| 140:0 | לַמְנַצֵּ֗חַ מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד׃ | εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τῷ Δαυιδ | In finem. Psalmus David. | ፍጻሜ ፡ መዝሙር ፡ ዘዳዊት ። አድኅነኒ ፡ እግዚኦ ፡ እምብእሲ ፡ እኩይ ፤ ወእምሰብእ ፡ ዐመፂ ፡ ባልሐኒ ። |
|---|
| 140:1 | חַלְּצֵ֣נִי יְ֭הֹוָה מֵאָדָ֣ם רָ֑ע מֵאִ֖ישׁ חֲמָסִ֣ים תִּנְצְרֵֽנִי׃ | ἐξελοῦ με κύριε ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ ἀπὸ ἀνδρὸς ἀδίκου ῥῦσαί με | Eripe me, Domine, ab homine malo ; a viro iniquo eripe me. | እለ ፡ ዐመፃ ፡ መከሩ ፡ በልቦሙ ፤ ኵሎ ፡ አሚረ ፡ ይረውዱኒ ፡ ይቅትሉኒ ። |
|---|
| 140:2 | אֲשֶׁ֤ר חָשְׁב֣וּ רָע֣וֹת בְּלֵ֑ב כׇּל־י֝֗וֹם יָג֥וּרוּ מִלְחָמֽוֹת׃ | οἵτινες ἐλογίσαντο ἀδικίας ἐν καρδίᾳ ὅλην τὴν ἡμέραν παρετάσσοντο πολέμους | Qui cogitaverunt iniquitates in corde, tota die constituebant praelia. | ወአብልኁ ፡ ልሳኖሙ ፡ ከመ ፡ አርዌ ፡ ምድር ፤ ሕምዘ ፡ አርዌ ፡ ምድር ፡ ታሕተ ፡ ከናፍሪሆሙ ። |
|---|
| 140:3 | שָׁ֥נְנ֣וּ לְשׁוֹנָם֮ כְּֽמוֹ־נָ֫חָ֥שׁ חֲמַ֥ת עַכְשׁ֑וּב תַּ֖חַת שְׂפָתֵ֣ימוֹ סֶֽלָה׃ | ἠκόνησαν γλῶσσαν αὐτῶν ὡσεὶ ὄφεως ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν διάψαλμα | Acuerunt linguas suas sicut serpentis ; venenum aspidum sub labiis eorum. | ዕቅበኒ ፡ እግዚኦ ፡ እምእደ ፡ ኃጥኣን ፡ ወእምብእሲ ፡ ዐመፂ ፡ አድኅነኒ ፤ |
|---|
| 140:4 | שׇׁמְרֵ֤נִי יְהֹוָ֨ה׀ מִ֘ידֵ֤י רָשָׁ֗ע מֵאִ֣ישׁ חֲמָסִ֣ים תִּנְצְרֵ֑נִי אֲשֶׁ֥ר חָ֝שְׁב֗וּ לִדְח֥וֹת פְּעָמָֽי׃ | φύλαξόν με κύριε ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ ἀπὸ ἀνθρώπων ἀδίκων ἐξελοῦ με οἵτινες ἐλογίσαντο ὑποσκελίσαι τὰ διαβήματά μου | Custodi me, Domine, de manu peccatoris, et ab hominibus iniquis eripe me. Qui cogitaverunt supplantare gressus meos : | እለ ፡ መከሩ ፡ ያዕቅጹ ፡ መከየድየ ። ወኀብኡ ፡ ሊተ ፡ መሥገርተ ፡ ዕቡያን ፤ |
|---|
| 140:5 | טָ֥מְנֽוּ־גֵאִ֨ים׀ פַּ֡ח לִ֗י וַחֲבָלִ֗ים פָּ֣רְשׂוּ רֶ֭שֶׁת לְיַד־מַעְגָּ֑ל מֹקְשִׁ֖ים שָׁתוּ־לִ֣י סֶֽלָה׃ | ἔκρυψαν ὑπερήφανοι παγίδα μοι καὶ σχοινία διέτειναν παγίδας τοῖς ποσίν μου ἐχόμενα τρίβου σκάνδαλον ἔθεντό μοι διάψαλμα | absconderunt superbi laqueum mihi. Et funes extenderunt in laqueum ; juxta iter, scandalum posuerunt mihi. | ወሠተሩ ፡ አሕባለ ፡ መሣግር ፡ ለእገርየ ፤ ወአንበሩ ፡ ዕቅፍተ ፡ ውስተ ፡ ፍኖትየ ። |
|---|
| 140:6 | אָמַ֣רְתִּי לַ֭יהֹוָה אֵ֣לִי אָ֑תָּה הַאֲזִ֥ינָה יְ֝הֹוָ֗ה ק֣וֹל תַּחֲנוּנָֽי׃ | εἶπα τῷ κυρίῳ θεός μου εἶ σύ ἐνώτισαι κύριε τὴν φωνὴν τῆς δεήσεώς μου | Dixi Domino : Deus meus es tu ; exaudi, Domine, vocem deprecationis meae. | ወእቤሎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላኪየ ፡ አንተ ፤ ወአፅምአኒ ፡ ቃለ ፡ ስእለትየ ። |
|---|
| 140:7 | יֱהֹוִ֣ה אֲ֭דֹנָי עֹ֣ז יְשׁוּעָתִ֑י סַכֹּ֥תָה לְ֝רֹאשִׁ֗י בְּי֣וֹם נָֽשֶׁק׃ | κύριε κύριε δύναμις τῆς σωτηρίας μου ἐπεσκίασας ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου ἐν ἡμέρᾳ πολέμου | Domine, Domine, virtus salutis meae, obumbrasti super caput meum in die belli. | እግዚኦ ፡ እግዚኦ ፡ ኀይለ ፡ መድኀኒትየ ፤ ሰወርከኒ ፡ በዕለተ ፡ ቀትል ፡ መልዕልተ ፡ ርእስየ ። |
|---|
| 140:8 | אַל־תִּתֵּ֣ן יְ֭הֹוָה מַאֲוַיֵּ֣י רָשָׁ֑ע זְמָמ֥וֹ אַל־תָּ֝פֵ֗ק יָר֥וּמוּ סֶֽלָה׃ | μὴ παραδῷς με κύριε ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας μου ἁμαρτωλῷ διελογίσαντο κατ’ ἐμοῦ μὴ ἐγκαταλίπῃς με μήποτε ὑψωθῶσιν διάψαλμα | Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori : cogitaverunt contra me ; ne derelinquas me, ne forte exaltentur. | ኢትመጥወኒ ፡ እግዚኦ ፡ እምፍትወትየ ፡ ለኃጥኣን ፤ ተማከሩ ፡ ላዕሌየ ፡ ወኢትኅድገኒ ፡ ከመ ፡ ኢይዘሀሩ ። |
|---|
| 140:9 | רֹ֥אשׁ מְסִבָּ֑י עֲמַ֖ל שְׂפָתֵ֣ימוֹ (יכסומו) [יְכַסֵּֽימוֹ]׃ | ἡ κεφαλὴ τοῦ κυκλώματος αὐτῶν κόπος τῶν χειλέων αὐτῶν καλύψει αὐτούς | Caput circuitus eorum : labor labiorum ipsorum operiet eos. | ርእሰ ፡ ማዕገቶሙ ፡ ወጻማ ፡ ከናፍሪሆሙ ፡ ይድፍኖሙ ። |
|---|
| 140:10 | (ימיטו) [יִמּ֥וֹטוּ] עֲלֵיהֶ֗ם גֶּחָ֫לִ֥ים בָּאֵ֥שׁ יַפִּלֵ֑ם בְּ֝מַהֲמֹר֗וֹת בַּל־יָקֽוּמוּ׃ | πεσοῦνται ἐπ’ αὐτοὺς ἄνθρακες ἐν πυρὶ καταβαλεῖς αὐτούς ἐν ταλαιπωρίαις οὐ μὴ ὑποστῶσιν | Cadent super eos carbones ; in ignem dejicies eos : in miseriis non subsistent. | ወይደቅ ፡ ላዕሌሆሙ ፡ አፍሓመ ፡ እሳት ፤ ትንፅኆሙ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ በምንዳበ ፡ ከመ ፡ ኢይክሀሉ ፡ ቀዊመ ። |
|---|
| 140:11 | אִ֥ישׁ לָשׁוֹן֮ בַּל־יִכּ֢וֹן בָּ֫אָ֥רֶץ אִישׁ־חָמָ֥ס רָ֑ע יְ֝צוּדֶ֗נּוּ לְמַדְחֵפֹֽת׃ | ἀνὴρ γλωσσώδης οὐ κατευθυνθήσεται ἐπὶ τῆς γῆς ἄνδρα ἄδικον κακὰ θηρεύσει εἰς διαφθοράν | Vir linguosus non dirigetur in terra ; virum injustum mala capient in interitu. | ብእሲ ፡ ነባቢ ፡ ኢያረትዕ ፡ በዲበ ፡ ምድር ፤ ወለብእሲ ፡ ዐማፂ ፡ ትንዕዎ ፡ እኪት ፡ ለአማስኖ ። |
|---|
| 140:12 | (ידעת) [יָדַ֗עְתִּי] כִּֽי־יַעֲשֶׂ֣ה יְ֭הֹוָה דִּ֣ין עָנִ֑י מִ֝שְׁפַּ֗ט אֶבְיֹנִֽים׃ | ἔγνων ὅτι ποιήσει κύριος τὴν κρίσιν τοῦ πτωχοῦ καὶ τὴν δίκην τῶν πενήτων | Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis, et vindictam pauperum. | ኣእመርኩ ፡ ከመ ፡ ይገብር ፡ እግዚአብሔር ፡ ኵነኔ ፡ ለነዳያን ፤ ወፍትሐ ፡ ለምስኪናን ። |
|---|
| 140:13 | אַ֣ךְ צַ֭דִּיקִים יוֹד֣וּ לִשְׁמֶ֑ךָ יֵשְׁב֥וּ יְ֝שָׁרִ֗ים אֶת־פָּנֶֽיךָ׃ {פ} | πλὴν δίκαιοι ἐξομολογήσονται τῷ ὀνόματί σου καὶ κατοικήσουσιν εὐθεῖς σὺν τῷ προσώπῳ σου | Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo, et habitabunt recti cum vultu tuo. | ወባሕቱ ፡ ጻድቃን ፡ ይገንዩ ፡ ለስምከ ፤ ወይነብሩ ፡ ራትዓን ፡ ቅድመ ፡ ገጽከ ። |
|---|