| 9:1 | וַיַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר׃ | ὑπολαβὼν δὲ Ιωβ λέγει | Et respondens Job, ait : | ወእደ፡ ተናገረ፡ ኢዮብ፡ ተሰጥወ፡ ወይቤ። |
|---|
| 9:2 | אׇ֭מְנָם יָדַ֣עְתִּי כִי־כֵ֑ן וּמַה־יִּצְדַּ֖ק אֱנ֣וֹשׁ עִם־אֵֽל׃ | ἐπ’ ἀληθείας οἶδα ὅτι οὕτως ἐστίν πῶς γὰρ ἔσται δίκαιος βροτὸς παρὰ κυρίῳ | Vere scio quod ita sit, et quod non justificetur homo compositus Deo. | አማን፡ አአምር፡ ከመ፡ ከመዝ፡ ውእቱ፡ ወእፎ፡ ይከውን፡ ጻድቅ፡ ንጹሐ፡ በቅድመ፡ እግዚአብሔር። |
|---|
| 9:3 | אִם־יַ֭חְפֹּץ לָרִ֣יב עִמּ֑וֹ לֹֽא־יַ֝עֲנֶ֗נּוּ אַחַ֥ת מִנִּי־אָֽלֶף׃ | ἐὰν γὰρ βούληται κριθῆναι αὐτῷ οὐ μὴ ὑπακούσῃ αὐτῷ ἵνα μὴ ἀντείπῃ πρὸς ἕνα λόγον αὐτοῦ ἐκ χιλίων | Si voluerit contendere cum eo, non poterit ei respondere unum pro mille. | ወእመሂ፡ ፈቀደ፡ ይትዋሣእ፡ ኢይሠጠዎ፡ አሐተ፡ ቃለ፡ እምእልፍ። |
|---|
| 9:4 | חֲכַ֣ם לֵ֭בָב וְאַמִּ֣יץ כֹּ֑חַ מִֽי־הִקְשָׁ֥ה אֵ֝לָ֗יו וַיִּשְׁלָֽם׃ | σοφὸς γάρ ἐστιν διανοίᾳ κραταιός τε καὶ μέγας τίς σκληρὸς γενόμενος ἐναντίον αὐτοῦ ὑπέμεινεν | Sapiens corde est, et fortis robore : quis restitit ei, et pacem habuit ? | ጠቢበ፡ ምክር፡ ውእቱ፡ ወዓቢየ፡ ኃይል፡ መኑ፡ ውእቱ፡ እኩየ፡ ከዊኖ፡ ዘቆመ፡ ቅድሜሁ። |
|---|
| 9:5 | הַמַּעְתִּ֣יק הָ֭רִים וְלֹ֣א יָדָ֑עוּ אֲשֶׁ֖ר הֲפָכָ֣ם בְּאַפּֽוֹ׃ | ὁ παλαιῶν ὄρη καὶ οὐκ οἴδασιν ὁ καταστρέφων αὐτὰ ὀργῇ | Qui transtulit montes, et nescierunt hi quos subvertit in furore suo. | ዘያንቀለቅሎሙ፡ ለአድባር፡ ወኢይሬእይዎ፡ ወይገፈትዖሙ፡ በመዓቱ። |
|---|
| 9:6 | הַמַּרְגִּ֣יז אֶ֭רֶץ מִמְּקוֹמָ֑הּ וְ֝עַמּוּדֶ֗יהָ יִתְפַּלָּצֽוּן׃ | ὁ σείων τὴν ὑπ’ οὐρανὸν ἐκ θεμελίων οἱ δὲ στῦλοι αὐτῆς σαλεύονται | Qui commovet terram de loco suo, et columnae ejus concutiuntur. | ወያድለቀልቃ፡ ለምድር፡ እመሠረታቲሃ። |
|---|
| 9:7 | הָאֹמֵ֣ר לַ֭חֶרֶס וְלֹ֣א יִזְרָ֑ח וּבְעַ֖ד כּוֹכָבִ֣ים יַחְתֹּֽם׃ | ὁ λέγων τῷ ἡλίῳ καὶ οὐκ ἀνατέλλει κατὰ δὲ ἄστρων κατασφραγίζει | Qui praecipit soli, et non oritur, et stellas claudit quasi sub signaculo. | ወለሰማይ፡ የሀውኮን፡ ለአዕማዲሃ፡ ወያጸልሞሙ፡ ለከዋ፡ ክብቲሃ። |
|---|
| 9:8 | נֹטֶ֣ה שָׁמַ֣יִם לְבַדּ֑וֹ וְ֝דוֹרֵ֗ךְ עַל־בָּ֥מֳתֵי יָֽם׃ | ὁ τανύσας τὸν οὐρανὸν μόνος καὶ περιπατῶν ὡς ἐπ’ ἐδάφους ἐπὶ θαλάσσης | Qui extendit caelos solus, et graditur super fluctus maris. | ዘየሐውር፡ መልዕልተ፡ ባሕር፡ ከመ፡ ዲበ፡ ምድር፡ ወሰፍሖ፡ ለሰማይ፡ ባሕቲቱ። |
|---|
| 9:9 | עֹֽשֶׂה־עָ֭שׁ כְּסִ֥יל וְכִימָ֗ה וְחַדְרֵ֥י תֵמָֽן׃ | ὁ ποιῶν Πλειάδα καὶ ἕσπερον καὶ ἀρκτοῦρον καὶ ταμίεια νότου | Qui facit Arcturum et Oriona, et Hyadas et interiora austri. | ዘይብላ፡ ለወርኅ፡ ኢትሥርቂ፡ ወገጸ፡ ከዋክብት፡ የኃትም፡ ዘገብሮ፡ ለትርያ፡ ወአስጋብኦ፡ ወለደብርንሂ፡ ወይኌል፡ ቆሙ፡ ለከዋክብተ፡ ጽባሕ። |
|---|
| 9:10 | עֹשֶׂ֣ה גְ֭דֹלוֹת עַד־אֵ֣ין חֵ֑קֶר וְ֝נִפְלָא֗וֹת עַד־אֵ֥ין מִסְפָּֽר׃ | ὁ ποιῶν μεγάλα καὶ ἀνεξιχνίαστα ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός | Qui facit magna, et incomprehensibilia, et mirabilia, quorum non est numerus. | ዘይገብር፡ ብዙኀ፡ ወያስተጋብእ፡ ወይሬኢ፡ ወይኌልቆሙ፡ ለአሕዛብ፡ ዘገብረ፡ ዓቢያተ፡ ዘአልቦ፡ ኍልቁ። |
|---|
| 9:11 | הֵ֤ן יַעֲבֹ֣ר עָ֭לַי וְלֹ֣א אֶרְאֶ֑ה וְ֝יַחֲלֹ֗ף וְֽלֹא־אָבִ֥ין לֽוֹ׃ | ἐὰν ὑπερβῇ με οὐ μὴ ἴδω καὶ ἐὰν παρέλθῃ με οὐδ’ ὧς ἔγνων | Si venerit ad me, non videbo eum ; si abierit, non intelligam. | እመኒ፡ ተዓደወኒ፡ ኢይሬእዮ፡ እመኒ፡ ኃለፈ፡ ኢየአምሮ። |
|---|
| 9:12 | הֵ֣ן יַ֭חְתֹּף מִ֣י יְשִׁיבֶ֑נּוּ מִי־יֹאמַ֥ר אֵ֝לָ֗יו מַֽה־תַּעֲשֶֽׂה׃ | ἐὰν ἀπαλλάξῃ τίς ἀποστρέψει ἢ τίς ἐρεῖ αὐτῷ τί ἐποίησας | Si repente interroget, quis respondebit ei ? vel quis dicere potest : Cur ita facis ? | ወእመኒ፡ አእተተ፡ ውእቱ፡ መኑ፡ ያገብእ፡ ወመኑ፡ ዘይብሎ፡ ምንተ፡ ገበርከ። |
|---|
| 9:13 | אֱ֭לוֹהַּ לֹא־יָשִׁ֣יב אַפּ֑וֹ תַּחְתָּ֥ו שָׁ֝חֲח֗וּ עֹ֣זְרֵי רָֽהַב׃ | αὐτὸς γὰρ ἀπέστραπται ὀργήν ὑπ’ αὐτοῦ ἐκάμφθησαν κήτη τὰ ὑπ’ οὐρανόν | Deus, cujus irae nemo resistere potest, et sub quo curvantur qui portant orbem. | ወውእቱ፡ እግዚአብሔር፡ ኢተመይጠ፡ እመቅሠፍትየ፡ ወእምኔሁ፡ ተቀጽዑ፡ አናብርት፡ ዘመትሕተ፡ ሰማይ። |
|---|
| 9:14 | אַ֭ף כִּֽי־אָנֹכִ֣י אֶעֱנֶ֑נּוּ אֶבְחֲרָ֖ה דְבָרַ֣י עִמּֽוֹ׃ | ἐὰν δέ μου ὑπακούσηται ἦ διακρινεῖ τὰ ῥήματά μου | Quantus ergo sum ego, ut respondeam ei, et loquar verbis meis cum eo ? | ወእፎኬ፡ ይሰምዓኒ፡ ቃልየ፡ ወይፌከሮ። |
|---|
| 9:15 | אֲשֶׁ֣ר אִם־צָ֭דַקְתִּי לֹ֣א אֶעֱנֶ֑ה לִ֝מְשֹׁפְטִ֗י אֶתְחַנָּֽן׃ | ἐάν τε γὰρ ὦ δίκαιος οὐκ εἰσακούσεταί μου τοῦ κρίματος αὐτοῦ δεηθήσομαι | qui etiam si habuero quippiam justum, non respondebo : sed meum judicem deprecabor. | ወእመኒ፡ ጸዋዕኩ፡ በጽድቅ፡ ወኢሰምዓኒ፡ እስእል፡ ፍትሐ፡ ዚአሁ። |
|---|
| 9:16 | אִם־קָרָ֥אתִי וַֽיַּעֲנֵ֑נִי לֹֽא־אַ֝אֲמִ֗ין כִּֽי־יַאֲזִ֥ין קוֹלִֽי׃ | ἐάν τε καλέσω καὶ ὑπακούσῃ οὐ πιστεύω ὅτι εἰσακήκοέν μου | Et cum invocantem exaudierit me, non credo quod audierit vocem meam. | እመኒ፡ ጸዋዕኩ፡ በጽድቅ፡ ወአውሥአኒ፡ ኢየአምን፡ ከመ፡ ሰምዓኒ። |
|---|
| 9:17 | אֲשֶׁר־בִּשְׂעָרָ֥ה יְשׁוּפֵ֑נִי וְהִרְבָּ֖ה פְצָעַ֣י חִנָּֽם׃ | μὴ γνόφῳ με ἐκτρίψῃ πολλὰ δέ μου τὰ συντρίμματα πεποίηκεν διὰ κενῆς | In turbine enim conteret me, et multiplicabit vulnera mea, etiam sine causa. | ዓውሎሁ፡ ይቀጠቅጠኒ፡ ውብዙኅ፡ አቊሰለኒ፡ በከንቱ። |
|---|
| 9:18 | לֹֽא־יִ֭תְּנֵנִי הָשֵׁ֣ב רוּחִ֑י כִּ֥י יַ֝שְׂבִּעַ֗נִי מַמְּרֹרִֽים׃ | οὐκ ἐᾷ γάρ με ἀναπνεῦσαι ἐνέπλησεν δέ με πικρίας | Non concedit requiescere spiritum meum, et implet me amaritudinibus. | ወኢኀደገኒ፡ ከመ፡ አዕርፍ፡ ወአጽገበኒ፡ ኅምዘ። |
|---|
| 9:19 | אִם־לְכֹ֣חַ אַמִּ֣יץ הִנֵּ֑ה וְאִם־לְ֝מִשְׁפָּ֗ט מִ֣י יוֹעִידֵֽנִי׃ | ὅτι μὲν γὰρ ἰσχύι κρατεῖ τίς οὖν κρίματι αὐτοῦ ἀντιστήσεται | Si fortitudo quaeritur, robustissimus est ; si aequitas judicii, nemo audet pro me testimonium dicere. | እስመ፡ ጽኑዐ፡ ይእኅዝ፡ ወመኑ፡ ይትቃወሞ፡ ለኵነኔሁ፡ እመኒ፡ አፉየ፡ ዓመፀ፡ እምጽድቅ፡ ወእመሂ፡ አሕዐፀፅኩ፡ እምጽድቅ፡ ዕፁብ፡ ይርከበኒ። |
|---|
| 9:20 | אִם־אֶ֭צְדָּק פִּ֣י יַרְשִׁיעֵ֑נִי תׇּֽם־אָ֝֗נִי וַֽיַּעְקְשֵֽׁנִי׃ | ἐὰν γὰρ ὦ δίκαιος τὸ στόμα μου ἀσεβήσει ἐάν τε ὦ ἄμεμπτος σκολιὸς ἀποβήσομαι | Si justificare me voluero, os meum condemnabit me ; si innocentem ostendero, pravum me comprobabit. | ወንጹሕ፡ አነ፡ ወኢየአምር፡ ነፍስየ፡ ወዳዕሙ፡ ጠፍአት፡ ሕይወትየ። |
|---|
| 9:21 | תׇּֽם־אָ֭נִי לֹֽא־אֵדַ֥ע נַפְשִׁ֗י אֶמְאַ֥ס חַיָּֽי׃ | εἴτε γὰρ ἠσέβησα οὐκ οἶδα τῇ ψυχῇ πλὴν ὅτι ἀφαιρεῖταί μου ἡ ζωή | Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea, et taedebit me vitae meae. | ወባሕቱ፡ እቤ፡ ዓቢይ፡ ወኃያል፡ ይፌኑ፡ መቅሠፍተ፡ እስመ፡ አኩይ፡ ሞቶሙ፡ ለኃጥአን፡ ወይስሕቅዎሙ፡ ለጻድቃን፡ ወይገብኡ፡ ውስተ፡ እደ፡ ኃጥአን፡ ወይከድንዋ፡ ገጸ፡ መደልዋን፡ ወአነ፡ ምንተኑ፡ አነ። |
|---|
| 9:22 | אַחַ֗ת הִ֥֫יא עַל־כֵּ֥ן אָמַ֑רְתִּי תָּ֥ם וְ֝רָשָׁ֗ע ה֣וּא מְכַלֶּֽה׃ | διὸ εἶπον μέγαν καὶ δυνάστην ἀπολλύει ὀργή | Unum est quod locutus sum : et innocentem et impium ipse consumit. | ወሕይወትየኒ፡ ትቀልል፡ እምረዊዐ፡ እለ፡ እምሰጡ፡ ወኢይረክቦሙ፡ እንከ። |
|---|
| 9:23 | אִם־שׁ֭וֹט יָמִ֣ית פִּתְאֹ֑ם לְמַסַּ֖ת נְקִיִּ֣ם יִלְעָֽג׃ | ὅτι φαῦλοι ἐν θανάτῳ ἐξαισίῳ ἀλλὰ δίκαιοι καταγελῶνται | Si flagellat, occidat semel, et non de poenis innocentum rideat. | ወእመኒቦ፡ ሐመር፡ አሠረ፡ ፍኖቱ፡ ኢይትአመር፡ አው፡ ንስር፡ ዘይሠርር፡ ወየኃሥሥ፡ ዘይበልዕ። |
|---|
| 9:24 | אֶ֤רֶץ׀ נִתְּנָ֬ה בְֽיַד־רָשָׁ֗ע פְּנֵֽי־שֹׁפְטֶ֥יהָ יְכַסֶּ֑ה אִם־לֹ֖א אֵפ֣וֹא מִי־הֽוּא׃ | παραδέδονται γὰρ εἰς χεῖρας ἀσεβοῦς πρόσωπα κριτῶν αὐτῆς συγκαλύπτει εἰ δὲ μὴ αὐτός τίς ἐστιν | Terra data est in manus impii ; vultum judicum ejus operit. Quod si non ille est, quis ergo est ? | እመሂ፡ ነበብኩ፡ አልቦ፡ ዘይበቊዕ፡ ወወድቀ፡ ገጽየ፡ በገዓር፡ ወአንቀልቀለ፡ ኵሉ፡ መለያልይየ፡ አእመርኩ፡ እንከሰ፡ ከመ፡ ኢየኃድገኒ፡ ከመዝ። |
|---|
| 9:25 | וְיָמַ֣י קַ֭לּוּ מִנִּי־רָ֑ץ בָּ֝רְח֗וּ לֹא־רָא֥וּ טוֹבָֽה׃ | ὁ δὲ βίος μού ἐστιν ἐλαφρότερος δρομέως ἀπέδρασαν καὶ οὐκ εἴδοσαν | Dies mei velociores fuerunt cursore ; fugerunt, et non viderunt bonum. | እመሰኬ፡ ኃጥአ፡ አነ፡ ለምንት፡ ኢሞትኩ። |
|---|
| 9:26 | חָ֭לְפוּ עִם־אֳנִיּ֣וֹת אֵבֶ֑ה כְּ֝נֶ֗שֶׁר יָט֥וּשׂ עֲלֵי־אֹֽכֶל׃ | ἦ καὶ ἔστιν ναυσὶν ἴχνος ὁδοῦ ἢ ἀετοῦ πετομένου ζητοῦντος βοράν | Pertransierunt quasi naves poma portantes ; sicut aquila volans ad escam. | ወእመኒ፡ ተሐፀብኩ፡ ወነጻሕኩ፡ ከመ፡ በረድ፡ ወአንጻሕኩ፡ እደውየ፡ በሕቁ። |
|---|
| 9:27 | אִם־אׇ֭מְרִי אֶשְׁכְּחָ֣ה שִׂיחִ֑י אֶעֶזְבָ֖ה פָנַ֣י וְאַבְלִֽיגָה׃ | ἐάν τε γὰρ εἴπω ἐπιλήσομαι λαλῶν συγκύψας τῷ προσώπῳ στενάξω | Cum dixero : Nequaquam ita loquar : commuto faciem meam, et dolore torqueor. | ትጠምዓኒ፡ ውስተ፡ ርስሕት፡ ወታስቈርረኒ፡ ልብስየ። |
|---|
| 9:28 | יָגֹ֥רְתִּי כׇל־עַצְּבֹתָ֑י יָ֝דַ֗עְתִּי כִּי־לֹ֥א תְנַקֵּֽנִי׃ | σείομαι πᾶσιν τοῖς μέλεσιν οἶδα γὰρ ὅτι οὐκ ἀθῷόν με ἐάσεις | Verebar omnia opera mea, sciens quod non parceres delinquenti. | ሶቦሁ፡ ሰብአ፡ ውእቱ፡ ዘይትዋቀሠኒ፡ እምሖርነ፡ ኅቡረ፡ ውስተ፡ ዓውደ። |
|---|
| 9:29 | אָנֹכִ֥י אֶרְשָׁ֑ע לָמָּה־זֶּ֝֗ה הֶ֣בֶל אִיגָֽע׃ | ἐπειδὴ δέ εἰμι ἀσεβής διὰ τί οὐκ ἀπέθανον | Si autem et sic impius sum, quare frustra laboravi ? | ወዕበሁ፡ ቦ፡ ኅሩይ፡ ዘይፈትሕ፡ ለነ፡ ወያጸምእ፡ ማእከለ፡ ክልኤነ፡ እምተአተተ፡ ዝንቱ፡ በትር፡ እምኔየ። |
|---|
| 9:30 | אִם־הִתְרָחַ֥צְתִּי (במו) [בְמֵי־]שָׁ֑לֶג וַ֝הֲזִכּ֗וֹתִי בְּבֹ֣ר כַּפָּֽי׃ | ἐὰν γὰρ ἀπολούσωμαι χιόνι καὶ ἀποκαθάρωμαι χερσὶν καθαραῖς | Si lotus fuero quasi aquis nivis, et fulserint velut mundissimae manus meae, | ወእምኢፀብዓኒ፡ ግርማሁ፡ እትናገሮ፡ ወኢይሬእዮ። |
|---|
| 9:31 | אָ֭ז בַּשַּׁ֣חַת תִּטְבְּלֵ֑נִי וְ֝תִעֲב֗וּנִי שַׂלְמוֹתָֽי׃ | ἱκανῶς ἐν ῥύπῳ με ἔβαψας ἐβδελύξατο δέ με ἡ στολή | tamen sordibus intinges me, et abominabuntur me vestimenta mea. | ወእነግር፡ እንከሰ፡ ወኢይፈርህ። |
|---|
| 9:32 | כִּֽי־לֹא־אִ֣ישׁ כָּמ֣וֹנִי אֶעֱנֶ֑נּוּ נָב֥וֹא יַ֝חְדָּ֗ו בַּמִּשְׁפָּֽט׃ | οὐ γὰρ εἶ ἄνθρωπος κατ’ ἐμέ ᾧ ἀντικρινοῦμαι ἵνα ἔλθωμεν ὁμοθυμαδὸν εἰς κρίσιν | Neque enim viro qui similis mei est, respondebo ; nec qui mecum in judicio ex aequo possit audiri. | — |
|---|
| 9:33 | לֹ֣א יֵשׁ־בֵּינֵ֣ינוּ מוֹכִ֑יחַ יָשֵׁ֖ת יָד֣וֹ עַל־שְׁנֵֽינוּ׃ | εἴθε ἦν ὁ μεσίτης ἡμῶν καὶ ἐλέγχων καὶ διακούων ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων | Non est qui utrumque valeat arguere, et ponere manum suam in ambobus. | — |
|---|
| 9:34 | יָסֵ֣ר מֵעָלַ֣י שִׁבְט֑וֹ וְ֝אֵמָת֗וֹ אַֽל־תְּבַעֲתַֽנִּי׃ | ἀπαλλαξάτω ἀπ’ ἐμοῦ τὴν ῥάβδον ὁ δὲ φόβος αὐτοῦ μή με στροβείτω | Auferat a me virgam suam, et pavor ejus non me terreat. | — |
|---|
| 9:35 | אֲֽ֭דַבְּרָה וְלֹ֣א אִירָאֶ֑נּוּ כִּ֥י לֹא־כֵ֥ן אָ֝נֹכִ֗י עִמָּדִֽי׃ | καὶ οὐ μὴ φοβηθῶ ἀλλὰ λαλήσω οὐ γὰρ οὕτω συνεπίσταμαι | Loquar, et non timebo eum ; neque enim possum metuens respondere. | — |
|---|