← All books · Vulgate › Psalms
Psalms 102
Latin original · 29 verses · some words can be tapped for a gloss
← ch. 101ch. 103 → 📖 This chapter exists in 3 other originals —
side by side (Hebrew Old Testament, Septuagint, Ge'ez Bible)
102:0
Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu Domini effuderit precem suam.
102:1
Domine, exaudi orationem meam, et clamor meus ad te veniat.
102:2
Non avertas faciem tuam a me : in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam ; in quacumque die invocavero te, velociter exaudi me.
102:3
Quia defecerunt sicut fumus dies mei, et ossa mea sicut cremium aruerunt.
102:4
Percussus sum ut foenum, et aruit cor meum, quia oblitus sum comedere panem meum.
102:5
A voce gemitus mei adhaesit os meum carni meae.
102:6
Similis factus sum pellicano solitudinis ; factus sum sicut nycticorax in domicilio.
102:7
Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto.
102:8
Tota die exprobrabant mihi inimici mei, et qui laudabant me adversum me jurabant :
102:9
quia cinerem tamquam panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam,
102:10
a facie irae et indignationis tuae : quia elevans allisisti me.
102:11
Dies mei sicut umbra declinaverunt, et ego sicut foenum arui.
102:12
Tu autem, Domine, in aeternum permanes, et memoriale tuum in generationem et generationem.
102:13
Tu exsurgens misereberis Sion, quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus :
102:14
quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus, et terrae ejus miserebuntur.
102:15
Et timebunt gentes nomen tuum, Domine, et omnes reges terrae gloriam tuam :
102:16
quia aedificavit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua.
102:17
Respexit in orationem humilium et non sprevit precem eorum.
102:18
Scribantur haec in generatione altera, et populus qui creabitur laudabit Dominum.
102:19
Quia prospexit de excelso sancto suo ; Dominus de caelo in terram aspexit :
102:20
ut audiret gemitus compeditorum ; ut solveret filios interemptorum :
102:21
ut annuntient in Sion nomen Domini, et laudem ejus in Jerusalem :
102:22
in conveniendo populos in unum, et reges, ut serviant Domino.
102:23
Respondit ei in via virtutis suae : Paucitatem dierum meorum nuntia mihi :
102:24
ne revoces me in dimidio dierum meorum, in generationem et generationem anni tui.
102:25
Initio tu, Domine, terram fundasti, et opera manuum tuarum sunt caeli.
102:26
Ipsi peribunt, tu autem permanes ; et omnes sicut vestimentum veterascent. Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur ;
102:27
tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.
102:28
Filii servorum tuorum habitabunt, et semen eorum in saeculum dirigetur.
← ch. 101ch. 103 →