39:0 ⧉ ⤴︎ לַמְנַצֵּ֥חַ (לידיתון ) [לִֽידוּת֗וּן ] מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד ׃
εἰς τὸ τέλος τῷ Ιδιθουν ᾠδὴ τῷ Δαυιδ
In finem , ipsi Idithun . Canticum David .
ወሞቀኒ ፡ ልብየ ፡ በውስጤየ ፡ ወነደ ፡ እሳት ፡ እምአንብቦትየ ፤ ወእቤ ፡ በልሳንየ ።
For the Chief Musician. For Jeduthun. A Psalm by David.
39:1 ⧉ ⤴︎ אָמַ֗רְתִּי אֶ֥שְׁמְרָ֣ה דְרָכַי֮ מֵחֲט֢וֹא בִלְשׁ֫וֹנִ֥י אֶשְׁמְרָ֥ה לְפִ֥י מַחְס֑וֹם בְּעֹ֖ד רָשָׁ֣ע לְנֶגְדִּֽי ׃
εἶπα φυλάξω τὰς ὁδούς μου τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν ἐν γλώσσῃ μου ἐθέμην τῷ στόματί μου φυλακὴν ἐν τῷ συστῆναι τὸν ἁμαρτωλὸν ἐναντίον μου
Dixi : Custodiam vias meas : ut non delinquam in lingua mea . Posui ori meo custodiam , cum consisteret peccator adversum me .
ንግረኒ ፡ እግዚኦ ፡ ደኃሪትየ ፡
I said, “I will watch my ways, so that I don’t sin with my tongue. I will keep my mouth with a bridle while the wicked is before me.”
39:2 ⧉ ⤴︎ נֶאֱלַ֣מְתִּי ד֭וּמִיָּה הֶחֱשֵׁ֣יתִי מִטּ֑וֹב וּכְאֵבִ֥י נֶעְכָּֽר ׃
ἐκωφώθην καὶ ἐταπεινώθην καὶ ἐσίγησα ἐξ ἀγαθῶν καὶ τὸ ἄλγημά μου ἀνεκαινίσθη
Obmutui , et humiliatus sum , et silui a bonis ; et dolor meus renovatus est .
ምንት ፡ እማንቱ ፡ ኈልቆን ፡ ለመዋዕልየ ፡ ከመ ፡ ኣእምር ፡ ለምንት ፡ እዴኀር ፡ አነ ።
I was mute with silence. I held my peace, even from good. My sorrow was stirred.
39:3 ⧉ ⤴︎ חַם ־לִבִּ֨י ׀ בְּקִרְבִּ֗י בַּהֲגִיגִ֥י תִבְעַר ־אֵ֑שׁ דִּ֝בַּ֗רְתִּי בִּלְשׁוֹנִֽי ׃
ἐθερμάνθη ἡ καρδία μου ἐντός μου καὶ ἐν τῇ μελέτῃ μου ἐκκαυθήσεται πῦρ ἐλάλησα ἐν γλώσσῃ μου
Concaluit cor meum intra me ; et in meditatione mea exardescet ignis .
ናሁ ፡ ብሉያተ ፡ረሰይኮነ ፡ ለመዋዕልየ ፡ ወአካልየኒ ፡ ወኢከመ ፡ ምንት ፡ በቅድሜከ ፤
My heart was hot within me. While I meditated, the fire burned. I spoke with my tongue:
39:4 ⧉ ⤴︎ הוֹדִ֘יעֵ֤נִי יְהֹוָ֨ה ׀ קִצִּ֗י וּמִדַּ֣ת יָמַ֣י מַה ־הִ֑יא אֵ֝דְעָ֗ה מֶה ־חָדֵ֥ל אָֽנִי ׃
γνώρισόν μοι κύριε τὸ πέρας μου καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν μου τίς ἐστιν ἵνα γνῶ τί ὑστερῶ ἐγώ
Locutus sum in lingua mea : Notum fac mihi , Domine , finem meum , et numerum dierum meorum quis est , ut sciam quid desit mihi .
ወባሕቱ ፡ ከንቱ ፡ ኵሉ ፡ ደቂቀ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ።
“Yahweh, show me my end, what is the measure of my days. Let me know how frail I am.
39:5 ⧉ ⤴︎ הִנֵּ֤ה טְפָח֨וֹת ׀ נָ֘תַ֤תָּה יָמַ֗י וְחֶלְדִּ֣י כְאַ֣יִן נֶגְדֶּ֑ךָ אַ֥ךְ כׇּֽל ־הֶ֥בֶל כׇּל ־אָ֝דָ֗ם נִצָּ֥ב סֶֽלָה ׃
ἰδοὺ παλαιστὰς ἔθου τὰς ἡμέρας μου καὶ ἡ ὑπόστασίς μου ὡσεὶ οὐθὲν ἐνώπιόν σου πλὴν τὰ σύμπαντα ματαιότης πᾶς ἄνθρωπος ζῶν διάψαλμα
Ecce mensurabiles posuisti dies meos , et substantia mea tamquam nihilum ante te . Verumtamen universa vanitas , omnis homo vivens .
ወከመ ፡ ጽላሎት ፡ ያንሶሱ ፡ ኵሉ ፡ ሰብእ ፡ ወባሕቱ ፡ ከንቶ ፡ ይትሀወኩ ፤
Behold, you have made my days hand widths. My lifetime is as nothing before you. Surely every man stands as a breath.” Selah.
39:6 ⧉ ⤴︎ אַךְ ־בְּצֶ֤לֶם ׀ יִֽתְהַלֶּךְ ־אִ֗ישׁ אַךְ ־הֶ֥בֶל יֶהֱמָי֑וּן יִ֝צְבֹּ֗ר וְֽלֹא ־יֵדַ֥ע מִֽי ־אֹסְפָֽם ׃
μέντοιγε ἐν εἰκόνι διαπορεύεται ἄνθρωπος πλὴν μάτην ταράσσονται θησαυρίζει καὶ οὐ γινώσκει τίνι συνάξει αὐτά
Verumtamen in imagine pertransit homo ; sed et frustra conturbatur : thesaurizat , et ignorat cui congregabit ea .
ይዘግቡ ፡ ወኢያአምሩ ፡ ለዘ ፡ ያስተጋብኡ ።
“Surely every man walks like a shadow. Surely they busy themselves in vain. He heaps up, and doesn’t know who shall gather.
39:7 ⧉ ⤴︎ וְעַתָּ֣ה מַה ־קִּוִּ֣יתִי אֲדֹנָ֑י תּ֝וֹחַלְתִּ֗י לְךָ֣ הִֽיא ׃
καὶ νῦν τίς ἡ ὑπομονή μου οὐχὶ ὁ κύριος καὶ ἡ ὑπόστασίς μου παρὰ σοῦ ἐστιν
Et nunc quae est exspectatio mea : nonne Dominus ? et substantia mea apud te est .
ወይእዜኒ ፡ መኑ ፡ ተስፋየ ፡ አኮኑ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወትዕግስትየኒ ፡ እምኅቤከ ፡ ውእቱ ።
Now, Lord, what do I wait for? My hope is in you.
39:8 ⧉ ⤴︎ מִכׇּל ־פְּשָׁעַ֥י הַצִּילֵ֑נִי חֶרְפַּ֥ת נָ֝בָ֗ל אַל ־תְּשִׂימֵֽנִי ׃
ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν μου ῥῦσαί με ὄνειδος ἄφρονι ἔδωκάς με
Ab omnibus iniquitatibus meis erue me : opprobrium insipienti dedisti me .
ወእምኵሉ ፡ ኀጢአትየ ፡ አድኅነኒ ፤ ወረሰይከኒ ፡ ጽእለተ ፡ ለአብዳን ።
Deliver me from all my transgressions. Don’t make me the reproach of the foolish.
39:9 ⧉ ⤴︎ נֶ֭אֱלַמְתִּי לֹ֣א אֶפְתַּח ־פִּ֑י כִּ֖י אַתָּ֣ה עָשִֽׂיתָ ׃
ἐκωφώθην καὶ οὐκ ἤνοιξα τὸ στόμα μου ὅτι σὺ εἶ ὁ ποιήσας με
Obmutui , et non aperui os meum , quoniam tu fecisti ;
ተጸመምኩ ፡ ወኢከሠትኩ ፡ አፉየ ፤ እስመ ፡ አንተ ፡ ፈጠርከኒ ። አርሕቅ ፡ እምኔከ ፡ መቅሠፍተከ ፤
I was mute. I didn’t open my mouth, because you did it.
39:10 ⧉ ⤴︎ הָסֵ֣ר מֵעָלַ֣י נִגְעֶ֑ךָ מִתִּגְרַ֥ת יָ֝דְךָ֗ אֲנִ֣י כָלִֽיתִי ׃
ἀπόστησον ἀπ’ ἐμοῦ τὰς μάστιγάς σου ἀπὸ τῆς ἰσχύος τῆς χειρός σου ἐγὼ ἐξέλιπον
amove a me plagas tuas .
እስመ ፡ እምጽንዐ ፡ እዴከ ፡ ኀለቁ ፡ አነ ። በተግሣጽከ ፡ በእንተ ፡ ኀጢአቱ ፡ ተዛለፍኮ ፡ ለሰብእ ፡
Remove your scourge away from me. I am overcome by the blow of your hand.
39:11 ⧉ ⤴︎ בְּֽתוֹכָ֘ח֤וֹת עַל ־עָוֺ֨ן ׀ יִסַּ֬רְתָּ אִ֗ישׁ וַתֶּ֣מֶס כָּעָ֣שׁ חֲמוּד֑וֹ אַ֤ךְ הֶ֖בֶל כׇּל ־אָדָ֣ם סֶֽלָה ׃
ἐν ἐλεγμοῖς ὑπὲρ ἀνομίας ἐπαίδευσας ἄνθρωπον καὶ ἐξέτηξας ὡς ἀράχνην τὴν ψυχὴν αὐτοῦ πλὴν μάτην ταράσσεται πᾶς ἄνθρωπος διάψαλμα
A fortitudine manus tuae ego defeci in increpationibus : propter iniquitatem corripuisti hominem . Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus : verumtamen vane conturbatur omnis homo .
ወመሰውካ ፡ ከመ ፡ ሳሬት ፡ ለነፍሱ ፤ ወባሕቱ ፡ ከንቶ ፡ ይትሀወኩ ፡ ኵሉ ፡ ሰብእ ።
When you rebuke and correct man for iniquity, you consume his wealth like a moth. Surely every man is but a breath.” Selah.
39:12 ⧉ ⤴︎ שִׁ֥מְעָֽה ־תְפִלָּתִ֨י ׀ יְהֹוָ֡ה וְשַׁוְעָתִ֨י ׀ הַאֲזִינָה֮ אֶֽל ־דִּמְעָתִ֗י אַֽל ־תֶּ֫חֱרַ֥שׁ כִּ֤י גֵ֣ר אָנֹכִ֣י עִמָּ֑ךְ תּ֝וֹשָׁ֗ב כְּכׇל ־אֲבוֹתָֽי ׃
εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου κύριε καὶ τῆς δεήσεώς μου ἐνώτισαι τῶν δακρύων μου μὴ παρασιωπήσῃς ὅτι πάροικος ἐγώ εἰμι παρὰ σοὶ καὶ παρεπίδημος καθὼς πάντες οἱ πατέρες μου
Exaudi orationem meam , Domine , et deprecationem meam ; auribus percipe lacrimas meas . Ne sileas , quoniam advena ego sum apud te , et peregrinus sicut omnes patres mei .
ስምዐኒ ፡ እግዚኦ ፡ ጸሎትየ ፡ ወስእለትየ ፡ ወአፅምአኒ ፡ አንብዕየ ፡ ወኢትጸመመኒ ፤ እስመ ፡ ፈላሲ ፡ አነ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፤ ወነግድ ፡ ከመ ፡ ኵሉ ፡ አበውየ ።
“Hear my prayer, Yahweh, and give ear to my cry. Don’t be silent at my tears. For I am a stranger with you, a foreigner, as all my fathers were.
39:13 ⧉ ⤴︎ הָשַׁ֣ע מִמֶּ֣נִּי וְאַבְלִ֑יגָה בְּטֶ֖רֶם אֵלֵ֣ךְ וְאֵינֶֽנִּי ׃ {פ}
ἄνες μοι ἵνα ἀναψύξω πρὸ τοῦ με ἀπελθεῖν καὶ οὐκέτι μὴ ὑπάρξω
Remitte mihi , ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero .
ሥኅተኒ ፡ ከመ ፡ ኣዕርፍ ፤ ዘእንበለ ፡ እሖር ፡ ኀበ ፡ ኢይገብእ ።
Oh spare me, that I may recover strength, before I go away and exist no more.”