| 146:1 | הַֽלְלוּ־יָ֡הּ הַֽלְלִ֥י נַ֝פְשִׁ֗י אֶת־יְהֹוָֽה׃ | αλληλουια Αγγαιου καὶ Ζαχαριου αἴνει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον | Alleluja, Aggaei et Zachariae. | — |
|---|
| 146:2 | אֲהַלְלָ֣ה יְהֹוָ֣ה בְּחַיָּ֑י אֲזַמְּרָ֖ה לֵאלֹהַ֣י בְּעוֹדִֽי׃ | αἰνέσω κύριον ἐν ζωῇ μου ψαλῶ τῷ θεῷ μου ἕως ὑπάρχω | Lauda, anima mea, Dominum. Laudabo Dominum in vita mea ; psallam Deo meo quamdiu fuero. Nolite confidere in principibus, | ሀሌሉያ ፡ ዘሐጌ ፡ ወዘካርያስ ። ታአኵቶ ፡ ነፍስየ ፡ ለእግዚአብሔር ። እሴብሖ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በሕይወትየ ፤ ወእዜምር ፡ ለአምላኪየ ፡ በአምጣነ ፡ ሀለውኩ ። |
|---|
| 146:3 | אַל־תִּבְטְח֥וּ בִנְדִיבִ֑ים בְּבֶן־אָדָ֓ם׀ שֶׁ֤אֵ֖ין ל֥וֹ תְשׁוּעָֽה׃ | μὴ πεποίθατε ἐπ’ ἄρχοντας καὶ ἐφ’ υἱοὺς ἀνθρώπων οἷς οὐκ ἔστιν σωτηρία | in filiis hominum, in quibus non est salus. | ኢትትአመኑ ፡ በመላእክት ፤ ወኢበእጓለ ፡ እመሕያው ፡ እለ ፡ ኢይክሉ ፡ አድኅኖ ። |
|---|
| 146:4 | תֵּצֵ֣א ר֭וּחוֹ יָשֻׁ֣ב לְאַדְמָת֑וֹ בַּיּ֥וֹם הַ֝ה֗וּא אָבְד֥וּ עֶשְׁתֹּנֹתָֽיו׃ | ἐξελεύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀπολοῦνται πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν | Exibit spiritus ejus, et revertetur in terram suam ; in illa die peribunt omnes cogitationes eorum. | ትወፅእ ፡ ነፍሶሙ ፡ ወይገብኡ ፡ ውስተ ፡ መሬቶሙ ፤ ውእተ ፡ አሚረ ፡ ይጠፍእ ፡ ኵሉ ፡ ምክሮሙ ። |
|---|
| 146:5 | אַשְׁרֵ֗י שֶׁ֤אֵ֣ל יַעֲקֹ֣ב בְּעֶזְר֑וֹ שִׂ֝בְר֗וֹ עַל־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהָֽיו׃ | μακάριος οὗ ὁ θεὸς Ιακωβ βοηθός ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ ἐπὶ κύριον τὸν θεὸν αὐτοῦ | Beatus cujus Deus Jacob adjutor ejus, spes ejus in Domino Deo ipsius : | ብፁዕ ፡ ብእሲ ፡ ዘአምላከ ፡ ያዕቆብ ፡ ረዳኢሁ ፤ ወትውክልቱኒ ፡ ላዕለ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላኩ ። ዘገብረ ፡ ሰማየ ፡ ወምድረ ፡ ባሕረ ፡ ወኵሎ ፡ ዘውስቴታ ፤ |
|---|
| 146:6 | עֹשֶׂ֤ה׀ שָׁ֘מַ֤יִם וָאָ֗רֶץ אֶת־הַיָּ֥ם וְאֶת־כׇּל־אֲשֶׁר־בָּ֑ם הַשֹּׁמֵ֖ר אֱמֶ֣ת לְעוֹלָֽם׃ | τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς τὸν φυλάσσοντα ἀλήθειαν εἰς τὸν αἰῶνα | qui fecit caelum et terram, mare, et omnia quae in eis sunt. | ዘየዐቅባ ፡ ለጽድቅ ፡ ለዓለም ። ወይፈትሕ ፡ ሎሙ ፡ ለግፉዓን ፡ ዘይሁቦሙ ፡ ሲሳዮሙ ፡ ለርኁባን ፤ |
|---|
| 146:7 | עֹשֶׂ֤ה מִשְׁפָּ֨ט׀ לָעֲשׁוּקִ֗ים נֹתֵ֣ן לֶ֭חֶם לָרְעֵבִ֑ים יְ֝הֹוָ֗ה מַתִּ֥יר אֲסוּרִֽים׃ | ποιοῦντα κρίμα τοῖς ἀδικουμένοις διδόντα τροφὴν τοῖς πεινῶσιν κύριος λύει πεπεδημένους | Qui custodit veritatem in saeculum ; facit judicium injuriam patientibus ; dat escam esurientibus. Dominus solvit compeditos ; | እግዚአብሔር ፡ ይፈትሖሙ ፡ ለሙቁሓን ። እግዚአብሔር ፡ ያነሥኦሙ ፡ ለእለ ፡ ወድቁ ፤ |
|---|
| 146:8 | יְהֹוָ֤ה׀ פֹּ֘קֵ֤חַ עִוְרִ֗ים יְ֭הֹוָה זֹקֵ֣ף כְּפוּפִ֑ים יְ֝הֹוָ֗ה אֹהֵ֥ב צַדִּיקִֽים׃ | κύριος ἀνορθοῖ κατερραγμένους κύριος σοφοῖ τυφλούς κύριος ἀγαπᾷ δικαίους | Dominus illuminat caecos. Dominus erigit elisos ; Dominus diligit justos. | እግዚአብሔር ፡ ያጠብቦሙ ፡ ለዕዉራን ፤ እግዚአብሔር ፡ ያፍቅሮሙ ፡ ለጻድቃን ። |
|---|
| 146:9 | יְהֹוָ֤ה׀ שֹׁ֘מֵ֤ר אֶת־גֵּרִ֗ים יָת֣וֹם וְאַלְמָנָ֣ה יְעוֹדֵ֑ד וְדֶ֖רֶךְ רְשָׁעִ֣ים יְעַוֵּֽת׃ | κύριος φυλάσσει τοὺς προσηλύτους ὀρφανὸν καὶ χήραν ἀναλήμψεται καὶ ὁδὸν ἁμαρτωλῶν ἀφανιεῖ | Dominus custodit advenas, pupillum et viduam suscipiet, et vias peccatorum disperdet. | እግዚአብሔር ፡ የዐቅቦሙ ፡ ለፈላስያን ፡ ወይትወከፎሙ ፡ ለአቤራት ፡ ወለእጓለ ፡ ማውታ ፤ ወያመስን ፡ ፍኖተ ፡ ኃጥኣን ። |
|---|
| 146:10 | יִמְלֹ֤ךְ יְהֹוָ֨ה׀ לְעוֹלָ֗ם אֱלֹהַ֣יִךְ צִ֭יּוֹן לְדֹ֥ר וָדֹ֗ר הַֽלְלוּ־יָֽהּ׃ {פ} | βασιλεύσει κύριος εἰς τὸν αἰῶνα ὁ θεός σου Σιων εἰς γενεὰν καὶ γενεάν | Regnabit Dominus in saecula ; Deus tuus, Sion, in generationem et generationem. | ይነግሥ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለዓለም ፤ አምላክኪ ፡ ጽዮን ፡ ለትውልደ ፡ ትውልድ ። |
|---|