← All books · Vulgate › Psalms
Psalms 39
Latin original · 14 verses · some words can be tapped for a gloss
← ch. 38ch. 40 → 📖 This chapter exists in 3 other originals —
side by side (Hebrew Old Testament, Septuagint, Ge'ez Bible)
39:0
In finem, ipsi Idithun. Canticum David.
39:1
Dixi : Custodiam vias meas : ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam, cum consisteret peccator adversum me.
39:2
Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis ; et dolor meus renovatus est.
39:3
Concaluit cor meum intra me ; et in meditatione mea exardescet ignis.
39:4
Locutus sum in lingua mea : Notum fac mihi, Domine, finem meum, et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quid desit mihi.
39:5
Ecce mensurabiles posuisti dies meos, et substantia mea tamquam nihilum ante te. Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens.
39:6
Verumtamen in imagine pertransit homo ; sed et frustra conturbatur : thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea.
39:7
Et nunc quae est exspectatio mea : nonne Dominus ? et substantia mea apud te est.
39:8
Ab omnibus iniquitatibus meis erue me : opprobrium insipienti dedisti me.
39:9
Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti ;
39:10
amove a me plagas tuas.
39:11
A fortitudine manus tuae ego defeci in increpationibus : propter iniquitatem corripuisti hominem. Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus : verumtamen vane conturbatur omnis homo.
39:12
Exaudi orationem meam, Domine, et deprecationem meam ; auribus percipe lacrimas meas. Ne sileas, quoniam advena ego sum apud te, et peregrinus sicut omnes patres mei.
39:13
Remitte mihi, ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero.
← ch. 38ch. 40 →