19:1 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר ׃
ὑπολαβὼν δὲ Ιωβ λέγει
Respondens autem Job , dixit :
ወእደ ፡ ተናገረ ፡ ኢዮብ ፡ ወተሰጥወ ።
Then Job answered,
19:2 ⧉ ⤴︎ עַד ־אָ֭נָה תּוֹגְי֣וּן נַפְשִׁ֑י וּֽתְדַכּאוּנַ֥נִי בְמִלִּֽים ׃
ἕως τίνος ἔγκοπον ποιήσετε ψυχήν μου καὶ καθαιρεῖτε με λόγοις
Usquequo affligitis animam meam , et atteritis me sermonibus ?
ወይቤ ፡ እስከ ፡ ምንትኑ ፡ ታሄፅርዋ ፡ ለነፍስየ ፡ ወትተትሉኒ ፡ በነገርኩ ።
“How long will you torment me, and crush me with words?
19:3 ⧉ ⤴︎ זֶ֤ה עֶ֣שֶׂר פְּ֭עָמִים תַּכְלִימ֑וּנִי לֹֽא ־תֵ֝בֹ֗שׁוּ תַּהְכְּרוּ ־לִֽי ׃
γνῶτε μόνον ὅτι ὁ κύριος ἐποίησέ με οὕτως καταλαλεῖτέ μου οὐκ αἰσχυνόμενοί με ἐπίκεισθέ μοι
En decies confunditis me , et non erubescitis opprimentes me .
አእምሩ ፡ ዳዕሙ ፡ ከመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘንተ ፡ ረሰየኒ ፡ ዐሥረ ፡ ጊዜያተ ፡ ትትናገሩኒ ፡ ወኢተኃፍሩ ፡ ትቁሙ ፡ ላፅለ ፡ ነፍስየ ።
You have reproached me ten times. You aren’t ashamed that you attack me.
19:4 ⧉ ⤴︎ וְאַף ־אׇמְנָ֥ם שָׁגִ֑יתִי אִ֝תִּ֗י תָּלִ֥ין מְשׁוּגָתִֽי ׃
ναὶ δὴ ἐπ’ ἀληθείας ἐγὼ ἐπλανήθην παρ’ ἐμοὶ δὲ αὐλίζεται πλάνος λαλῆσαι ῥῆμα ὃ οὐκ ἔδει τὰ δὲ ῥήματά μου πλανᾶται καὶ οὐκ ἐπὶ καιροῦ
Nempe etsi ignoravi , mecum erit ignorantia mea .
ወኦሆ ፡ አማን ፡ እንከ ፡ አበለኩ ፡ አነ ፡ ወኅቤየ ፡ ኃደረት ፡ ፅበድ ፡ ወነበብኩ ፡ ዘኢየአምር ፡ ቃለ ፡ ወነገርየኒ ፡ ዕበድ ፡ ወአኮለ ፡ ዘአዘለፍ ።
If it is true that I have erred, my error remains with myself.
19:5 ⧉ ⤴︎ אִם ־אׇ֭מְנָם עָלַ֣י תַּגְדִּ֑ילוּ וְתוֹכִ֥יחוּ עָ֝לַ֗י חֶרְפָּתִֽי ׃
ἔα δὲ ὅτι ἐπ’ ἐμοὶ μεγαλύνεσθε ἐνάλλεσθε δέ μοι ὀνείδει
At vos contra me erigimini , et arguitis me opprobriis meis .
አሌ ፡ ሊተ ፡ በላዕሌየ ፡ ዳዕሙ ፡ ታአብዩ ፡ አፉከሙ ፡ ዘሆከኒ ፡ ወትትቈናደዩ ፡ ብየ ፡ ወትዘረከዩኒ ።
If indeed you will magnify yourselves against me, and plead against me my reproach,
19:6 ⧉ ⤴︎ דְּֽעוּ ־אֵ֭פוֹ כִּֽי ־אֱל֣וֹהַּ עִוְּתָ֑נִי וּ֝מְצוּד֗וֹ עָלַ֥י הִקִּֽיף ׃
γνῶτε οὖν ὅτι ὁ κύριός ἐστιν ὁ ταράξας ὀχύρωμα δὲ αὐτοῦ ἐπ’ ἐμὲ ὕψωσεν
Saltem nunc intelligite quia Deus non aequo judicio afflixerit me , et flagellis suis me cinxerit .
አእምሩ ፡ ዳዕሙ ፡ ከመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘሆከኒ ፡ ወአንኅ ፡ መዓቶ ፡ ላዕሌየ ።
know now that God has subverted me, and has surrounded me with his net.
19:7 ⧉ ⤴︎ הֵ֤ן אֶצְעַ֣ק חָ֭מָס וְלֹ֣א אֵעָנֶ֑ה אֲ֝שַׁוַּ֗ע וְאֵ֣ין מִשְׁפָּֽט ׃
ἰδοὺ γελῶ ὀνείδει καὶ οὐ λαλήσω κεκράξομαι καὶ οὐδαμοῦ κρίμα
Ecce clamabo , vim patiens , et nemo audiet ; vociferabor , et non est qui judicet .
ናሁ ፡ እሠርኅ ፡ በኂስ ፡ ወአነግር ፡ ወአወዩ ፡ ወአልቦ ፡ ዘይፈትሕ ፡ ሊተ ።
“Behold, I cry out of wrong, but I am not heard. I cry for help, but there is no justice.
19:8 ⧉ ⤴︎ אׇרְחִ֣י גָ֭דַר וְלֹ֣א אֶעֱב֑וֹר וְעַ֥ל נְ֝תִיבוֹתַ֗י חֹ֣שֶׁךְ יָשִֽׂים ׃
κύκλῳ περιῳκοδόμημαι καὶ οὐ μὴ διαβῶ ἐπὶ πρόσωπόν μου σκότος ἔθετο
Semitam meam circumsepsit , et transire non possum : et in calle meo tenebras posuit .
ወተሐዕረ ፡ ዓውድየ ፡ ወአልብየ ፡ ምኅላፍ ፡ ወአንጦልህ ፡ ውስተ ፡ ገጽየ ፡ ጽልመት ።
He has walled up my way so that I can’t pass, and has set darkness in my paths.
19:9 ⧉ ⤴︎ כְּ֭בוֹדִי מֵעָלַ֣י הִפְשִׁ֑יט וַ֝יָּ֗סַר עֲטֶ֣רֶת רֹאשִֽׁי ׃
τὴν δὲ δόξαν ἀπ’ ἐμοῦ ἐξέδυσεν ἀφεῖλεν δὲ στέφανον ἀπὸ κεφαλῆς μου
Spoliavit me gloria mea , et abstulit coronam de capite meo .
ወሰለበኒ ፡ ትርሢትየ ፡ ወአልብየ ፡ አክልየ ፡ አምላዕለ ፡ ርእስየ ።
He has stripped me of my glory, and taken the crown from my head.
19:10 ⧉ ⤴︎ יִתְּצֵ֣נִי סָ֭בִיב וָאֵלַ֑ךְ וַיַּסַּ֥ע כָּ֝עֵ֗ץ תִּקְוָתִֽי ׃
διέσπασέν με κύκλῳ καὶ ᾠχόμην ἐξέκοψεν δὲ ὥσπερ δένδρον τὴν ἐλπίδα μου
Destruxit me undique , et pereo : et quasi evulsae arbori abstulit spem meam .
ወመሐወኒ ፡ እንተ ፡ ኵለሄ ፡ አሐውር ፡ ወአልሕስ ፡ ወገዘማ ፡ ከመ ፡ ዕፅ ፡ ለሕይወትየ ።
He has broken me down on every side, and I am gone. He has plucked my hope up like a tree.
19:11 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֣חַר עָלַ֣י אַפּ֑וֹ וַיַּחְשְׁבֵ֖נִי ל֣וֹ כְצָרָֽיו ׃
δεινῶς δέ μοι ὀργῇ ἐχρήσατο ἡγήσατο δέ με ὥσπερ ἐχθρόν
Iratus est contra me furor ejus , et sic me habuit quasi hostem suum .
ወረሰየኒ ፡ ለኃይል ፡ መቅሠፍት ፡ ወረሰየኒ ፡ ከመ ፡ ፀር ።
He has also kindled his wrath against me. He counts me among his adversaries.
19:12 ⧉ ⤴︎ יַ֤חַד ׀ יָ֘בֹ֤אוּ גְדוּדָ֗יו וַיָּסֹ֣לּוּ עָלַ֣י דַּרְכָּ֑ם וַיַּחֲנ֖וּ סָבִ֣יב לְאׇהֳלִֽי ׃
ὁμοθυμαδὸν δὲ ἦλθον τὰ πειρατήρια αὐτοῦ ἐπ’ ἐμοὶ ταῖς ὁδοῖς μου ἐκύκλωσάν με ἐγκάθετοι
Simul venerunt latrones ejus , et fecerunt sibi viam per me , et obsederunt in gyro tabernaculum meum .
ወኅቡረ ፡ መጽአ ፡ ላዕሌየ ፡ መዓቱ ፡ ወሀገቱኒ ፡ ወስተ ፡ ፍናውየ ፡ እለ ፡ ይጸንሑኒ ።
His troops come on together, build a siege ramp against me, and encamp around my tent.
19:13 ⧉ ⤴︎ אַ֭חַי מֵעָלַ֣י הִרְחִ֑יק וְ֝יֹדְעַ֗י אַךְ ־זָ֥רוּ מִמֶּֽנִּי ׃
ἀπ’ ἐμοῦ δὲ ἀδελφοί μου ἀπέστησαν ἔγνωσαν ἀλλοτρίους ἢ ἐμέ φίλοι δέ μου ἀνελεήμονες γεγόνασιν
Fratres meos longe fecit a me , et noti mei quasi alieni recesserunt a me .
ወአኃውየኒ ፡ ተናከሩኒ ፡ ወአብደሩ ፡ ነኪር ፡ እምኔየ ፡ አፅርክትየኒ ፡ ኢመሐሩኒ ።
“He has put my brothers far from me. My acquaintances are wholly estranged from me.
19:14 ⧉ ⤴︎ חָדְל֥וּ קְרוֹבָ֑י וּֽמְיֻדָּעַ֥י שְׁכֵחֽוּנִי ׃
οὐ προσεποιήσαντό με οἱ ἐγγύτατοί μου καὶ οἱ εἰδότες μου τὸ ὄνομα ἐπελάθοντό μου
Dereliquerunt me propinqui mei , et qui me noverant obliti sunt mei .
ወአዝማድየኒ ፡ ኢያንከሩስ ፡ አለሂ ፡ የአምሩ ፡ ስምየ ፡ ረስሁኒ ።
My relatives have gone away. My familiar friends have forgotten me.
19:15 ⧉ ⤴︎ גָּ֘רֵ֤י בֵיתִ֣י וְ֭אַמְהֹתַי לְזָ֣ר תַּחְשְׁבֻ֑נִי נׇ֝כְרִ֗י הָיִ֥יתִי בְעֵינֵיהֶֽם ׃
γείτονες οἰκίας θεράπαιναί τέ μου ἀλλογενὴς ἤμην ἐναντίον αὐτῶν
Inquilini domus meae et ancillae meae sicut alienum habuerunt me , et quasi peregrinus fui in oculis eorum .
ወእለሂ ፡ ቅሩባንየ ፡ ኢይፈቅዱ ፡ ይርአዩኒ ፡ ወከመ ፡ ዘአምከልአ ፡ ሕዝብ ፡ ይመስሉኒ ።
Those who dwell in my house and my maids consider me a stranger. I am an alien in their sight.
19:16 ⧉ ⤴︎ לְעַבְדִּ֣י קָ֭רָאתִי וְלֹ֣א יַעֲנֶ֑ה בְּמוֹ ־פִ֝֗י אֶתְחַנֶּן ־לֽוֹ ׃
θεράποντά μου ἐκάλεσα καὶ οὐχ ὑπήκουσεν στόμα δέ μου ἐδέετο
Servum meum vocavi , et non respondit : ore proprio deprecabar illum .
ለነበርየኒ ፡ አጼውፆሙ ፡ ወይጸመሙኒ ።
I call to my servant, and he gives me no answer. I beg him with my mouth.
19:17 ⧉ ⤴︎ ר֭וּחִי זָ֣רָה לְאִשְׁתִּ֑י וְ֝חַנֹּתִ֗י לִבְנֵ֥י בִטְנִֽי ׃
καὶ ἱκέτευον τὴν γυναῖκά μου προσεκαλούμην δὲ κολακεύων υἱοὺς παλλακίδων μου
Halitum meum exhorruit uxor mea , et orabam filios uteri mei .
ወለብአሲትየኒ ፡ አትጋነይ ፡ ላቲ ፡ ወእዮውሃ ፡ ወትትቃፀበኒ ፡ ወአስተበቊፆሙ ፡ ለደቂቀ ፡ ገዛአየ ፡ ወአስተምሕር ፡ ሎሙ ።
My breath is offensive to my wife. I am loathsome to the children of my own mother.
19:18 ⧉ ⤴︎ גַּם ־עֲ֭וִילִים מָ֣אֲסוּ בִ֑י אָ֝ק֗וּמָה וַיְדַבְּרוּ ־בִֽי ׃
οἱ δὲ εἰς τὸν αἰῶνά με ἀπεποιήσαντο ὅταν ἀναστῶ κατ’ ἐμοῦ λαλοῦσιν
Stulti quoque despiciebant me : et cum ab eis recessissem , detrahebant mihi .
ወቀብዑኒ ፡ ለዓለም ፡ ወሶበሂ ፡ እትነሣአ ፡ የሐምዩኒ ።
Even young children despise me. If I arise, they speak against me.
19:19 ⧉ ⤴︎ תִּ֭עֲבוּנִי כׇּל ־מְתֵ֣י סוֹדִ֑י וְזֶה ־אָ֝הַ֗בְתִּי נֶהְפְּכוּ ־בִֽי ׃
ἐβδελύξαντο δέ με οἱ εἰδότες με οὓς δὴ ἠγαπήκειν ἐπανέστησάν μοι
Abominati sunt me quondam consiliarii mei , et quem maxime diligebam , aversatus est me .
ወእለሂ ፡ የአምሩኒ ፡ ያስቈርሩኒ ፡ እለሂ ፡ አፈቅሮሙ ፡ እሙንቱ ፡ ተንሥኡ ፡ ላዕለ ፡ ነፍስየ ፡፡ 20፡ ወይትቤጸል ፡ ማእፀየ ፡ ምስለ ፡ ሥጋየ ፡ ወየሐቅየኒ ፡ አዕፅ ፡ ምትየ ።
All my familiar friends abhor me. They whom I loved have turned against me.
19:20 ⧉ ⤴︎ בְּעוֹרִ֣י וּ֭בִבְשָׂרִי דָּבְקָ֣ה עַצְמִ֑י וָ֝אֶתְמַלְּטָ֗ה בְּע֣וֹר שִׁנָּֽי ׃
ἐν δέρματί μου ἐσάπησαν αἱ σάρκες μου τὰ δὲ ὀστᾶ μου ἐν ὀδοῦσιν ἔχεται
Pelli meae , consumptis carnibus , adhaesit os meum , et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos .
— My bones stick to my skin and to my flesh. I have escaped by the skin of my teeth.
19:21 ⧉ ⤴︎ חׇנֻּ֬נִי חׇנֻּ֣נִי אַתֶּ֣ם רֵעָ֑י כִּ֥י יַד ־אֱ֝ל֗וֹהַּ נָ֣גְעָה בִּֽי ׃
ἐλεήσατέ με ἐλεήσατέ με ὦ φίλοι χεὶρ γὰρ κυρίου ἡ ἁψαμένη μού ἐστιν
Miseremini mei , miseremini mei saltem vos , amici mei , quia manus Domini tetigit me .
መሐሩኒ ፡ መሐሩኒ ፡ አዕርክትየ ፡ እስመ ፡ እደ ፡ እግዚአብሔር ፡ ውእሩ ፡ ዘገሠሠኒ ።
“Have pity on me. Have pity on me, you my friends, for the hand of God has touched me.
19:22 ⧉ ⤴︎ לָ֭מָּה תִּרְדְּפֻ֣נִי כְמוֹ ־אֵ֑ל וּ֝מִבְּשָׂרִ֗י לֹ֣א תִשְׂבָּֽעוּ ׃
διὰ τί δέ με διώκετε ὥσπερ καὶ ὁ κύριος ἀπὸ δὲ σαρκῶν μου οὐκ ἐμπίπλασθε
Quare persequimini me sicut Deus , et carnibus meis saturamini ?
ወለምንት ፡ እንትሙ ፡ ታሠርሑኒ ፡ ከመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወኢትጸግቡኑ ፡ እምሥጋየ ።
Why do you persecute me as God, and are not satisfied with my flesh?
19:23 ⧉ ⤴︎ מִי ־יִתֵּ֣ן אֵ֭פוֹ וְיִכָּתְב֣וּן מִלָּ֑י מִי ־יִתֵּ֖ן בַּסֵּ֣פֶר וְיֻחָֽקוּ ׃
τίς γὰρ ἂν δῴη γραφῆναι τὰ ῥήματά μου τεθῆναι δὲ αὐτὰ ἐν βιβλίῳ εἰς τὸν αἰῶνα
Quis mihi tribuat ut scribantur sermones mei ? quis mihi det ut exarentur in libro
መኑ ፡ እምጸሐፎኑ ፡ ለነገርየ ፡ ወይልክዖ ፡ ውስተ ፡ መጽሐፍ ፡ ዘለዓለም ።
“Oh that my words were now written! Oh that they were inscribed in a book!
19:24 ⧉ ⤴︎ בְּעֵט ־בַּרְזֶ֥ל וְעֹפָ֑רֶת לָ֝עַ֗ד בַּצּ֥וּר יֵחָצְבֽוּן ׃
ἐν γραφείῳ σιδηρῷ καὶ μολίβῳ ἢ ἐν πέτραις ἐγγλυφῆναι
stylo ferreo et plumbi lamina , vel celte sculpantur in silice ?
ውስተ ፡ ምጽሐለ ፡ ሐፂን ፡ ወአረር ፡ ወእመ ፡ እኮ ፡ ይግልፍዎ ፡ ውስተ ፡ ኰኵሕ ።
That with an iron pen and lead they were engraved in the rock forever!
19:25 ⧉ ⤴︎ וַאֲנִ֣י יָ֭דַעְתִּי גֹּ֣אֲלִי חָ֑י וְ֝אַחֲר֗וֹן עַל ־עָפָ֥ר יָקֽוּם ׃
οἶδα γὰρ ὅτι ἀέναός ἐστιν ὁ ἐκλύειν με μέλλων ἐπὶ γῆς
Scio enim quod redemptor meus vivit , et in novissimo die de terra surrecturus sum :
አእምር ፡ ባሕቱ ፡ ከመ ፡ ኢያገምሮ ፡ ቤት ፡ ለዠለህዎ ፡ ይፈውሰኒ ፡ ሕያው ፡ ዘይቀውም ፡ ድኅረ ፡ ውስተ ፡ ምድር ።
But as for me, I know that my Redeemer lives. In the end, he will stand upon the earth.
19:26 ⧉ ⤴︎ וְאַחַ֣ר ע֭וֹרִי נִקְּפוּ ־זֹ֑את וּ֝מִבְּשָׂרִ֗י אֶחֱזֶ֥ה אֱלֽוֹהַּ ׃
ἀναστήσαι τὸ δέρμα μου τὸ ἀνατλῶν ταῦτα παρὰ γὰρ κυρίου ταῦτά μοι συνετελέσθη
et rursum circumdabor pelle mea , et in carne mea videbo Deum meum :
ወእንዘ ፡ ሀሎኩ ፡ ዓዲ ፡ ዲበ ፡ ምድር ፡ ዝኒ ፡ እምኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ መጽአኒ ።
After my skin is destroyed, then I will see God in my flesh,
19:27 ⧉ ⤴︎ אֲשֶׁ֤ר אֲנִ֨י ׀ אֶחֱזֶה ־לִּ֗י וְעֵינַ֣י רָא֣וּ וְלֹא ־זָ֑ר כָּל֖וּ כִלְיֹתַ֣י בְּחֵקִֽי ׃
ἃ ἐγὼ ἐμαυτῷ συνεπίσταμαι ἃ ὁ ὀφθαλμός μου ἑόρακεν καὶ οὐκ ἄλλος πάντα δέ μοι συντετέλεσται ἐν κόλπῳ
quem visurus sum ego ipse , et oculi mei conspecturi sunt , et non alius : reposita est haec spes mea in sinu meo .
ወይትዌላጥ ፡ ማአስየ ፡ ዘለልየ ፡ አእምር ፡ ዘዓይንየ ፡ ርእየት ፡ ወአኮ ፡ ባዕድ ፡ ሠለጡኒ ፡ ኵሎ ፡ ውስተ ፡ ሕፅንየ ።
whom I, even I, will see on my side. My eyes will see, and not as a stranger. “My heart is consumed within me.
19:28 ⧉ ⤴︎ כִּ֣י תֹ֭אמְרוּ מַה ־נִּרְדׇּף ־ל֑וֹ וְשֹׁ֥רֶשׁ דָּ֝בָ֗ר נִמְצָא ־בִֽי ׃
εἰ δὲ καὶ ἐρεῖτε τί ἐροῦμεν ἔναντι αὐτοῦ καὶ ῥίζαν λόγου εὑρήσομεν ἐν αὐτῷ
Quare ergo nunc dicitis : Persequamur eum , et radicem verbi inveniamus contra eum ?
እመሳ ፡ ትብሉ ፡ ምንተ ፡ ንነግር ፡ ቅድሜሁ ፡ ወንረከብ ፡ ሥርወ ፡ ነገር ፡ ሎቱ ፡ ፍርህዋ ፡ ለኃሣር ፡ እንትሙኒ ።
If you say, ‘How we will persecute him!’ because the root of the matter is found in me,
19:29 ⧉ ⤴︎ גּ֤וּרוּ לָכֶ֨ם ׀ מִפְּנֵי ־חֶ֗רֶב כִּֽי ־חֵ֭מָה עֲוֺנ֣וֹת חָ֑רֶב לְמַ֖עַן תֵּדְע֣וּן (שדין ) [שַׁדּֽוּן ]׃ {פ}
εὐλαβήθητε δὴ καὶ ὑμεῖς ἀπὸ ἐπικαλύμματος θυμὸς γὰρ ἐπ’ ἀνόμους ἐπελεύσεται καὶ τότε γνώσονται ποῦ ἐστιν αὐτῶν ἡ ὕλη
Fugite ergo a facie gladii , quoniam ultor iniquitatum gladius est : et scitote esse judicium .
እስ ፡ መቅሠፍት ፡ ትመጽኦሙ ፡ ለኃጥአን ፡ ወአሜሃ ፡ የአምሩ ፡ ኵሎ ፡ እከዮሙ ፡ እምአይቴ ፡ ዘበጽሖሙ ።
be afraid of the sword, for wrath brings the punishments of the sword, that you may know there is a judgment.”