:16 | כִּ֣י רַ֭גְלֵיהֶם לָרַ֣ע יָר֑וּצוּ וִ֝ימַהֲר֗וּ לִשְׁפׇּךְ־דָּֽם׃ | οἱ γὰρ πόδες αὐτῶν εἰς κακίαν τρέχουσιν καὶ ταχινοὶ τοῦ ἐκχέαι αἷμα | pedes enim illorum ad malum currunt, et festinant ut effundant sanguinem. | አግኅሥ፡ እገሪከ፡ እምአሠሮሙ፡ እስመ፡ ለእከይ፡ ይረውፃ፡ እገሪሆሙ፡ ወያፈጥና፡ ለከዒወ፡ ደም። |
|---|
| 1:17 | כִּֽי־חִ֭נָּם מְזֹרָ֣ה הָרָ֑שֶׁת בְּ֝עֵינֵ֗י כׇּל־בַּ֥עַל כָּנָֽף׃ | οὐ γὰρ ἀδίκως ἐκτείνεται δίκτυα πτερωτοῖς | Frustra autem jacitur rete ante oculos pennatorum. | እስመ፡ አኮ፡ በከ፡ ዘይረብቡ፡ መሥገርተ፡ ለሰብእ። |
|---|
| 1:18 | וְ֭הֵם לְדָמָ֣ם יֶאֱרֹ֑בוּ יִ֝צְפְּנ֗וּ לְנַפְשֹׁתָֽם׃ | αὐτοὶ γὰρ οἱ φόνου μετέχοντες θησαυρίζουσιν ἑαυτοῖς κακά ἡ δὲ καταστροφὴ ἀνδρῶν παρανόμων κακή | Ipsi quoque contra sanguinem suum insidiantur, et moliuntur fraudes contra animas suas. | እሙንቱሰ፡ እለ፡ ቀቲለ፡ ለመዱ፡ ይዘግቡ፡ ሎሙ፡ እከየ፡ ወድቀቶሙ፡ ለሰብእ፡ ኃጥአን፡ እኩይ። |
|---|
| 1:19 | כֵּ֗ן אׇ֭רְחוֹת כׇּל־בֹּ֣צֵֽעַ בָּ֑צַע אֶת־נֶ֖פֶשׁ בְּעָלָ֣יו יִקָּֽח׃ {פ} | αὗται αἱ ὁδοί εἰσιν πάντων τῶν συντελούντων τὰ ἄνομα τῇ γὰρ ἀσεβείᾳ τὴν ἑαυτῶν ψυχὴν ἀφαιροῦνται | Sic semitae omnis avari : animas possidentium rapiunt. | ዝ፡ ፍናው፡ ውእቱ፡ ለኵሎሙ፡ እለ፡ ይፌጽም፡ ኃጣውአ፡ ኃጢአት፡ ወትዕግልት፡ ነፍሶሙ፡ ታኃጒል። |
|---|
| 1:20 | חׇ֭כְמוֹת בַּח֣וּץ תָּרֹ֑נָּה בָּ֝רְחֹב֗וֹת תִּתֵּ֥ן קוֹלָֽהּ׃ | σοφία ἐν ἐξόδοις ὑμνεῖται ἐν δὲ πλατείαις παρρησίαν ἄγει | Sapientia foris praedicat ; in plateis dat vocem suam : | ጥበብ፡ በፍናው፡ ትሴባሕ፡ ወበመራኅብት፡ ትሁብ፡ ቃላ። |
|---|
| 1:21 | בְּרֹ֥אשׁ הֹמִיּ֗וֹת תִּ֫קְרָ֥א בְּפִתְחֵ֖י שְׁעָרִ֥ים בָּעִ֗יר אֲמָרֶ֥יהָ תֹאמֵֽר׃ | ἐπ’ ἄκρων δὲ τειχέων κηρύσσεται ἐπὶ δὲ πύλαις δυναστῶν παρεδρεύει ἐπὶ δὲ πύλαις πόλεως θαρροῦσα λέγει | in capite turbarum clamitat ; in foribus portarum urbis profert verba sua, dicens : | ወውስተ፡ አርእስተ፡ ጥቅም፡ ትሰበክ፡ ወውስተ፡ አናቅጺሆሙ፡ ለኃያላን፡ ትፀመድ፡ ወውስተ፡ አናቅጸ፡ ሀገር፡ ጥቡዐ፡ ትብል። |
|---|
| 1:22 | עַד־מָתַ֣י׀פְּתָיִם֮ תְּֽאֵהֲב֫וּ־פֶ֥תִי וְלֵצִ֗ים לָ֭צוֹן חָמְד֣וּ לָהֶ֑ם וּ֝כְסִילִ֗ים יִשְׂנְאוּ־דָֽעַת׃ | ὅσον ἂν χρόνον ἄκακοι ἔχωνται τῆς δικαιοσύνης οὐκ αἰσχυνθήσονται οἱ δὲ ἄφρονες τῆς ὕβρεως ὄντες ἐπιθυμηταί ἀσεβεῖς γενόμενοι ἐμίσησαν αἴσθησιν | Usquequo, parvuli, diligitis infantiam, et stulti ea quae sibi sunt noxia cupient, et imprudentes odibunt scientiam ? | መጠነ፡ መዋዕል፡ የዋሃን፡ ቦሙ፡ ጽድቅ፡ ወኢይትኃፈሩ። |
|---|
| 1:23 | תָּשׁ֗וּבוּ לְֽת֫וֹכַחְתִּ֥י הִנֵּ֤ה אַבִּ֣יעָה לָכֶ֣ם רוּחִ֑י אוֹדִ֖יעָה דְבָרַ֣י אֶתְכֶֽם׃ | καὶ ὑπεύθυνοι ἐγένοντο ἐλέγχοις ἰδοὺ προήσομαι ὑμῖν ἐμῆς πνοῆς ῥῆσιν διδάξω δὲ ὑμᾶς τὸν ἐμὸν λόγον | convertimini ad correptionem meam. En proferam vobis spiritum meum, et ostendam vobis verba mea. | እስከ፡ ማእዜኑ፡ ረሲዓን፡ ታፈቅሩ፡ ስሕተተ፡ ዓብዳንሰ፡ ፈታውያነ፡ ጽእለት፡ እሙንቱ፡ ወረሲዓነ፡ ከዊኖሙ፡ ጸልኡ፡ አእምሮ፡ ወርሱሐነ፡ ኮኑ፡ ለእለ፡ ይዘልፍዎሙ፡ ለምንት፡ ትመይጡ፡ ዘለፋየ። |
|---|
| 1:24 | יַ֣עַן קָ֭רָאתִי וַתְּמָאֵ֑נוּ נָטִ֥יתִי יָ֝דִ֗י וְאֵ֣ין מַקְשִֽׁיב׃ | ἐπειδὴ ἐκάλουν καὶ οὐχ ὑπηκούσατε καὶ ἐξέτεινον λόγους καὶ οὐ προσείχετε | Quia vocavi, et renuistis ; extendi manum meam, et non fuit qui aspiceret : | ወናሁ፡ አነ፡ እነግረክሙ፡ እስትንፋሰ፡ ቃልየ፡ ወእሜህረክሙ፡ ነገረ፡ ዚአየ። |
|---|
| 1:25 | וַתִּפְרְע֥וּ כׇל־עֲצָתִ֑י וְ֝תוֹכַחְתִּ֗י לֹ֣א אֲבִיתֶֽם׃ | ἀλλὰ ἀκύρους ἐποιεῖτε ἐμὰς βουλάς τοῖς δὲ ἐμοῖς ἐλέγχοις ἠπειθήσατε | despexistis omne consilium meum, et increpationes meas neglexistis. | እስመ፡ ጸዋዕኩ፡ ወኢያውሣእክሙኒ፡ ሰፋሕኩ፡ እደውየ፡ ወኢያጽማእክሙኒ። |
|---|
| 1:26 | גַּם־אֲ֭נִי בְּאֵידְכֶ֣ם אֶשְׂחָ֑ק אֶ֝לְעַ֗ג בְּבֹ֣א פַחְדְּכֶֽם׃ | τοιγαροῦν κἀγὼ τῇ ὑμετέρᾳ ἀπωλείᾳ ἐπιγελάσομαι καταχαροῦμαι δέ ἡνίκα ἂν ἔρχηται ὑμῖν ὄλεθρος | Ego quoque in interitu vestro ridebo, et subsannabo cum vobis id quod timebatis advenerit. | ወአብዛኅኩ፡ ነገረ፡ ወኢተሰጠውክሙኒ፡ ወምኑነ፡ ረሰይክሙ፡ ትእዛዝየ፡ ወዘለፋየኒ፡ ኢነጸርክሙ። |
|---|
| 1:27 | בְּבֹ֤א (כשאוה) [כְשׁוֹאָ֨ה׀] פַּחְדְּכֶ֗ם וְֽ֭אֵידְכֶם כְּסוּפָ֣ה יֶאֱתֶ֑ה בְּבֹ֥א עֲ֝לֵיכֶ֗ם צָרָ֥ה וְצוּקָֽה׃ | καὶ ὡς ἂν ἀφίκηται ὑμῖν ἄφνω θόρυβος ἡ δὲ καταστροφὴ ὁμοίως καταιγίδι παρῇ καὶ ὅταν ἔρχηται ὑμῖν θλῖψις καὶ πολιορκία ἢ ὅταν ἔρχηται ὑμῖν ὄλεθρος | Cum irruerit repentina calamitas, et interitus quasi tempestas ingruerit ; quando venerit super vos tribulatio et angustia : | ወአነሂ፡ በኃጒልክሙ፡ አስሕቅ፡ ወእትፌሣሕ፡ ሶበ፡ ይመጽአክሙ፡ ግብተ፡ ተሠርዎ። |
|---|
| 1:28 | אָ֣ז יִ֭קְרָאֻנְנִי וְלֹ֣א אֶעֱנֶ֑ה יְ֝שַׁחֲרֻ֗נְנִי וְלֹ֣א יִמְצָאֻֽנְנִי׃ | ἔσται γὰρ ὅταν ἐπικαλέσησθέ με ἐγὼ δὲ οὐκ εἰσακούσομαι ὑμῶν ζητήσουσίν με κακοὶ καὶ οὐχ εὑρήσουσιν | tunc invocabunt me, et non exaudiam ; mane consurgent, et non invenient me : | ወሶበ፡ ይመጽአክሙ፡ ግብተ፡ ሀከከ፡ ወሙስናሂ፡ ከማሁ፡ ሶበ፡ ይመጽአክሙ፡ ለአሥግሮሙ፡ ወሶበ፡ ይመጽአክሙ፡ ምንዳቤ፡ ወተፄውዎ፡ ሀሎኩ፡ ህየ። |
|---|
| 1:29 | תַּ֭חַת כִּֽי־שָׂ֣נְאוּ דָ֑עַת וְיִרְאַ֥ת יְ֝הֹוָ֗ה לֹ֣א בָחָֽרוּ׃ | ἐμίσησαν γὰρ σοφίαν τὸν δὲ φόβον τοῦ κυρίου οὐ προείλαντο | eo quod exosam habuerint disciplinam, et timorem Domini non susceperint, | ወሶበ፡ ትጼውዑኒ፡ አነሂ፡ ኢይሰምዐክሙ፡ የኃሥሡኒ፡ እኩያን፡ ወኢይረክቡኒ። |
|---|
| 1:30 | לֹא־אָב֥וּ לַעֲצָתִ֑י נָ֝אֲצ֗וּ כׇּל־תּוֹכַחְתִּֽי׃ | οὐδὲ ἤθελον ἐμαῖς προσέχειν βουλαῖς ἐμυκτήριζον δὲ ἐμοὺς ἐλέγχους | nec acquieverint consilio meo, et detraxerint universae correptioni meae. | እስመ፡ ጸልእዋ፡ ለጥበብ፡ ቃለ፡ እግዚአብሔርኒ፡ ይስምዑ፡ ኢፈቀዱ። |
|---|
| 1:31 | וְֽ֭יֹאכְלוּ מִפְּרִ֣י דַרְכָּ֑ם וּֽמִמֹּעֲצֹ֖תֵיהֶ֣ם יִשְׂבָּֽעוּ׃ | τοιγαροῦν ἔδονται τῆς ἑαυτῶν ὁδοῦ τοὺς καρποὺς καὶ τῆς ἑαυτῶν ἀσεβείας πλησθήσονται | Comedent igitur fructus viae suae, suisque consiliis saturabuntur. | ወኢፈቀዱ፡ ይነጽሩ፡ ዘዚአየ፡ ምክረ፡ ወያስተራኵሱ፡ ኵሎ፡ ዘዚአየ፡ ዘለፋ። |
|---|
| 1:32 | כִּ֤י מְשׁוּבַ֣ת פְּתָיִ֣ם תַּהַרְגֵ֑ם וְשַׁלְוַ֖ת כְּסִילִ֣ים תְּאַבְּדֵֽם׃ | ἀνθ’ ὧν γὰρ ἠδίκουν νηπίους φονευθήσονται καὶ ἐξετασμὸς ἀσεβεῖς ὀλεῖ | Aversio parvulorum interficiet eos, et prosperitas stultorum perdet illos. | እንከሰኬ፡ ይብልዑ፡ ፍሬ፡ ምግባሮሙ፡ ወበዘዚአሆሙ፡ ኃጢአት፡ ይጽገቡ። |
|---|
| 1:33 | וְשֹׁמֵ֣עַֽ לִ֭י יִשְׁכׇּן־בֶּ֑טַח וְ֝שַׁאֲנַ֗ן מִפַּ֥חַד רָעָֽה׃ {פ} | ὁ δὲ ἐμοῦ ἀκούων κατασκηνώσει ἐπ’ ἐλπίδι καὶ ἡσυχάσει ἀφόβως ἀπὸ παντὸς κακοῦ | Qui autem me audierit, absque terrore requiescet, et abundantia perfruetur, timore malorum sublato. | እስመ፡ ኢተመይጦቶሙ፡ ለዓብዳን፡ ትቀትሎሙ፡ እምእንተ፡ ገፍዑ፡ ደቂቅ፡ ይትቀተሉ፡ ወሐተታሆሙ፡ ለረሲዓን፡ ትቀትሎሙ። |
|---|
| 1:34 | — | — | — | ወዘሰ፡ ኪያየ፡ ይሄሉ፡ በተስፋ፡ ወየዓርፍ፡ ዘእንበለ፡ ድንጋፄ፡ እምኵሉ፡ እኩይ። |
|---|