| 13:1 | הֶן־כֹּ֭ל רָאֲתָ֣ה עֵינִ֑י שָֽׁמְעָ֥ה אׇ֝זְנִ֗י וַתָּ֥בֶן לָֽהּ׃ | ἰδοὺ ταῦτα ἑώρακέν μου ὁ ὀφθαλμὸς καὶ ἀκήκοέν μου τὸ οὖς | Ecce omnia haec vidit oculus meus, et audivit auris mea, et intellexi singula. | ናሁ፡ ዝ፡ ዘርእየት፡ ዓይንየ፡ ወዘሰምዐት፡ ዕዝንየ። |
|---|
| 13:2 | כְּֽ֭דַעְתְּכֶם יָדַ֣עְתִּי גַם־אָ֑נִי לֹֽא־נֹפֵ֖ל אָנֹכִ֣י מִכֶּֽם׃ | καὶ οἶδα ὅσα καὶ ὑμεῖς ἐπίστασθε καὶ οὐκ ἀσυνετώτερός εἰμι ὑμῶν | Secundum scientiam vestram et ego novi : nec inferior vestri sum. | ወኣአምር፡ ዘከመ፡ ተአምሩ፡ እንትሙ፡ ወእምኔክሙሂ፡ ኢየዓብድ። |
|---|
| 13:3 | אוּלָ֗ם אֲ֭נִי אֶל־שַׁדַּ֣י אֲדַבֵּ֑ר וְהוֹכֵ֖חַ אֶל־אֵ֣ל אֶחְפָּֽץ׃ | οὐ μὴν δὲ ἀλλ’ ἐγὼ πρὸς κύριον λαλήσω ἐλέγξω δὲ ἐναντίον αὐτοῦ ἐὰν βούληται | Sed tamen ad Omnipotentem loquar, et disputare cum Deo cupio : | ወባሕቱ፡ አንሳ፡ ኀበ፡ እግዚአብሔር፡ እነግር፡ ወእትዋቅሥ፡ ቅድሜሁ፡ ለእመ፡ ፈቀደ፡፡ 4፡ አንተስ፡ ዓቀብተ፡ ሥራይ፡ ዘዓመፃ፡ ወመናዝዛን፡ ለእኪት፡ ኵልክሙ። |
|---|
| 13:4 | וְֽאוּלָ֗ם אַתֶּ֥ם טֹפְלֵי־שָׁ֑קֶר רֹפְאֵ֖י אֱלִ֣ל כֻּלְּכֶֽם׃ | ὑμεῖς δέ ἐστε ἰατροὶ ἄδικοι καὶ ἰαταὶ κακῶν πάντες | prius vos ostendens fabricatores mendacii, et cultores perversorum dogmatum. | — |
|---|
| 13:5 | מִי־יִ֭תֵּן הַחֲרֵ֣שׁ תַּחֲרִישׁ֑וּן וּתְהִ֖י לָכֶ֣ם לְחׇכְמָֽה׃ | εἴη δὲ ὑμῖν κωφεῦσαι καὶ ἀποβήσεται ὑμῖν εἰς σοφίαν | Atque utinam taceretis, ut putaremini esse sapientes. | ኢይረትዓኒ፡ አጽምአክሙ፡ እስመ፡ ጠፍአት፡ ጥበብ፡ እምኔክሙ። |
|---|
| 13:6 | שִׁמְעוּ־נָ֥א תוֹכַחְתִּ֑י וְרִב֖וֹת שְׂפָתַ֣י הַקְשִֽׁיבוּ׃ | ἀκούσατε ἔλεγχον στόματός μου κρίσιν δὲ χειλέων μου προσέχετε | Audite ergo correptionem meam, et judicium labiorum meorum attendite. | ስምዑኒ፡ ቅስተ፡ አፉየ፡ ወአጽምኡኒ፡ ፍትሐ፡ ከናፍርየ። |
|---|
| 13:7 | הַ֭לְאֵל תְּדַבְּר֣וּ עַוְלָ֑ה וְ֝ל֗וֹ תְּֽדַבְּר֥וּ רְמִיָּֽה׃ | πότερον οὐκ ἔναντι κυρίου λαλεῖτε ἔναντι δὲ αὐτοῦ φθέγγεσθε δόλον | Numquid Deus indiget vestro mendacio, ut pro illo loquamini dolos ? | ወይእዜኒ፡ አኮኑ፡ ቅድመ፡ እግዚአብሔር፡ ትነብሩ፡ ወታየድሁ፡ ጕኅኩተ፡ በቅድሜሁ፡ ወትትገኃሡ፡ እምኔሁ፡ እስኩ፡ ለሊክሙ፡ ፍትሑ። |
|---|
| 13:8 | הֲפָנָ֥יו תִּשָּׂא֑וּן אִם־לָאֵ֥ל תְּרִיבֽוּן׃ | ἦ ὑποστελεῖσθε ὑμεῖς δὲ αὐτοὶ κριταὶ γένεσθε | numquid faciem ejus accipitis, et pro Deo judicare nitimini ? | ሠናይኑ፡ እመ፡ የሐትቱክሙ፡ እንዘ፡ ትገብሩ፡ ኵሎ፡ ኪያሁ፡ ተኃሥሡ። |
|---|
| 13:9 | הֲ֭טוֹב כִּֽי־יַחְקֹ֣ר אֶתְכֶ֑ם אִם־כְּהָתֵ֥ל בֶּ֝אֱנ֗וֹשׁ תְּהָתֵ֥לּוּ בֽוֹ׃ | καλόν γε ἐὰν ἐξιχνιάσῃ ὑμᾶς εἰ γὰρ τὰ πάντα ποιοῦντες προστεθήσεσθε αὐτῷ | aut placebit ei quem celare nihil potest ? aut decipietur, ut homo, vestris fraudulentiis ? | በምንትኑ፡ ታስማስልዎ፡ ከመትትዋቀሱ፡ ሎቱ፡ ለገጽለሰ፡ ታደልዉ፡ ወለፌ፡ ተኀብኡ፡ እምቅሜሁ። |
|---|
| 13:10 | הוֹכֵ֣חַ יוֹכִ֣יחַ אֶתְכֶ֑ם אִם־בַּ֝סֵּ֗תֶר פָּנִ֥ים תִּשָּׂאֽוּן׃ | οὐθὲν ἧττον ἐλέγξει ὑμᾶς εἰ δὲ καὶ κρυφῇ πρόσωπα θαυμάσετε | Ipse vos arguet, quoniam in abscondito faciem ejus accipitis. | ቀዳሜሁ፡ አኮኑ፡ ኃይሉ፡ ያፈርሀክሙ፡ ወይመጽአክሙ፡ ግሩም፡ እምኀቤሁ። |
|---|
| 13:11 | הֲלֹ֣א שְׂ֭אֵתוֹ תְּבַעֵ֣ת אֶתְכֶ֑ם וּ֝פַחְדּ֗וֹ יִפֹּ֥ל עֲלֵיכֶֽם׃ | πότερον οὐχὶ δεινὰ αὐτοῦ στροβήσει ὑμᾶς φόβος δὲ παρ’ αὐτοῦ ἐπιπεσεῖται ὑμῖν | Statim ut se commoverit, turbabit vos, et terror ejus irruet super vos. | ዘለፋክሙኒ፡ ኃላፊ፡ ከመ፡ ሐመድ፡ ወሥጋክሙኒ፡ መሬት። |
|---|
| 13:12 | זִֽ֭כְרֹנֵיכֶם מִשְׁלֵי־אֵ֑פֶר לְגַבֵּי־חֹ֝֗מֶר גַּבֵּיכֶֽם׃ | ἀποβήσεται δὲ ὑμῶν τὸ ἀγαυρίαμα ἴσα σποδῷ τὸ δὲ σῶμα πήλινον | Memoria vestra comparabitur cineri, et redigentur in lutum cervices vestrae. | ተጸመሙኒ፡ እንብብ፡ ወእስኀት፡ እምኅምዝ። |
|---|
| 13:13 | הַחֲרִ֣ישׁוּ מִ֭מֶּנִּי וַאֲדַבְּרָה־אָ֑נִי וְיַעֲבֹ֖ר עָלַ֣י מָֽה׃ | κωφεύσατε ἵνα λαλήσω καὶ ἀναπαύσωμαι θυμοῦ | Tacete paulisper, ut loquar quodcumque mihi mens suggesserit. | ወአስተጋብኣ፡ ለሥጋየ፡ በስነንየ፡ ወአጠውቃ፡ ለነፍስየ፡ በእዴየ። |
|---|
| 13:14 | עַל־מָ֤ה׀ אֶשָּׂ֣א בְשָׂרִ֣י בְשִׁנָּ֑י וְ֝נַפְשִׁ֗י אָשִׂ֥ים בְּכַפִּֽי׃ | ἀναλαβὼν τὰς σάρκας μου τοῖς ὀδοῦσιν ψυχὴν δέ μου θήσω ἐν χειρί | Quare lacero carnes meas dentibus meis, et animam meam porto in manibus meis ? | ወእምዕዑብ፡ አትሜጠዋ፡ ለልብስየ፡ ወአመሰ፡ ኢተመጠውክዋ፡ በኃይል፡ እመ፡ እምኢተንሠአት፡ ወእመ፡ አኮሰ፡ እነግር፡ ወእትዋቀሥ፡ ቅድሜሁ። |
|---|
| 13:15 | הֵ֣ן יִ֭קְטְלֵנִי (לא) [ל֣וֹ] אֲיַחֵ֑ל אַךְ־דְּ֝רָכַ֗י אֶל־פָּנָ֥יו אוֹכִֽיחַ׃ | ἐάν με χειρώσηται ὁ δυνάστης ἐπεὶ καὶ ἦρκται ἦ μὴν λαλήσω καὶ ἐλέγξω ἐναντίον αὐτοῦ | Etiam si occiderit me, in ipso sperabo : verumtamen vias meas in conspectu ejus arguam. | ወዝንቱኒ፡ ይከውነኒ፡ መድኀኒተ፡ እስመ፡ ኢይበውእ፡ ቅድሜሁ፡ ትምይንት። |
|---|
| 13:16 | גַּם־הוּא־לִ֥י לִישׁוּעָ֑ה כִּי־לֹ֥א לְ֝פָנָ֗יו חָנֵ֥ף יָבֽוֹא׃ | καὶ τοῦτό μοι ἀποβήσεται εἰς σωτηρίαν οὐ γὰρ ἐναντίον αὐτοῦ δόλος εἰσελεύσεται | Et ipse erit salvator meus : non enim veniet in conspectu ejus omnis hypocrita. | ስንዑኒ፡ ቃልየ፡ ወአነ፡ እነግረክሙ፡ እንዘ፡ ታጸምኡኒ። |
|---|
| 13:17 | שִׁמְע֣וּ שָׁ֭מוֹעַ מִלָּתִ֑י וְ֝אַחֲוָתִ֗י בְּאׇזְנֵיכֶֽם׃ | ἀκούσατε ἀκούσατε τὰ ῥήματά μου ἀναγγελῶ γὰρ ὑμῶν ἀκουόντων | Audite sermonem meum, et aenigmata percipite auribus vestris. | ናሁ፡ አነ፡ ቀረብኩ፡ ኀበፍትሕየ፡ ወአእምር፡ አነ፡ ከመ፡ ታስተርኢ፡ ጽድቅየ። |
|---|
| 13:18 | הִנֵּה־נָ֭א עָרַ֣כְתִּי מִשְׁפָּ֑ט יָ֝דַ֗עְתִּי כִּי־אֲנִ֥י אֶצְדָּֽק׃ | ἰδοὺ ἐγὼ ἐγγύς εἰμι τοῦ κρίματός μου οἶδα ἐγὼ ὅτι δίκαιος ἀναφανοῦμαι | Si fuero judicatus, scio quod justus inveniar. | ወመኑ፡ ውእቱ፡ ዘተዕፅረ፡ ከመ፡ እጸመም፡ ይእዜ፡ ወአረምም፡ እከውን፡ ከመ፡ ዓብድ፡ ወአትኃባእኑ፡ እምገጽከ። |
|---|
| 13:19 | מִי־ה֭וּא יָרִ֣יב עִמָּדִ֑י כִּֽי־עַתָּ֖ה אַחֲרִ֣ישׁ וְאֶגְוָֽע׃ | τίς γάρ ἐστιν ὁ κριθησόμενός μοι ὅτι νῦν κωφεύσω καὶ ἐκλείψω | Quis est qui judicetur mecum ? veniat : quare tacens consumor ? | ወአእትት፡ እምኔየ፡ እዴክ፡ ወአያጥቀኒ፡ ግርማክ፡፡ 20፡ ትጼውዓኒ፡ ወአነ፡ አሰጠወከ፡ ወእመሂ፡ ተናገርከኒ፡ አነሂ፡ አወሥአከ። |
|---|
| 13:20 | אַךְ־שְׁ֭תַּיִם אַל־תַּ֣עַשׂ עִמָּדִ֑י אָ֥ז מִ֝פָּנֶ֗יךָ לֹ֣א אֶסָּתֵֽר׃ | δυεῖν δέ μοι χρήσῃ τότε ἀπὸ τοῦ προσώπου σου οὐ κρυβήσομαι | Duo tantum ne facias mihi, et tunc a facie tua non abscondar : | — |
|---|
| 13:21 | כַּ֭פְּךָ מֵעָלַ֣י הַרְחַ֑ק וְ֝אֵ֥מָתְךָ֗ אַֽל־תְּבַעֲתַֽנִּי׃ | τὴν χεῖρα ἀπ’ ἐμοῦ ἀπέχου καὶ ὁ φόβος σου μή με καταπλησσέτω | manum tuam longe fac a me, et formido tua non me terreat. | ወሚመጠን፡ እማንቱ፡ ኃጣውእየ፡ ወአበሳየ፡ እርአየኒኬ፡ ምንት፡ እማንቱ። |
|---|
| 13:22 | וּ֭קְרָא וְאָנֹכִ֣י אֶעֱנֶ֑ה אֽוֹ־אֲ֝דַבֵּ֗ר וַהֲשִׁיבֵֽנִי׃ | εἶτα καλέσεις ἐγὼ δέ σοι ὑπακούσομαι ἢ λαλήσεις ἐγὼ δέ σοι δώσω ἀνταπόκρισιν | Voca me, et ego respondebo tibi : aut certe loquar, et tu responde mihi. | ወለምት፡ ትሤውር፡ እምኔየ፡ ወትሬስየኒ፡ ጸላኢክ። |
|---|
| 13:23 | כַּמָּ֣ה לִ֭י עֲוֺנ֣וֹת וְחַטָּא֑וֹת פִּֽשְׁעִ֥י וְ֝חַטָּאתִ֗י הֹדִיעֵֽנִי׃ | πόσαι εἰσὶν αἱ ἁμαρτίαι μου καὶ αἱ ἀνομίαι μου δίδαξόν με τίνες εἰσίν | Quantas habeo iniquitates et peccata ? scelera mea et delicta ostende mihi. | ወከመ፡ ቈጽል፡ ዘይትነገፍ፡ እምነፋስ፡ ተሐፍሰኒ፡ ወከመ፡ ሣዕር፡ ዘይነሥአ፡ ነፋስ፡ ታሠርረኒ፡ ሣዕረኑ፡ ወብርሀ፡ ዘይየብስ፡ ትዴግን። |
|---|
| 13:24 | לָֽמָּה־פָנֶ֥יךָ תַסְתִּ֑יר וְתַחְשְׁבֵ֖נִי לְאוֹיֵ֣ב לָֽךְ׃ | διὰ τί ἀπ’ ἐμοῦ κρύπτῃ ἥγησαι δέ με ὑπεναντίον σοι | Cur faciem tuam abscondis, et arbitraris me inimicum tuum ? | እስመ፡ ጸሐፍከ፡ አከይየ፡ ሰዘላዕሌየ፡ ወዓቀብከ፡ ሊተ፡ ኃጢኤትየ፡ ዘንአስየ፡ ወዐቅነትከኒ፡ ወአቀምኮን፡ ውስተ፡ ዳኅዕ፡ ለአገርየ። |
|---|
| 13:25 | הֶעָלֶ֣ה נִדָּ֣ף תַּעֲר֑וֹץ וְאֶת־קַ֖שׁ יָבֵ֣שׁ תִּרְדֹּֽף׃ | ἦ ὡς φύλλον κινούμενον ὑπὸ ἀνέμου εὐλαβηθήσῃ ἢ ὡς χόρτῳ φερομένῳ ὑπὸ πνεύματος ἀντίκεισαί μοι | Contra folium, quod vento rapitur, ostendis potentiam tuam, et stipulam siccam persequeris : | ወሤምከ፡ ሊኰ፡ ምግባርየ፡ ወሶበ፡ ቆመት፡ እግርየ፡ ኅደገኒ። |
|---|
| 13:26 | כִּֽי־תִכְתֹּ֣ב עָלַ֣י מְרֹר֑וֹת וְ֝תוֹרִישֵׁ֗נִי עֲוֺנ֥וֹת נְעוּרָֽי׃ | ὅτι κατέγραψας κατ’ ἐμοῦ κακά περιέθηκας δέ μοι νεότητος ἁμαρτίας | scribis enim contra me amaritudines, et consumere me vis peccatis adolescentiae meae. | — |
|---|
| 13:27 | וְתָ֘שֵׂ֤ם בַּסַּ֨ד׀ רַגְלַ֗י וְתִשְׁמ֥וֹר כׇּל־אׇרְחוֹתָ֑י עַל־שׇׁרְשֵׁ֥י רַ֝גְלַ֗י תִּתְחַקֶּֽה׃ | ἔθου δέ μου τὸν πόδα ἐν κωλύματι ἐφύλαξας δέ μου πάντα τὰ ἔργα εἰς δὲ ῥίζας τῶν ποδῶν μου ἀφίκου | Posuisti in nervo pedem meum, et observasti omnes semitas meas, et vestigia pedum meorum considerasti : | — |
|---|
| 13:28 | וְ֭הוּא כְּרָקָ֣ב יִבְלֶ֑ה כְּ֝בֶ֗גֶד אֲכָ֣לוֹ עָֽשׁ׃ | ὃ παλαιοῦται ἴσα ἀσκῷ ἢ ὥσπερ ἱμάτιον σητόβρωτον | qui quasi putredo consumendus sum, et quasi vestimentum quod comeditur a tinea. | — |
|---|