| 52:1 | עוּרִ֥י עוּרִ֛י לִבְשִׁ֥י עֻזֵּ֖ךְ צִיּ֑וֹן לִבְשִׁ֣י׀ בִּגְדֵ֣י תִפְאַרְתֵּ֗ךְ יְרוּשָׁלַ֙͏ִם֙ עִ֣יר הַקֹּ֔דֶשׁ כִּ֣י לֹ֥א יוֹסִ֛יף יָבֹא־בָ֥ךְ ע֖וֹד עָרֵ֥ל וְטָמֵֽא׃ | ἐξεγείρου ἐξεγείρου Σιων ἔνδυσαι τὴν ἰσχύν σου Σιων καὶ ἔνδυσαι τὴν δόξαν σου Ιερουσαλημ πόλις ἡ ἁγία οὐκέτι προστεθήσεται διελθεῖν διὰ σοῦ ἀπερίτμητος καὶ ἀκάθαρτος | Consurge, consurge, induere fortitudine tua, Sion ! induere vestimentis gloriae tuae, Jerusalem, civitas Sancti, quia non adjiciet ultra ut pertranseat per te incircumcisus et immundus. | ተንሥኢ፡ ተንሥኢ፡ ጽዮን፤ ልበሲ፡ ኃይለኪ፡ ጽዮን፤ ወአንቲኒ፡ ኢየሩሳሌም፡ ልበሲ፡ ትርሲተኪ፡ ሀገር፡ ቅድስት፤ ወኢየኀልፍ፡ እንከ፡ እንተ፡ ኀቤኪ፡ ቈላፍ፡ ወርኩስ። |
|---|
| 52:2 | הִתְנַעֲרִ֧י מֵעָפָ֛ר ק֥וּמִי שְּׁבִ֖י יְרוּשָׁלָ֑͏ִם (התפתחו) [הִֽתְפַּתְּחִי֙] מוֹסְרֵ֣י צַוָּארֵ֔ךְ שְׁבִיָּ֖ה בַּת־צִיּֽוֹן׃ {ס} | ἐκτίναξαι τὸν χοῦν καὶ ἀνάστηθι κάθισον Ιερουσαλημ ἔκδυσαι τὸν δεσμὸν τοῦ τραχήλου σου ἡ αἰχμάλωτος θυγάτηρ Σιων | Excutere de pulvere, consurge ; sede, Jerusalem ! solve vincula colli tui, captiva filia Sion. | ተናገፊ፡ ጸበለኪ፡ ወተንሥኢ፤ ኢየሩሳሌም፡ ንበሪ፤ ወግድፊ፡ ጋገ፡ እምክሳድኪ፡ ወለተ፡ ጽዮን፡ ፄዋ። |
|---|
| 52:3 | כִּי־כֹה֙ אָמַ֣ר יְהֹוָ֔ה חִנָּ֖ם נִמְכַּרְתֶּ֑ם וְלֹ֥א בְכֶ֖סֶף תִּגָּאֵֽלוּ׃ {ס} | ὅτι τάδε λέγει κύριος δωρεὰν ἐπράθητε καὶ οὐ μετὰ ἀργυρίου λυτρωθήσεσθε | Quia haec dicit Dominus : Gratis venundati estis, et sine argento redimemini. | እስመ፡ ከመዝ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፤ በከንቱአ፡ ተሣየጥኩክሙ፣፡ ወአኮአ፡ በወርቅ፡ ዘእቤዝወክሙ። |
|---|
| 52:4 | כִּ֣י כֹ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה מִצְרַ֛יִם יָֽרַד־עַמִּ֥י בָרִֽאשֹׁנָ֖ה לָג֣וּר שָׁ֑ם וְאַשּׁ֖וּר בְּאֶ֥פֶס עֲשָׁקֽוֹ׃ | οὕτως λέγει κύριος εἰς Αἴγυπτον κατέβη ὁ λαός μου τὸ πρότερον παροικῆσαι ἐκεῖ καὶ εἰς Ἀσσυρίους βίᾳ ἤχθησαν | Quia haec dicit Dominus Deus : In Aegyptum descendit populus meus in principio, ut colonus esset ibi, et Assur absque ulla causa calumniatus est eum. | ከመ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፤ ግብጸአ፡ ወረዱ፡ ሕዝብየአ፡ ቀዲሙአ፡ ወፈለሱአ፡ ህየአ፡ ወእምዝ፡ ወሰድዎሙአ፡ ብሔረ፡ ፋርስ፡ በግብር። |
|---|
| 52:5 | וְעַתָּ֤ה מַה־לִּי־פֹה֙ נְאֻם־יְהֹוָ֔ה כִּֽי־לֻקַּ֥ח עַמִּ֖י חִנָּ֑ם מֹשְׁלָ֤ו יְהֵילִ֙ילוּ֙ נְאֻם־יְהֹוָ֔ה וְתָמִ֥יד כׇּל־הַיּ֖וֹם שְׁמִ֥י מִנֹּאָֽץ׃ | καὶ νῦν τί ὧδέ ἐστε τάδε λέγει κύριος ὅτι ἐλήμφθη ὁ λαός μου δωρεάν θαυμάζετε καὶ ὀλολύζετε τάδε λέγει κύριος δῑ ὑμᾶς διὰ παντὸς τὸ ὄνομά μου βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσιν | Et nunc quid mihi est hic, dicit Dominus, quoniam ablatus est populus meus gratis ? Dominatores ejus inique agunt, dicit Dominus, et jugiter tota die nomen meum blasphematur. | ወይእዜኒ፡ ምንተ፡ አቀመክሙ፡ ዝየ፤ ከመዝ፡ ይቤ፡ እግዚአብሔር፤ እስመአ፡ ነሥእዎሙአ፡ ለሕዝብየ፡ በከንቱ፣፡ አንከርክሙ፡ ወከላሕክሙ። |
|---|
| 52:6 | לָכֵ֛ן יֵדַ֥ע עַמִּ֖י שְׁמִ֑י לָכֵן֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא כִּֽי־אֲנִי־ה֥וּא הַֽמְדַבֵּ֖ר הִנֵּֽנִי׃ {ס} | διὰ τοῦτο γνώσεται ὁ λαός μου τὸ ὄνομά μου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὅτι ἐγώ εἰμι αὐτὸς ὁ λαλῶν πάρειμι | Propter hoc sciet populus meus nomen meum in die illa : quia ego ipse qui loquebar, ecce adsum. | በእንተ፡ ዝንቱ፡ የአምሩ፡ ሕዝብየ፡ ስምየ፡ ውእተ፡ አሚረ፡ ከመ፡ አነ፡ ውእቱ፡ ዘነበብኩ፡ ወሀሎኩ። |
|---|
| 52:7 | מַה־נָּאו֨וּ עַל־הֶהָרִ֜ים רַגְלֵ֣י מְבַשֵּׂ֗ר מַשְׁמִ֧יעַ שָׁל֛וֹם מְבַשֵּׂ֥ר ט֖וֹב מַשְׁמִ֣יעַ יְשׁוּעָ֑ה אֹמֵ֥ר לְצִיּ֖וֹן מָלַ֥ךְ אֱלֹהָֽיִךְ׃ | ὡς ὥρα ἐπὶ τῶν ὀρέων ὡς πόδες εὐαγγελιζομένου ἀκοὴν εἰρήνης ὡς εὐαγγελιζόμενος ἀγαθά ὅτι ἀκουστὴν ποιήσω τὴν σωτηρίαν σου λέγων Σιων βασιλεύσει σου ὁ θεός | Quam pulchri super montes pedes annuntiantis et praedicantis pacem ; annuntiantis bonum, praedicantis salutem, dicentis Sion : Regnabit Deus tuus ! | ከመ፡ ሠናይ፡ ውስተ፡ አድባር፡ ዘይዜኑ፡ ዜና፡ ሰላም፡ ዘከመ፡ ይዜኑ፡ ዜና፡ ሠናየ። |
|---|
| 52:8 | ק֥וֹל צֹפַ֛יִךְ נָ֥שְׂאוּ ק֖וֹל יַחְדָּ֣ו יְרַנֵּ֑נוּ כִּ֣י עַ֤יִן בְּעַ֙יִן֙ יִרְא֔וּ בְּשׁ֥וּב יְהֹוָ֖ה צִיּֽוֹן׃ | ὅτι φωνὴ τῶν φυλασσόντων σε ὑψώθη καὶ τῇ φωνῇ ἅμα εὐφρανθήσονται ὅτι ὀφθαλμοὶ πρὸς ὀφθαλμοὺς ὄψονται ἡνίκα ἂν ἐλεήσῃ κύριος τὴν Σιων | Vox speculatorum tuorum : levaverunt vocem, simul laudabunt, quia oculo ad oculum videbunt cum converterit Dominus Sion. | እስመ፡ ተለዐለ፡ ቃሎሙ፡ ለእለ፡ የዐቅቡኪ፡ ወኅቡረ፡ ይትፌሥሑ፡ በቃሎሙ፤ ዐይን፡ በዐይን፡ ይትራአዩ፡ አመ፡ ተሠሀላ፡ እግዚአብሔር፡ ለጽዮን። |
|---|
| 52:9 | פִּצְח֤וּ רַנְּנוּ֙ יַחְדָּ֔ו חׇרְב֖וֹת יְרוּשָׁלָ֑͏ִם כִּֽי־נִחַ֤ם יְהֹוָה֙ עַמּ֔וֹ גָּאַ֖ל יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃ | ῥηξάτω εὐφροσύνην ἅμα τὰ ἔρημα Ιερουσαλημ ὅτι ἠλέησεν κύριος αὐτὴν καὶ ἐρρύσατο Ιερουσαλημ | Gaudete, et laudate simul, deserta Jerusalem, quia consolatus est Dominus populum suum ; redemit Jerusalem. | ወይፈለፍል፡ ኃሤት፡ ኅቡረ፡ በድዋ፡ ለኢየሩሳሌም፤ እስመ፡ ተሠሀላ፡ እግዚአብሔር፡ ወአድኅና፡ ለኢየሩሳሌም። |
|---|
| 52:10 | חָשַׂ֤ף יְהֹוָה֙ אֶת־זְר֣וֹעַ קׇדְשׁ֔וֹ לְעֵינֵ֖י כׇּל־הַגּוֹיִ֑ם וְרָאוּ֙ כׇּל־אַפְסֵי־אָ֔רֶץ אֵ֖ת יְשׁוּעַ֥ת אֱלֹהֵֽינוּ׃ {ס} | καὶ ἀποκαλύψει κύριος τὸν βραχίονα αὐτοῦ τὸν ἅγιον ἐνώπιον πάντων τῶν ἐθνῶν καὶ ὄψονται πάντα τὰ ἄκρα τῆς γῆς τὴν σωτηρίαν τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ | Paravit Dominus brachium sanctum suum in oculis omnium gentium ; et videbunt omnes fines terrae salutare Dei nostri. | ወይከሥት፡ እግዚአብሔር፡ መዝራዕቶ፡ ቅዱሰ፡ በቅድመ፡ ኵሉ፡ አሕዛብ፡ ወይሬእዩ፡ ኵሉ፡ አሕዛብ፡ መድኃኒተ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 52:11 | ס֤וּרוּ ס֙וּרוּ֙ צְא֣וּ מִשָּׁ֔ם טָמֵ֖א אַל־תִּגָּ֑עוּ צְא֣וּ מִתּוֹכָ֔הּ הִבָּ֕רוּ נֹשְׂאֵ֖י כְּלֵ֥י יְהֹוָֽה׃ | ἀπόστητε ἀπόστητε ἐξέλθατε ἐκεῖθεν καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε ἐξέλθατε ἐκ μέσου αὐτῆς ἀφορίσθητε οἱ φέροντες τὰ σκεύη κυρίου | Recedite, recedite ; exite inde, pollutum nolite tangere ; exite de medio ejus ; mundamini, qui fertis vasa Domini. | ርኁቀ፡ ረኀቁ፡ ወፃኡ፡ እምህየ፡ ወኢትግስሱ፡ ርኩሰ፤ ወፃኡ፡ እምነ፡ ማእከላ፡ ወተፈለጡ፡ እለ፡ ታመጽኡ፡ ንዋየ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 52:12 | כִּ֣י לֹ֤א בְחִפָּזוֹן֙ תֵּצֵ֔אוּ וּבִמְנוּסָ֖ה לֹ֣א תֵלֵכ֑וּן כִּֽי־הֹלֵ֤ךְ לִפְנֵיכֶם֙ יְהֹוָ֔ה וּמְאַסִּפְכֶ֖ם אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ {ס} | ὅτι οὐ μετὰ ταραχῆς ἐξελεύσεσθε οὐδὲ φυγῇ πορεύσεσθε πορεύσεται γὰρ πρότερος ὑμῶν κύριος καὶ ὁ ἐπισυνάγων ὑμᾶς κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ | Quoniam non in tumultu exibitis, nec in fuga properabitis ; praecedet enim vos Dominus, et congregabit vos Deus Israël. | እስመ፡ አኮ፡ በሁከት፡ ዘትወፅኡ፡ ወአኮ፡ በጕያ፡ ዘተሐውሩ። |
|---|
| 52:13 | הִנֵּ֥ה יַשְׂכִּ֖יל עַבְדִּ֑י יָר֧וּם וְנִשָּׂ֛א וְגָבַ֖הּ מְאֹֽד׃ | ἰδοὺ συνήσει ὁ παῖς μου καὶ ὑψωθήσεται καὶ δοξασθήσεται σφόδρα | Ecce intelliget servus meus, exaltabitur et elevabitur, et sublimis erit valde. | ናሁ፡ ይሌቡ፡ ቍልዔየ፡ ወይትሌዐል፣፡ ወይከብር፡ ወይትፌሣሕ፡ ፈድፋደ። |
|---|
| 52:14 | כַּאֲשֶׁ֨ר שָׁמְמ֤וּ עָלֶ֙יךָ֙ רַבִּ֔ים כֵּן־מִשְׁחַ֥ת מֵאִ֖ישׁ מַרְאֵ֑הוּ וְתֹאֲר֖וֹ מִבְּנֵ֥י אָדָֽם׃ | ὃν τρόπον ἐκστήσονται ἐπὶ σὲ πολλοί οὕτως ἀδοξήσει ἀπὸ ἀνθρώπων τὸ εἶδός σου καὶ ἡ δόξα σου ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων | Sicut obstupuerunt super te multi, sic inglorius erit inter viros aspectus ejus, et forma ejus inter filios hominum. | በከመ፡ ያነክሩ፡ በእንቲአከ፡ ብዙኃን፡ ከመ፡ ዘነኪር፡ ራእዩ፡ እምሰብእ፡ ወክብርከ፡ እምእጓ፡ እመሕያው። |
|---|
| 52:15 | כֵּ֤ן יַזֶּה֙ גּוֹיִ֣ם רַבִּ֔ים עָלָ֛יו יִקְפְּצ֥וּ מְלָכִ֖ים פִּיהֶ֑ם כִּ֠י אֲשֶׁ֨ר לֹֽא־סֻפַּ֤ר לָהֶם֙ רָא֔וּ וַאֲשֶׁ֥ר לֹא־שָׁמְע֖וּ הִתְבּוֹנָֽנוּ׃ {ס} | οὕτως θαυμάσονται ἔθνη πολλὰ ἐπ’ αὐτῷ καὶ συνέξουσιν βασιλεῖς τὸ στόμα αὐτῶν ὅτι οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ ὄψονται καὶ οἳ οὐκ ἀκηκόασιν συνήσουσιν | Iste asperget gentes multas ; super ipsum continebunt reges os suum : quia quibus non est narratum de eo viderunt, et qui non audierunt contemplati sunt. | ኪያሁ፡ ያነክሩ፡ አሕዛብ፡ ብዙኃን፡ ወኢይፈትሑ፡ አፉሆሙ፡ ነገሥት፤ እስመ፡ ለእለ፡ ኢዜነውዎሙ፡ በእንቲአሁ፡ ያእምርዎ፡ ሀለዎሙ፣፡ ወእለኒ፡ ኢሰምዕዎ፡ ሀለዎሙ፡ ይለብውዎ። |
|---|