146:1 ⧉ ⤴︎ הַֽלְלוּ ־יָ֡הּ הַֽלְלִ֥י נַ֝פְשִׁ֗י אֶת ־יְהֹוָֽה ׃
αλληλουια Αγγαιου καὶ Ζαχαριου αἴνει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον
Alleluja , Aggaei et Zachariae .
— Praise Yah! Praise Yahweh, my soul.
146:2 ⧉ ⤴︎ אֲהַלְלָ֣ה יְהֹוָ֣ה בְּחַיָּ֑י אֲזַמְּרָ֖ה לֵאלֹהַ֣י בְּעוֹדִֽי ׃
αἰνέσω κύριον ἐν ζωῇ μου ψαλῶ τῷ θεῷ μου ἕως ὑπάρχω
Lauda , anima mea , Dominum . Laudabo Dominum in vita mea ; psallam Deo meo quamdiu fuero . Nolite confidere in principibus ,
ሀሌሉያ ፡ ዘሐጌ ፡ ወዘካርያስ ። ታአኵቶ ፡ ነፍስየ ፡ ለእግዚአብሔር ። እሴብሖ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በሕይወትየ ፤ ወእዜምር ፡ ለአምላኪየ ፡ በአምጣነ ፡ ሀለውኩ ።
While I live, I will praise Yahweh. I will sing praises to my God as long as I exist.
146:3 ⧉ ⤴︎ אַל ־תִּבְטְח֥וּ בִנְדִיבִ֑ים בְּבֶן ־אָדָ֓ם ׀ שֶׁ֤אֵ֖ין ל֥וֹ תְשׁוּעָֽה ׃
μὴ πεποίθατε ἐπ’ ἄρχοντας καὶ ἐφ’ υἱοὺς ἀνθρώπων οἷς οὐκ ἔστιν σωτηρία
in filiis hominum , in quibus non est salus .
ኢትትአመኑ ፡ በመላእክት ፤ ወኢበእጓለ ፡ እመሕያው ፡ እለ ፡ ኢይክሉ ፡ አድኅኖ ።
Don’t put your trust in princes, in a son of man in whom there is no help.
146:4 ⧉ ⤴︎ תֵּצֵ֣א ר֭וּחוֹ יָשֻׁ֣ב לְאַדְמָת֑וֹ בַּיּ֥וֹם הַ֝ה֗וּא אָבְד֥וּ עֶשְׁתֹּנֹתָֽיו ׃
ἐξελεύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀπολοῦνται πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν
Exibit spiritus ejus , et revertetur in terram suam ; in illa die peribunt omnes cogitationes eorum .
ትወፅእ ፡ ነፍሶሙ ፡ ወይገብኡ ፡ ውስተ ፡ መሬቶሙ ፤ ውእተ ፡ አሚረ ፡ ይጠፍእ ፡ ኵሉ ፡ ምክሮሙ ።
His spirit departs, and he returns to the earth. In that very day, his thoughts perish.
146:5 ⧉ ⤴︎ אַשְׁרֵ֗י שֶׁ֤אֵ֣ל יַעֲקֹ֣ב בְּעֶזְר֑וֹ שִׂ֝בְר֗וֹ עַל ־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהָֽיו ׃
μακάριος οὗ ὁ θεὸς Ιακωβ βοηθός ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ ἐπὶ κύριον τὸν θεὸν αὐτοῦ
Beatus cujus Deus Jacob adjutor ejus , spes ejus in Domino Deo ipsius :
ብፁዕ ፡ ብእሲ ፡ ዘአምላከ ፡ ያዕቆብ ፡ ረዳኢሁ ፤ ወትውክልቱኒ ፡ ላዕለ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላኩ ። ዘገብረ ፡ ሰማየ ፡ ወምድረ ፡ ባሕረ ፡ ወኵሎ ፡ ዘውስቴታ ፤
Happy is he who has the God of Jacob for his help, whose hope is in Yahweh, his God,
146:6 ⧉ ⤴︎ עֹשֶׂ֤ה ׀ שָׁ֘מַ֤יִם וָאָ֗רֶץ אֶת ־הַיָּ֥ם וְאֶת ־כׇּל ־אֲשֶׁר ־בָּ֑ם הַשֹּׁמֵ֖ר אֱמֶ֣ת לְעוֹלָֽם ׃
τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς τὸν φυλάσσοντα ἀλήθειαν εἰς τὸν αἰῶνα
qui fecit caelum et terram , mare , et omnia quae in eis sunt .
ዘየዐቅባ ፡ ለጽድቅ ፡ ለዓለም ። ወይፈትሕ ፡ ሎሙ ፡ ለግፉዓን ፡ ዘይሁቦሙ ፡ ሲሳዮሙ ፡ ለርኁባን ፤
who made heaven and earth, the sea, and all that is in them; who keeps truth forever;
146:7 ⧉ ⤴︎ עֹשֶׂ֤ה מִשְׁפָּ֨ט ׀ לָעֲשׁוּקִ֗ים נֹתֵ֣ן לֶ֭חֶם לָרְעֵבִ֑ים יְ֝הֹוָ֗ה מַתִּ֥יר אֲסוּרִֽים ׃
ποιοῦντα κρίμα τοῖς ἀδικουμένοις διδόντα τροφὴν τοῖς πεινῶσιν κύριος λύει πεπεδημένους
Qui custodit veritatem in saeculum ; facit judicium injuriam patientibus ; dat escam esurientibus . Dominus solvit compeditos ;
እግዚአብሔር ፡ ይፈትሖሙ ፡ ለሙቁሓን ። እግዚአብሔር ፡ ያነሥኦሙ ፡ ለእለ ፡ ወድቁ ፤
who executes justice for the oppressed; who gives food to the hungry. Yahweh frees the prisoners.
146:8 ⧉ ⤴︎ יְהֹוָ֤ה ׀ פֹּ֘קֵ֤חַ עִוְרִ֗ים יְ֭הֹוָה זֹקֵ֣ף כְּפוּפִ֑ים יְ֝הֹוָ֗ה אֹהֵ֥ב צַדִּיקִֽים ׃
κύριος ἀνορθοῖ κατερραγμένους κύριος σοφοῖ τυφλούς κύριος ἀγαπᾷ δικαίους
Dominus illuminat caecos . Dominus erigit elisos ; Dominus diligit justos .
እግዚአብሔር ፡ ያጠብቦሙ ፡ ለዕዉራን ፤ እግዚአብሔር ፡ ያፍቅሮሙ ፡ ለጻድቃን ።
Yahweh opens the eyes of the blind. Yahweh raises up those who are bowed down. Yahweh loves the righteous.
146:9 ⧉ ⤴︎ יְהֹוָ֤ה ׀ שֹׁ֘מֵ֤ר אֶת ־גֵּרִ֗ים יָת֣וֹם וְאַלְמָנָ֣ה יְעוֹדֵ֑ד וְדֶ֖רֶךְ רְשָׁעִ֣ים יְעַוֵּֽת ׃
κύριος φυλάσσει τοὺς προσηλύτους ὀρφανὸν καὶ χήραν ἀναλήμψεται καὶ ὁδὸν ἁμαρτωλῶν ἀφανιεῖ
Dominus custodit advenas , pupillum et viduam suscipiet , et vias peccatorum disperdet .
እግዚአብሔር ፡ የዐቅቦሙ ፡ ለፈላስያን ፡ ወይትወከፎሙ ፡ ለአቤራት ፡ ወለእጓለ ፡ ማውታ ፤ ወያመስን ፡ ፍኖተ ፡ ኃጥኣን ።
Yahweh preserves the foreigners. He upholds the fatherless and widow, but he turns the way of the wicked upside down.
146:10 ⧉ ⤴︎ יִמְלֹ֤ךְ יְהֹוָ֨ה ׀ לְעוֹלָ֗ם אֱלֹהַ֣יִךְ צִ֭יּוֹן לְדֹ֥ר וָדֹ֗ר הַֽלְלוּ ־יָֽהּ ׃ {פ}
βασιλεύσει κύριος εἰς τὸν αἰῶνα ὁ θεός σου Σιων εἰς γενεὰν καὶ γενεάν
Regnabit Dominus in saecula ; Deus tuus , Sion , in generationem et generationem .
ይነግሥ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለዓለም ፤ አምላክኪ ፡ ጽዮን ፡ ለትውልደ ፡ ትውልድ ።
Yahweh will reign forever; your God, O Zion, to all generations. Praise Yah!