7:1 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֡י בִּימֵ֣י אָ֠חָ֠ז בֶּן ־יוֹתָ֨ם בֶּן ־עֻזִּיָּ֜הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֗ה עָלָ֣ה רְצִ֣ין מֶֽלֶךְ ־אֲ֠רָ֠ם וּפֶ֨קַח בֶּן ־רְמַלְיָ֤הוּ מֶֽלֶךְ ־יִשְׂרָאֵל֙ יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם לַמִּלְחָמָ֖ה עָלֶ֑יהָ וְלֹ֥א יָכֹ֖ל לְהִלָּחֵ֥ם עָלֶֽיהָ ׃
καὶ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Αχαζ τοῦ Ιωαθαμ τοῦ υἱοῦ Οζιου βασιλέως Ιουδα ἀνέβη Ραασσων βασιλεὺς Αραμ καὶ Φακεε υἱὸς Ρομελιου βασιλεὺς Ισραηλ ἐπὶ Ιερουσαλημ πολεμῆσαι αὐτὴν καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν πολιορκῆσαι αὐτήν
Et factum est in diebus Achaz , filii Joathan , filii Oziae , regis Juda , ascendit Rasin , rex Syriae , et Phacee , filius Romeliae , rex Israël , in Jerusalem , ad praeliandum contra eam : et non potuerunt
ወኮነ ፡ በመዋዕለ ፡ አካዝ ፡ ወልደ ፡ ኢዮአታም ፣፡ ወልደ ፡ ዖዝያን ፡ ንጉሠ ፡ ይሁዳ ፤ ዐርገ ፡ ረአሶን ፡ ንጉሠ ፡ አራም ፡ ወፋቁሔ ፡ ወልደ ፡ ሮሜልዩ ፡ ንጉሠ ፡ እስራኤል ፡ ይትቃተልዋ ፡ ለኢየሩሳሌም ፤ ወስእንዋ ፡ ቀቲሎታ ።
In the days of Ahaz the son of Jotham, the son of Uzziah, king of Judah, Rezin the king of Syria and Pekah the son of Remaliah, king of Israel, went up to Jerusalem to war against it, but could not prevail against it.
7:2 ⧉ ⤴︎ וַיֻּגַּ֗ד לְבֵ֤ית דָּוִד֙ לֵאמֹ֔ר נָ֥חָה אֲרָ֖ם עַל ־אֶפְרָ֑יִם וַיָּ֤נַע לְבָבוֹ֙ וּלְבַ֣ב עַמּ֔וֹ כְּנ֥וֹעַ עֲצֵי ־יַ֖עַר מִפְּנֵי ־רֽוּחַ ׃ {ס}
καὶ ἀνηγγέλη εἰς τὸν οἶκον Δαυιδ λέγοντες συνεφώνησεν Αραμ πρὸς τὸν Εφραιμ καὶ ἐξέστη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ὃν τρόπον ὅταν ἐν δρυμῷ ξύλον ὑπὸ πνεύματος σαλευθῇ
debellare eam . Et nuntiaverunt domui David , dicentes : Requievit Syria super Ephraim . Et commotum est cor ejus , et cor populi ejus , sicut moventur ligna silvarum a facie venti .
ወዜነውዎሙ ፡ ለቤተ ፡ ዳዊት ፡ ወይቤልዎሙ ፤ ኀብሩ ፡ አራም ፡ ምስለ ፡ ኤፍሬም ።
David’s house was told, “Syria is allied with Ephraim.” His heart trembled, and the heart of his people, as the trees of the forest tremble with the wind.
7:3 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֣אמֶר יְהֹוָה֮ אֶֽל ־יְשַֽׁעְיָ֒הוּ֒ צֵא ־נָא֙ לִקְרַ֣את אָחָ֔ז אַתָּ֕ה וּשְׁאָ֖ר יָשׁ֣וּב בְּנֶ֑ךָ אֶל ־קְצֵ֗ה תְּעָלַת֙ הַבְּרֵכָ֣ה הָעֶלְיוֹנָ֔ה אֶל ־מְסִלַּ֖ת שְׂדֵ֥ה כוֹבֵֽס ׃
καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Ησαιαν ἔξελθε εἰς συνάντησιν Αχαζ σὺ καὶ ὁ καταλειφθεὶς Ιασουβ ὁ υἱός σου πρὸς τὴν κολυμβήθραν τῆς ἄνω ὁδοῦ τοῦ ἀγροῦ τοῦ γναφέως
Et dixit Dominus ad Isaiam : Egredere in occursum Achaz , tu et qui derelictus est Jasub , filius tuus , ad extremum aquaeductus piscinae superioris in via agri Fullonis ;
ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለኢሳይያስ ፤ ሖር ፡ ፃእ ፡ ወተቀበሎ ፡ ለአካዝ ፡ አንተ ፡ ወኢዮሳብ ፡ ወልድከ ፡ በኀበ ፡ ምጥማቃት ፡ እንተ ፡ ላዕላይ ፡ ፍኖተ ፡ ገራህተ ፡ መሀፒል ።
Then Yahweh said to Isaiah, “Go out now to meet Ahaz, you, and Shearjashub your son, at the end of the conduit of the upper pool, on the highway of the fuller’s field.
7:4 ⧉ ⤴︎ וְאָמַרְתָּ֣ אֵ֠לָ֠יו הִשָּׁמֵ֨ר וְהַשְׁקֵ֜ט אַל ־תִּירָ֗א וּלְבָֽבְךָ֙ אַל ־יֵרַ֔ךְ מִשְּׁנֵ֨י זַנְב֧וֹת הָאוּדִ֛ים הָעֲשֵׁנִ֖ים הָאֵ֑לֶּה בׇּחֳרִי ־אַ֛ף רְצִ֥ין וַאֲרָ֖ם וּבֶן ־רְמַלְיָֽהוּ ׃
καὶ ἐρεῖς αὐτῷ φύλαξαι τοῦ ἡσυχάσαι καὶ μὴ φοβοῦ μηδὲ ἡ ψυχή σου ἀσθενείτω ἀπὸ τῶν δύο ξύλων τῶν δαλῶν τῶν καπνιζομένων τούτων ὅταν γὰρ ὀργὴ τοῦ θυμοῦ μου γένηται πάλιν ἰάσομαι
et dices ad eum : Vide ut sileas ; noli timere , et cor tuum ne formidet a duabus caudis titionum fumigantium istorum , in ira furoris Rasin , regis Syriae , et filii Romeliae ;
ወበሎ ፤ ተዐቀብ ፡ ወአርምም ፡ ወኢትፍራህ ፡ ወኢትደንግፅ ፡ ነፍስከ ፡ እምእሉ ፡ ክልኤ ፡ ትንታጋተ ፡ ዕፀው ፡ እለ ፡ ይጠይሱ ፡ እስመ ፡ እሠሀል ፡ እምድኅረ ፡ ቀሠፍኩ ፡ በመዓትየ ።
Tell him, ‘Be careful, and keep calm. Don’t be afraid, neither let your heart be faint because of these two tails of smoking torches, for the fierce anger of Rezin and Syria, and of the son of Remaliah.
7:5 ⧉ ⤴︎ יַ֗עַן כִּֽי ־יָעַ֥ץ עָלֶ֛יךָ אֲרָ֖ם רָעָ֑ה אֶפְרַ֥יִם וּבֶן ־רְמַלְיָ֖הוּ לֵאמֹֽר ׃
καὶ ὁ υἱὸς τοῦ Αραμ καὶ ὁ υἱὸς τοῦ Ρομελιου ὅτι ἐβουλεύσαντο βουλὴν πονηρὰν περὶ σοῦ λέγοντες
eo quod consilium inierit contra te Syria in malum , Ephraim , et filius Romeliae , dicentes :
ወወልደ ፡ አራምሰ ፡ ወወልደ ፡ ሮሜልዩ ፡ ተማከሩ ፡ ምክረ ፡ እኩየ ፡ ላዕሌከ ።
Because Syria, Ephraim, and the son of Remaliah, have plotted evil against you, saying,
7:6 ⧉ ⤴︎ נַעֲלֶ֤ה בִֽיהוּדָה֙ וּנְקִיצֶ֔נָּה וְנַבְקִעֶ֖נָּה אֵלֵ֑ינוּ וְנַמְלִ֥יךְ מֶ֙לֶךְ֙ בְּתוֹכָ֔הּ אֵ֖ת בֶּן ־טָֽבְאַֽל ׃ {פ}
ἀναβησόμεθα εἰς τὴν Ιουδαίαν καὶ συλλαλήσαντες αὐτοῖς ἀποστρέψομεν αὐτοὺς πρὸς ἡμᾶς καὶ βασιλεύσομεν αὐτῆς τὸν υἱὸν Ταβεηλ
Ascendamus ad Judam , et suscitemus eum , et avellamus eum ad nos , et ponamus regem in medio ejus filium Tabeel .
ወይቤሉ ፤ ንዕርግ ፡ ይሁዳ ፡ ወንትናገሮሙ ፡ ወንሚጦሙ ፡ ኀቤነ ፡ ወይቤሉ ፤ ናንግሥ ፡ ሎሙ ፡ ወልደ ፡ ጣቤሔል ።
“Let’s go up against Judah, and tear it apart, and let’s divide it among ourselves, and set up a king within it, even the son of Tabeel.”
7:7 ⧉ ⤴︎ כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֑ה לֹ֥א תָק֖וּם וְלֹ֥א תִֽהְיֶֽה ׃
τάδε λέγει κύριος σαβαωθ οὐ μὴ ἐμμείνῃ ἡ βουλὴ αὕτη οὐδὲ ἔσται
Haec dicit Dominus Deus : Non stabit , et non erit istud ;
ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ ጸባኦት ፤ ኢትጻንዕ ፡ ዛቲ ፡ ምክሮሙ ፡ ወኢትከውኖሙ ።
This is what the Lord Yahweh says: “It shall not stand, neither shall it happen.”
7:8 ⧉ ⤴︎ כִּ֣י רֹ֤אשׁ אֲרָם֙ דַּמֶּ֔שֶׂק וְרֹ֥אשׁ דַּמֶּ֖שֶׂק רְצִ֑ין וּבְע֗וֹד שִׁשִּׁ֤ים וְחָמֵשׁ֙ שָׁנָ֔ה יֵחַ֥ת אֶפְרַ֖יִם מֵעָֽם ׃
ἀλλ’ ἡ κεφαλὴ Αραμ Δαμασκός ἀλλ’ ἔτι ἑξήκοντα καὶ πέντε ἐτῶν ἐκλείψει ἡ βασιλεία Εφραιμ ἀπὸ λαοῦ
sed caput Syriae Damascus , et caput Damasci Rasin ; et adhuc sexaginta et quinque anni , et desinet Ephraim esse populus ;
ዳእሙ ፡ ርእሰ ፡ አራም ፡ ደማስቆ ፡ ወርእሰ ፡ ደማስቆ ፡ ረአሶን ።
For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin. Within sixty-five years Ephraim shall be broken in pieces, so that it shall not be a people.
7:9 ⧉ ⤴︎ וְרֹ֤אשׁ אֶפְרַ֙יִם֙ שֹׁמְר֔וֹן וְרֹ֥אשׁ שֹׁמְר֖וֹן בֶּן ־רְמַלְיָ֑הוּ אִ֚ם לֹ֣א תַאֲמִ֔ינוּ כִּ֖י לֹ֥א תֵאָמֵֽנוּ ׃ {פ}
καὶ ἡ κεφαλὴ Εφραιμ Σομορων καὶ ἡ κεφαλὴ Σομορων υἱὸς τοῦ Ρομελιου καὶ ἐὰν μὴ πιστεύσητε οὐδὲ μὴ συνῆτε
et caput Ephraim Samaria , et caput Samariae filius Romeliae . Si non credideritis , non permanebitis .
ወርእሰ ፡ ኤፍሬም ፡ ሰምሮን ፡ ወርእሰ ፡ ሰምሮን ፡ ወልደ ፡ ሮሜልዩ ።
The head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If you will not believe, surely you shall not be established.’”
7:10 ⧉ ⤴︎ וַיּ֣וֹסֶף יְהֹוָ֔ה דַּבֵּ֥ר אֶל ־אָחָ֖ז לֵאמֹֽר ׃
καὶ προσέθετο κύριος λαλῆσαι τῷ Αχαζ λέγων
Et adjecit Dominus loqui ad Achaz , dicens :
ወዳግመ ፡ ነበቦ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለአካዝ ፡ ወይቤሎ ።
Yahweh spoke again to Ahaz, saying,
7:11 ⧉ ⤴︎ שְׁאַל ־לְךָ֣ א֔וֹת מֵעִ֖ם יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ הַעְמֵ֣ק שְׁאָ֔לָה א֖וֹ הַגְבֵּ֥הַּ לְמָֽעְלָה ׃
αἴτησαι σεαυτῷ σημεῖον παρὰ κυρίου θεοῦ σου εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος
Pete tibi signum a Domino Deo tuo , in profundum inferni , sive in excelsum supra .
ሰአል ፡ ለከ ፡ ትእምርተ ፡ እምኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ እመ ፡ አኮ ፡ ውስተ ፡ ቀላይ ፡ ወእመ ፡ አኮ ፡ ውስተ ፡ አርያም ።
“Ask a sign of Yahweh your God; ask it either in the depth, or in the height above.”
7:12 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֖אמֶר אָחָ֑ז לֹא ־אֶשְׁאַ֥ל וְלֹֽא ־אֲנַסֶּ֖ה אֶת ־יְהֹוָֽה ׃
καὶ εἶπεν Αχαζ οὐ μὴ αἰτήσω οὐδ’ οὐ μὴ πειράσω κύριον
Et dixit Achaz : Non petam , et non tentabo Dominum .
ወይቤ ፡ አካዝ ፤ ኢይስእል ፡ ወኢያሜክሮ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላኪየ ።
But Ahaz said, “I won’t ask. I won’t tempt Yahweh.”
7:13 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֕אמֶר שִׁמְעוּ ־נָ֖א בֵּ֣ית דָּוִ֑ד הַמְעַ֤ט מִכֶּם֙ הַלְא֣וֹת אֲנָשִׁ֔ים כִּ֥י תַלְא֖וּ גַּ֥ם אֶת ־אֱלֹהָֽי ׃
καὶ εἶπεν ἀκούσατε δή οἶκος Δαυιδ μὴ μικρὸν ὑμῖν ἀγῶνα παρέχειν ἀνθρώποις καὶ πῶς κυρίῳ παρέχετε ἀγῶνα
Et dixit : Audite ergo , domus David . Numquid parum vobis est molestos esse hominibus , quia molesti estis et Deo meo ?
ወይቤ ፤ ስምዑ ፡ ቤተ ፡ ዳዊት ፤ ቀሊልኑ ፡ በቤክሙ ፡ አስተፃብሶተ ፡ ሰብእ ፡ ወለእግዚአብሔርኒ ፡ ታስተፃብስዎ ።
He said, “Listen now, house of David. Is it not enough for you to try the patience of men, that you will try the patience of my God also?
7:14 ⧉ ⤴︎ לָ֠כֵ֠ן יִתֵּ֨ן אֲדֹנָ֥י ה֛וּא לָכֶ֖ם א֑וֹת הִנֵּ֣ה הָעַלְמָ֗ה הָרָה֙ וְיֹלֶ֣דֶת בֵּ֔ן וְקָרָ֥את שְׁמ֖וֹ עִמָּ֥נוּ אֵֽל ׃
διὰ τοῦτο δώσει κύριος αὐτὸς ὑμῖν σημεῖον ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱόν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Εμμανουηλ
Propter hoc dabit Dominus ipse vobis signum : ecce virgo concipiet , et pariet filium , et vocabitur nomen ejus Emmanuel .
ናሁኬ ፡ በእንተ ፡ ዝንቱ ፡ ይሁበክሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ትእምርተ ።
Therefore the Lord himself will give you a sign. Behold, the virgin will conceive, and bear a son, and shall call his name Immanuel.
7:15 ⧉ ⤴︎ חֶמְאָ֥ה וּדְבַ֖שׁ יֹאכֵ֑ל לְדַעְתּ֛וֹ מָא֥וֹס בָּרָ֖ע וּבָח֥וֹר בַּטּֽוֹב ׃
βούτυρον καὶ μέλι φάγεται πρὶν ἢ γνῶναι αὐτὸν ἢ προελέσθαι πονηρὰ ἐκλέξεται τὸ ἀγαθόν
Butyrum et mel comedet , ut sciat reprobare malum , et eligere bonum .
መዐር ፡ ወቅብእ ፡ ብልዑ ፡ ዘእንበለ ፡ ያእምር ፡ ሕፃን ፡ ሠናየ ፡ ወእኩየ ።
He shall eat butter and honey when he knows to refuse the evil and choose the good.
7:16 ⧉ ⤴︎ כִּ֠י בְּטֶ֨רֶם יֵדַ֥ע הַנַּ֛עַר מָאֹ֥ס בָּרָ֖ע וּבָחֹ֣ר בַּטּ֑וֹב תֵּעָזֵ֤ב הָאֲדָמָה֙ אֲשֶׁ֣ר אַתָּ֣ה קָ֔ץ מִפְּנֵ֖י שְׁנֵ֥י מְלָכֶֽיהָ ׃
διότι πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον ἀγαθὸν ἢ κακὸν ἀπειθεῖ πονηρίᾳ τοῦ ἐκλέξασθαι τὸ ἀγαθόν καὶ καταλειφθήσεται ἡ γῆ ἣν σὺ φοβῇ ἀπὸ προσώπου τῶν δύο βασιλέων
Quia antequam sciat puer reprobare malum et eligere bonum , derelinquetur terra quam tu detestaris a facie duorum regum suorum .
እስመ ፡ ዘእንበለ ፡ ያእምር ፡ ሕፃን ፡ ሠናየ ፡ ወእኩየ ፡ ይሜንን ፡ እኩየ ፡ ወየኀርያ ፡ ለሠናይት ።
For before the child knows to refuse the evil and choose the good, the land whose two kings you abhor shall be forsaken.
7:17 ⧉ ⤴︎ יָבִ֨יא יְהֹוָ֜ה עָלֶ֗יךָ וְעַֽל ־עַמְּךָ֮ וְעַל ־בֵּ֣ית אָבִ֒יךָ֒ יָמִים֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא ־בָ֔אוּ לְמִיּ֥וֹם סוּר ־אֶפְרַ֖יִם מֵעַ֣ל יְהוּדָ֑ה אֵ֖ת מֶ֥לֶךְ אַשּֽׁוּר ׃ {פ}
ἀλλὰ ἐπάξει ὁ θεὸς ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου ἡμέρας αἳ οὔπω ἥκασιν ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἀφεῖλεν Εφραιμ ἀπὸ Ιουδα τὸν βασιλέα τῶν Ἀσσυρίων
Adducet Dominus super te , et super populum tuum , et super domum patris tui , dies qui non venerunt a diebus separationis Ephraim a Juda , cum rege Assyriorum .
ወያመጽእ ፡ እግዚአብሔር ፡ ላዕሌከ ፡ ወላዕለ ፡ ሕዝብከ ፡ ወላዕለ ፡ ቤተ ፡ አቡከ ፡ መዋዕለ ፡ እለ ፡ ዓዲ ፡ ኢበጽሓ ፡ እምአመ ፡ አእተቶ ፡ ኤፍሬም ፡ ለንጉሠ ፡ ፋርስ ፡ እምይሁዳ ።
Yahweh will bring on you, on your people, and on your father’s house days that have not come, from the day that Ephraim departed from Judah, even the king of Assyria.
7:18 ⧉ ⤴︎ וְהָיָ֣ה ׀ בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא יִשְׁרֹ֤ק יְהֹוָה֙ לַזְּב֔וּב אֲשֶׁ֥ר בִּקְצֵ֖ה יְאֹרֵ֣י מִצְרָ֑יִם וְלַ֨דְּבוֹרָ֔ה אֲשֶׁ֖ר בְּאֶ֥רֶץ אַשּֽׁוּר ׃
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συριεῖ κύριος μυίαις ὃ κυριεύει μέρους ποταμοῦ Αἰγύπτου καὶ τῇ μελίσσῃ ἥ ἐστιν ἐν χώρᾳ Ἀσσυρίων
Et erit in die illa : sibilabit Dominus muscae quae est in extremo fluminum Aegypti , et api quae est in terra Assur ;
ወውእተ ፡ አሚረ ፡ ይስሕቦሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለጸናጺት ፡ እለ ፡ ይኴንኑ ፡ መንፈቀ ፡ ፈለገ ፡ ግብጽ ፡ ወለንህብኒ ፡ ዘሀለወ ፡ ደወለ ፡ ብሔረ ፡ ፋርስ ።
It will happen in that day that Yahweh will whistle for the fly that is in the uttermost part of the rivers of Egypt, and for the bee that is in the land of Assyria.
7:19 ⧉ ⤴︎ וּבָ֨אוּ וְנָח֤וּ כֻלָּם֙ בְּנַחֲלֵ֣י הַבַּתּ֔וֹת וּבִנְקִיקֵ֖י הַסְּלָעִ֑ים וּבְכֹל֙ הַנַּ֣עֲצוּצִ֔ים וּבְכֹ֖ל הַנַּהֲלֹלִֽים ׃
καὶ ἐλεύσονται πάντες καὶ ἀναπαύσονται ἐν ταῖς φάραγξι τῆς χώρας καὶ ἐν ταῖς τρώγλαις τῶν πετρῶν καὶ εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς πᾶσαν ῥαγάδα καὶ ἐν παντὶ ξύλῳ
et venient , et requiescent omnes in torrentibus vallium , et in cavernis petrarum , et in omnibus frutetis , et in universis foraminibus .
ወይመጽኡ ፡ ወየኀድሩ ፡ ውስተ ፡ ቈላት ፡ ወውስተ ፡ ኵሉ ፡ በሐውርት ፡ ወውስተ ፡ ግበበ ፡ ምድር ፡ ወውስተ ፡ ኵሉ ፡ ንቅዓታተ ፡ ኰኵሕ ፡ ወውስተ ፡ ኵሉ ፡ ዕፀው ።
They shall come, and shall all rest in the desolate valleys, in the clefts of the rocks, on all thorn hedges, and on all pastures.
7:20 ⧉ ⤴︎ בַּיּ֣וֹם הַה֡וּא יְגַלַּ֣ח אֲדֹנָי֩ בְּתַ֨עַר הַשְּׂכִירָ֜ה בְּעֶבְרֵ֤י נָהָר֙ בְּמֶ֣לֶךְ אַשּׁ֔וּר אֶת ־הָרֹ֖אשׁ וְשַׂ֣עַר הָרַגְלָ֑יִם וְגַ֥ם אֶת ־הַזָּקָ֖ן תִּסְפֶּֽה ׃ {פ}
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ξυρήσει κύριος τῷ ξυρῷ τῷ μεγάλῳ καὶ μεμεθυσμένῳ ὅ ἐστιν πέραν τοῦ ποταμοῦ βασιλέως Ἀσσυρίων τὴν κεφαλὴν καὶ τὰς τρίχας τῶν ποδῶν καὶ τὸν πώγωνα ἀφελεῖ
In die illa radet Dominus in novacula conducta in his qui trans flumen sunt , in rege Assyriorum , caput et pilos pedum , et barbam universam .
ወውእተ ፡ አሚረ ፡ ይላጽዮ ፡ እግዚአብሔር ፡ በመላጼ ፡ ስክርት ፡ እንተ ፡ ማዕዶተ ፡ ፈለግ ፡ ለንጉሠ ፡ ፋርስ ፡ ርእሶሂ ፡ ወጸጕሮሂ ፡ ወይገምዖ ፡ ጽሕሞሂ ።
In that day the Lord will shave with a razor that is hired in the parts beyond the River, even with the king of Assyria, the head and the hair of the feet; and it shall also consume the beard.
7:21 ⧉ ⤴︎ וְהָיָ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא יְחַיֶּה ־אִ֛ישׁ עֶגְלַ֥ת בָּקָ֖ר וּשְׁתֵּי ־צֹֽאן ׃
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θρέψει ἄνθρωπος δάμαλιν βοῶν καὶ δύο πρόβατα
Et erit in die illa : nutriet homo vaccam boum , et duas oves ,
ወውእተ ፡ አሚረ ፡ ያመገዝእ ፡ ሰብእ ፡ እጐልተ ፡ እምውስተ ፡ አልህምቱ ፡ ወክልኤተ ፡ አባግዐ ።
It shall happen in that day that a man shall keep alive a young cow, and two sheep.
7:22 ⧉ ⤴︎ וְהָיָ֗ה מֵרֹ֛ב עֲשׂ֥וֹת חָלָ֖ב יֹאכַ֣ל חֶמְאָ֑ה כִּֽי ־חֶמְאָ֤ה וּדְבַשׁ֙ יֹאכֵ֔ל כׇּל ־הַנּוֹתָ֖ר בְּקֶ֥רֶב הָאָֽרֶץ ׃ {ס}
καὶ ἔσται ἀπὸ τοῦ πλεῖστον ποιεῖν γάλα βούτυρον καὶ μέλι φάγεται πᾶς ὁ καταλειφθεὶς ἐπὶ τῆς γῆς
et prae ubertate lactis comedet butyrum ; butyrum enim et mel manducabit omnis qui relictus fuerit in medio terrae .
ይበዝኅ ፡ እንከ ፡ ሐሊብ ፡ ወይሴሰዩ ፡ መዐረ ፡ ወቅብአ ፡ እለ ፡ ተርፉ ፡ ውስተ ፡ ምድር ።
It shall happen, that because of the abundance of milk which they shall give he shall eat butter, for everyone will eat butter and honey that is left within the land.
7:23 ⧉ ⤴︎ וְהָיָה֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא יִהְיֶ֣ה כׇל ־מָק֗וֹם אֲשֶׁ֧ר יִֽהְיֶה ־שָּׁ֛ם אֶ֥לֶף גֶּ֖פֶן בְּאֶ֣לֶף כָּ֑סֶף לַשָּׁמִ֥יר וְלַשַּׁ֖יִת יִהְיֶֽה ׃
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ πᾶς τόπος οὗ ἐὰν ὦσιν χίλιαι ἄμπελοι χιλίων σίκλων εἰς χέρσον ἔσονται καὶ εἰς ἄκανθαν
Et erit in die illa : omnis locus ubi fuerint mille vites , mille argenteis , in spinas et in vepres erunt .
ወወይንሂ ፡ ይሠምር ፡ ውእተ ፡ አሚረ ፡ ውስተ ፡ ኵሉ ፡ በሐውርት ፡ ወይከውን ፡ ወይን ፡ ዐሠርተ ፡ ምእተ ፡ በዐሠርቱ ፡ ምእት ፡ ሰቅል ፤ ወእምዝ ፡ ካዕበ ፡ ትማስን ፡ ኵላ ፡ ምድር ፡ ወትመልአ ፡ ሦከ ፡ ወምጕህያ ።
It will happen in that day that every place where there were a thousand vines worth a thousand silver shekels, will be for briers and thorns.
7:24 ⧉ ⤴︎ בַּחִצִּ֥ים וּבַקֶּ֖שֶׁת יָ֣בוֹא שָׁ֑מָּה כִּֽי ־שָׁמִ֥יר וָשַׁ֖יִת תִּֽהְיֶ֥ה כׇל ־הָאָֽרֶץ ׃
μετὰ βέλους καὶ τοξεύματος εἰσελεύσονται ἐκεῖ ὅτι χέρσος καὶ ἄκανθα ἔσται πᾶσα ἡ γῆ
Cum sagittis et arcu ingredientur illuc : vepres enim et spinae erunt in universa terra .
ወይበውእዋ ፡ ምስለ ፡ ሐፅወቀስት ፤ እስመ ፡ ትማስን ፡ ኵላ ፡ ምድር ፡ ወትመልእ ፡ ሦከ ፡ ወምጕህያ ።
People will go there with arrows and with bow, because all the land will be briers and thorns.
7:25 ⧉ ⤴︎ וְכֹ֣ל הֶהָרִ֗ים אֲשֶׁ֤ר בַּמַּעְדֵּר֙ יֵעָ֣דֵר֔וּן לֹא ־תָב֣וֹא שָׁ֔מָּה יִרְאַ֖ת שָׁמִ֣יר וָשָׁ֑יִת וְהָיָה֙ לְמִשְׁלַ֣ח שׁ֔וֹר וּלְמִרְמַ֖ס שֶֽׂה ׃ {פ}
καὶ πᾶν ὄρος ἀροτριώμενον ἀροτριαθήσεται καὶ οὐ μὴ ἐπέλθῃ ἐκεῖ φόβος ἔσται γὰρ ἀπὸ τῆς χέρσου καὶ ἀκάνθης εἰς βόσκημα προβάτου καὶ εἰς καταπάτημα βοός
Et omnes montes qui in sarculo sarrientur , non veniet illuc terror spinarum et veprium : et erit in pascua bovis , et in conculcationem pecoris .
ወለከኵሉ ፡ ደብር ፡ ሐሪሰ ፡ የሐርስዎ ።
All the hills that were cultivated with the hoe, you shall not come there for fear of briers and thorns; but it shall be for the sending out of oxen, and for sheep to tread on.”