Psalms 140

Latin original · 14 verses · some words can be tapped for a gloss

📖 This chapter exists in 3 other originals — side by side (Hebrew Old Testament, Septuagint, Ge'ez Bible)

140:0

In finem. Psalmus David.

140:1

Eripe me, Domine, ab homine malo ; a viro iniquo eripe me.

140:2

Qui cogitaverunt iniquitates in corde, tota die constituebant praelia.

140:3

Acuerunt linguas suas sicut serpentis ; venenum aspidum sub labiis eorum.

140:4

Custodi me, Domine, de manu peccatoris, et ab hominibus iniquis eripe me. Qui cogitaverunt supplantare gressus meos :

140:5

absconderunt superbi laqueum mihi. Et funes extenderunt in laqueum ; juxta iter, scandalum posuerunt mihi.

140:6

Dixi Domino : Deus meus es tu ; exaudi, Domine, vocem deprecationis meae.

140:7

Domine, Domine, virtus salutis meae, obumbrasti super caput meum in die belli.

140:8

Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori : cogitaverunt contra me ; ne derelinquas me, ne forte exaltentur.

140:9

Caput circuitus eorum : labor labiorum ipsorum operiet eos.

140:10

Cadent super eos carbones ; in ignem dejicies eos : in miseriis non subsistent.

140:11

Vir linguosus non dirigetur in terra ; virum injustum mala capient in interitu.

140:12

Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis, et vindictam pauperum.

140:13

Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo, et habitabunt recti cum vultu tuo.