| 17:1 | רוּחִ֣י חֻ֭בָּלָה יָמַ֥י נִזְעָ֗כוּ קְבָרִ֥ים לִֽי׃ | ὀλέκομαι πνεύματι φερόμενος δέομαι δὲ ταφῆς καὶ οὐ τυγχάνω | Spiritus meus attenuabitur ; dies mei breviabuntur : et solum mihi superest sepulchrum. | ይፄዕረኒ፡ ዘያወዕኣ፡ ለነፍስየ፡ እትሜነዮሂ፡ ለመቃብር፡ ወኢያደምዖ። |
|---|
| 17:2 | אִם־לֹ֣א הֲ֭תֻלִים עִמָּדִ֑י וּ֝בְהַמְּרוֹתָ֗ם תָּלַ֥ן עֵינִֽי׃ | λίσσομαι κάμνων καὶ τί ποιήσας | Non peccavi, et in amaritudinibus moratur oculus meus. | እንዘ፡ እልሕሰ፡ ሠራሕኩ፡ ወምንተ፡ እሬሲ፡ ይዕርቁኒ፡ ነኪራን፡ ንዋይየ። |
|---|
| 17:3 | שִֽׂימָה־נָּ֭א עׇרְבֵ֣נִי עִמָּ֑ךְ מִ֥י ה֝֗וּא לְיָדִ֥י יִתָּקֵֽעַ׃ | ἔκλεψαν δέ μου τὰ ὑπάρχοντα ἀλλότριοι τίς ἐστιν οὗτος τῇ χειρί μου συνδεθήτω | Libera me, Domine, et pone me juxta te, et cujusvis manus pugnet contra me. | ወመኑ፡ ውእቱ፡ ዘይመይጣ፡ ለእዴየ። |
|---|
| 17:4 | כִּֽי־לִ֭בָּם צָפַ֣נְתָּ מִשָּׂ֑כֶל עַל־כֵּ֝֗ן לֹ֣א תְרֹמֵֽם׃ | ὅτι καρδίαν αὐτῶν ἔκρυψας ἀπὸ φρονήσεως διὰ τοῦτο οὐ μὴ ὑψώσῃς αὐτούς | Cor eorum longe fecisti a disciplina : propterea non exaltabuntur. | እስመ፡ ኀብእዎ፡ ሰልቦሙ፡ እምሠናይ፡ ወበእንተዝ፡ ኢያሌዕሎሙ። |
|---|
| 17:5 | לְ֭חֵלֶק יַגִּ֣יד רֵעִ֑ים וְעֵינֵ֖י בָנָ֣יו תִּכְלֶֽנָה׃ | τῇ μερίδι ἀναγγελεῖ κακίας ὀφθαλμοὶ δέ μου ἐφ’ υἱοῖς ἐτάκησαν | Praedam pollicetur sociis, et oculi filiorum ejus deficient. | ወይምህርዎ፡ እከየ፡ ለልቦሙ፡ ወተመስዋ፡ አዕይንትየ፡ በእንተ፡ ደቂቅየ። |
|---|
| 17:6 | וְֽ֭הִצִּיגַנִי לִמְשֹׁ֣ל עַמִּ֑ים וְתֹ֖פֶת לְפָנִ֣ים אֶהְיֶֽה׃ | ἔθου δέ με θρύλημα ἐν ἔθνεσιν γέλως δὲ αὐτοῖς ἀπέβην | Posuit me quasi in proverbium vulgi, et exemplum sum coram eis. | ወረሰይከኒ፡ ነገረ፡ ለአሕዛብ፡ ወኮንክዎሙ፡ ሰሐቀ፡ ወሥላቀ። |
|---|
| 17:7 | וַתֵּ֣כַהּ מִכַּ֣עַשׂ עֵינִ֑י וִיצֻרַ֖י כַּצֵּ֣ל כֻּלָּֽם׃ | πεπώρωνται γὰρ ἀπὸ ὀργῆς οἱ ὀφθαλμοί μου πεπολιόρκημαι μεγάλως ὑπὸ πάντων | Caligavit ab indignatione oculus meus, et membra mea quasi in nihilum redacta sunt. | ወዖራኒ፡ አዕይንትየ፡ እምአንብዕ፡ ወፈድፋደ፡ አስቈረሩኒ፡ ኵሎሙ። |
|---|
| 17:8 | יָשֹׁ֣מּוּ יְשָׁרִ֣ים עַל־זֹ֑את וְ֝נָקִ֗י עַל־חָנֵ֥ף יִתְעֹרָֽר׃ | θαῦμα ἔσχεν ἀληθινοὺς ἐπὶ τούτῳ δίκαιος δὲ ἐπὶ παρανόμῳ ἐπανασταίη | Stupebunt justi super hoc, et innocens contra hypocritam suscitabitur. | ወተአመንክዋ፡ ለዛቲ፡ ወቀብጽተኒ፡ ወርቱዕሰ፡ ትግባእ፡ ላዕለ፡ ኃጥአን። |
|---|
| 17:9 | וְיֹאחֵ֣ז צַדִּ֣יק דַּרְכּ֑וֹ וּֽטְהׇר־יָ֝דַ֗יִם יֹסִ֥יף אֹֽמֶץ׃ | σχοίη δὲ πιστὸς τὴν ἑαυτοῦ ὁδόν καθαρὸς δὲ χεῖρας ἀναλάβοι θάρσος | Et tenebit justus viam suam, et mundis manibus addet fortitudinem. | ወባሕቱ፡ እትአመን፡ ከመ፡ እገብእ፡ በፍኖትየ፡ እስመ፡ ንጹሐት፡ እደውየ፡ እረክባ፡ ለፍሥሕትየ። |
|---|
| 17:10 | וְֽאוּלָ֗ם כֻּלָּ֣ם תָּ֭שֻׁבוּ וּבֹ֣אוּ נָ֑א וְלֹֽא־אֶמְצָ֖א בָכֶ֣ם חָכָֽם׃ | οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ πάντες ἐρείδετε καὶ δεῦτε δή οὐ γὰρ εὑρίσκω ἐν ὑμῖν ἀληθές | Igitur omnes vos convertimini, et venite, et non inveniam in vobis ullum sapientem. | ወሀለወክሙ፡ ትርአዩኒ፡ ኵልክሙ፡ ወትምጽኡ፡ ዝየ፡ እስመ፡ አልቦ፡ ርትዕ፡ ዘእረክብ፡ በኀቤክሙ። |
|---|
| 17:11 | יָמַ֣י עָ֭בְרוּ זִמֹּתַ֣י נִתְּק֑וּ מ֖וֹרָשֵׁ֣י לְבָבִֽי׃ | αἱ ἡμέραι μου παρῆλθον ἐν βρόμῳ ἐρράγη δὲ τὰ ἄρθρα τῆς καρδίας μου | Dies mei transierunt ; cogitationes meae dissipatae sunt, torquentes cor meum. | ወኀልቃ፡ መዋዕልየ፡ እንዘ፡ ጽዩአት፡ ወተበትከ፡ ሥርወ፡ ልብየ። |
|---|
| 17:12 | לַ֭יְלָה לְי֣וֹם יָשִׂ֑ימוּ א֝֗וֹר קָר֥וֹב מִפְּנֵי־חֹֽשֶׁךְ׃ | νύκτα εἰς ἡμέραν ἔθηκαν φῶς ἐγγὺς ἀπὸ προσώπου σκότους | Noctem verterunt in diem, et rursum post tenebras spero lucem. | መዓልት፡ ሌሊተ፡ ኮነኒ፡ ወጽልመት፡ ውስተ፡ ገጽ፡ ብርሃን፡ ገብአኒ። |
|---|
| 17:13 | אִם־אֲ֭קַוֶּה שְׁא֣וֹל בֵּיתִ֑י בַּ֝חֹ֗שֶׁךְ רִפַּ֥דְתִּי יְצוּעָֽי׃ | ἐὰν γὰρ ὑπομείνω ᾅδης μου ὁ οἶκος ἐν δὲ γνόφῳ ἔστρωταί μου ἡ στρωμνή | Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectulum meum. | ወእመሂ፡ ጐንደይኩ፡ ዳእሙ፡ ውስተ፡ መቃብር፡ ቤትየ፡ ወውስተ፡ ጽልመት፡ ተነጽፈ፡ ምስካብየ። |
|---|
| 17:14 | לַשַּׁ֣חַת קָ֭רָאתִי אָ֣בִי אָ֑תָּה אִמִּ֥י וַ֝אֲחֹתִ֗י לָרִמָּֽה׃ | θάνατον ἐπεκαλεσάμην πατέρα μου εἶναι μητέρα δέ μου καὶ ἀδελφὴν σαπρίαν | Putredini dixi : Pater meus es ; Mater mea, et soror mea, vermibus. | ወለሞትኒ፡ አቡየ፡ እብሎ፡ ወእምየሂ፡ ወአኃውየ፡ ዕፄያት፡ እሙንቱ። |
|---|
| 17:15 | וְ֭אַיֵּה אֵפ֣וֹ תִקְוָתִ֑י וְ֝תִקְוָתִ֗י מִ֣י יְשׁוּרֶֽנָּה׃ | ποῦ οὖν μου ἔτι ἐστὶν ἡ ἐλπίς ἦ τὰ ἀγαθά μου ὄψομαι | Ubi est ergo nunc praestolatio mea ? et patientiam meam quis considerat ? | አይቴ፡ ውእቱ፡ እንከ፡ ተስፋየ፡ ወእሬእያኑ፡ ለሠናይት። |
|---|
| 17:16 | בַּדֵּ֣י שְׁאֹ֣ל תֵּרַ֑דְנָה אִם־יַ֖חַד עַל־עָפָ֣ר נָֽחַת׃ {פ} | ἦ μετ’ ἐμοῦ εἰς ᾅδην καταβήσονται ἢ ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ χώματος καταβησόμεθα | In profundissimum infernum descendent omnia mea : putasne saltem ibi erit requies mihi ? | ወትወርድኑ፡ ውስተ፡ መቃብር፡ ምስሌየ፡ ወንደፈንን፡ ኅቡረ፡ ውስተ፡ መሬት። |
|---|