Psalms 62

Latin original · 13 verses · some words can be tapped for a gloss

📖 This chapter exists in 3 other originals — side by side (Hebrew Old Testament, Septuagint, Ge'ez Bible)

62:0

In finem, pro Idithun. Psalmus David.

62:1

Nonne Deo subjecta erit anima mea ? ab ipso enim salutare meum.

62:2

Nam et ipse Deus meus et salutaris meus ; susceptor meus, non movebor amplius.

62:3

Quousque irruitis in hominem ? interficitis universi vos, tamquam parieti inclinato et maceriae depulsae.

62:4

Verumtamen pretium meum cogitaverunt repellere ; cucurri in siti : ore suo benedicebant, et corde suo maledicebant.

62:5

Verumtamen Deo subjecta esto, anima mea, quoniam ab ipso patientia mea :

62:6

quia ipse Deus meus et salvator meus, adjutor meus, non emigrabo.

62:7

In Deo salutare meum et gloria mea ; Deus auxilii mei, et spes mea in Deo est.

62:8

Sperate in eo, omnis congregatio populi ; effundite coram illo corda vestra : Deus adjutor noster in aeternum.

62:9

Verumtamen vani filii hominum, mendaces filii hominum in stateris, ut decipiant ipsi de vanitate in idipsum.

62:10

Nolite sperare in iniquitate, et rapinas nolite concupiscere ; divitiae si affluant, nolite cor apponere.

62:11

Semel locutus est Deus ; duo haec audivi : quia potestas Dei est,

62:12

et tibi, Domine, misericordia : quia tu reddes unicuique juxta opera sua.